image «Η Ευρώπη βιώνει μία «υπαρξιακή κρίση» υποκινούμενη από την κρίση των προσφύγων» image «Απαιτείται διαρκής λύση στο προσφυγικό»

Επίσκεψη στη Ρώμη της Ιταλίας

«Οι πολίτες αντιμετωπίζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση με σκεπτικισμό. Γι’ αυτό δεν είναι υπεύθυνοι οι ίδιοι, αλλά οι πολιτικές που εφαρμόζει η Ένωση. Κι αυτό πρέπει να προσπαθήσουμε να αλλάξει».

Αυτή ήταν η κοινή μας διαπίστωση με τον Ιταλό Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ, Αρμόδιο για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις, κ. Sandro Gozi, κατά τη χθεσινή συνάντησή μας στη Ρώμη.

Στη συνάντηση, ενημέρωσα, μεταξύ άλλων, τον ομόλογό μου για την αξιολόγηση και τις εξελίξεις αναφορικά με τις ελληνικές μεταρρυθμίσεις. Επιπλέον, συζητήσαμε για την τρέχουσα κατάσταση, όπως διαμορφώνεται στο προσφυγικό και τις διαπραγματεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία. Και οι δυο επιδοκιμάσαμε τις απόψεις του Ιταλού Πρωθυπουργού, κ. Matteo Renzi, σύμφωνα με τις οποίες οι ευρωπαϊκές χώρες που δεν είναι διατεθειμένες να μοιράζονται τις ευθύνες, δε θα έπρεπε να απολαύουν των προνομίων που απορρέουν από τη συμμετοχή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η συζήτηση επεκτάθηκε στην ανάγκη δημιουργίας Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου, την εφαρμογή του σχήματος μετεγκατάστασης από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες χωρίς εξαιρέσεις, καθώς και τη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών μελών εν όψει της δημιουργίας της ευρωπαϊκής ακτοφυλακής – συνοριοφυλακής, τη σύσταση της οποίας στηρίζουν και οι δύο χώρες.

Σημείωσα τον κομβικό ρόλο που μπορεί να παίξει η Τουρκία στην επίλυση της προσφυγικής κρίσης. Αναφορά έγινε, επίσης, στην ευμετάβλητη και διαταραγμένη γεωπολιτική ισορροπία στη Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο, εστιάζοντας στην ανάγκη σταθεροποίησης της κατάστασης και ειρήνευσης στη Συρία και τη Λιβύη.

«Η Αθήνα και η Ρώμη μπορούν να αναδειχθούν εκ νέου σε πυλώνες του ευρωπαϊκού πολιτισμού και των ιδεών», σημείωσε ο κ. Gozi, ο οποίος με ενημέρωσε για τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να πάρει η ιταλική κυβέρνηση ενόψει της επετείου των 60 χρόνων από τη συνθήκη της Ρώμης, που θεμελίωσε την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στο ίδιο κλίμα συνεργασίας πραγματοποιήθηκε στη συνέχεια η συνάντηση με τον Αναπληρωτή Υπουργό Εσωτερικών, κ. Filippo Bubbico. Συμφωνήσαμε πως η Ελλάδα και η Ιταλία δεν μπορούν να αναλάβουν εξ’ ολοκλήρου το κόστος της προσφυγικής κρίσης και η στήριξη των Ευρωπαίων εταίρων πρέπει να θεωρείται αυτονόητη. Επιπλέον, εκφράσαμε από κοινού την ελπίδα οι δύο χώρες, ως φορείς πολιτικής και ιδεών, να αναλάβουν πρωτοβουλίες στο εσωτερικό της Ένωσης προς μία νέα πολιτική κατεύθυνση.

Οι προγραμματισμένες συναντήσεις στη Ρώμη ολοκληρώθηκαν το απόγευμα με τη συνάντηση με τον Υφυπουργό Εξωτερικών, αρμόδιο για χώρες Ευρώπης και Τουρκία, κ. Vincenzo Amendola. Η συζήτηση, που πραγματοποιήθηκε σε ιδιαίτερα φιλικό κλίμα, επιβεβαίωσε την κοινή στάση των δύο πλευρών σε ζητήματα που αφορούν τόσο την προσφυγική κρίση όσο και την ευρύτερη πολιτική και οικονομική κατάσταση στην Ευρώπη. Επισημάναμε δε, την ανάγκη σύμπλευσης Ελλάδας και Ιταλίας για την ανάδειξη των προβλημάτων και των βέλτιστων λύσεων. Συμφωνήσαμε ότι η πολιτική δεν μπορεί να είναι μόνο αριθμοί αλλά χρειάζεται μια νέα προσέγγιση που να στηρίζεται στον κόσμο της εργασίας, της ανάπτυξης και της δημιουργίας.

Ο κ. Amendola μου μετέφερε την κατανόηση της Ιταλίας στο ζήτημα διαχείρισης των προσφυγικών ροών, υπενθυμίζοντας πως η χώρα του είχε βρεθεί στην ίδια θέση με την Ελλάδα πριν από δύο χρόνια. Σημείωσε δε, πως και τότε η βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση έφτασε καθυστερημένα.

Οι συναντήσεις αυτές έρχονται σε συνέχεια μιας σαφώς θετικής επαφής που είχαμε στην Λισαβόνας. Είμαι ικανοποιημένος, και μάλιστα, μάλλον πάνω από τις προσδοκίες μας. Στην Ρώμη υπάρχει συγκατανόηση γι′ αυτό που διαδραματίζεται στην Μεσόγειο, κατανόηση και πολιτική θέληση με καθαρότητα γι′ αυτό που συμβαίνει μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε ότι αφορά την φυγοκέντριση μέσα στην Ένωση: Η Ιταλία είναι ιδρυτικό μέλος της, του χρόνου συμπληρώνονται εξήντα χρόνια από τα πρώτα ευρωπαϊκά θεμέλια που μπήκαν στην Ρώμη και φαίνεται ότι η Ιταλία έχει συναίσθηση αυτής της θέσης, και αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο – μαζί με την παλαιά Ευρώπη – για μια επανανοηματοδότηση και μια πολιτική επανεκκίνηση της Ευρώπης. Είναι αυτό που χρειάζεται επειγόντως, διαφορετικά, αν συνεχίσουμε σε αυτό τον δρόμο των αποκλίσεων και των μικροεθνικών πολιτικών, η Ευρωπαϊκή Ένωση, πολύ σύντομα μπορεί να βρεθεί στην τροχιά κερματισμού και αποσάθρωσης. Και αυτό είναι κάτι που θα μας ρίξει, όχι μόνον στα χρόνια του πενήντα, αλλά πολύ φοβάμαι, στα χρόνια του μεσοπολέμου.

Η ιταλική κυβέρνηση και τα μέλη της με τα οποία ήλθαμε σε επαφή, είναι σε θέση να καταλάβουν επακριβώς το τι συμβαίνει αυτή την στιγμή στην ανατολική Μεσόγειο. Έχουν την εμπειρία της μεγάλης κρίσης του 2013 και 2014 στην νότια Μεσόγειο και είναι αποφασισμένοι να στηρίξουν την Ελλάδα, να στηρίξουν μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική, με βάση τις θεμελιώδεις αρχές των ιδρυτικών συνθηκών, δηλαδή την αναλογικότητα και την αλληλεγγύη. Είναι, παράλληλα, πολύ ανήσυχοι και επενδύουν μεγάλη πολιτική ενέργεια και βούληση για την προάσπιση της ελεύθερης διακίνησης της ζώνης Σένγκεν, που είναι και από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μοιραζόμαστε την ίδια οπτική για μια ριζική και ρεαλιστική, πραγματοποιήσιμη συνθήκη Δουβλίνου, ένα κοινό ευρωπαϊκό άσυλο, το οποίο στην πράξη έχει χρεοκοπήσει και πρέπει να το βάλουμε σε υγιή και λειτουργικά, καινούρια θεμέλια. Τέλος, με την Ιταλία έχουμε την ίδια οπτική πάνω σε μια νέα πολιτική βιώσιμης ανάπτυξης, όσον αφορά την οικονομική διακυβέρνηση, με κοινωνική ευαισθησία και ευελιξία για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter