image Ινστιτούτο Βενετίας: Να διασφαλιστεί η επιστημονική αυτοτέλεια -στις αρμόδιες Επιτροπές image Στο νέο φορέα, όπως είναι στημένος σήμερα, δεν υπάρχει πολιτική εμπιστοσύνη -στην ΕΡΤ

Θετικό για την πολιτική ζωή όταν κάποιος σηκώνεται από το facebook και τον καναπέ -στα Παραπολιτικά fm

Στα Παραπολιτικά 90,1 fm με τον Σωτήρη Ξενάκη και τον Ανδρέα Παπαδόπουλο («Δυο λαλούν») συνομίλησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

Στο ερώτημα αν τον χαροποίησε ή τον προβλημάτισε η μεγάλη συμμετοχή στην διαδικασία ανάδειξης ηγεσίας της κεντροαριστεράς ο Ν. Ξυδάκης απάντησε ότι συνολικά είναι ένα θετικό γεγονός για την πολιτική ζωή στη χώρα, δεδομένου ότι κάποιος κόσμος σηκώνεται από τον καναπέ, σηκώνεται από το Facebook και πάει και ψηφίζει.

Από την άλλη μεριά, τα δημογραφικά στοιχεία είναι μάλλον θλιβερά και καθρεφτίζουν το σύνολο της πολιτικής ζωής. Στις εκλογές του 2015 το ποσοστό στους 18-34 ήταν λίγο πάνω από το 20%  και τώρα δεν έφτασε καν στο 10%. Παρόμοια μεγέθη είχαν παρατηρηθεί και στη διαδικασία της Νέας Δημοκρατία, εμμέσως παρατηρούμενο. Με κάποια ανησυχία θα πρόβαλα την εικόνα και στο σύνολό της εκλογικής συμπεριφοράς.

Όλο αυτό είναι συνολικά ανησυχητικό για την ποιότητα των δημοκρατικών θεσμών και της αντιπροσώπευσης και δείχνει την έλλειψη εμπιστοσύνης του νέου κόσμου.  Και είναι το πιο σημαντικό μήνυμα από την κάλπη. Ο Ομπάμα σε σημαντικό βαθμό οφείλει την πρώτη του εκλογή νίκη στην κινητοποίηση των νέων. Έδωσε ελπίδα στους νέους και τις γυναίκες. Το ίδιο συνέβη και με τον Μπέρνι Σάντερς. Το ίδιο δείχνει και η δημοκρατική αριστερή πρόταση στην περίπτωση του εργατικού κόμματος με τον Κόρμπιν. Όταν πάμε σε μία γερασμένη κοινότητα που έχει είτε παλιές προσδοκίες είτε πελατειακούς δεσμούς είτε φόβο μπροστά στο μέλλον, τότε έχουμε αντιστοίχως πολιτικούς σχηματισμούς κουρασμένους, χωρίς ιδέες και βαθιά συντηρητικούς.

Δημοσιογράφοι: Το γεγονός όμως είναι ότι 200.000 άνθρωποι πήγαν και ψήφισαν για ένα κόμμα που είχε καταγράψει χαμηλά ποσοστά στις τελευταίες εκλογές. Πρόκειται για έναν αριθμό που ξεπέρασε τις προσδοκίες.

Αυτό που φάνηκε είναι ότι πρόκειται για μία αναβίωση του παλιού ΠΑΣΟΚ, αν συνυπολογίσουμε ότι ο κ. Ανδρουλάκης είναι τέκνο του «πασοκικού σωλήνα» και η κ. Γεννηματά κατεξοχήν κληρονόμος ονόματος. Όλοι οι άλλοι που προέρχονται από τη δεξιά, τον κεντρώο ή φιλελεύθερο χώρο φαίνεται ότι συντρίβονται για άλλη μία φορά.

Είχατε πει ότι η δυνατότητα συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ εξαρτάται από το ποιος θα είναι ο αρχηγός, τι πολιτικό και κοινωνικό πρόσημο θα κουβαλάει. Μετά τη χθεσινή εκλογή σε ποιο συμπέρασμα καταλήγετε;

Μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε με βάση τις συμπεριφορές του παρελθόντος. Αν υπάρξει μία συσπείρωση στην παλαιά πασοκική ταυτότητα, τότε αναδεικνύεται μία λαϊκή κεντροαριστερά που φέρει το πολιτικό «γονίδιο» του Παπανδρεϊσμού -του Ανδρέα Παπανδρέου. Υπό αυτή την έννοια, μέσα σε αυτή την ταυτότητα, είναι βαθιά εγγεγραμμένη μία αντιδεξιά συμπεριφορά. Αυτή είναι πολύ σημαντική παράμετρος και με δεδομένο ότι οι συμμαχίες και συγκλίσεις με τη Νέα Δημοκρατία στα χρόνια της κρίσης λίγο έλειψε να οδηγήσουν το  ΠΑΣΟΚ στην «εξαέρωση». Το ένστικτο αυτοσυντήρησης της ηγεσίας που τελικώς θα προκύψει αλλά και του νέου κομματικού απαράτ που θα διαμορφωθεί μέσα από ισορροπίες αλλά και μέσα από την έγνοια να μην προδώσουν την προσδοκία του κόσμου, ίσως οδηγήσει στην αναβίωση πολιτικών χαρακτηριστικών του παλιού ΠΑΣΟΚ. Αυτό είναι πάντως το μήνυμα που στέλνει ο κόσμος που προσήλθε στις εκλογικές κάλπες.

Κινδυνεύει να φύγει κόσμος από το ΣΥΡΙΖΑ; Υπάρχουν οι συνθήκες για να μεγαλώσει το ΠΑΣΟΚ;

Οριακά μπορεί να μεγαλώσει. Μπορεί να φτάσει το 10% μπορεί και να το ξεπεράσει. Αυτά είναι μαντεψιές. Το ουσιώδες βρίσκεται αλλού. Ποιος θα είναι ο χαρακτήρας, ο λόγος η πολιτική στάση του νέου σχηματισμού. Στη  διάρκεια αυτής της προεκλογικής περιόδου δεν μιλούσαν οι ιδέες, μιλούσε το μάρκετινγκ. Ο καθένας έλεγε πόσο καλός ήτανε στο πόστο του. Ο ένας διαφήμιζε την Αθήνα, ο άλλος το κόμμα του, η κυρία Φώφη Γεννηματά μετέφερε την κληρονομιά, ο καθένας μιλούσε και μετέφερε ότι ήθελε, αλλά αυτά δεν αφορούν τη συνολική πολιτική σκηνή μιας κοινωνίας που είναι σε κρίση.

Βλέποντας και όλη την πορεία της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη και στον κόσμο η απώλεια ενός χαρακτήρα προστατευτικού απέναντι στον κόσμο της εργασίας και μαχητικού απέναντι στην απληστία του κεφαλαίου δείχνει μεγάλη κρίση. Είδαμε όμως με την αποκάλυψη των Paradise paper στην πρωτοβουλία του Gordon Brown ο οποίος ήταν ένας μετριοπαθής πολιτικός μια άλλη στάση.

Με τον σχηματισμό που πάει να δημιουργηθεί είτε με την κ. Γεννηματά είτε με τον κ. Ανδρουλάκη νιώθετε ότι είστε πιο μακριά ή πιο κοντά από ότι είστε με τους ΑΝΕΛ;

Ιδεολογικά και στο βαθμό που θα ξεκαθαριστούν όμως τα πράγματα θα μπορούσα να είμαι πιο κοντά.  Αυτή τη στιγμή όμως αυτό που ξεχωρίζει και μέσα στη Βουλή, είναι μία επιθετική πορεία πολλές φορές στα όρια της λοιδορίας από τη μεριά του ΠΑΣΟΚ. Με ανθρώπους που έχουν συνδεθεί στο παρελθόν με σκάνδαλα, με διαφθορά, με ένα κόμμα που χρωστάει δεκάδες εκατομμύρια θα ήμουν διστακτικός να συνδεθώ. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που είναι έντιμοι και ικανοί και υπάρχουν και άνθρωποι οι οποίοι έχουν πολιτική σκέψη αριστερή. Δεν έχουν περιφρονήσει, δεν έχουν ξεχάσει το σοσιαλιστή εαυτό τους του ‘80 και του ‘90.  Πονάνε την Εργατική τάξη, πονάνε τη χώρα. Αυτό δεν μπορώ να το αμφισβητήσω.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter