Τι είναι το παραπάνω; Τι είναι οι δυνατότητες; Ιαπωνική συμβίωση με τη φύση

Η Ελλάδα θυσιάζει τα παιδιά της

Το περίφημο μέιλ του “τραπεζικού στελέχους” που προειδοποιεί για πτώχευση την 25η Μαρτίου και επιστροφή στη δραχμή, σπείρει καχυποψία σε ένα κοινωνικό σώμα ήδη καχύποπτο και καταπτοημένο. Διαδικτυακά αναλφάβητοι και νεοφώτιστοι, διαψασμένοι για μια “εξήγηση” των μυστηρίων του σύμπαντος, επαναπροωθούν μαζικά το μέιλ και αναπαράγουν την ανόητη φήμη και τον πανικό. Βεβαιως το μέιλ της Αποκαλύψεως σπέρνεται σε ένα έδαφος έτοιμο να το δεχτεί και να το καρπίσει: σύμφωνα με το Βαρόμετρο της Public Issue η ανασφάλεια των Ελλήνων και η απαισιοδοξία τους για το μέλλον καταγράφονται σε ιστορικά υψηλά. Εννέα στους δέκα Εληνες αισθάνονται ανασφαλείς, οκτώ στους δέκα πιστεύουν ότι βαδίζουμε σε λάθος κατύθυνση, επτά στους δέκα είναι πεισμένοι ότι θα βρεθούν σε ακόμη χειρότερη κατάσταση.

Είναι διάχυτη η αίσθηση ότι η χώρα βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Βουλιάζει. Και η αδράνεια έχει καταλάβει τα πάντα, μουδιάζει τα μέλη, μουδιάζει τα μυαλά: είναι φανερή λ.χ. στη δημόσια διοίκηση, όπου οι υπηρεσίες μένουν παγωμένες και αδρανείς, είτε επειδή λείπουν οι οδηγίες από την πολιτική ηγεσία, είτε επειδή λείπουν οι στοιχειώδεις πόροι, είτε επειδή ο φόβος του ελέγχου αναστέλλει στοιχειώδεις λειτουργίες. Η αδράνεια είναι φανερή και στην κυβέρνηση: η αρχική ορμή για την εφαρμογή των προβλέψεων του Μνημονίου ξεθύμανε πολύ σύντομα· ακόμη και για την εφαρμογή του δοτού μάνιουαλ απαιτείται ενεργητικότητα και στοχοπροσήλωση, κυρίως πίστη. Κι αυτά τα στοιχεία λείπουν.

Το πολιτικό προσωπικό παραπαίει εν πανικώ διότι, συνηθισμένο χρόνια τώρα στην παρασιτική αυτοαναπαραγωγή του, δεν μπορεί να αντιδράσει, να επιχειρήσει τη φυγή προς τα εμπρός. Βλέπει μπροστά την καταστροφή του: στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις θα σαρωθεί. Και παρότι διαισθάνονται πια τον αφανισμό τους, ουδείς αποτολμά μια στοιχειώδη υπέρβαση. Γιατί; Διότι πρωτίστως δεν μπορούν, δεν γνωρίζουν το πώς. Και δεν έχουν την βούληση να ρισκάρουν το παραμικρό. Είναι τελειωμένοι. Είναι αυτοί που οδήγησαν τη χώρα σε αυτό το αδιέξοδο. Πώς είναι δυνατόν να τη σώσουν; Είναι οι άεργοι και ανεπάγγελτοι, οι πλουτίσαντες, οι νεποτιστές και διαπλεκόμενοι, μια αργόσχολη τάξη που επιβίωνε ανταλλάσσοντας εξαχρείωση με τους πολίτες-πελάτες. Πώς να αλλάξουν; Δεν αλλάζουν. Βρίσκονται ωστόσο στο τιμόνι του παραπαίοντος σκάφους, παγωμένοι και σταστισμένοι, και προσπαθούν ακόμη και τούτη την υστάτη ώρα, να το κυβερνήσουν σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα και τις δικές τους χαμηλές δυνατότητες, εντελώς αυτονομημένοι από την κοινωνία, αποσπασμένοι από την πραγματικότητα. Δηλαδή, εκτός ιστορίας, άμοιροι της ιστορικής ευθύνης. Μοιραίοι.

Ζούμε δεινή κρίση ηγεμονίας, αλλά και δεινή κρίση ταυτότητας. Οι έως τώρα ηγεμονεύουσες ελίτ δεν θα υπάρχουν τα αμέσως επόμενα χρόνια, υπό την παρούσα μορφή. Πολλά μέρη τους θα εξαφανιστούν από το προσκήνιο, λίγα θα επιπλεύσουν· άλλα πρόσωπα, άλλοι σχηματισμοί θα εμφανιστούν για να εκφράσουν την κοινωνία όπως θα διαμορφώνεται μέσα από τις ωδίνες του νέου.

Η αγωνία της συλλογικής έκφρασης εμφανίζεται ήδη διάχυτη, με ποικίλα φανερώματα: κινήσεις πολιτών, ομάδες εθελοντών, περιοδικά, συλλογικά μπλογκ, στέκια. Οι νεότερες γενιές ιδίως, με ταπεινωμένο βίαια τον ορίζοντα προσδοκιών, κινούνται αργά μα σταθερά από το ατομοκεντρικό σύμπαν του ’90 και του ’00, το σύμπαν που τους διαμόρφωσε πνευματικά αλλά και τους φενάκισε, προς έναν κόσμο πιο συλλογικό.

Στις ηλικίες 20-40 βρίσκονται πολύτιμα κοιτάσματα ανθρώπινου δυναμικού, δυστυχώς λανθάνοντα και υπνώττοντα. Η ισχύσασα τάξις πραγμάτων απέκλειε συστηματικά τις νέες δυνάμεις από τα κέντρα σκέψεως και αποφάσεων, παρεκτός και αν ανήκαν σε πατριές και οικογένειες. Μετά την κορύφωση της κοινωνικής κινητικότητας, που παρατηρήθηκε τη δεκαετία του ’80 και σε μέρος του ’90, οι διαταξικές μετακινήσεις περιορίστηκαν δραστικά. Αυτή η κοινωνική δυσκινησία επηρέασε αρνητικά την πολιτική σκηνή και τη δημόσια διοίκηση, όπου επικράτησαν φαμίλιες και ανεπαρκείς πελάτες, αλλά επηρέασε αρνητικά ακόμη και την επιχειρηματική τάξη: η ρηχή εγχώρια αγορά κατελήφθη από εισαγόμενες νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες, χωρίς μελέτη των εν τω βάθει ελληνικών και μεσογειακών χαρακτήρων της οικονομίας (μικροϊδιοκτησία, πολυσθένεια, μικρές επιχειρήσεις). Το αποτέλεσμα το βλέπουμε: καρτέλ, κλεπτοκρατία, κρατικοδίαιτοι ιδιώτες, καταστροφή των μικρομεσαίων στρωμάτων.


Μεγάλο μέρος των νεότερων γενεών, που εισέρχονται τώρα στον παραγωγικό βίο με ζοφερές προοπτικές, διαθέτουν υψηλή τυπική μόρφωση και κυρίως ένα κοσμοπολίτικο πνεύμα, που δεν διέθεταν οι προηγούμενες γενιές. Είναι οι γενιές της παγκοσμιοποίησης και του Δικτύου. Και είναι ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει τούτη η υπογεννητική, δημογραφικά γερασμένη χώρα, με το ανύπαρκτο ηθικό και τη σαρωτική απαισιοδοξία. Αλλά είναι αποκλεισμένοι, υποτιμημένοι, συμπιεσμένοι. Το σύστημα δεν τους υπολογίζει για μια εθνική αναγέννηση, ακριβώς διότι το σύστημα δεν ενδιαφέρεται για καμιά αναγέννηση, πλην της επιβίωσής του. Και δεν τους απευθύνεται· τους αγνοεί, τους θυσιάζει. Οι μεσαίας τάξης γονείς, αφού δαπάνησαν αισθήματα και χρήμα για τα βλαστάρια τους, βλέπουν τώρα, ανίσχυροι, έντρομοι, να μην μπορούν να υπερασπιστούν ούτε τα παιδιά τους ούτε τους εαυτούς τους ούτε, πολύ περισσότερο, τη μισερή κοινωνία που έφτιαξαν και ανέχθηκαν. Βρισκόμαστε ενώπιον ενός δραματικού παράδοξου: η ίδια η Ελλάδα θυσιάζει τα παιδιά της για τις αμαρτίες μιας άχρηστης και ανιστόρητης ελίτ.

Πώς θα κινητοποιηθούν αυτοί οι νέοι, και οι ωριμότεροι, με τις δυνάμεις τους και τις εμπειρίες τους; Εδώ εντοπίζεται η τραγική έλλειψη ηγεσίας, που θα ενέπνεε και θα συνήγειρε, αλλά και η έλλειψη ενός πεδίου αυτοαναγνώρισης, ενός ελαχίστου αισθήματος συνανήκειν. Οι ελλείψεις αυτές αλληλοτροφοδοτούνται, σχηματίζουν έναν βρόχο, μια λούπα. Αυτή η λούπα θα διαρραγεί το επόμενο διάστημα, αναπόφευκτα. Μέσα από τον πόνο της ρήξης, τον κουρνιαχτό των ερειπίων, θα αναδυθεί μια νέα Ελλάδα, με αυτογνωσία, κοινωνική κινητικότητα, πίστη και στόχο. Ενα στόχο κυρίως, τον δυσκολότερο: να επιβιώσει ελεύθερη.

no comments
  • Αναστασία Σ.
    REPLY

    Συμφωνώ απολύτως με την ανάλυση και τις διαπιστώσεις σας. Θα έλεγα ότι δεν αρκούν όμως. Κάθε άνθρωπος που σκέπτεται έτσι σ’ αυτή τη χώρα, πρέπει να βρει τρόπο να ανοίξει δρόμο για αυτούς τους νέους. Φτάνουν πια τα μετόπισθεν, κ. Ξυδάκη, σας χρειαζόμαστε σε πιο ενεργό ρόλο σ’ αυτές τις νέες συλλογικότητες που έρχονται. Συγχωρήστε μου το θράσος, αλλά συμβαίνει σ’ αυτή τη χώρα μόνο οι άξιοι άνθρωποι να έχουν ενδοιασμούς να βαδίσουν μπροστά εκεί που τώρα περισσεύουν οι μωροί και οι φαύλοι.

  • To Φαούδι
    REPLY

    Ίσως αυτή τη φορά θα πρέπει να μην εναποθέσουμε τις ελπίδες και τις προσδοκίες μας σε ‘φωτισμένους’ ηγέτες, αλλά σε εμάς τους ίδιους και στους εξίσου απλούς και μεγαλόπρεπους συνάμα συμπολίτες μας.

  • gritz
    REPLY

    Καλά και πολύ χρήσιμα τα ακαδημαικά εφόδια, η υψηλή τυπική μόρφωση, τα μεταπτυχιακά και διδακτορικά σε καλά πανεπιστήμια, τα αγαθά του κοσμοπολιτισμού και η διαδικτυακή πληροφόρηση. Αλλά κατά βάση, αυτό που προπάντων είναι είδος εν ανεπαρκείς στο λεγόμενο δυναμικό τμήμα της Ελληνικής κοινωνίας, και πρέπει πρώτα-πρώτα να ανακτηθεί, είναι κάτι πιό απλό: Η απλή, Αριστοτελική λογική και η απλή Καντιανή ηθική.
    Αλλά για να μή αδικούμε τη χώρα μας, δείτε τι έγινε και στη χώρα όπου μιλούν τη γλώσσα του Κάντ και εκτιμούν ακόμη τη λογική του Αριστοτέλη: Ολόκληρος υπουργός Άμυνας, φωτογενής αγαπημένος των δημοσκοπήσεων και φέρελπις νεαρός δελφίνος 39 ετών, με γαργαλιστικούς τίτλους ευγένειας 900 ετών, φιλοδόξησε να γίνει δόκτορας με τη μέθοδο copy/paste. Άναψε το πληκτρολόγιο. και μετά, ήρθε όλο εκείνο το μείγμα κραυγαλέου γέλιου, έκπληξης («απίστευτο!»), χαιρεκακίας και κατάθλιψης σε κάθε γωνιακή μπυραρία: Ο εντιμότατος Υπουργός zu Guttenberg und…Xerox!
    Παντού, όχι μόνον στην Ελλάδα, είναι ίδιον των πιό πολλών ανθρώπων της εξουσίας και του χρήματος η απερισκεψία και η ελαφρότητα. Συνήθως, όσο ισχυρότεροι, τόσο πιό απερίσκεπτοι.
    Μπροστά μας ήδη ολόγυμνη η μέγιστη απερισκεψία στη χώρα της οργάνωσης και της συστηματικότητας: Το κράτος και οι «αγορές» χτίσανε τα πυρηνικά εργοστάσιά τους στη ζώνη των μεγάλων σεισμών και στις θάλασσα των μεγάλων τσουνάμι.
    Παντού, πίσω από αυτά που βλέπουμε ως φαύλες «ελίτ» και παραπαίον πολιτικό προσωπικό, δρά η Διαλεκτική των κοινωνιών του νεωτερικού μας πολιτισμού: Το σύστημα, δηλαδή χρήμα και εξουσία, αποικιοποίησε το βιοτικό κόσμο του ανθρώπου. Στην Ελλάδα, αυτό το ζήσαμε στην ιδιόμορφη, «αναρχοαυατόνομη» νοτιοβαλκανική» εκδοχή του.

  • C
    REPLY

    καλησπέρα

    Ο φανοποιός που χρεοκόπησε την Ελλάδα

    Παλιότερες αναρτήσεις του σε blog και sites έδειξαν την ταυτότητά του. Κρητικός φανοποιός φέρεται να είναι το «τραπεζικό στέλεχος» που συνέταξε το email της χρεοκοπίας.
    Στην αστυνομία προσήλθε ο αποστολέας του e-mail που προειδοποιούσε για επικείμενη χρεοκοπία της Ελλάδας στις 25 Μαρτίου, μετά τον σάλο που προκλήθηκε.

    Πρόκειται για έναν 45χρονο φανοποιό από την Κρήτη. Βάσει στοιχείων, ο 45χρονος έστειλε το περίφημο email σε 3 blogs, ένα εκ των οποίων το δημοσίευσε, και από εκεί διαδόθηκε σε όλο το διαδίκτυο.

    Όπως αναφέρει το ΒΗΜΑ, ο αποστολέας δήλωσε στην αστυνομία ότι όταν έμαθε τι συνέβη και ότι ασχολήθηκε η βουλή, απελπίστηκε και αποφάσισε να εμφανιστεί.

    «Όταν έμαθα τι ακριβώς συνέβη, πήγα να πηδήξω από το παράθυρο»

    Σύμφωνα με τον δικηγόρο του, ο πελάτης του είχε για χόμπι το bloging και λόγω της αναδουλειάς το τελευταίο διάστημα έστειλε το e-mail σε ειδησεογραφικό μπλογκ της Αθήνας, το οποίο το αναδημοσίευσε.

    Ωστόσο, οι έρευνες δεν σταματούν εδώ, καθώς ναι μεν ο φανοποιός έστειλε το «αγανακτισμένο» e-mail, αλλά κάποιοι το εκμεταλλεύτηκαν.

    Αυτούς, που το μετέτρεψαν από μήνυμα διαμαρτυρίας σε είδηση για χρεοκοπία αναζητά πλέον η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος

Leave a Reply

Your email address will not be published.