image Πολιτικές, όχι τεχνικές προσεγγίσεις στα κοινωνικά ζητήματα -στο Action 24 tv image Το πραγματικό δίδαγμα της 25ης αφορά τη διχόνοια και την καταστροφή εκείνων που πετύχαμε ενωμένοι

Όταν δεν έχουμε σύγκλιση κι εκρήγνυνται οι ανισότητες, έχουμε θέμα- Στον Τ/Σ της Βουλής

«Να απαιτήσουμε όλοι η  ευρωπαϊκή ηγεσία να έχει πιο πολιτικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά»

Στον τηλεοπτικό σταθμό της Βουλής και την εκπομπή «Βουλής Βήμα» με τη Αλεξία Κουλούρη μίλησε ο Βουλευτής της Β’ Αθηνών και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

Η συμμετοχή από το 62% στις πρώτες ευρωεκλογές πήγε στο 42% στις τελευταίες. Τι εκτιμάτε για τις επικείμενες;

Οι Ευρωπαίοι δε θα προσέλθουν μαζικά και θα συνεχιστεί η τάση αυτή. Τι είναι αυτό που θα αλλάξει τη διάθεση του κόσμου; Έχει παρεμβληθεί μια ευρω – εχθρότητα. Πώς θα αλλάξει λοιπόν αυτή και θα μεταβληθεί σε ένα αίσθημα ότι η Ευρώπη νοιάζεται για μας;

Όλα τα στοιχεία που βλέπουμε παραπέμπουν σε αδιαφορία, σκεπτικισμό και καχυποψία απέναντι στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.  Κερδίσαμε τόσα χρόνια την αίσθηση της ειρήνης, χωρίς να είναι απολύτως διασφαλισμένη όπως φάνηκε στη Γιουγκοσλαβία. Αλλά φαίνεται ότι οι κοινωνικές ανισότητες  είναι η φωτιά που σιγοκαίει  στα σπλάχνα της ΕΕ, και τροφοδοτεί όλες τις φυγόκεντρες τάσεις πολλές εκ των οποίων είναι άλογες  και φοβικές.

Το σκιάχτρο στη Βουδαπέστη για τον Όρμπαν είναι ο Σόρος και ο Γιούνκερ.  Ο Σόρος  είναι το φόβητρο που συνδαυλίζει έναν δομικό αντισημιτισμό στην ΕΕ και ο Γιούνκερ εκπροσωπεί στα μάτια κάποιων, τη μεγάλη διοίκηση και τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Δεν τίποτε άλλο αυτό από μια κατασκευή εχθρού.

Με την αναστολή του Όρμπαν από το ΕΛΚ στέλνεται ένα μήνυμα;

Η αναστολή δεν είναι  αποβολή. Μακάρι να ήταν. Το μήνυμα στέλνεται στο εσωτερικό των πολιτικών δυνάμεων του ΕΛΚ. Διότι εδώ και χρόνια συμβαίνει μια «ορμπανοποίηση» της Γερμανίας και άλλων βορείων και κεντρικών ευρωπαϊκών κρατών, με μια μετατόπιση από τις φιλελεύθερες αρχές προς τις αρχές της δημαγωγίας,  της ακροδεξιάς και ενός καθόλου συγκαλυπτόμενου φασισμού.  Αυτό που συμβαίνει στις χώρες του Βιζενγκραντ, στη Γαλλία, στην Ιταλία  και αλλού είναι φαλκίδευση του κράτους δικαίου, φαλκίδευση των ιδρυτικών συνθηκών της ΕΕ..

Για την στρατηγική του ΕΛΚ

Η υποψηφιότητα Βέμπερ είναι αδύναμη και ίσως το ΕΛΚ σκεφτεί ένα πιο ισχυρό πρόσωπο, ευρύτερης αποδοχής. Ο Βέμπερ έχει πολώσει γιατί εκπροσωπεί την πιο ευρωσκεπτικιστική πλευρά της Γερμανικής δεξιάς, δεν μπορεί να εξακτινώσει κύρος. Και ο κ. Τίμερμανς, ο έμπειρος Ολλανδός, δεν είναι ακτινοβόλος προσωπικότητα. Είναι, βέβαια, πολύγλωσσος, μορφωμένος,  έμπειρος. Έχει όμως και μια υπεροπτική στάση για τα κράτη του νότου. Ο Γιούνκερ έχει πιο ενωτικά χαρακτηριστικά. Θα πρέπει όλοι να απαιτήσουμε η ευρωπαϊκή ηγεσία να έχει πιο πολιτικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά και να κατανοήσει βαθιά ότι η ΕΕ είναι εν κινδύνω. Το Brexit, το ράγισμα της Ιταλίας, τα προβλήματα της Γαλλίας δεν είναι καθόλου τυχαία.

Στο επίκεντρο είναι ένα βασικό ερώτημα,  αν οι μεγάλες στρατηγικές της ΕΕ θα παράγουν ανισότητες ή όχι. Υπάρχει πλέον απόκλιση από όρους όπως συνοχή, σύγκλιση, που ήταν για δεκαετίες, λέξεις κλειδιά. Έχουν γίνει πλέον εξοριστέες  κι έχουν αντικατασταθεί από όρους όπως ανταγωνισμός, ανταγωνιστικός κ.τ.λ, που προκαλούν ρίγος στους Ευρωπαίους πολίτες. Όταν, όμως, έχουμε απόκλιση εντός των κοινωνιών, έχουμε απόκλιση Βορρά – Νότου, δεν έχουμε σύγκλιση κι εκρήγνυνται οι ανισότητες, έχουμε θέμα.

Η ευρωπαϊκή ατζέντα επιτάσσει να δούμε τις καταστατικές αρχές της ΕΕ, που είναι η ειρήνη και ευημερία. Δεν είναι αυτονόητη η ειρήνη.  Θέλει κόπο και διαρκή  μέριμνα, όπως καλά ξέρουμε εμείς εδώ, με έναν δύσκολο γείτονα. Η δε ευημερία έχει υπονομευτεί, έχει περάσει η χρυσή τριακονταετία της Ευρώπης,  έχουμε μπει την 30ετία της επισφάλειας, της δημαγωγίας και του εθνοτικού μίσους.

Όταν βλέπει ο Ευρωπαίος, ο ανήσυχος ο επισφαλής, που δουλεύει φουλ 8ωρα και 12ωρα ότι δεν του φτάνουν τα χρήματα να ζήσει, θα πάει στο δημαγωγό που του τάζει άλλα πράγματα. Και τι του τάζει; Εύκολο μίσος και λαϊκισμό. Κανείς δε θέλει να μεταφέρει πόρους, όπως ήταν η στρατηγική τη δεκαετία του 1970. Όταν έχουμε διαφορετικές ταχύτητες κοινωνικό dubbing τι περιμένουμε;

Ο πολιτικός, λοιπόν,  που θα ανέβει στο βαρέλι και θα δείξει «να αυτός είναι ο εχθρός», αυτός ο πολιτικός θα κερδίσει. Μακάρι να μην το δούμε βέβαια, αλλά …

 Για τις ισορροπίες στην ΕΕ

Οι Γερμανοί διεκδικούν όλες τις μεγάλες θέσεις στην ΕΕ. Τα τελευταία χρόνια ένας Ιταλός επικεφαλής της ΕΚΤ, ο Μ. Ντράγκι, κόντρα στους Γερμανούς προσπάθησε να κρατήσει την ΕΕ και ωφέλησε τα κράτη μέλη και την Ιταλία, με την ποσοτική χαλάρωση κλπ. Φανταστείτε στην Κομισιόν και στην ΕΚΤ να έχουμε μόνο Γερμανούς. Όλο το πρόβλημα της ΕΕ προσπάθησαν να το λύσουν στη γραμμή του σκληρού φιλελευθερισμού, που όμως προστατεύει τις Γερμανικές τράπεζες, τις τρύπιες τράπεζες, όπως η Deusche Bank. Και αυτή την γραμμή ακολουθούν στην ΕΕ ακόμη. Γιατί λοιπόν οι άλλοι πολίτες να την ακολουθήσουν;

Ο μόνος που έκανε μια ευρωπαϊκή πολιτική, έστω και δειλά,  ήταν ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν. Δεν προχώρησε βέβαια έστω και αν ήταν μια εποικοδομητική πλατφόρμα γιατί είχε ο ίδιος πρόβλημα στο εσωτερικό του. Μίλησε για κοινά ευρωπαϊκά προβλήματα, για αμοιβαιότητα, ευρωπροστατευτισμό κτλ.

Για το ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι το μόνο όργανο στην ΕΕ που διαθέτει πολιτική νομιμοποίηση από τους λαούς. Αλλά δε διαθέτει την αποφασιστική εξουσία., σε κάποιους κρίσιμους τομείς. Οι αποφάσεις λαμβάνονται με τη μορφή του τριλόγου. Εισηγείται η Επιτροπή, ψηφίζει το Κοινοβούλιο και πάει για έγκριση στο Συμβούλιο. Όμως η εξουσία του Ευρωκοινοβουλίου είναι διαρκώς κολοβωμένη.

Αν δούμε πώς χειρίστηκε η ΕΕ τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση θα δούμε ότι ήταν μια καθαρά τιμωρητική διαδικασία.  Τη μεγαλύτερη δυσφήμιση στην ΕΕ την έκανε το eurogroup, ένα  όργανο, όπου δεν τηρούνται πρακτικά, δεν τηρούνται διαδικασίες.

Πλήγωσαν όσα άθλια ακούστηκαν στην καρδιά της Ευρώπης, για τους λαούς του νότου, από κορυφαίους υπουργούς, όπως ο Β. Σόιμπλε. Χαρακτήρισαν με άθλιους ηθικούς χαρακτηρισμούς λαούς, έθνη ιδρυτικά της ΕΕ. Αποκαλώντας τα τεμπέληδες ότι βγαίνουν στην σύνταξη νωρίς, ή αυτό που είχε ο πει ο Ντάισελμπλουμ, ότι στο Νότο τα έφαγαν τα λεφτά σε γυναίκες και ποτά, είναι ανήκουστα και ψεύδη. Αυτές είναι πολιτικές αθλιότητες, που δεν ειπώθηκαν  παρά μόνο στο βαθύ 20ο αιώνα και μόνο από εχθρούς. Αυτά βλέπει ο κόσμος και συμπεριφέρεται έτσι.  Όλα αυτά δεν επηρέασαν και το Brexit; Νομίζετε ότι οι Βρετανοί δεν επηρεάστηκαν από το πώς φέρθηκαν στην Κύπρο, στην Ελλάδα, και  στα άλλα κράτη; Δεν επηρεάστηκαν στην εικόνα τους για τους Γερμανούς; Το θυμικό οδηγεί το χέρι στην κάλπη.  Δεν κάθεται να μετρήσει, βλέπει μια σκληρή συμπεριφορά, μια  αντι-ομοσπονδιακή συμπεριφορά και θυμώνει. Για να σώσουν οι Γερμανοί τη Deutsche Bank υπονομεύουν την Ευρώπη. Δεν τους νοιάζει.

Για τη ρύθμιση για την προστασία της πρώτης κατοικίας

Θα υπάρξει συμβιβασμός. Αυτό που προέχει για μια κυβέρνηση είναι το δικαιότερο και το πιο ανακουφιστικό για τους Έλληνες. Μια διάταξη μια νομοθετική ρύθμιση που θα προτείνει η κυβέρνηση, θα ψηφιστεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο όχι από τους επόπτες με γνώμονα του πώς θα βοηθήσουμε τους συμπολίτες μας..

Ο επόπτες συνδέουν τη δόση με τα κόκκινα δάνεια. Κακώς συνδέουν ένα θέμα που αφορά την κοινωνία και δευτερευόντως το πιστωτικό σύστημα. Το θέμα είναι να βοηθήσεις τις τράπεζες και υπάρχει τρόπος και να βοηθηθούν παράλληλα οι δανειολήπτες,  οι εν αδυναμία. Θεωρώ ότι θα υπάρξει κάποιου είδους συμφωνία και θα υπάρξει μια ρύθμιση που θα ανακουφίσει χιλιάδες χ συμπολίτες μας. Οι κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια θα πρέπει να φροντίζουν τους λαούς τους πρώτα από όλα.

Leave a Reply

Your email address will not be published.