image Δεν είναι ένα success story, η έξοδος από την επιτροπεία συνιστά μακρά και επίπονη πορεία («στο Κόκκινο») image «Ψύχραιμοι, σοβαροί, προσεκτικοί σε μια Βαλκανική που κινδυνεύει με νέα ανάφλεξη» – (Επί του πιεστηρίου)

Στην Ελλάδα υπάρχει αναντιστοιχία μεταξύ ανθρώπων με προσόντα & καχεκτικού παραγωγικού ιστού – στον Action24

Στον τηλεοπτικό σταθμό Action 24 καλεσμένος του Αντώνη Λιάρου («action θέμα») ο Νίκος Ξυδάκης συνομίλησε με το δημοσιογράφο και τους καλεσμένους του: την κα Άννα Διαμαντοπούλου, τον κ. Γιώργο Χάρο της ICAP, τον κ. Μιχάλη Μασουράκη του ΣΕΒ, τον καθηγητή οικονομικών Παναγιώτη Τσακλόγλου και νέους επιστήμονες.

Ρωτήθηκε αν υπάρχει από την κυβέρνηση κάποια συντονισμένη προσπάθεια για να αντιστραφεί το κύμα φυγής ανθρώπων. «Δεν γίνεται να αντιστραφεί σε δύο ή σε πέντε χρόνια ένα φαινόμενο που έχει ξεκινήσει πριν την κρίση», απάντησε ο Ν. Ξυδάκης και παρέπεμψε στην προ δεκαετίας μελέτη του καθηγητή οικονομικής γεωγραφίας Λόη Λαμπριανίδη όπου εντοπιζόταν αναντιστοιχία των υπερπροσοντούχων νέων ως προς τον καχεκτικό παραγωγικό ιστό της χώρας μας. Είναι ένα δομικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, η οποία αναπτύχθηκε στρεβλά τις τελευταίες δεκαετίες. Τώρα, στον Αρμαγεδώνα της κρίσης, το βλέπουμε πιο έντονα. Ήδη από τη δεκαετία του ‘80 είχε εμφανιστεί το φαινόμενο αλλά με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Οι άνθρωποι έφευγαν για να κάνουν καριέρα. Η γενιά που είναι τώρα 50 ή 60 ετών διέπρεψε στα καλύτερα πανεπιστήμια του εξωτερικοί. Τώρα ορισμένοι από αυτούς που φεύγουν καταλήγουν στις ελληνικές κοινότητες χωρίς κάρτα εργασίας. Ένα μεγάλο μέρος είναι προσοντούχοι που όμως -δυστυχώς- πάνε για μεροκάματο και όχι για καριέρα. Πρόκειται για έναν ιστορικό κύκλο που νομίζαμε ότι είχε παρέλθει από τις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60. Τότε όμως είχαμε άλλα δημογραφικά στοιχεία. Αν το δούμε αδρά, έχουμε μια περιοδικότητα. Ανά μισό αιώνα έχουμε μια άλλη χρεοκοπία της χώρας, μια άλλη δεινή κρίση και έναν μεγάλο κύκλο μετανάστευσης. Επιπλέον έχουμε και δημογραφικό μαρασμό, τα νέα ζευγάρια κάνουν λιγότερα παιδιά ή αργότερα, για λόγους που έχουν συζητηθεί και τώρα με την κρίση για ένα λόγο παραπάνω, γιατί δεν έχουν δουλειά να στηρίξουν την οικογένειά τους. Ο κ. Λαμπριανίδης ως γενικός γραμματέας στρατηγικών και ιδιωτικών επενδύσεων έχει καταρτίσει το εθνικό σχέδιο ανάπτυξης το οποίο θεμελιώνεται στη δημογραφία και στο παραγωγικό μοντέλο, συμπλήρωσε ο Ν. Ξυδάκης.

Το γεγονός ότι υπάρχει αναντιστοιχία μεταξύ ανθρώπων με προσόντα και παραγωγικού ιστού σχετίζεται και με το ιδιαίτερο στοιχείο της ελληνικής οικογένειας που προσδοκά να σπουδάσει το παιδί της. Από την άλλη δεν μπορούν όλοι να γίνουν γιατροί και δικηγόροι, δεν μπορούμε να έχουμε πέντε τμήματα θεατρικών σπουδών. Το ίδιο το Πανεπιστήμιο δεν παρακολουθεί τις οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις, και έτσι αδυνατεί να ανταποκριθεί σε αυτές. Κατά συνέπεια ως επί το πλείστον αναπαράγεται με τρόπο παρασιτικό.

Αναφερόμενος στην έρευνα της ICAP που φέρει ως πρώτη αιτία φυγής την αναξιοκρατία και τη διαφθορά, ο Ν. Ξυδάκης είπε ότι η βασική αιτία είναι η τρομακτική ανεργία. Είναι μετρήσιμη από τον ΟΟΣΑ. «Οι συνομήλικοί μου που έγινανα καθηγητές στο Memorial και αλλού ήθελαν να γυρίσουν στην Ελλάδα με το ένα τρίτο των χρημάτων και δεν μπορούσαν να βρουν δουλειά, δεν τους έπαιρνε κανένα πανεπιστήμιο γιατί ήταν υπερπροσοντούχοι», είπε. Στην παρούσα περίπτωση, από το 2010 και μετά, έχουμε φυγή λόγω οικονομικής πίεσης. Δεν είναι μόνο εμπειρική διαπίστωση, εξάγεται και από τις έρευνες όπως του LSE, της ICAP ή της Eurostat.

Για την αναφορά στην σύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας είπε ότι ο Υπουργός Έρευνας κ. Φωτάκης κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Ήταν πρόεδρος του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας που εξασφάλιζε το 80% της χρηματοδότησής του από τα ιδιωτικά κεφάλαια.

Στο σχόλιο του δημοσιογράφου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείται για ιδεοληψία στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η επιστροφή των ανθρώπων που έφυγαν ο Ν. Ξυδάκης απάντησε ότι δεν υπάρχουν ιδεοληψίες. «Προχθές έκλεισε η μεταβίβαση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, μεθαύριο πάει στην Κίνα ο Πρωθυπουργός να κλείσει συμφωνίες. Αυτές δεν είναι κινήσεις; Πώς θα έρθουν επενδύσεις στην Ελλάδα της ανασφάλειας και της αβεβαιότητας;»

Στη συνέχεια τόνισε ότι «είναι ευθύνη ενός εκάστου εξ’ ημών, όχι μόνο των πολιτικών αλλά και των ακαδημαϊκών και των μεγάλων στελεχών των επιχειρήσεων, των δημοσιογράφων, όλων». Ας μην μπούμε στο παιγνίδι ποιος έφταιξε πιο πολύ στο παρελθόν και ας αφήσουμε κατά μέρος την καραμέλα της «ιδεοληψίας» του ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να συζητήσουμε τώρα, το 2017, τι κάνουμε στην Ελλάδα που στενάζει, είπε δίνοντας ένα συγκεκριμένο παράδειγμα που αφορά τη σύνδεση brain drain και εκπαίδευσης. Γίνονται άτυπες ανταλλαγές μεταξύ ελληνικών και διακεκριμένων ξένων πανεπιστημίων και οργανώνονται  θερινά camps. Πρέπει να γίνει πιο οργανωμένη η ανταλλαγή αυτή. Αν υπάρχουν εχέγγυα να δημιουργηθούν και ιδιωτικά πανεπιστήμια, απάντησε σε ερώτηση. Εν τούτοις η ελληνική εκπαίδευση δεν σώζεται από την ιδιωτική εκπαίδευση. Για τις δημοκρατικές κοινωνίες όπως είναι η ελληνική το βασικό ζητούμενο είναι να υπάρχουν καλά δημόσια πανεπιστήμια.

Τελειώνοντας τόνισε ότι το βασικό πρόβλημα είναι η διαρθρωτική αδυναμία της ελληνικής παραγωγικής μηχανής. Πρέπει να βρούμε ένα άλλο παραγωγικό υπόδειγμα. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με τις επιδοτήσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και τον μαρασμό του πρωτογενούς τομέα που από το 30% της δεκαετίας του 70 έχει φτάσει στο 6%.

«Και η παγκοσμιοποίηση καλή είναι, και οι ελεύθερες αγορές καλές είναι, αλλά θα πρέπει και οι άνθρωποι που ζουν σε αυτόν τον τόπο να ζουν αξιοπρεπώς χωρίς την φενάκη του καταναλωτισμού και του υπερδανεισμού, να εκτιμούν αυτό που ζουν αλλά να έχουν μια δουλειά και μια προοπτική προκοπής». Εκτός από την αλλαγή του παραγωγικού υποδείγματος πρέπει να κάνουμε μια έκκληση, «να έχουμε μια εθνική συνεννόηση και να πάμε και σε ένα διαφορετικό υπόδειγμα βίου», κατέληξε.

Leave a Reply

Your email address will not be published.