image Το διακύβευμα των ευρωεκλογών: συνέντευξη Στο Action24

«Η άλλη φωνή πρέπει να ακουστεί»: συνέντευξη

– Πώς θα «αποποινικοποιηθεί» ό,τι ζήσαμε μέχρι τώρα; Υπό την έννοια τουλάχιστον ότι μια συνηθισμένη επωδός είναι ότι «ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας». Υπάρχουν αυτές οι «πραγματικές δυνατότητες;

Ό,τι έχει ζήσει η Ελλάδα και οι Έλληνες με την κρίση, δεν «αποποινικοποιείται». Στην ευρεία, ιστορική και κοινωνική διάσταση θα συνιστά ένα πρόσθετο εθνικό τραύμα στη συλλογική μνήμη: Όπως οι παλιές οικονομικές κρίσεις, από τα δάνεια της Ανεξαρτησίας και την πρώτη πτώχευση του 1827, την πτώχευση του 1843, την χρεοκοπία του 1885-1905 με τον Τρικούπη (όπου ο Εδουάρδος Λω ο οποίος διηύθυνε τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο για την Ελλάδα ήταν κάτι σαν τη σημερινή Τρόικα και τον κ. Τόμσεν του ΔΝΤ), ή η χρεοκοπία του 1932 με τον Ελευθέριο Βενιζέλο κ.λπ.

Το ότι στις περασμένες δεκαετίες «ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας» συσκοτίζει μεγάλο μέρος της αλήθειας. Είναι η άποψη του Βερολίνου και της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ που θέλει να φορτώσει τις ευθύνες του Βορρά στον «σπάταλο Νότο». Ποια είναι η αλήθεια; Το ότι τα δικά μας ελλείμματα γίνονταν πλεονάσματα για τις οικονομίες του Βορρά. Αποκρύπτει τις ευθύνες των δανειστών. Αποκρύπτει τα δεινά που επέφεραν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της Ε.Ε. Συσκοτίζει τις αδυναμίες της αρχιτεκτονικής του ευρώ και τις αγκυλώσεις που προκαλεί στην ουσιαστική συνοχή των χωρών της ευρωζώνης. Αποσείει τις τεράστιες ευθύνες των προηγούμενων ελληνικών κυβερνήσεων που επέδειξαν λατρεία στα δάνεια για να κρατούν σε ομηρία τους πολίτες. Δεν κυβερνούσε η Αριστερά.

Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία τριάντα χρόνια, μέσω πολιτικών ανικανοτήτων, ιδιοτελειών, διαπλοκών με επιχειρηματικά συμφέροντα, κομματοκρατίας, σκανδάλων, διαφθοράς κ.ά., προκλήθηκε μια ληστρική αναδιανομή πλούτου και εισοδημάτων που ευνόησε τους ήδη πλούσιους εις βάρος των φτωχότερων και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, με τις γνωστές συνέπειες.

Πραγματικές δυνατότητες πάντα υπήρχαν και υπάρχουν. Αλλά στην πραγματική οικονομία. Όχι στην εικονική.

-Ο ΣΥΡΙΖΑ κατεβαίνει με σύνθημα «ψηφίζουμε και φεύγουν». Λίγο «μεσσιανικό» δεν ακούγεται αυτό;

Η Ελλάδα και η Ευρώπη βρίσκονται σε φάση μεγάλων κλυδωνισμών. Οι αγκυλώσεις δεν θα παραμένουν επί μακρόν. Ούτε οι ίδιες πολιτικές, ο μονόδρομος της λιτότητας, της ανεργίας και της ύφεσης. Πολύ δε περισσότερο, όταν, αντί να δίνουν λύσεις, αποτελούν μέρος του προβλήματος. Η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου αρνείται πεισματικά να δει τους ιστορικούς μετασχηματισμούς και τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί. Η προβολή τους για το μέλλον είναι θαμπή. Τι σχεδίασαν για την Ήπειρο που παραμένει μία από τις φτωχότερες περιφέρειες της Ελλάδας και, άρα, της Ευρώπης; Φιέστες και χωριά Ποτέμκιν. Να σας θυμίσω ότι μόλις πρόσφατα ο κος Βενιζέλος πανηγυρίζοντας το περίφημο «άνοιγμα στις αγορές» είπε: «Μπορούμε να ξανακερδίσουμε το χαμένο έδαφος. Ξαναγινόμαστε η Ελλάδα που ξέραμε»!

Κερδίζουν πολιτικό χρόνο. Και σχεδίασαν με τη βοήθεια των εταίρων τους οι οποίοι έχουν κάθε λόγο να κρατούν την Ελλάδα όμηρο του χρέους, ένα νέο successstory, και πάλι εις βάρος των Ελλήνων. Σαμαράς-Βενιζέλος αφού δεν μπορούν να πείσουν ούτε τους εαυτούς τους, κάνουν πολιτική delivery, με ύβρεις και εκβιασμούς. Όχι με επιχειρήματα. Αντί να αναγνωρίσουν την καταστροφή που επισώρευσε η πολιτική τους, περιφέρουν την αποτυχία τους ως «successstory» και μιλούν για μελλοντικές καταστροφές-αν δεν είναι αυτοί πλέον στην εξουσία. Τους αρκεί να είναι αντι-ΣΥΡΙΖΑ. Και τα προβλήματα, βέβαια, παραμένουν.

-Οι ευρωεκλογές έχουν πάρει πολλαπλό χαρακτήρα. Ακούμε από κυβερνητικά χείλη ότι ναι μεν «δεν είναι βουλευτικές», αλλά την ίδια στιγμή ότι «κρίνουν τη σταθερότητα» και τον «εθνικό στόχο». Τελικά, τι θα σημάνουν αυτές οι ευρωεκλογές κατά την άποψή σας;

Πάντα οι εκλογές, οι ευρωεκλογές εν προκειμένω, έχουν ευρύτερο χαρακτήρα. Αν κάτι μας απασχολεί, και εμένα προσωπικά και τον ΣΥΡΙΖΑ γενικότερα, δεν είναι απλά η αντίδρασή μας στα απίστευτα μέτρα λιτότητας που έχει επιβάλλει η τρόικα στην Ελλάδα και στις χώρες του Νότου, στο πάλαι ποτέ ClubMed (τις Μεσογειακές χώρες) που τώρα τις λοιδορούν με ως PIGS… Μας απασχολεί το ότι δεν διατυπώνεται από την Ε.Ε. ένα σαφές σχέδιο άμεσης ανακούφισης και ανάπτυξης του Νότου, με άμεση μείωση της ανεργίας και της φτώχειας, με μέριμνα για την επανένταξη των νέων στη ζωή και την εργασία, που να δίνει λύσεις στο δημογραφικό, στο κράτος πρόνοιας, στην κοινωνική δικαιοσύνη… στη δημοκρατία εντέλει. Αυτά ταλανίζουν την Ελλάδα και την Ε.Ε.

Η Ε.Ε., για να μην πω μόνον η Λέσχη του Βερολίνου, έχουν δημιουργήσει αποικίες χρέους. Διατηρούν τις οικονομίες του Νότου «ζωντανές» για να μην έχουν προβλήματα οι οικονομίες του Βορρά. Δεν μπαίνουν στον κόπο να επιβάλλουν μακροχρόνιους θεσμούς ανάπτυξης και ευημερίας, αναδιάταξης της οικονομίας.

Το ζήτημα για εμάς είναι η αλλαγή πολιτικής και ο σκοπός της. Για τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ-Ελιά ο σκοπός είναι η συντήρηση. Εκβιάζουν, χωρίς επιχειρήματα γιατί δεν έχουν, το αίτημα για «πολιτική σταθερότητα», για να «πιάσουν τόπο οι θυσίες», προκειμένου να παραμείνουν στην εξουσία, και αυτό το βαφτίζουν «εθνικό στόχο». Εδώ ο στόχος είναι ανάπτυξη και η ανακούφιση. Χθες, τώρα. Όχι σε 5-10 χρόνια. «Ουκ έστιν ο Θεός Θεός νεκρών, αλλά ζώντων»…

-Το ευρωπαϊκό μοντέλο διακυβέρνησης, δοκιμάζεται σε πολλά επίπεδα: οικονομικό, εθνικό, εν τέλει πολιτικό. Υπάρχει η προοπτική της πιο αποφασιστικής παρέμβασης οργάνων όπως το ευρωκοινοβούλιο;

Η Ευρώπη βρίσκεται ήδη σε μεταίχμιο. Αφομοιώνει το αποτέλεσμα κλυδωνισμών και ιστορικών μετασχηματισμών. Χωνεύει τις αδυναμίες της αρχιτεκτονικής της. Αυτό είναι κοινή παραδοχή. Δεν είναι, βέβαια, βολική για όσους ασκούν τις σημερινές πολιτικές. Οι μετασχηματισμοί θα παρασύρουν το παλιό πολιτικό προσωπικό: τα κόμματα του ancienrégime. Και τα ανοιχτά ζητήματα θα συζητηθούν. Η δημοκρατία, η αλληλεγγύη, η δικαιοσύνη, η ευημερία…

Η Ελλάδα αυτή τη φορά, είναι έτοιμη. Οι Έλληνες θα βρεθούν στην Ευρώπη, λαβωμένοι, αλλά όχι ως λοιδωρούμενα θύματα, αλλά ως ισότιμοι πολίτες και, κυρίως, ως οι φορείς μιας επώδυνης, πλην πολύτιμης, εμπειρίας από την άκριτη εφαρμογή των πιο βάρβαρων συνταγών νεοφιλελευθερισμού. Υπό αυτή την έννοια, η ελληνική εμπειρία μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους λαούς της Ευρώπης ως δείκτης για το τι πρέπει να ανατραπεί.

Έχουμε πλήρη επίγνωση των δυσκολιών. Όλα είναι ανοιχτά… Χρειάζεται δουλειά. Προσήλωση σε στόχους. Η χώρα μπορεί να αναταχθεί. Εκτιμώ ότι θα δούμε έναν κλονισμό της διακυβερνητικής ηγεμονίας στην Ευρώπη, ίσως αμφισβήτηση της γερμανικής ηγεμονίας, και μια νέα ισορροπία. Πιθανώς, έναν περισσότερο ομοσπονδιακό και δημοκρατικό τρόπο ευρωπαϊκής διακυβέρνησης μετά τις ευρωεκλογές.

Η άλλη φωνή πρέπει επιτέλους να ακουστεί: Να δείξει τη διαφορά ανάμεσα στην τρέχουσα κυβερνητική πολιτική που εφαρμόζει επιταγές που ενισχύουν την ύφεση ως προαπαιούμενο για την αποπληρωμή του χρέους –που κάνουν το χρέος μη βιώσιμο, τσακίζουν την οικονομία και τους ανθρώπινους πόρους–, και στην δική μας πολιτική που θέτει ως απόλυτη προτεραιότητά της την έξοδο της χώρας από την ύφεση ως προαπαιτούμενο για να βρεθεί οριστική και βιώσιμη λύση στο πρόβλημα του χρέους. Γι’ αυτό θέλουμε μια καθαρή νίκη του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ.

 

ΠΗΓΗ: http://www.agon.gr/news/117/ARTICLE/25877/2014-05-08.html

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter