image ΑΕΠΙ: Χρέος της κυβέρνησης να αποτρέψει την κατάρρευση που θα βλάψει δημιουργούς & χρήστες image Η κληρονομιά των εξοπλιστικών είναι η ιδεολογία του γρήγορου και άνομου πλουτισμού -στη Βουλή για τη σύσταση προανακριτικής

Πρέπει να υπερβούμε τα στερεότυπα σε κοινωνία και οικονομία – στον Action 24

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης καλεσμένος στην εκπομπή Briefing (Action24, 24.3.2017) συνομίλησε με τους Γιώργο Λαμπράκο, Αντώνη Λιάρο, Ειρήνη Νικολoπούλου και Χρήσtο Κώνστα για  πολλά θέματα της επικαιρότητας. Καλεσμένος ήταν και ο βουλευτής της ΝΔ Γιώργος Κουμουτσάκος.

Καταρχάς κλήθηκε να σχολιάσει την παραίτηση της κ. Ράικου. Η κ. Ράικου κατείχε μία από τις νευραλγικές θέσεις στο πολιτειακό σύστημα, ό,τι λέει θα πρέπει να είναι στοιχειοθετημένο, απάντησε. Oι ισχυρισμοί της μένει να θεμελιωθούν και να φωτιστούν από την ίδια. Θα πρέπει, συνέχισε, προς όφελος της ελληνικής δημοκρατίας να μιλήσει. Οι θεσμικοί ρόλοι τέτοιων εισαγγελέων για διαφθορά θεμελιώθηκαν μετά το τέλος της δεκαετίας του 90. Έχουν παίξει κομβικό ρόλο στην πορεία της ελληνικής δημοκρατίας και στο πώς ο λαός βλέπει τη χρήση του δημοσίου χρήματος και την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος. Δυστυχώς φαίνεται ότι όλο το διάστημα από τη δεκαετία του ’80 τα σκάνδαλα συνεχίζονται και η δημοκρατία δεν έχει θωρακιστεί επαρκώς. Δεν σταμάτησαν ποτέ και κάθε φορά το νέο σκάνδαλο σκεπάζει το προηγούμενο, το οποίο δεν έχει διαλευκανθεί. Έχει διαλευκανθεί το σκάνδαλο Siemens; Ας ρωτήσουμε τους κορυφαίους δικαστικούς λειτουργούς των τελευταίων δεκαετιών γιατί δεν τελειώνουν έγκαιρα τέτοιου είδους δίκες. Παράδειγμα το 1996 πέντε κορυφαίοι Έλληνες μουσουργοί με επικεφαλής τον Σταύρο Ξαρχάκο έκαναν προσφυγή στην Αρχή Ανταγωνισμού για την ΑΕΠΙ, το οριστικό αποτέλεσμα της οποίας -η δικαίωση δηλ. των καλλιτεχνών- γνωστοποιήθηκε πριν από ένα μήνα, 21 ολόκληρα χρόνια μετά. Είμαστε στα όρια της αρνησιδικίας.

Στην θέση περί παρακμής της ελληνικής κοινωνίας επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ του κ. Κουμουτσάκου ο Νίκος Ξυδάκης είπε ότι από το 2010 είμαστε σε ένα καθοδικό σπιράλ. Τα θέματα αυτά πρέπει να τα βλέπουμε σε ένα βάθος χρόνου προς τα πίσω και με μία προοπτική προς τα μπρος. Αν δεν καταλάβουμε πώς φτάσαμε μέχρι εδώ δεν θα μπορέσουμε να βγούμε. Πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε διαφορετικά και να πράττουμε διαφορετικά. Αν μείνουμε σε μία  διαχείριση μιζέριας και σε έναν διαρκή εμφύλιο χαμηλής έντασης και αλληλοεπίρριψης ευθυνών επίσης δεν θα μπορέσουμε να βγούμε. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο υπέρβασης των στερεοτύπων με τα οποία αντιμετωπίσαμε την οικονομία & την κοινωνία για να πάμε σε μια νέα κατάσταση. Αν θεωρούμε ότι κάποιος που έχει το τιμόνι για δύο χρόνια και υπό καθεστώς βαριάς επιτροπείας πρέπει να απολογηθεί για τα διακόσια χρόνια του ελληνικού κράτους δεν πάμε μπροστά. Η χώρα πριν την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα ερείπιο διαφθοράς και αποσαθρωμένου παραγωγικού ιστού, με ένα κράτος που πνέει τα λοίσθια και ένα λαό αποκαρδιωμένο, μέρος του οποίου πίστευε ότι θα έρθει ο Σώρρας με το φωτόσπαθο να τον σώσει.

Στο ερώτημα αν θα ψηφίσουν τα μέτρα απάντησε ότι «θα συνεκτιμηθεί όλο το πακέτο και θα προχωρήσουμε». Τι θέλετε, αναρωτήθηκε, να κλείσουμε τα πάντα; Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Είμαστε υπό επιτροπεία. Γίνεται μια διαπραγμάτευση σε ένα πλαίσιο προσπάθειας να αρθούν κάποιες παράλογες απαιτήσεις. Η απαίτηση του ΔΝΤ για ομαδικές απολύσεις σε μία κατεστραμμένη αγορά εργασίας είναι συμβολική. Είναι για να σώσει τη δική του τιμή. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη από τους οικονομολόγους του ΔΝΤ για οικονομικό όφελος.

Στο ερώτημα του Χρήστου Κώνστα για το τι καλό έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ τα δύο χρόνια της διαπραγμάτευσης ο Ν. Ξυδάκης ανέφερε παραδείγματα όπως τα νομοσχέδια για την κοινωνική δικαιοσύνη, την πρωτοβάθμια υγεία, την επανασυγκρότηση των σχολείων ειδικής αγωγής, τη μέριμνα γενικότερα για την Παιδεία, και όλα αυτά μέσα σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας. Διαρκώς γίνονται πράγματα αλλά δεν κοινωνούνται. Η μετα-αλήθεια και ο τοξικός βόμβος από τα social media μας έχουν οδηγήσει να έχουμε μπερδέψει την τηλεοπτική «πραγματικότητα» με τον πραγματικό κόσμο.

Ρωτήθηκε αν η κυβέρνηση έχει «επενδύσει» στη νίκη του SPD και αν θεωρεί ότι αυτή θα σηματοδοτούσε άλλη πολιτική απέναντι στην Ελλάδα. «Πιθανό να αποτελέσει αν και δεν μπορεί  να στήνεται μια ολόκληρη στρατηγική σε αυτό το ενδεχόμενο», απάντησε. Μία κυβέρνηση σοσιαλδημοκρατών στη Γερμανία μπορεί να είναι διαφορετική για πολλούς λόγους, συμπλήρωσε. Μόνο μια πολιτική διαφοροποιούμενη από εκείνη της λιτότητας των χριστιανοδημοκρατών θα ικανοποιήσει τα δικά της κοινωνικά υποκείμενα. Όταν η Γερμανία με 8,5% πλεονάσματα παράγει φτωχούς και mini-jobs υπάρχει πρόβλημα. Το SPD είναι ιστορικό κόμμα με μεγάλα think tanks και ισχυρή εργατική παράδοση. Παράγει διανοούμενους, παράγει ηγέτες και έχει επιρροή στα συνδικάτα. Πρέπει να σκεφτεί την επιβίωσή του. Για αυτό το βλέπουμε τον τελευταίο ενάμιση χρόνο να μετακινείται προς τα αριστερά.

Στο τέλος απάντησε για το βαθμό ικανοποίησής του ως προς τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ: Δεν είμαι ικανοποιημένος από τον εαυτό μου και την παράταξή μου. Θα ήθελα να είχαμε κάνει πολύ περισσότερα… Την ίδια στιγμή με έναν άλλον τρόπο είμαι ευχαριστημένος γιατί προσπαθήσαμε σε πολλά πεδία και σε πολλά πετύχαμε. Και η ελληνική κοινωνία κέρδισε την ανανέωση του πολιτικού προσωπικού. Παράχθηκε μια γενικά πολιτικών στελεχών χωρίς τις αμαρτίες του παρελθόντος, κατέληξε.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter