Διαμαρτυρία χωρίς πολιτική μορφή Σε αγαπώ γι’ αυτό που είσαι…

Οι Ρουμ και οι Ελληνες

Η κλιμακούμενη αποσταθεροποίηση των καθεστώτων στον αραβικό κόσμο ελπίζουμε να φέρει ελευθερία και ευημερία στους λαούς, αλλά προς το παρόν το κόστος αίματος και οι επιπτώσεις στις τοπικές οικονομίες είναι βαρύ. Επιπλέον, τούτη η μείζων γεωπολιτική μεταβολή, με ιστορική σημασία που ίσως ξεπερνά τις ευρωπαϊκές αλλαγές του 1989, δονεί ήδη την Ευρώπη. Οι ευρωπαϊκές χώρες ανησυχούν σφόδρα, από την ανατροπή των παγιωμένων ισορροπιών: απειλούνται οικονομικά συμφέροντα, εμπορικοί δεσμοί, ενεργειακά αποθέματα, πελατειακές σχέσεις. Οιι αποικιοκρατικές αναμνήσεις δεν έχουν εκλείψει εντελώς. Οπως αποκαλύπτεται δε, οι Αραβες δικτάτορες ήταν ευπρόσδεκτοι πελάτες ευρωπαϊκών τραπεζών και γενναιόδωροι χορηγοί ΜΚΟ και βρετανικών πανεπιστημίων.

Σε αυτό το μετασχηματιζόμενο περιβάλλον, ποια θα είναι η θέση της Ελλάδας; Μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε, προβάλλοντας αναλογίες από το ιστορικό παρελθόν. Καταρχάς, με την άγνωστης κατάληξης αραβική επανάσταση η Ευρώπη αποκτά κι άλλο πονοκέφαλο, πάνω σε ένα φόντο ήδη τρομερά επιβαρημένο από την οικονομική κρίση και την πολιτική δυστοκία των ηγεσιών. Η Ελλάδα και η κρίση χρέους των αδύνατων εταίρων δεν μονοπωλούν την προσοχή και τους πόρους της Ε.Ε. Αλλά η αναδίπλωση της Ευρώπης εν όψει της γεωπολιτικής αναταραχής δεν σημαίνει απαραιτήτως υποβάθμιση της Ελλάδας· απεναντίας, σε ιστορικό βάθος, οι ανακατατάξεις στη Μεσόγειο μπορεί να αναβαθμίζουν τον στρατηγικό της ρόλο.

Για να αναβαθμιστεί στρατηγικά η χώρα, και να επωφεληθεί από τον ενδεχόμενο εκδημοκρατισμό των αραβικών κρατών, προϋποτίθεται η έξοδος από την ύφεση και την ηττοπάθεια που τώρα πλήττουν την ελληνική κοινωνία. Ο δύσκολος εχθρός, δηλαδή, σε τούτη τη δραματική ιστορική συγκυρία είναι ο εαυτός μας· ταυτόχρονα όμως, ο ίδιος εαυτός, ως εκ γεωγραφικής θέσεως, ιστορικής κληρονομιάς, πολιτισμικού χαρακτήρα, αποτελεί και το συγκριτικό μας πλεονέκτημα. Οι Ρουμ είναι ριζωμένοι ως αρχαίοι γείτονες και φίλοι στο αραβικό φαντασιακό, και όχι ως αποικιοκράτες ή δυνάστες. Προς το παρόν, όμως, οι Ελληνες αναμένουν οφέλη στον τουρισμό, ακριβότερο πετρέλαιο και ενδεχομένως ένα μεταναστευτικό κύμα.

no comments
  • arab_subleague
    REPLY

    το ρολο αυτο τον παίζει η τουρκία – η θαραλλέα (και grande) κίνηση να εναντιωθεί στο εμπάργκο της λιβύη αυτό δείχνει.

    οι ρουμ εχουν να ξεπληρώσουν τις πιστωτικές τους, ο δε εκάστοτε δικός ‘μας’ θα κάνει τον κλητήρα της εκάστοτε χίλαρι (βλ. τον would be μεσολαβητή της αιγύπτου)

  • left liberal synthesis
    REPLY

    Ενδιαφερουσα , οπως πάντα η ανάλυση. Υπάρχει μια πραγματολογική παρατήρηση. Δεν θα ήταν καλύτερα να αναφερθούμε σε Γιουνάνι αντί σε Ρουμ.Ρουμ είμαστε στα ματια και αυτά των Τουρκων.

  • skoug
    REPLY

    Όσο υποκλινόμενοι προσφεύγει ο ΓΑΠ και οι συν αυτώ σε κοινά υπουργικά συμβούλια για να βάλουμε από το παράθυρο στην εκμετάλλευση του υπεδάφους και των υπερκειμένων την πλουτοκρατία της Κεντρικής Ευρώπης, του Ισραήλ και των Εμιράτων, με αντάλλαγμα δυο-τρία κρουαζιερόπλοια στη Ρόδο, ακυρώνουμε το όποιο πλεονέκτημα μας δίνει ο τόπος και η Ιστορία μας.

  • ο δείμος του πολίτη
    REPLY

    Οι Έλληνες πάντα ήταν ένα αγαπητό κομμάτι της Ευρώπης στους Άραβες. Το θέμα είναι να καταφέρουμε να αξιοποιήσουμε αυτή την αγάπη. Μέχρι τώρα η τάση φιλίας εκφράζονταν κυρίως με διπλωματικές συναντήσεις, εισροή φοιτητών και την αποφυγή τρομοκρατικών πράξεων από την Αλ Κάιντα. Από εδώ και πέρα όμως πρέπει να ορίσουμε τη δική μας εξωτερική πορεία και να συνεργαστούμε στενά με τον αραβικό κόσμο.

Leave a Reply

Your email address will not be published.