image Οι δύο λαοί μαζί θα προχωρήσουν -στο ραδ. Alpha 989 image Η Συμφωνία ήταν αυτή που ονειρευόταν κάθε ελληνική κυβέρνηση τα περασμένα 20 χρόνια- στην Εφ. Συν

Η ΝΔ έχει βρεθεί μαζί με αυτούς που «σύρουν ξιφολόγχη στα πεζοδρόμια»- στην Επιτροπή Εξωτερικών για τις Πρέσπες

Ξ

Θα ξεκινήσω με μερικά ερωτήματα, τα οποία απευθύνονται κυρίως σε όσους εκ των συναδέλφων έχουν υπηρετήσει σε κυβερνητικές θέσεις, έχουν καθηκόντως εκπροσωπήσει τη χώρα στα διεθνή φόρα και έχουν αναγκαστεί να υπερασπιστούν τις ελληνικές θέσεις και τα εθνικά συμφέροντα μέσα στα διεθνή φόρα.

Τα ερωτήματα είναι ρητορικά, γιατί οι απαντήσεις είναι σχετικά εύκολες, αλλά δυστυχώς-με την υποκρισία να περισσεύει και να είναι αναπόσπαστο μέρος του πολιτικού παιγνίου, όπως διεξάγεται τώρα -δεν δίνονται.

Μπορούμε να εμποδίσουμε την γενικευμένη χρήση του όρου «Μακεδονία» από τη γειτονική χώρα;

Μπορούμε να αποτρέψουμε στο μέλλον ένταξη της γειτονικής χώρας, με το συνταγματικό της όνομα ή έστω με το όνομα «FYROM» στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.;

Η πρόβλεψή μου είναι ότι οι γείτονές μας δεν θα χρησιμοποιήσουν το όνομα «FYROM» των Ηνωμένων Εθνών, αλλά το συνταγματικό τους όνομα με το οποίο 140 χώρες τους αναγνωρίζουν διμερώς.

Γνωρίζουμε επίσης όλοι πολύ καλά, ότι το 2008, βέτο για την ένταξη στην Ε.Ε. δεν υπέβαλε η Ελληνική Δημοκρατία, αλλά έγινε εξωθεσμική διευθέτηση με πρωτοβουλία της Γαλλίας. Αλλά ακόμα και έτσι οδηγηθήκαμε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το 2008 και το 2011 καταδικαστήκαμε για μονομερή παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995.

Μπορούμε εμείς ως χώρα, ιδρυτική των Ηνωμένων Εθνών, του Συμβουλίου της Ευρώπης, τόσων Διεθνών Οργανισμών, να αρνηθούμε σε μια άλλη χώρα, κατ’ ακρίβειαν στους πολίτες μιας άλλης χώρας, το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού;

Μπορούμε να παραβιάσουμε το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο των θαλασσών και να αποκλείσουμε ένα περίκλειστο κράτος γείτονά μας από την πρόσβαση στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης; Το κάναμε τη δεκαετία του ΄90 και ευτυχώς που ήρθε η Ενδιάμεση Συμφωνία και σωθήκαμε από κυρώσεις και από διπλωματικό Βατερλό.

Και επειδή σημαιοφόρος, δυστυχώς, στην αντίθεση εναντίον αυτής της Συμφωνίας είναι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υιός του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του πρωθυπουργού που έκανε τα πάντα για να φτάσει σε μια Συμφωνία και του οποίου η κυβέρνησή έπεσε εξαιτίας της αποσκίρτησης του Αντώνη Σαμαρά, και αδελφός της Υπουργού Εξωτερικών, Ντόρας Μπακογιάννη, που προσπάθησε επί κυβερνήσεως Καραμανλή, να βρεθει η Ελλάδα σε μια οδό συνομιλίας με τη γειτονική χώρα και έφτασε στην λεγόμενη εθνική γραμμή του Βουκουρεστίου, θα ήθελα να τον ρωτήσω: 

Υιοθετεί το λόγο των ανθρώπων που μίλησαν στην προχθεσινή συγκέντρωση, το λόγο των ακροδεξιών ρητόρων και το λόγο των ακτιβιστών των νεοναζί, οι οποίοι υπόσχονται να ακούσουμε την ξιφολόγχη να σύρεται στο πεζοδρόμιο; 

Υιοθετεί τον λόγο αυτών που σηκώνουν το χέρι σε ναζιστικό χαιρετισμό στην πλατεία Συντάγματος έξω από το Κοινοβούλιο; 

Υιοθετεί τη θέση, τη σουρεαλιστική διπλωματία του ΛΑ.Ο.Σ. η οποία θέση λέει ότι η Ν.Δ., όχι το ΛΑ.Ο.Σ., το 2019 δεν είναι υπέρ της λεγόμενης εθνικής γραμμής, υπέρ της σύνθετης ονομασίας, αλλά κατά οποιασδήποτε ονομασίας που να περιέχει μέσα τον όρο «Μακεδονία»; Το είπε εχθές ο Αντιπρόεδρος ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης, το επανέλαβε με άλλα λόγια και ο κ. Κικίλιας. Έχουν άλλη γραμμή από την γραμμή Καραμανλή, Ντόρας Μπακογιάννη, τη γραμμή Σαμαρά, τη γραμμή που διατύπωσε ο Αντιπρόεδρος Βαγγέλης Βενιζέλος στα Ηνωμένα Έθνη;

Και μετά τη ΝΔ, με άλλα λόγια, πιο χλιαρά, αλλά χωρίς καμία σοβαρή δήλωση, ακολουθεί και το ΚΙΝ.ΑΛΛ., το πρώην ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Και μπαίνουμε σε ένα κρίσιμο θέμα το οποίο έπρεπε να απασχολεί και την Αριστερά και όλο τον δημοκρατικό κόσμο. Το πλήθος έχει δικαίωμα, έχει υποχρέωση να συναθροιστεί, να διαδηλώσει, να πει τις σκέψεις του, να εκφράσει τα αισθήματά του, αλλά το πλήθος δεν είναι αυτόχρημα προοδευτικό. Το πλήθος -όπως το περιέγραψαν οι Ιταλοί θεωρητικοί της εργατικής αυτονομίας, ο Νέγκρι και ο Πάολο Βίρνο στη «Γραμματική του πλήθους»,- διακρίνεται σε προοδευτικό, αναλόγως με τα αιτήματα που θα διατυπωθούν, με τις έλλογες εκφράσεις τις οποίες θα πάρει ως κίνημα και με αυτά τα οποία τα συντεταγμένα όργανα της δημοκρατίας θα φιλτράρουν και θα τα κάνουν πολιτική.

Το πλήθος υπήρχε και στη Νυρεμβέργη. Ωστόσο, δεν είναι η δουλειά της Δημοκρατίας να ακούει το πλήθος άκριτα. Το πλήθος πρέπει να φιλτραριστεί, πρέπει να ενημερωθεί, και εδώ, θα αναλάβουμε και τις δικές μας ευθύνες, ως κυβέρνηση της Αριστεράς. 

Το άρθρο 82 του Συντάγματος ορίζει ως υπεύθυνο και μοναδικό αρμόδιο για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής την Κυβέρνηση. Ούτε δημοψηφισματικό χαρακτήρα έχει η εξωτερική πολιτική, σε καμία δημοκρατία, ούτε γίνεται εξωτερική πολιτική ακούγοντας τη φωνή του λαού, τη «vox populi».

Τον χρόνο που πέρασε και πριν ακόμα εξαγγελθεί η αρχή της Συμφωνίας δεν ήμασταν αρκετά κοντά στον κόσμο να διασκεδάσουμε τους φόβους, να διασκεδάσουμε τις ανησυχίες, και στη θέση του αγνού, πλην τυφλού αισθήματος, να βάλουμε τη γνώση, να κάνουμε μια απομάγευση αυτής της κοινωνίας από τις καλόγριες που χειροκροτούν τον Γαϊτάνο και από τον κόσμο, ο οποίος, είναι ο ίδιος ή παρόμοιος με αυτόν που κατέβαινε για να κάψει τον «Τελευταίο Πειρασμό», την ταινία.

Εμείς έχουμε την ευθύνη και την υποχρέωση και εμείς πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική. 

Πρέπει να μιλήσουμε πάλι στους ανθρώπους που μας παρακολουθούν με δίκαιη αγωνία, με τα αισθήματά τους πληγωμένα, σε μια κοινωνία που έχει περάσει δέκα χρόνια μέσα στην αυτοϋποτίμηση, τον κλονισμό, τον φόβο, την αποπτώχευση, τη συκοφάντηση από όλα τα ταμπλόιντ της Ευρώπης για τους «τεμπέληδες και πονηρούς Έλληνες», να τους εξηγήσουμε ποια είναι τα συμφέροντα της χώρας διαχρονικά. Να τους εξηγήσουμε ποιο είναι το παρόν και ποιο είναι το μέλλον.

Ο κόσμος δεν ξέρει ούτε καν την ιστορία μας. Μπερδεύει τα πάντα και σ’ αυτό έχει ευθύνη όλο το σύστημα, το εκπαιδευτικό, το ακαδημαϊκό, το πολιτικό πρωτίστως. Να τους πούμε ότι πολιτική δεν κάνεις μόνο με το αίσθημα, το λαμβάνεις υπόψη βεβαίως. Κάνεις πολιτική λαμβάνοντας υπόψη τα εθνικά δίκαια, τα εθνικά συμφέροντα, τους συσχετισμούς ισχύος, το διεθνές περιβάλλον. Κάνεις αυτό που μπορείς να κάνεις την κάθε στιγμή, χωρίς να κάνεις πίσω στα εθνικά σου δίκαια.

Σεβόμαστε τις ευαισθησίες, αλλά δε σεβόμαστε τη δημαγωγία που προσπαθεί να φτιάξει έναν λαό βυθισμένο στα αισθήματα υπεραναπλήρωσης, στα αισθήματα ότι είμαστε ανάδελφοι, ότι δε μας καταλαβαίνει κανένας, ότι είμαστε περιούσιοι. Όχι, αυτά οδηγούν στην ήττα, την καταστροφή και την εσωτερική αναδίπλωση.

Δεν μας αρκούν οι επιστήμονες της ιστορίας, αν δεν μας αρκεί ο λόγος του Φίλιππου Ηλιού, του Άγγελου Ελεφάντη, του Σπύρου Ασδραχά; Δεν μας αρκεί ο λόγος των νομικών και ιστορικών που βγήκαν τις τελευταίες μέρες και μίλησαν και δεν είναι συριζαίοι, δεν είναι τυπικοί αριστεροί, είναι δημοκράτες και προοδευτικοί;

Μας αρκούν τα λόγια που άκουσα, δυστυχώς, από κάποιους ακαδημαϊκούς πριν από μία – δύο Κυριακές στην «Καθημερινή»; Οτι ασχέτως των επιστημονικών προσεγγίσεων η ιστορία είναι ραχοκοκαλιά… Μα επικαλείσαι την επιστημονική σου αυθεντία, για να πεις «ας βάλουμε στην άκρη το επιστημονικό επιχείρημα, την επιστημονική σκέψη, τη μεθοδολογία». Ας διαβάσουν την Αρβελέρ αν δεν ξέρουν ποια είναι η ιστορία του μεσαιωνικού ελληνισμού.

Εν πάση περιπτώσει, αυτό που είναι χρέος των δημοκρατικών δυνάμεων, των προοδευτικών, των αριστερών, των φιλελεύθερων, αυτών που πιστεύουν στη Δημοκρατία, αυτών που πιστεύουν στις ανοιχτές κοινωνίες, είναι ότι πολιτική κάνουμε με ρεαλισμό, με ορθό λόγο, με αίσθηση του δικαίου και του συμφέροντος και με πίστη στις αξίες της Δημοκρατίας. Όχι, με «ντου» για να καταλύσουμε τη Βουλή από πέντε σημεία.

Θα πρέπει να ξαναπούμε στον κόσμο αυτά που πιστεύουμε. Τα υπόλοιπα, δυστυχώς και το λέω κυρίως για τη Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ., είναι ψεύτικα, είναι υποκρισία ως προς τη δική τους πρακτική διπλωματικού ρεαλισμού. Έχουν φτύσει δύο δεκαετίες πρακτικής διπλωματίας που ασκήθηκε με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, αλλά χωρίς να έχουν συνομιλητή, και τώρα που ανοίγει η ιστορική ευκαιρία, έχουν βρεθεί απέναντι, μαζί με αυτούς που «σύρουν ξιφολόγχη στα πεζοδρόμια»

==

Το βίντεο της ομιλίας εδώ.

Leave a Reply

Your email address will not be published.