image Έχει ταλαιπωρηθεί η δημοκρατία από οσμές και χειρισμούς σκανδάλων-στον Ρ/Σ News247 image Η αγάπη θάλλει στα ερείπια -«Ένα βλέμμα» στο Έθνος της Κ.

Να φύγουμε από τη γεροντολαγνεία και την συνταξιουχολαγνεία-στο Θέμα 104,6

Στον Ρ/Σ «Θέμα 104,6 fm» ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης συνομίλησε στο στούντιο με τον Γιάννη Αντύπα.

Για τη γενικότερη σκανδαλολογία

Όποιον, αποδεδειγμένα με δίκαιους τρόπους και με σεβασμό του κράτους δικαίου, έχει διασπαθίσει ή διακινήσει δημόσιο χρήμα πρέπει να τον πετάμε όπως τη τρίχα από το γιαούρτι. Εξαφανίζεται, συντρίβεται, τιμωρείται και τέλος.

Όσον αφορά στην κ. Ξεπαπαδέα γνωρίζουμε ότι έχει αναστείλει τη δικηγορική της δραστηριότητα από τη στιγμή που ανέλαβε την θέση της Γενικού Γραμματέα. Γενικότερα σε ότι αφορά το καθεστώς των μετακλητών με αφορμή την συζήτηση αυτή, τυπικά ένας υπάλληλος μπορεί να ζητήσει άδεια να εργάζεται. Πολιτικά και ηθικά αν υπάρχει πρόβλημα, κρίνεται.

Το επιχείρημα ότι ο ελληνικός λαός έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ για να μην κάνει τα ίδια, το δέχομαι. Θέλω όμως να συμπληρώσω ότι αυτοί που απαιτούν από την Αριστερά να είναι αγία, τέλεια και αναμάρτητη, πράγμα αδύνατον στην ανθρώπινη πραγματικότητα, είναι συνήθως αυτοί που ούτε την ψήφισαν ποτέ, ούτε την συμπαθούν. Εγώ αντιθέτως, είμαι υπέρ της υπαρκτής Αριστεράς: αυτής που δρα, μεταρρυθμίζει, τολμά και κάνει και λάθη. Αυτοί που μισούν την Αριστερά απαιτούν απ’ αυτή να μην ασχολείται με την εξουσία να είναι στη γωνία και να πλέκει κάλτσες.

Η κυβερνώσα Αριστερά θα κάνει και λάθη. Ναι, έχουμε κάνει λάθη και κάνουμε λάθη. Αλλά θα πρέπει να έχουμε τη δύναμη και την ειλικρίνεια να αναγνωρίζουμε τα λάθη, να τα ομολογούμε και να μην τα επαναλαμβάνουμε.

Το βιβλίο Βαρουφάκη θα γίνει ταινία με επιδότηση ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν είναι επιδότηση. Είναι tax rebate, δηλαδή επιστροφή φόρου. Είναι η μεγάλη κινητροδότηση για τις ξένες κινηματογραφικές παραγωγές για τη νομοθέτηση της οποίας μάλιστα είχα πρωτοστατήσει το 2015. Το κάνουν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, ακόμη και οι γείτονες  χώρες που δεν είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να προσελκύσουν τις μεγάλες αμερικανικές παραγωγές. Η παραγωγή δίνει το φόρο και το κράτος επιστρέφει ένα μέρος του φόρου. Αυτό είναι και το κίνητρο. Όπως σε όλες τις παραγωγές και εδώ η επιστροφή γίνεται βάσει νόμου και φυσικά δεν έγινε καμία επιδότηση.

Γιατί οι Έλληνες του εξωτερικού δεν μπορούν να ψηφίσουν εκτός Ελλάδος;

Υπάρχουν διάφορα προβλήματα τεχνικά και θεσμικά. Πώς θα ξεχωρίσεις αυτόν που έχει δεσμούς, συμφέροντα, περιουσία, σχέση και γνώση, απ’ αυτόν που έχει το ελληνικό διαβατήριο αλλά μπορεί να είναι δεύτερης γενιάς ή να λείπει 40-50 χρόνια από την Ελλάδα; Ένας Έλληνας π.χ. που γεννήθηκε στην Καλιφόρνια το 1970 και δεν έχει έρθει ποτέ στην Ελλάδα δικαιούται μεν το ελληνικό διαβατήριο, αλλά κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να ψηφίζει στην Ελλάδα και να διαμορφώνει ένα πολιτικό αποτέλεσμα, μία κυβέρνηση που θα επηρεάζει τη ζωή 10 εκατομμυρίων Ελλήνων που δουλεύουν εδώ, δέχονται τα δεινά ή τις χαρές αυτού που συμβαίνει εδώ. Άρα είναι πιο σύνθετο απ’ ότι διαμηνύεται και δεν λύνεται τόσο εύκολα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να το εξετάσουμε. Πρέπει να το δούμε σε σχέση με την Διασπορά και την Ομογένεια. Μία σκέψη είναι να έχουμε κάποιους βουλευτές επικρατείας από την Ομογένεια: λ.χ  να βγάζει η αμερικανική ήπειρο έναν βουλευτή, η ευρωπαϊκή ήπειρος 2 κλπ. Βλέπετε ότι δεν είναι τόσο απλό.

Ποια είναι η μεγαλύτερη αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ

Πρέπει να κάνει περισσότερες μεταρρυθμίσεις και περισσότερες συγκρούσεις. Υπάρχουν πάρα πολλά πρακτικά πράγματα μέσα στην δημόσια διοίκηση που καρκινοβατούν, που πηγαίνουν σαν σαλιγκάρια, λιμνάζουν ή σαπίζουν και τα οποία θέλουν μεν χρόνο αλλά  πρέπει να αντιμετωπιστούν με μεγαλύτερη εστίαση και ισχυρή βούληση.

Ο κόσμος βέβαια πάντα με την κυβέρνηση τα βάζει. Αυτή έχει την πλειοψηφία και την εξουσία. Αυτή είναι στο τιμόνι, αυτή θα υποστεί και τη μεγάλη κριτική. Ωστόσο η πολιτική δεν είναι μόνο μαύρο άσπρο, έχει αποχρώσεις. Και θα πρέπει στον πολιτικό σου αντίπαλο και σ’ αυτόν που δεν πολυαρέσει να μπορείς να αναγνωρίσεις τα σωστά.

Τι θα αλλάζατε αν κερδίζατε πάλι τις εκλογές;

Αν κερδίσουμε, που είναι πιθανόν, δεν θα είμαι εγώ ο πρωθυπουργός. Άρα δεν μπορώ να πω τι θα κάνει η κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα από το ‘19 έως το ‘23. Αυτό που μπορώ να πω είναι τι θα έκανα εγώ αν ήμουν σε ένα πόστο εκτελεστικής εξουσίας. Θα ήμουνα πιο τολμηρός στις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται το ελληνικό κράτος, η ελληνική οικονομία και για τις οποίες διψά η κοινωνία. Λ.χ. η ελληνική διοίκηση χρειάζεται προσλήψεις σε νευραλγικούς τομείς, χρειάζεται εκσυγχρονισμό με ψηφιακά μέσα να πάει σε μία οικονομία ευφυίας και σε μία οικονομία που θα παράγει προστιθέμενη αξία. Είμαστε μία οικονομία κουρασμένη, είμαστε μία κοινωνία στην οποία, σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν τις προάλλες, το 34% του πληθυσμού είναι συνταξιούχοι. Είμαστε μία κοινωνία σε δημογραφικό μαρασμό.

Τα κόμματα που είναι θεσμοί της δημοκρατίας πρέπει να ανανεωθούν. Πρέπει να εκπροσωπηθεί και να ακουστεί η φωνή των νέων η οποία ακούγεται πολύ αδύναμα. Πρέπει να ακούγεται με πειστικό και αποτελεσματικό τρόπο η φωνή των αδυνάτων και των φτωχών ανθρώπων, πρέπει οι πολιτικοί να αποσπαστούν από τα μεγάλα συμφέροντα και να εκπροσωπήσουν τους ανθρώπους που παλεύουν για ένταξη στην εργασία, για προκοπή υλοποίηση κάποιων στοιχειωδών ονείρων. Έχουμε πάρα πολλά να κάνουμε. Κωδικοποιημένα τα πιο σημαντικά είναι: Πρώτον, να θωρακίσουμε τη χώρα σε θέματα εθνικής ασφάλειας και εξωτερικών επιβουλών. Δεύτερον, να στήσουμε μία οικονομία που θα είναι πιο ανθεκτική στις διεθνείς κρίσεις και δεν θα πέσει σαν κλαράκι όπως έπεσε το 2008 2009 με το μεγάλο κραχ. Τρίτον να φτιάξουμε μία κοινωνία που θα δώσει προβάδισμα στους νέους και θα δώσει κίνητρο στα νέα ζευγάρια να κάνουν παιδιά και οικογένειες. Να φύγουμε από τη γεροντολαγνεία, τη γεροντοκρατία και την συνταξιουχολαγνεία και να μπούμε σε μία κοινωνία που θα παίρνουμε από το κέφι, τη φαντασία, το ρίσκο και τη δίψα για ζωή των νέων και δεν θα τους έχουμε από κάτω από το παπούτσι μας. Νομίζω ότι αυτό είναι από χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας τα τελευταία 30-40 χρόνια: από τη μία βολεμένοι μεσήλικες και ηλικιωμένοι και από την άλλοι νέοι σε αγωνία -και πολλές φορές και κακομαθημένοι- από τις υπερβολικές προσδοκίες που έχουμε επενδύσει πάνω τους και τις λίγες ελάχιστες δυνατότητες που τους δίνουμε.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter