image Καμία κυβέρνηση από μόνη της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη μεγάλη φοροδιαφυγή – στο ραδ. Σκάι και τον Π. Τσίμα image Ελαχιστοποιούνται οι δυνατότητες για μονοπωλιακές καταστάσεις στη διαχείριση αποβλήτων στα λιμάνια -στην Ολομέλεια

Η Ελλάδα έγινε πειραματόζωο κοινωνικής και πολιτικής μηχανικής -στην τηλεόραση της Βουλής

Στην τηλεόραση της βουλής και την εκπομπή «Πρωινή Ανάγνωση» μίλησε o κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

Πιστεύετε ότι  θα ακούσουμε στη Βουλή σήμερα (σ.σ. ημέρα συζήτησης του Σ/Ν για κοινωνικό μέρισμα) για τις ευθύνες που κάποιοι έχουν για τους νεκρούς στη Μάνδρα;

Μάλλον. Και ελπίζω να είναι σε ένα πνεύμα αναγνώρισης της σοβαρότητας της κατάστασης και ανάληψης της ευθύνης διαχρονικά. Και επιπλέον, ανάληψης συγκεκριμένης πρωτοβουλίας για να αρχίσουν να αίρονται τα αίτια αυτών των καταστροφών. Είναι προφανές και το είδαμε τις τελευταίες μέρες από τις μελέτες που έχουν γίνει από το Πολυτεχνείο και τους αρμόδιους πανεπιστημιακούς φορείς, ότι διαχρονικά αντί να γίνεται η αποκατάσταση των ρεμάτων γίνεται το μπάζωμά τους.

Πέρα όμως από τη Μάνδρα: Με αφορμή τα θύματα και τις τεράστιες υλικές καταστροφές θα πρέπει να σημάνει μια αναγέννηση της δημόσιας διοίκησης και της νοοτροπίας -αυτό είναι που λείπει. Αν υπάρχουν 6-7 συναρμόδιοι που πρέπει να συναποφασίσουν για το πώς αποκαθίσταται ένα ρέμα και πώς χωροθετείται, δεν θα βρούμε ποτέ άκρη. Η ευθύνη πρέπει να είναι μια.

Όλη η αρρώστια που κατατρώει την ελληνική δημόσια διοίκηση είναι παρούσα και συνεισφέρει στα περιστατικά της Μάνδρας: η αδράνεια, η ευθυνοφοβία, οι μανδαρίνοι, μαζί με την αδυναμία ενός πολιτικού συστήματος από την πρώτη κιόλας βαθμίδα, την τοπική αυτοδιοίκηση που κάνει τα στραβά μάτια μπροστά στην αταξία και δεν διστάζει να παραβεί ακόμα και τους φυσικούς νόμους για μερικές ψήφους… για να μη δυσαρεστήσει κάποια τοπικά συμφέροντα… Δείτε τι έγινε στη Μάνδρα. Μάθαμε ότι ο ίδιος ο δήμος είχε φτιάξει το αμαξοστάσιο πάνω σε ρέμα. Δηλαδή ο δήμος δεν ήξερε τη ροή του ρέματος;

Όλα αυτά είναι σημάδια μιας γενικευμένης χρεοκοπίας, όχι μόνο οικονομικής, αλλά και ηθικής, που φέρνει φρικτές καταστροφές και απώλεια ανθρώπινων ζωών.

Υπάρχουν ευθύνες;

Γίνεται λόγος για το τι συμβαίνει τα τελευταία 20 χρόνια στην περιοχή με τα μπαζωμένα ρέματα. Έχει ξεκινήσει τώρα μία κόντρα  ανάμεσα στους δημάρχους και την περιφέρεια. Πιστεύετε ότι υπάρχουν ευθύνες και στην σημερινή Περιφέρεια; Στην κυρία Δούρου;

Όλοι έχουμε ευθύνες. Αν έχεις διαπιστώσει κάτι και δεν το έχεις πράξει, έχεις ευθύνη, αν δεν στο έχουν πει έχεις μικρότερη ευθύνη, αν έχεις προχωρήσει σε μία ενέργεια και έχεις σταματήσει στην πορεία είναι πρόβλημα. Νομίζω ότι η κυρία Δούρου έχει ξεκινήσει μία διαδικασία ανάγνωσης όλων αυτών των περιστατικών που προηγήθηκαν της καταστροφής και πολιτικά τουλάχιστον θα τα φέρει στην επιφάνεια.

Διάβασα ότι υπήρχε μεταφορά αρμοδιοτήτων και δεν έχει εκδοθεί ένα απαραίτητο προεδρικό διάταγμα. Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες αλλά αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, αντανακλά κάτι βαθύτερο. Ένα προεδρικό διάταγμα μπορεί να κάνει 1-3  χρόνια για να εκδοθεί, μπορεί δύο χρόνια να ταλαιπωρείται στα συρτάρια κάποιων υπηρεσιών να  το συντάξουν κι άλλο ένα στο Συμβούλιο της Επικρατείας να το ελέγξει.

Το έχω πει και από το Βήμα της Βουλής  ότι οι μισοί από τους νόμους που ψηφίζουμε δεν θα εφαρμοστούν. Και δεν θα εφαρμοστούν όχι από πολιτική επιλογή αλλά από την τεράστια αδράνεια των εφαρμοστικών διατάξεων. Χρειάζονται προεδρικά διατάγματα, κοινές υπουργικές αποφάσεις, υπουργικές αποφάσεις, εγκύκλιοι. Κάθε νόμος μπορεί να χρειαστεί χρόνια για να αρχίσει να εφαρμόζεται και μερικά μέρη του νόμου δεν θα εφαρμοστούν ποτέ. Αυτό όμως συνιστά φαλκίδευση της νομοθετικής πρωτοβουλίας, φαλκίδευση  του πολιτεύματος. Δηλαδή υπάρχει πολιτική βούληση η οποία εκφράζεται, φτάνει στη νομοθέτηση και ο νόμος δεν εφαρμόζεται.

Υπάρχουν ευθύνες και στους δημάρχους;

Παντού υπάρχουν ευθύνες. Και στα δασαρχεία και στους δημάρχους και στις πολεοδομικές υπηρεσίες, κρατικές και αυτοδιοίκησης, στους δήμους και τις πρώην νομαρχίες. Μιλάμε 30 – 40 χρόνια για αυτό το θέμα, από τότε που ξεκίνησε να αλλάζει ραγδαία η χωροταξία και η ρυμοτομία.

Πέρα από το θέμα των ευθυνών το οποίο είναι διαπιστωτικό, το ζήτημα είναι τι μέλλει γενέσθαι. Πλέον υπάρχει μία κυβέρνηση και μία περιφέρεια η οποία μπορεί να αποφασίσει. Το ζητούμενο είναι αν θα ληφθεί απόφαση να ξεμπαζωθούν τα ρέματα.

Δεν είναι μόνο τι θα κάνουμε στο ρέμα της Αγίας Αικατερίνης. Θα πρέπει να αναληφθεί μία θεσμική πρωτοβουλία από τα συναρμόδια υπουργεία, να διαμορφωθεί ένα απλοποιημένο θεσμικό πλαίσιο, το οποίο θα μας λύνει τα χέρια. Από κει και πέρα είναι τεχνικό το θέμα, ένα Master Plan αρκεί, τουλάχιστον στην Αττική. Εδώ έφτασε να πλημμυρίσει η Πειραιώς έξω από το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης. Έχει ένα συμβολισμό αυτό. Πλημμύρισε ο δρόμος έξω από κει που σπουδάζουμε πώς δουλεύει καλύτερα η δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα. Άρα έχουμε  αποτύχει.

Να πέσει το αυθαίρετο ή να καταστραφεί η πόλη;

Θα γκρεμιστούν αυθαίρετα; Γεωλογικά οι περιοχές αυτές θα αποφορτιστούν; Όλοι ξέρουν ότι πρέπει, αλλά κάθε φορά υπάρχει αντίδραση όταν φτάνουμε στα  θέματα των αυθαιρέτων κτισμάτων.

Σε μερικά πράγματα η αντίδραση θα πρέπει να απαντιέται με ένα ερώτημα: να έχουμε νεκρούς ή να γκρεμίσουμε ένα σπίτι; Να πέσει το αυθαίρετο το έκνομο, το παράνομο ή να καταστραφεί όλη η πόλη; Είναι ανυπολόγιστες οι ζημιές που έγιναν στο Θριάσιο.

Έχουν καταστραφεί πάνω από 500 σπίτια και δύο χιλιάδες επιχειρήσεις στην περιοχή. Λες και έπεσε βόμβα και ισοπεδώθηκε είναι. Τι θα γίνει; Σε επίπεδο αποκατάστασης των ζημιών και των νοικοκυριών των ανθρώπων ο μηχανισμός θα τρέξει;

Η πρώτη βοήθεια θα τρέξει γρήγορα και θα είναι αποτελεσματική. Εκείνο που φοβάμαι και θα πρέπει όλοι να το πάρουνε πάρα πολύ ζεστά είναι τι γίνεται μετά τις πρώτες μέρες, μετά τις πρώτες εβδομάδες. Μετά τις ζημιές θα πρέπει να εφαρμοστεί ένα λειτουργικό και στέρεο πλαίσιο που θα βοηθήσει τους ανθρώπους να ξαναπάρει μπροστά η ζωή τους. Εκεί είναι  οι δικοί μου οι φόβοι γνωρίζοντας τις αδυναμίες της Ελληνικής διοίκησης. Μηχανισμοί αλληλεγγύης γρήγοροι και αποτελεσματικοί στην Ελλάδα, υπάρχουν. Εκείνο που δεν υπάρχει είναι αυτή η δεύτερου βαθμού μέριμνα. Εκεί Θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί.

Στη Βουλή, στη συνεδρίαση της προηγούμενης Παρασκευής, αποφασίστηκε να δοθεί ένα εκατομμύριο βοήθεια για την πληγείσα περιοχή.

Πράγματι ο Πρόεδρος εισηγήθηκε έτσι και ελήφθη απόφαση από όλα τα κόμματα. Το καταψήφισε μόνο η Χρυσή Αυγή. Ας το  σημειώσουμε αυτό. Πολιτικά η Χρυσή Αυγή δεν θέλει να βλέπει ανακούφιση των πληγέντων.

Μέρισμα και φορολογία

Σήμερα θα υπάρξει πλειοψηφία για την απόδοση του κοινωνικού μερίσματος;  Η αντιπολίτευση λέει ότι πρόκειται για βοήθεια πού προέρχεται από υπερφορολόγηση.

Είναι ένα μέτρο κοινωνικής ανακούφισης και προέρχεται πράγματι από τη φορολογία, η οποία όμως δεν καθορίζεται αυτοβούλως από την Ελληνική Κυβέρνηση. Οι  δημοσιονομικο στόχοι τίθενται κατ’ επιταγή των δανειστών και σύμφωνα με τους δικούς τους υπολογισμούς. Από το 2009 αυτοί καθορίζονουν πόσο πρέπει να είναι το πλεόνασμα, τι ρυθμό ανάπτυξης θα έχουμε, πόση ύφεση, πόση ανεργία θα έχουμε και έχουν πέσει σε όλα έξω. Έτσι κουρδίζεται δημοσιονομικά η χώρα και έτσι βαδίζει.

Σας προβληματίζει ότι έχουν πέσει σε όλα έξω;

Είναι ένα θέμα αυτό. Τα πρώτα χρόνια έπεφταν έξω από υπεραισιοδοξία. Πίστευαν ότι η θηριώδης εσωτερική υποτίμηση δεν θα επηρεάσει την Ελληνική οικονομία. Στην πραγματικότητα την τσάκισε. Μέχρι το 2011  και το 20142 έλεγαν τα ίδια πράγματα. Μετά άρχισαν  κάπως να αλλάζουν. Όταν έδειξε κάποια σημάδια αντοχής η κοινωνία και η  ρημαγμένη οικονομία, οι ίδιοι άρχισαν να είναι πιο απαισιόδοξοι και αυτό για να παραταθούν τα μέτρα. Τώρα, μετά από  σχεδόν οκτώ χρόνια προγραμμάτων, αρχίζουν και γράφουν τις καλές εκθέσεις ότι όλη η πολιτική τους πέτυχε… Νομίζω ότι τώρα οι προβλέψεις τους είναι πιο μετριοπαθείς και πιο κοντά στην πραγματικότητα.

Του χρόνου θα είμαστε έξω από αυτή τη μέγκενη;

Θα είμαστε έξω από την παρούσα μέγκενη του 2010 -2018 αλλά θα έχουμε κάποιους άλλους περιορισμούς οι οποίοι δεν αίρονται, ούτε θα αρθούν στο κοντινό μέλλον. Είμαστε μέσα στο  πολύ στενό πλαίσιο του συμφώνου δημοσιονομικής σταθερότητας. Οι θεμελιώδεις δείκτες, τουλάχιστον ένας από αυτούς, είναι εντελώς έξω από οποιοδήποτε κριτήριο της ευρωζώνης: το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ προβλέπεται να είναι 65% και μας είναι 165- 175%. Δηλαδή πάντα σε δυσκολία θα βρισκόμαστε.

Ωστόσο ελπίζω να αρχίσει να δημιουργείται ένας δημοσιονομικός χώρος ο οποίος αργά αργά και όχι άμεσα θα επηρεάσει ευμενώς την καθημερινότητα και θα γίνει αντιληπτός στη ζωή του πολίτη. Το δεύτερο το οποίο επίσης το περιμένουμε και λαχταράμε, και αυτό πάντως οχι άμεσα, είναι να αποκτήσει κάποιο βαθμό αυτοτέλειας το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα και η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία.

«Outsourcing»

Όμως ο πρόεδρος της βουλής αποκάλυψε ότι υπάρχουν ακόμα και τώρα πιέσεις για «outsourcing» στον πολιτικό έλεγχο.

Ναι. Διευκρίνισε βέβαια ότι απεκρούσθησαν.  Μίλησε για outsourcing πολιτικών ενεργειών και δράσεων όχι από αιρετούς πολιτικούς και πολιτικές αρχές, αλλά από τις λεγόμενες ανεξάρτητες αρχές οι οποίες δεν ελέγχονται καν από το κοινοβούλιο. Κάτι που οδηγεί σε κατακερματισμό των θεσμικών λειτουργιών. Αυτό που είπε ο πρόεδρος της βουλής είναι πάρα πολύ σημαντικό πολιτικά, ίσως μάλιστα για πρώτη φορά το ακούμε την περίοδο της κρίσης.

Συνέβη όμως. Συνέβη κάτι το οποίο το θεωρώ κομβικής σημασίας και ελπίζω στο μέλλον να απονομοθετηθε, καθώς το βρίσκω αλλόκοτο: η μεταφορά αρμοδιοτήτων για τη συλλογή των φόρων στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Δεν ξέρω αν συμβαίνει σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Επεβλήθη στην Ελλάδα να «αποπολιτικοποιηθεί» η συλλογή φόρων. Η συλλογή φόρων είναι κατεξοχήν κυριαρχικό δικαίωμα.

Αυτή τη στιγμή είπαμε να μην ανακατεύονται οι αιρετοί στη συλλογή φόρων, κάτι που δημιουργεί σειρά άλλων προβλημάτων. Και σίγουρα τραυματίζει την εθνική κυριαρχία. Δεν συμβαίνει ούτε στη Γερμανία ούτε στην Βρετανία ούτε στην Αγγλία ούτε στην Ιταλία.

Η Ελλάδα έγινε πειραματόζωο κοινωνικής και πολιτικής μηχανικής στο οποίο η μεν κοινωνία αποσπάται από τα κοινωνικά της δικαιώματα ή δε πολιτική από την αντιπροσωπευτική Δημοκρατία. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία γίνεται μία υγειονομική ζώνη, αποστειρώνεται και έχουμε την εκπληκτική έννοια της αποπολιτικοποίησης πολιτικών αρχών.

Τα βαριά σημάδια είναι στο σώμα της κοινωνίας, στην καθημερινή ζωή των πολιτών, η οποία άλλαξε επί τα χείρω, και δυστυχώς το πέρασμα του μνημονίου θα αφήσει σημάδια και πάνω στη δημοκρατία.

Ο πρόεδρος της βουλής είπε ότι γίνεται προσπάθεια συστηματικής απαξίωσης του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα. Τι πρέπει να κάνει όμως ο πολιτικός κόσμος για να αντικρούσει αυτή την επίθεση;

Να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Έχουν ευθύνες και οι πολιτικοί. Όλοι ανεξαιρέτως. Και εγώ και ο καθένας. Να είμαστε ειλικρινείς,να αναλαμβάνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί και να μην κρυβόμαστε και να λέμε ψέματα. Μεγάλο μέρος από την κριτική που δέχεται το πολιτικό σύστημα ιδιαίτερα στην περίοδο της κρίσης είναι υπερβολική και άδικη.  Ψάχνεις να βρεις έναν εύκολο στόχο, έναν εύκολο φταίχτη, έναν αμνό να τον σφάξεις και να ανακουφιστείς από  τα βάσανα που περνάς.

Ένα μέρος της κριτικής στο σύστημα είναι δίκαιο

Ένα όμως μέρος της κριτικής είναι δίκαιο. Δεν υπάρχουν επαρκείς ελεγκτικοί μηχανισμοί, δεν υπάρχουν επαρκείς μηχανισμοί λογοδοσίας και στο τέλος αδυνατίζει και η νομιμοποίηση ακόμη και του ίδιου του αιρετού.

Αυτό που λέμε πελατειακή σχέση δεν είναι δεν μονόδρομος Είναι αμφίδρομη σχέση, είναι μία σχέση αμοιβαίας εξαχρείωσης. εξαχρειώνεται ο πελάτης, ο πολίτης που γίνεται πελάτης γιατί δεν μπορεί να βρει με κανένα μηχανισμό το δίκιο του. Εξαχρειώνεται και ο πολιτικός ο οποίος μόνο με χατηράκια μπορεί να υπηρετήσει τη δημοκρατία και την κοινωνία.

Οι βουλευτές δεν μπορούν να κάνουν παρά λίγα πράγματα. Είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Το πολίτευμα μας είναι πρωθυπουργοκεντρικό από τον καιρό της της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας, μετά το Σύνταγμα του ’75. Και μετά την αναθεώρησή του το από τον Ανδρέα Παπανδρέου είναι διακοσμητικός και ο Πρόεδρος. Όλες οι εξουσίες απορρέουν από τον Πρωθυπουργό και το υπουργικό συμβούλιο, την εκτελεστική εξουσία. Αλλά χατηράκια μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε μανδαρίνος μέσα στη δημόσια διοίκηση.

Δολοφονική επίθεση

Θα θέλαμε και ένα σχόλιο για την επίθεση που είχαμε για την «παράπλευρη απώλεια» της δικηγόρου.

Την παράπλευρη απώλεια!;

Αυτό είναι ένα φρικτό γεγονός. Ήταν χαμηλή ευθεία βολή με ναυτική φωτοβολίδα. Πρόκειται για δολοφονική απόπειρα. Η κοπέλα χαροπαλεύει. Είμαι συγκλονισμένος και προσωπικά, διότι κατοικώ στα Εξάρχεια και έχω βρεθεί σε εκατοντάδες διαδηλώσεις από δω και από κει, και σε όλες τις μεριές, και μαζί με τους φωτορεπόρτερ, όπως ήταν προχτές η δικηγόρος. Νομίζω ότι η επίθεση αυτή θα αναδειχθεί σε κομβικό σημείο. Αντιλαμβάνομαι ότι δημιουργείται ένα κύμα αναστοχασμού και μεταστροφής στον ευρύτερο αντιεξουσιαστικό χώρο με αφορμή τη δολοφονική απόπειρα και θα ξεκαθαριστούν πράγματα.

Πιστεύω ότι έτσι θα ξεκαθαρίσει το ετσιθελικό μπάχαλο, η καγκουριά να καις τον κάδο και να νομίζεις ότι κάνεις επανάσταση, να καις δημόσια περιουσία, κοινωνική περιουσία, να θέτεις σε κίνδυνο όλους τους περίοικους και τους ανθρώπους και να νομίζεις ότι κάνεις κάτι. Δεν κάνεις τίποτε. Τελετουργικά ανίας και πλήξης είναι όλα αυτά και δυστυχώς πια έχουν δυσμενή έως φρικτή επίδραση στη ζωή αθώων ανθρώπων, περιοίκων.

Ανθρώπων που είναι η ζωή τους εκεί. Πρέπει να τελειώσει αυτό το πράγμα και νομίζω ότι ο ίδιος ο χώρος πολιτικά και με πνευματικούς και πολιτικούς όρους σκεπτόμενος θα μπει σε μία αυτορύθμιση και σε μία αυτοκάθαρση.

Δείτε εδώ, ολόκληρη την εκπομπή. Η εμφάνιση του Ν. Ξυδάκη ξεκινά στο 17:10.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter