image Γιάννης Ιωάννου, η κληρονομιά -«Ένα βλέμμα» στο Έθνος της Κ. image Όποτε μιλάει ο κ. Μητσοτάκης, η συσπείρωση του προοδευτικού κόσμου εκτοξεύεται -στην Ολομέλεια

Ο κ. Μητσοτάκης εκπροσωπεί μία ολιγαρχική πολιτική προσέγγιση- Στο Πρώτο Πρόγραμμα

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Σύριζα Νίκος Ξυδάκης μίλησε στο Πρώτο Πρόγραμμα, στην εκπομπή «Εναλλακτικά», και στην Έλενα Καραγιάννη για τις δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη του περί επταήμερης εργασίας.

Σχεδόν παύω να εκπλήσσομαι με όσα λέει ο κ. Μητσοτάκης σχετικά με το κοινωνικό περιβάλλον της εργασίας και της ασφάλισης. Μάλλον κατατρύχεται από κάποιες εμμονές αλλά και από θεμελιώδη άγνοια για το πώς λειτουργεί η ελληνική κοινωνία. Λέει πράγματα τα οποία είτε αντιβαίνουν προς οποιαδήποτε λογική είτε δεν αντιστοιχούν προς την κοινωνική οργάνωση της Ελλάδας. Διεκδικεί την ηγεσία της χώρας με ένα μείγμα τακτικής και συγκεκαλυμμένης ωμότητας, είτε μιλάει για το ασφαλιστικό, είτε για τη μαύρη εργασία, είτε για το επικουρικό που θέλει να το πάρουν οι ιδιωτικές εταιρείες, είτε όταν αναφέρεται στην επταήμερη λειτουργία για όσες επιχειρήσεις δεν την έχουν ήδη, είτε όταν ονειρεύεται ίσες ευκαιρίες για το παιδί του Πανοράματος και το παιδί της λαϊκής συνοικίας. Για το παιδί από το Περιστέρι είπε αυτό που πιστεύει: το μέλλον είναι να γίνει επισκευαστής ασανσέρ, δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο.

Ένα από τα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας σε όλη τη μεταπολίτευση με όλες τις μεγάλες ιστορικές περιπέτειες ήταν η κοινωνική κινητικότητα η οποία έδωσε ένα δυναμισμό στην Ελλάδα και της επέτρεψε να αναπτυχθεί και να αναταχθεί από τον πόλεμο και τον εμφύλιο. Επέτρεψε στην κοινωνία να προκόψει και να φτάσει σε ένα ζηλευτό επίπεδο μόρφωσης και ατομικών επιτυχιών. Αυτή την Ανάσταση της ελληνικής κοινωνίας αγνοεί ο κ. Μητσοτάκης διότι ο ίδιος δεν χρειάστηκε κανένα ασανσέρ, ή να δώσει εξετάσεις πουθενά, ή να ματώσει για να κερδίσει. Τα βρήκε όλα έτοιμα. Δυστυχώς φτάνουμε σε αυτή την προσωπική ανθρωπολογική ανάλυση.

Στη δημοκρατία κρίνεσαι από αυτά που ο ίδιος έχεις προσφέρει στην κοινωνία και απ’ αυτά που έχεις λάβει από αυτή. Αυτό το ισοζύγιο είναι το κοινωνικό κεφάλαιο. Το λέω αυτό γιατί η χώρα μου μου προσέφερε τη δυνατότητα να τελειώσω δημόσιο σχολείο, να πάω στο δημόσιο πανεπιστήμιο. Αυτά μου τα προσέφερε η πατρίδα μου και είναι κοινωνικό κεφάλαιο, δεν είναι μόνο ατομική επιτυχία. Αυτό είναι που δεν αντιλαμβάνεται ο κ. Μητσοτάκης.

Στη ΝΔ υπάρχει μία τεχνοκρατική νεοφιλελεύθερη επίφαση αλλά η βάση της υπάρχει μία ολιγαρχική πολιτική προσέγγιση. Είναι μία ολιγαρχία στην οποία κάποιες ελίτ, κάποιες οικογένειες, κάποιοι προνομιούχοι που έχουν πάει σε ένα καλό ιδιωτικό σχολείο και σε ένα καλό ιδιωτικό πανεπιστήμιο, κατά προτίμηση του εξωτερικού για να πάρουν και το λούστρο, μπορούν να αποφασίζουν κληρονομικώ δικαίω για τις τύχες ενός ολόκληρου λαού. Είναι τόσο ωμό. Είναι σαν μία οργάνωση οργανωμένη σε φυλές και φατρίες.

Η ελληνική πολιτική ζωή κινδύνευσε να πάρει χαρακτήρα τριτοκοσμικών χωρών όπως το Πακιστάν ή οι Φιλιππίνες που κυβερνώνται από δυναστείες πάνω από μισό αιώνα.  Ο πατέρας του Τσίπρα δεν ήταν ούτε πρωθυπουργός, ούτε υπουργός ούτε μεγαλομεγιστάνας. Ήταν ένας άνθρωπος της μικρομεσαίας τάξης. Ο Πρωθυπουργός πήγε στο Πολυκλαδικό Αμπελοκήπων. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Η κρίση έχει αλλάξει την κοινωνία. Δεν έχουμε τις ίδιες ταξικότητες, δεν έχουμε την αμεριμνησία που είχαμε το 2000 ή το 2004 με τα κόμματα του χρηματιστηρίου και την ευφορία του ευρωπαϊκού κυπέλλου. Πονέσαμε πληγωθήκαμε, στεναχωρηθήκαμε, ψαλιδίστηκαν κάποιες προσδοκίες και αναδιατάσουμε και το βίο μας, αναδιατάσσουμε και την πολιτική έκφραση, την πολιτική αντιπροσώπευση. Η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζουν αυτή την αγωνία, για μία ανανέωση και μία αναγέννηση του πολιτικού σκηνικού. Γι’ αυτό το 2015 πήγαν 1,5 εκατομμύρια άνθρωποι ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ. Εναπόθεσαν κάποιες ελπίδες. Στα χέρια της Αριστεράς είναι να μη διαψεύσει αυτές τις ελπίδες και να χτίσει νέες προϋποθέσεις και μία νέα αυτοπεποίθηση στον ελληνικό λαό. Αλλά η αναπαραγωγή δυναστειών με τις ολιγαρχικές απόψεις για την εργασία και την οργάνωση της κοινωνίας που υπόσχεται η παλινόρθωση της σκληρής κακής δεξιάς είναι κάτι πολύ αποκρουστικό, κάτι που βλέπει και ο τελευταίος Έλληνας πλην κάποιων φανατικών.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter