image Η προεκλογική συνάντηση στην Αθήνα image Νίκος Ξυδάκης: Επαναστάτης με αιτία

Η κοινωνία δε θέλει εκπροσώπηση, η κοινωνία ζητάει συμμετοχή

O Νίκος Ξυδάκης, αρχισυντάκτης στην εφημερίδα «Καθημερινή», βραβευμένος αρθρογράφος και δοκιμιογράφος, νησιώτης, μιλά στο «Ε» για την υποψηφιότητά του στην Ευρωβουλή με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Κύριε Ξυδάκη, κατάγεστε από νησί και γνωρίζετε καλά τα πλεονεκτήματα, αλλά και τα πολλά μειονεκτήματα που έχει η ζωή των νησιωτών. Μπορούμε να ελπίζουμε στη διαμόρφωση στην Ευρωβουλή μιας νησιωτικής πολιτικής που θα ανακουφίζει τους νησιώτες σε βασικούς τομείς όπως είναι οι συγκοινωνίες, ο πρωτογενής τομέας, η υγεία, η εκπαίδευση;

«Η νησιωτική καταγωγή μου είναι μια επιπλέον ιδιότητα, ένα ατομικό δεδομένο στις αποσκευές μου. Κατάγομαι από τη Μύκονο. Εγώ και ο αδελφός μου ολοκληρώσαμε τις εγκύκλιες σπουδές μας, στον Πειραιά και την Ερμούπολη Σύρου.

Ο αδελφός μου ζει στη Μύκονο με την οικογένειά του και δραστηριοποιείται ενεργά στην τοπική κοινωνία. Εργάζεται εκεί. Βιωματικά, ακολούθησα τη γραμμή του κύκλου ζωής που σα νομοτέλεια επιβάλλεται στο νησιώτη που διεκδικεί το ρόλο του στην Ελλάδα – σαν ευλογία και κατάρα ταυτόχρονα.

Που σημαίνει: εξωτερική ή εσωτερική μετανάστευση, ξεριζωμό για καλύτερη μοίρα, μετακίνηση του νοικοκυριού “για να σπουδάσουν τα παιδιά”, “για να είμαστε κοντά στα νοσοκομεία”, διαρκές πηγαινέλα, αγωνίες για τους ξωμάχους της ζωής που μένουν πίσω.

Έζησα τα προβλήματα των νησιών, τις συμπεριφορές των ακτοπλόων, τις επιλογές των κυβερνήσεων, όλα τα χρόνια έως εδώ. Η οικογένειά μου, οι γονείς μας, εμείς, τα δικά μας παιδιά, δεν αποτελούμε εξαίρεση στην περιδίνηση της θάλασσας.

Άρα, τα ξέρω καλά τα προβλήματα. Ζω και εγώ όπως χιλιάδες άλλοι συμπατριώτες μου στο Αρχιπέλαγος, στη θάλασσα.

«Στρατεύτηκα…»

»Στρατεύτηκα για να ακουστεί η φωνή της Ελλάδας στην Ευρώπη, η φωνή των αγωνιώντων Ελλήνων. Η φωνή αυτή δεν έχει ακουστεί. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις δε διαπραγματεύτηκαν. Δεν αφουγκράστηκαν. Αντίθετα, άσκησαν πολιτικές delivery. Ύστερα από έξι χρόνια ύφεσης, μετά από τέσσερα χρόνια εκτάκτου ανάγκης, τα προβλήματα είναι εδώ και είναι οξυμμένα.

Πρέπει να αλλάξουν πολλά. Και αυτός είναι ο ρόλος της δικής μου διαθεσιμότητας. Στην Ευρωβουλή θα πρέπει να λεχθούν τα πράγματα με το όνομά τους.

Αν τα ελληνικά νησιά είναι κοινοτικό σύνορο για την Ε.Ε., αυτήν τη φορά θα πρέπει γίνει κατανοητό. Όχι στη ρητορεία, αλλά επιτέλους στην πράξη.

Και μάλιστα, όπως ακριβώς το θέτετε στην ερώτησή σας: συγκοινωνίες, πρωτογενής τομέας, υγεία, εκπαίδευση είναι υπαρξιακές προϋποθέσεις για τους νησιώτες. Αναγκαίες συνθήκες μέλλοντος. Με τις πολιτικές που στρώθηκε τούτο το παρόν, δεν μπορεί να σημαίνει μέλλον για τους ανθρώπους, για τα παιδιά μας».

Στους τομείς του πολιτισμού και του τουρισμού, πεδία με πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα για το Αρχιπέλαγος, τι διαφορετικό θα μπορούσαμε να περιμένουμε;

«Η γύμνια των πολιτικών φαίνεται κάποια στιγμή. Όπως έχει αποδειχθεί περίτρανα σε όλους σχεδόν τους τομείς της θεσμισμένης κρατικής παρέμβασης, η νησιωτική πολιτική ήταν κάτι μεταξύ φιλανθρωπίας, καιροσκοπισμού, ικανοποίησης συμφερόντων, μεγαλόστομων διακηρύξεων και “χωριών Ποτέμκιν”. Κέντρα υγείας της μιας μέρας: για τα εγκαίνια μόνον, τα δελτία ειδήσεων και τηλεοπτικές εκπομπές.

Πάντως, δεν υπήρξε ο σχεδιασμός και η μέριμνα που – σε κάθε περίπτωση – θα ήταν το προνομοιακό πεδίο για την Ελλάδα, μια καθαρά νησιωτική χώρα που ζει και ελπίζει κάτι από το βαθύ θαλασσινό πολιτισμό αλλά και τον τουρισμό.

Τα νησιά ιστορικά ευνοήθηκαν από τη δική τους παραγωγή, την επινοητικότητα και την τόλμη που μόνο η θάλασσα δίνει στο νησιώτη, από το μόχθο των νησιωτών και τη μετανάστευσή τους. Η ορμή αυτή ανακόπηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Κατακτήσεις γενεών και χρόνων εγκαταλείπονται. Οι προτάσεις της Τρόικας έδειξαν απίστευτες προθέσεις και σχέδια: “πουλήστε νησιά”, “μετακινήστε τους κατοίκους αλλού”, “αφού δεν αποδίδουν, εγκαταλείψτε τους”, “τι τα θέλετε τα πλοία με δύο – τρία εισιτήρια…” και πολλά άλλα απίστευτα. Η τουριστική βιομηχανία, παγιδευμένη στη βούληση των ξένων tour operators, που υπαγορεύουν δράσεις και επιλογές. Ο τουρισμός, θύμα εκβιασμών των ξένων.

Τι καλό να προοιωνίζεται η σπουδή της κυβέρνησης να απορρυθμίσει το καθεστώς των αιγιαλών; Χωρίς καμμία μέριμνα για τους ανθρώπους, το περιβάλλον· μέριμνα μόνο για τους αριθμούς.

«Να τελειώνουν»

»Αυτά κάποια στιγμή θα πρέπει να τελειώνουν. Η Ελλάδα και οι Έλληνες έχουν ωριμάσει από αυτή την περιπέτεια. Έχουν φωνή. Και τώρα έχει έρθει η στιγμή να ακουστεί η φωνή τους στην Ευρώπη. Τα ψέματα και η εκβιαστική επίκληση του “εθνικού συμφέροντος” για σημαντικότατες αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην της ελληνικής κοινωνίας και της νησιωτικής πολιτείας και οι οποίες καταδικάζουν στην πλήρη εξαθλίωση και απαξιώνουν το συμβολικό και πραγματικό νησιωτικό πλούτο, αποτελούν πρωτοφανή επίδειξη αυταρχισμού, λαϊκισμού και πατριδοκαπηλείας. Πρέπει να τελειώνουν».

Με τη δική σας υποψηφιότητα και την πιθανή εκλογή, σε ποιους συμπατριώτες μας θα θέλατε να δώσετε φωνή;

«Χρόνια από το παρατηρητήριο της “Καθημερινής”, εξέφρασα τον άλλο, το διαφορετικό λόγο. Επέκρινα, επαίνεσα· τα τελευταία χρόνια έδινα ελπίδα, καταλαγή. Η σημερινή συμμετοχή μου στην πολιτική είναι και για μένα ένα στοίχημα. Ένα προσωπικό άλμα. Η διαδρομή είναι δύσκολη. Το πεδίο είναι σύνθετο, πάντως όχι εύκολο. Η χώρα χρειάζεται σχέδιο ανάταξης. Πολλά πρέπει να γίνουν από την αρχή.

Οφείλουμε να αντισταθούμε στα υπεραπλουστευτικά σχήματα που αλλοιώνουν την ουσία της σκέψης μας. Πρέπει να κάμψουμε την πολιτική παρακμή· την πλήρη κατίσχυση της διαπλοκής, της φαυλότητας, του ακραίου καιροσκοπισμού που διέβρωσε συνειδήσεις, αντιστάσεις, εν τέλει την ίδια τη δημοκρατία…

Έχουμε χρέος να μετατρέψουμε τα είδωλα, σε ουσία. Να μην επιτρέψουμε να γίνει καθημερινότητα η κρίση και η χρεωκοπία κανονικότητα. Να εκφέρουμε τους προβληματισμούς μας στην ευρύτητά τους, να αντιδράσουμε, να εμπλουτίσουμε το διάλογο με επιχειρήματα διαφορετικών αποχρώσεων, παραμένοντας πιστοί σε βασικές σταθερές ηθικές πολιτικές αρχές. Να συντάξουμε μια νέα πολιτική γραμματική.

Αν “πολιτικό” και “πολιτισμικό” δένονται – και δένονται -, μπορούμε να ανιχνεύσουμε την πολιτισμική διάσταση, το πολιτιστικό βάθος της χρεωκοπίας μας, για να φανούν ξεκάθαρα τα αίτια της σημερινής πολιτικής και οικονομικής χρεωκοπίας με την εύρεση και τον εντοπισμό των πολιτιστικών και πραγματικών οριζουσών της κρίσης. Ομοίως, μπορούμε να ανιχνεύσουμε τις δυνατότητές μας. Εναργώς, καθαρά, όχι αφ’ υψηλού, αλλά με τη συμμετοχή όλων, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς αγκυλώσεις.

Αν δεν υπάρξει αυτό το νέο σχέδιο για την πολιτισμική ζωή της χώρας, οι αλλαγές που θα πραγματοποιηθούν, θα είναι ερήμην του δημοσίου συμφέροντος, ερήμην των πιο ευάλωτων ομάδων, ερήμην της κοινωνικής αλληλεγγύης που κρατάει μια κοινωνία πολιτισμικά, κοινωνικά και οικονομικά ζωντανή. Είναι η στιγμή που θα πρέπει να εγκαταλείψουμε το έδαφος που συναντιόνταν οι συντηρητικές ελίτ της χώρας στο στενό τους κύκλο, και να ανιχνεύσουμε το έδαφος της πολιτισμικής της τοπικής δημοκρατίας.

Την ψίχα της κοινωνίας. Εάν ως ενσυνείδητοι πολίτες πρεσβεύουμε την πολιτική ισοτιμία και την ενεργό συμμετοχή, την κοινωνική δικαιοσύνη, θα πρέπει και να αντιλαμβανόμαστε σε βάθος τι σημαίνει αυτό από πολιτισμική άποψη.

Με ρωτάτε σε ποιους θέλω να δώσω φωνή. Μα η κοινωνία έχει φωνή. Την εκφράζει ήδη. Η κοινωνία δε θέλει εκπροσώπηση, η κοινωνία ζητάει συμμετοχή!

Η νέα Αριστερά στην Ευρώπη και στην Ελλάδα αφουγκράζεται, μαθαίνει. Μετουσιώνει σε πολιτική πράξη την αδήριτη κοινωνική απαίτηση για μια νέα συλλογικότητα, που θα βασίζεται στην αυτοοργάνωση, την ανιδιοτέλεια. Που θα μπορεί να αναγνωρίσει τον εαυτό της μπροστά στη διαδικασία της κοινωνικής χειραφέτησης. Παρόντες, λοιπόν, όλοι στο αίτημα για το ψωμί και για τ’ όνειρο».

ΠΗΓΗ: http://www.emprosnet.gr/article/59276-i-koinonia-de-thelei-ekprosopisi-i-koinonia-zitaei-symmetohi

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter