image Επτά απλές ιδέες για την εξωτερική πολιτική – Ένα Βλέμμα, στο ΕΘΝΟΣ image Δαγκώθηκαν αυτοί που ηθικολογούσαν -στην ΕΡΤ3

Σημασία έχει τι εθνική αυτοπεποίθηση διαθέτουμε… -στο Real FM

Στους δημοσιογράφους Δ. Καμπουράκη και Σ. Κασίμη (Real FM) μίλησε ο βουλευτής Β’ Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

Δημοσιογράφοι: Εξαιτίας του δημοσιεύματος του BBC διαμαρτύρονται τα άλλα κόμματα ότι με την υπογραφή της Συμφωνίας ανοίγουν οι πόρτες για τέτοια θέματα.

Δεν έχει αλλάξει τίποτα. Μάλλον, αν έχει αλλάξει κάτι, είναι προς το σαφέστερο. Με βάση το άρθρο 4 της Συμφωνίας δεν επιτρέπονται πλέον αναφορές σε οτιδήποτε θα μπορούσε να μεταβάλει σύνορα ή να προβάλλει διεκδικήσεις αλυτρωτισμού. Αυτό είναι σαφές.

Τέτοια ρεπορτάζ έχουν ξαναβγεί πολλές φορές σε ξένα ΜΜΕ στο παρελθόν και με αφορμή συζητήσεις στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το 2008 το BBC είχε ρεπορτάζ για… αυτονομιστικό κίνημα στην Κέρκυρα. Είχε γίνει τότε καμία φασαρία; Ήταν μια γραφικότητα και ως τέτοια αξιολογήθηκε

Στην Ελλάδα με βάση τις διεθνείς συνθήκες αναγνωρίζουμε μια μειονότητα, την οποία η Συνθήκη της Λωζάνης δεν αναγνωρίζει καν ως εθνική αλλά ως θρησκευτική: τη μουσουλμανική μειονότητα. Από κει και πέρα όμως γνωρίζουμε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν γλωσσικές και θρησκευτικές μειονότητες. Σε όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα υπήρξαν Εβραίοι, Αρμένιοι, Αρβανιτόφωνοι γύρω από την Αττική όπως και στην Πελοπόννησο, οι οποίοι μιλούσαν ως πρόσφατα αρβανίτικα. Και Βλάχοι υπάρχουν που μιλάνε βλάχικα και ντόπιοι που μιλάνε τα «ντόπια», τα «σλαβομακεδονίτικα» και Πομάκοι.

Όμως δεν έχουν όλοι μητρικό σχηματισμό από πίσω.

Οι Εβραίοι δεν έχουν; Η Θεσσαλονίκη είναι για τους Εβραίους της Μεσογείου η μεγάλη τους Μητρόπολη. Κλαίνε όταν μιλάνε για αυτή. Δεν θα διεκδικήσουν όμως τη Θεσσαλονίκη. Κανείς δεν διεκδικεί τίποτε, όχι μόνο βάσει του Διεθνούς Δικαίου αλλά και βάσει της άρτι συναφθείσης Συμφωνίας.

Όταν όμως αναγνωρίζεις την ύπαρξη μακεδονικής γλώσσας στη γείτονα χώρα δεν είσαι υποχρεωμένος εάν κάποιος διεκδικήσει και εδώ την ίδια γλώσσα να την αναγνωρίσεις; Υπάρχει θέμα.

Δεν υπάρχει θέμα ούτε εδαφικής ούτε πληθυσμιακής διεκδίκησης. Η Ελλάδα συμμερίζεται όλες τις βασικές αρχές των Ηνωμένων Εθνών και τις θεμελιώδεις παραδοχές  του Συμβουλίου της Ευρώπης. Αναγνωρίζει επίσης τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει αναγνωρίσει ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν δικαίωμα στο γλωσσικό αυτοπροσδιορισμό, ασχέτως αν τα ελληνικά δικαστήρια δεν το αποδέχονται.

Προχτές στη Βουλή ενσωματώσαμε στην ελληνική νομοθεσία την αποδοχή των κριτηρίων του τεκμηρίου αθωότητας και άλλες πολύ σοβαρές δικαιικές διατάξεις από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Άρα έχουμε ένα δικαιικό σύστημα το οποίο αναγνωρίζει τις πολιτισμικές μειονότητες.

Μπορεί κάποιος όμως να το αξιολογήσει διαφορετικά και να σου πει ότι ανοίγει ο ασκός του Αιόλου.

Δεν άνοιξε κανένας ασκός με δημοσιεύματα στο παρελθόν, ότι θα ανεξαρτητοποιηθεί η Κρήτη. Διάφορα πράγματα γράφονται τα οποία δεν έχουν καμία πραγματική σημασία. Σημασία έχει τι εικόνα έχουμε εμείς για τον εαυτό μας, τη χώρα και το Σύνταγμά μας και τι εθνική αυτοπεποίθηση έχουμε.

Ανεξαρτήτως αυτού, όταν δούμε σε έναν όροφο της Θεσσαλονίκης «Μακεδονικά – φροντιστήριο Καμπουράκ» θα πρέπει να κάνουμε κάτι.

Τι να κάνουμε δηλαδή; Αν ένα φροντιστήριο της εβραϊκής κοινότητας διδάσκει εβραϊκά τι θα κάνουμε; Αν 3.000 άνθρωποι τραγουδήσουν ένα τραγούδι στα ντόπια, αυτό θα κλονίσει την κυριαρχία και το σφρίγος του ελληνικού κράτους;

Εξαρτάται από το ποιον έχουν από πίσω. Όταν στο Κόσοβο οι Αλβανοί ήταν της πλάκας μπροστά στην πελώρια Σερβία ξαφνικά βρέθηκαν να είναι και αυτόνομοι και να κολλήσουν και στην Αλβανία τώρα. Δεν μετρούμε τις δυνάμεις με αυτόν τον τρόπο. Αν αύριο βρεθούν 10.000 και δημιουργήσουν θέμα;

Η Συμφωνία των Πρεσπών που είναι διπλωματικό μέσο -δεν είναι ούτε πολεμικό ούτε ψυχροπολεμικό-  το διευκρινίζει και το διατυπώνει με μεγάλη σαφήνεια. Η Υπουργός Άμυνας της Βορείου Μακεδονίας, αν υποθέσουμε ότι αυτό είναι το κράτος που θα απειλήσει τη μεγάλη Ελλάδα, ζητάει αεροπορική κάλυψη από την ελληνική αεροπορία. Πρέπει να δούμε και τα πραγματικά γεγονότα.

Αν σε 500 χρόνια συμβεί κάτι άλλο θα το αντιμετωπίσουν οι Έλληνες εκείνης της εποχής. Το 1912 δεν ήταν ίδια η κατάσταση με το 2019. Τώρα έχουμε εντελώς διαφορετικούς συσχετισμούς ισχύος, υπέρ ημών. Οι ανησυχίες ότι 5.000 άνθρωποι που τραγουδάνε σε ένα πανηγύρι συγκροτούν απειλή για την Ελλάδα και την Ελληνική Δημοκρατία είναι λίγο υπερβολικές. Όπως όταν κάποιοι που ακόμα μιλάνε βλάχικα ή τραγουδάνε αρβανίτικα δεν συγκροτούν καμία απειλή για κανέναν.

~~~

Το ηχητικό της εκπομπής, εδώ.

Leave a Reply

Your email address will not be published.