Το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων είναι η ατμομηχανή του ελληνικού πολιτισμού image Η χώρα χρειάζεται κυβέρνηση με διεθνή θέση- στον ΑΝΤ1

Η «διεύρυνση» έχει ήδη συντελεστεί σε όρους κοινωνικής βάσης -στον 984

Στην εκπομπή Η στάση των δύο (Αθήνα 984) και στο δημοσιογράφο Άρη Τόλιο μίλησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

Για την έκθεση της Κομισιόν και τους ισχυρισμούς της ΝΔ περί άτυπου μνημονίου:

Δεσμεύουν την Ελλάδα υποχρεώσεις που έχουν και οι υπόλοιπες χώρες, στο πλαίσιο του συμφώνου προσαρμογής και σταθερότητας. Η έκθεση επισήμανε τα προβλήματα ανισορροπιών και στην Ιταλία και στην Κύπρο, αν και η Ιταλία δεν ήταν καν σε μνημόνιο. Είμαστε στο πλαίσιο αυτής της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής η οποία δεν κατενόησε εγκαίρως την αρχιτεκτονική του ευρώ, οδηγήθηκε σε κρίση, έφθασε με μπαλώματα κάπου, τώρα έχει κάποιους μηχανισμούς, αλλά εν τω μεταξύ τουλάχιστον 5 κράτη υπέστησαν τα επίχειρα αυτής της κρίσης εδώ και μια δεκαετία.

Εκτιμούμε ότι θα ολοκληρωθεί η διαδικασία για τη ρύθμιση των 120 δόσεων στις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις. Υπάρχει η δημοσιονομική δυνατότητα. Πρόκειται ουσιαστικά για ανακούφιση, για έμμεση πυροδότηση εξόδου από την ύφεση για πάρα πολλές επιχειρήσεις. Δεν θα χρειαστεί να γίνουν μονομερείς ενέργειες. Τα τελευταία δύο χρόνια προχωρήσαμε σε όλους τους τομείς.

Για τις δηλώσεις Μοσκοβισί – Τσακαλώτου στο θέμα των υπερ-πλεονασμάτων

Εκτιμώ ότι συνολικά και για πολύ βαθύτερους ουσιαστικούς πολιτικούς λόγους, θα υπάρξουν διορθώσεις σε αυτή τη σιδερένια λιτότητα η οποία έχει γονατίσει λαούς και τους έχει στείλει στις αγκαλιές του φασισμού. Σε αυτή την κατεύθυνση βελτιώσεων και προσαρμογών, ας την ονομάσουμε «χαλάρωση», πιστεύω ότι είναι πιθανόν μέσα στο 2019 να έχουμε μια μετατόπιση.

Το 2014 η κυβέρνηση Σαμαρά είχε υπογράψει πλεονάσματα 5,5% και 4,7%. Η χώρα δεν είχε πολλά διαπραγματευτικά ατού. Προχωράς επιτυγχάνοντας το μάξιμουμ τη δεδομένη κάθε φορά στιγμή, συνεχίζεις και επαναδιαπραγματεύεσαι από καλύτερες θέσεις. Από το 2009 έχουμε πάει από τα πολύ χειρότερα στα πολύ καλύτερα.

Η πολιτική βούληση και το πολιτικό σχέδιο είναι να έχεις μια οικονομία που δεν θα στενάζει από τις υπερβολικές απαιτήσεις των δανειστών, πολλές από τις οποίες έχουν αποδειχθεί παράλογες και ατελέσφορες. Μια κοινωνία η οποία επιτέλους θα παίρνει κάποιες ανάσες ανακούφισης και αισιοδοξίας για το μέλλον.

Για τη διαμόρφωση μετώπου προοδευτικών δυνάμεων

Τα κόμματα δεν συμμαχούν προ των εκλογών. Αν συμμαχήσουν, θα το κάνουν μετά τις εκλογές, όπως συμβαίνει παντού, σε όλη τη δυτική Ευρώπη. Η διεύρυνση έχει συντελεστεί ήδη σε επίπεδο κοινωνικής βάσης. Ένα – ενάμισι εκατομμύριο ψηφοφόρων μετανάστευσαν από το 2012 ως το 2015 στον ΣΥΡΙΖΑ και φαίνεται ότι παραμένουν. Είναι κάτι που θα πρέπει να εκφραστεί και πολιτικά σε αυτή τη νέα εποχή μετά τα μνημόνια. Παντού, σε διάθεση ανασυγκρότησης, σε αυτοπεποίθηση, διοίκηση, παραγωγικό ιστό.

Πολιτική κριτική και αντιπαραθέσεις είναι σύμφυτες στην πολιτική. Εκπροσωπείς κοινωνικά στρώματα με αντικρουόμενα συμφέροντα. Γιατί η κριτική που γίνεται να ισχύει μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί δεν ισχύει για τα άλλα κόμματα; Έχει το ΚΙΝΑΛ κάποια ξεκάθαρη θέση, λέει κάτι που το καταλαβαίνουν όλοι; Έχει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα φυσιογνωμίας και στρατηγικής. Και η ΝΔ έχει προβλήματα φυσιογνωμίας και στρατηγικής. Η πολιτική στην Ελλάδα μετά τη χρεωκοπία είναι πολύ δύσκολη υπόθεση.

Για το αν ανοίγει «μέτωπο» κατά της ακροδεξιάς ή κατά του λαϊκισμού

Πρωτίστως αναδύεται ένας διπολικός κόσμος. Ο κόσμος της δεξιάς και ο κόσμος της αριστεράς. Αυτό γίνεται σε όλη την Ευρώπη. Έχουμε μια Αριστερά που πρέπει να ξαναβρεί το βηματισμό της και τον λόγο της -στην Ελλάδα κάτι έχει βρει μετά το ‘89-90. Έχουμε και μια Δεξιά ή οποία χάνει τα ρεπουμπλικανικά της χαρακτηριστικά, τα χριστιανοδημοκρατικά και αλώνεται ή φλερτάρει με την άκρα δεξιά. Αυτό το βλέπουμε σε πολλές χώρες της Ευρώπης, δυστυχώς το βλέπουμε και στην Ελλάδα. Υπάρχουν συγκοινωνούντα δοχεία.

Για το «αν η συμπεριφορά του Π. Πολλάκη ταιριάζει στο νέο αυτό στρατηγικό αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ»

Η συμπεριφορά ενός εκάστου εξ ημών έχει και προσωπικά χαρακτηριστικά. Καθένας εκφράζεται με διαφορετικό τρόπο. Η συμπεριφορά ενός ανθρώπου δεν μπορεί να χαρακτηρίζει και να καθορίζει τα πολιτικά χαρακτηριστικά μιας ολόκληρης παράταξης και ενός πολιτικού χώρου. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η καταδίκη του κ. Γεωργιάδη χαρακτηρίζει συλλήβδην το συντηρητικό χώρο στην Ελλάδα; Προφανώς όχι.

Και στην τελευταία παρατήρηση του δημοσιογράφου, ότι «τα πολιτικά κόμματα δεν μπορεί να χτίζουν στρατηγικές δείχνοντας τους άλλους. Κάποια στιγμή πρέπει να δείξουν τον εαυτό τους…»

Αυτό ισχύει κυρίως για τους επικριτές του ΣΥΡΙΖΑ που ψάχνουν να βρουν αν είναι κάποιος κακοκουρεμένος ή αν έχει περάσει από το Harvard, για να χαρακτηρίσουν παρατάξεις και ένα λαό ολόκληρο. Αυτές είναι κουταμάρες και συνιστούν ένα λόγο εχθροπαθή.

Για να πολιτευτείς πρέπει να περάσει το βιογραφικό σου από κάποιο επιτελείο αρίστων; Αν καταλήξαμε ότι αυτό είναι πολιτική, αδικούμε τους Έλληνες, τους πολίτες και την πολιτική την ίδια. Και προκαλείται έτσι και μια αποστροφή του κόσμου στην πολιτική.

Ο καθένας κρίνεται για τους λόγους του, για τη στάση του, για τη συνολική του συμπεριφορά και αν πολιτεύεται με πολιτικούς όρους. Ούτε με αισθητικούς ούτε με ψευτο-ηθικολογικούς πουριτανισμούς.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter