Τα ρεφλέξ της Αριστεράς Πολιτική μετά τις εκλογές

Χωρίς εθνικό σχέδιο ― ακόμη

Η αυριανή εκλογική αναμέτρηση είναι μια μόνο στιγμή σε μια αλυσίδα ιστορικών τεκτονικών μετατοπίσεων που λαμβάνει χώρα αδιαλείπτως από το 2008. Από τις πρώτες ημέρες του κραχ στη Γουόλ Στριτ έως την απειλή κατάρρευσης στα πιο αδύναμα κράτη.

Η κρίση ―ουσιαστικά, πτώχευση― της χώρας μας ανέδειξε μεμιάς όλες τις αδυναμίες της παραγωγής και τις παθογένειες του κράτους, αλλά έδειξε επίσης την τραγική ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος να διαχειριστεί στοιχειωδώςτα έκτακτα και να διαπραγματευτεί με τους πιστωτές.

Ετι περαιτέρω, είδαμε ότι οι ελίτ και τα προνομιούχα τμήματα του πληθυσμού ήσαν πνευματικά ανέτοιμοι και ανίσχυροι να συλλάβουν τη σφοδρότητα και τις νέες ποιότητες της κρίσης. Πολιτικοί, οικονομολόγοι, ακαδημαϊκοί, κοινωνιολόγοι, φιλόσοφοι, μάνατζερ, στη συντριπτική πλειονότητα αναλώθηκαν σε επιμέρους αναλύσεις, λιγότερο ή περισσότερο ορθές, αλλά σε καμία περίπτωση δεν συνέκλιναν στη συγκρότηση ενός εθνικού σχεδίου διάσωσης.

Ουσιαστικά το μόνο σχέδιο ενώπιον της κρίσης ήταν το Μνημόνιο, καταρτισμένο από ξένους, βάσει έτοιμων γενικών πατρόν. Ακόμη και σήμερα, δυόμισι χρόνια από την πρώτη έκρηξη, η Ελλάδα δεν έχει κατορθώσει να εκπονήσει δικό της σχέδιο ανάταξης, στημένο πάνω σε υπαρκτές δυνάμεις και αδυναμίες. Ετσι, όλη η πολιτική ενέργεια παρήχθη ως ρητορική υπέρ ή εναντίον του Μνημονίου· όχι ως σκέψη και πράξη για κατανόηση και υπέρβαση της κρίσης, και ακολούθως ως πράξη για ανάταξη και αναγέννηση της χώρας με ιστορική προοπτική. Πολλώ μάλλον που το Μνημόνιο δεν εγγυάται, ακόμη και με πλήρη εφαρμογή του, ότι θα οδηγήσει τη χώρα μακριά από την καταστροφή.

Στην κάλπη θα αποτυπωθούν πολιτικά ο θυμός, ο φόβος, η απόγνωση, οι λαχτάρες του σώματος. Η κάλπη όμως δεν μπορεί να γεννήσει το σχέδιο, την πειθώ, την έμπνευση, τη ζωτικότητα, τον πραγματισμό, που απαιτούνται για τη διάσωση: αυτά παραμένουν κατεπειγόντως ζητούμενα, για εκλογείς και εκλεγμένους.

no comments
  • Έρμος Καστριώτης
    REPLY

    Μα είναι προφανές τούτο, διότι το σχέδιο απαιτεί δέσμευση και στον χρόνο και στο περιεχόμενο των προτάσεων ενώ οι δικοί μας ζητούν «λευκές επιταγές» και «λυμένα χέρια» για να δράσουν. Αφήστε δε, που η δημιουργία ενός σχεδίου που δίνει απαντήσεις στα σημερινά τεράστια προβλήματα που έχουν σωρευτεί, απαιτεί κοινωνική συμμετοχή και όχι «κλειστές» συσκέψεις ειδημόνων και «σοφών» και τέτοιου είδους δουλειά οι πολιτικοί μας δεν ξέρουν αλλά και δεν μπορούν να την κάνουν.

    Το πολιτικό, λεγόμενο, σύστημα έχει εκπαιδεύσει τον «λαό» να χειροκροτεί, να ζητωκραυγάζει και να μετράει το μηνιάτικο μήπως κάτι περισσεύει για να ψωνιστούν οι αξίες ζωής που λείπουν. Δεν έχει μάθει να προτείνει, να δεσμεύεται και να εργάζεται για την πραγμάτωση οραμάτων. Οπότε, εάν τώρα ειδικά που το θυμικό κύμα που προκάλεσαν οι πολιτικοί, δεν έχει ακόμα κοπάσει, κάποιος από αυτούς τους πολιτικούς αποπειραθεί να αλλάξει τα ήθη του «λαού» μας, θα κινδυνέψει να καταπατηθεί από την αγέλη που ο ίδιος οδήγησε στο ξεσάλωμα.

    Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος αλλά παραμένω δρων παρατηρητής, αμήχανος και ανήσυχος, καθώς διαπιστώνω καθημερινά το βλακώδες βουητό να σκεπάζει παρόλα όσα έχουν συμβεί, τις ελάχιστες λογικές φωνές.

  • gemeliari zeta
    REPLY

    para poli sosti diapistosi…fysika den exei katartistei sxedio
    kai pos na katartistei otan apaitei arxika orama kai stoxo, sti synexeia omada ergou, sygkekrimenes kiniseis kai sygkekrimeno xronodiagramma ulopoiisis…episis apaitei logodosia gia meta…an doulepse i oxi kai giati
    eimaste arketa makria apo ekei
    kai oti exei parousiastei mexri tora einai proxeirotites, apo olous, oles tis parataxeis distixos
    den yparxei logiki alla oute kai euaisthisia
    …perimenontas me arketi agonia ta apotelesmata ton aurianon eklogon, as euxithoume i egkuos kalpi na min ferei sto fos ena teras…

Leave a Reply

Your email address will not be published.