Αναξιόπιστο κράτος, λεηλατημένοι πολίτες Λίγος χρόνος, ισχνό πολιτικό κεφάλαιο

Στα μάτια των Ευρωπαίων

Η δηλωθείσα πρόθεση του Βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον να κλείσει τα σύνορα της χώρας του αν και εφόσον κύματα Ελλήνων μεταναστών κατακλύσουν τη χώρα του, προκάλεσε ποικίλα σχόλια. Οι Ελληνες σχολιαστές αναρωτήθηκαν αν θα αποκλείσει και τους χιλιάδες Ελληνες φοιτητές των βρετανικών πανεπιστημίων που προσφέρουν το σπουδαστικό τους συνάλλαγμα, τους χιλιάδες Ελληνες επαγγελματίες που κάνουνε επιτυχημένες καριέρες στη Βρετανία, ή τους Ελληνες πλοιοκτήτες που εδρεύουν στο Λονδίνο.

Ο επιφανής ιστορικός Ρίτσαρντ Κλογκ, βαθύς γνώστης της ευρωπαϊκής περιπέτειας στον 20ό αιώνα, απάντησε με διαφορετικό τρόπο στον κ. Κάμερον. Mε άρθρο του στο London Review of Books, του υπενθύμισε ότι τα κρίσιμα χρόνια 1940-41, ο μοναδικός δρων σύμμαχος της Βρετανίας στην Ευρώπη, εναντίον των δυνάμεων του Αξονος, ήταν η μαχόμενη Ελλάδα. Ο κ. Κλογκ υπενθυμίζει επίσης στο διεθνές κοινό τι υπέστη η Ελλάδα από τον άνισο πόλεμο κατά των Ιταλών και Γερμανών και από την τριπλή κατοχή που ακολούθησε: το φρικτό τίμημα εξαιτίας του κατοχικού λιμού (τουλάχιστον 200 χιλιάδες νεκροί το 1941-43), τον αστρονομικό υπερπληθωρισμό (5.000 φορές μεγαλύτερο από τον ήδη γιγάντιο πληθωρισμό της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης), τις ανυπολόγιστες καταστροφές των υποδομών. Υπενθυμίζονται όλα όσα θυμούνται ακόμη οι επιζώντες γονείς και παπππούδες, τα παιδιά του πολέμου και της Κατοχής, όλα όσα οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να γνωρίζουν επίσης, προτού εξαπολύσουν λαϊκιστικές κορώνες για πυροδότηση των ξενοφοβικών και αντιευρωπαϊκών ενστίκτων των μαζών, προς άγραν φτηνής δημοφιλίας.

Η κρίση εντός της Ευρώπης οδηγεί σε αναζωπύρωση μιας ρητορικής μίσους και αμνησίας, υπηρετούμενης ακόμη και από υπεύθυνους ηγέτες, όχι μόνο από λαϊκά ταμπλόιντ. Δυστυχώς η εγχώρια ηγεσία τα τελευταία χρόνια έχει συμβάλει τα μάλα στη δαιμονοποίηση και θυματοποίηση των Ελλήνων. Στα μάτια των Ευρωπαίων, η ανίκανη ηγεσία ταυτίζεται με το σύνολο των Ελλήνων.

3 Σχόλια
  • Ανώνυμος
    REPLY

    Βασισμένος σε ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία, στον διωγμό και τη μετάβασή τους προς Βορρά, των Προελλήνων, Πρωτοελλήνων και των προσμίξεών τους, από τις αλλεπάλληλες καθόδους Ελληνικών φύλων εκ των οποίων ως τελευταίοι λογίζονται οι Δωριείς, ο βρετανός ποιητής και ιστορικός Ρόμπερτ Γκρέιβς, στη Λευκή Θεά του, εισηγείται τη στενή σχέση της πρώιμης βρετανικής και ελληνικής θρησκείας, αλλά και την κοινή καταγωγή από τους λαούς του Αιγαίου ολόκληρης της ευρωπαϊκής ποιητικής παράδοσης. Οι πενήντα Δαναΐδες εμφανίζονται και στην ιστορία της πρώιμης Βρετανίας. Σύμφωνα με θρύλο που διέσωσε ο Νένιος, η Βρετανία έλκει το αρχαιότερο όνομά της Αλβιών, με το οποίο είναι γνωστή στον Πλίνιο, από την Αλβίνα, «Λευκή Θεά», τη μεγαλύτερη των Δαναΐδων Νυμφών. Το όνομα Αλβίνα – παραλλαγμένο δόθηκε στον ποταμό Έλβα, στα λατινικά Albis, και παραπέμπει στις γερμανικές λέξεις Elven, «αερικά», Alp, «εφιάλτης» και Apdrücken, «στοιχείο ή δαίμονας» – συνδέεται με τα ελληνικά αλφός, «υπόλευκη λέπρα» (albus στα λατινικά), άλφιτον, «πλιγούρι από κριθάρι», και Αλφιτώ, η «Λευκή Θεά», η οποία κατά την Κλασσική Εποχή είχε εκφυλιστεί σε απλό μπαμπούλα για τα παιδιά, αλλά αρχικά φαίνεται ότι ήταν η Κριθαρο-θεά των Δαναών στο Άργος. Ο Σερ Τζέιμς Φρέιζερ εκτιμά ότι είναι είτε η Δήμητρα είτε το άλλο σκέλος του ζευγαριού, η Περσεφόνη. Ο όρος αργός καθαυτόν σημαίνει «λαμπερός λευκός». Σημαίνει επίσης «γρήγορος σαν λάμψη».

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter