image Δεν θα συρθούμε σε λογικές ανταλλαγών με τον Ερντογάν -στον ΣΚΑΪ image Το πλεόνασμα είναι υφεσιακό, αλλά και διαπραγματευτικό όπλο για αλλαγή πολιτικής -στον ΑΝΤ1

Η χώρα έδειξε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ότι μπορεί να πιάσει τους στόχους, αλλά με τίμημα ακριβό -στο Α’ Πρόγραμμα

Στην εκπομπή των Θάνου Σιαφάκα και Γιώργου Νερούτσου «GPS» στο Πρώτο Πρόγραμμα μίλησε ο βουλευτής Β’ Αθηνών το ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

Θα θέλαμε ένα πρώτο σχόλιο για το πρωτογενές πλεόνασμα 4% της Ελλάδας το 2017. Τι σημαίνει αυτό για την πορεία της χώρας; Μήπως έτσι ανοίγει η πόρτα ακόμα πιο διάπλατα για την έξοδο από το μνημόνιο τον Αύγουστο του ‘18;

Το πλεόνασμα συνιστά χρήματα τα οποία έχουν βγει από την πραγματική οικονομία· ρευστότητα που έχει αντληθεί από την αγορά. Υπό αυτή την έννοια, το πλεόνασμα είναι «ματωμένο». Από την άλλη δείχνει τήρηση των συμφωνηθέντων και λειτουργία των μηχανισμών δημοσιονομικού ελέγχου. Αυτό θα μπορούσαμε να το εκμεταλλευτούμε, λογικά μιλώντας. Πλην όμως η αντιμετώπιση από τους δανειστές δεν είναι πάντα λογική, συχνά η προσέγγισή τους είναι κακόπιστη. Η επιβολή των πλεονασμάτων είχε καταρχάς τη λογική να εξυπηρετείται το χρέος αλλά υπήρχε -φοβάμαι- και ένα δεύτερο, ηθικοπλαστικό μέρος, του να επιδεικνύουμε δημοσιονομική πειθαρχία και ορθότητα. Η χώρα έδειξε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ότι μπορεί να πιάσει και να υπερβεί τους στόχους, αλλά βεβαίως το τίμημα είναι πάρα πολύ ακριβό.

Το ερώτημα είναι αν μπορεί να συνεχιστεί αυτό…

Όχι, δεν μπορεί να συνεχιστεί. Και εδώ ερχόμαστε εκ νέου στην αρχή της συζήτησης. Δύο φορές συμφώνησαν οι δανειστές για τη ρύθμιση του χρέους. Με αυτήν θα μπορέσει η Ελλάδα να προγραμματίσει μακροπρόθεσμα τα δημοσιονομικά της, να εξυπηρετήσει δύσκολες δόσεις που έρχονται μετά το ‘24- ‘25, πάρα πολύ υψηλές, για τις οποίες δεν αρκούν ούτε τα υψηλά και ματωμένα πλεονάσματα. Και τρίτον βέβαια, με μια ρύθμιση χρέους η χώρα θα μπορέσει περιορίσει, να εξομαλύνει τα παράλογα πλεονάσματα. Να σταματήσει αυτή η υπεράντληση  από την αγορά για την εξυπηρέτηση δανειακών στόχων.

Δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς πρεσβεύει το Ταμείο. Έχω την εντύπωση ότι στην Ουάσιγκτον εισπράξαμε ένα «ήξεις αφήξεις».

Υπάρχει πράγματι μία χαρακτηριστική αμφισημία ή και πολυσημία. Εκτιμώ ότι το ΔΝΤ θέλει να παραμείνει στο πρόγραμμα, πλην όμως χωρίς καμία υποχρέωση. Ούτε ως δανειστής ούτε ως «ιδιοκτήτης» του Προγράμματος. Να παραμείνει απλώς για λόγους γοήτρου. Οι αναλυτές και οι μελετητές όμως, πολύ σύντομα, στο κοντινό μέλλον, θα εκτιμήσουν και θα διαπιστώσουν ότι το γόητρο του ΔΝΤ καταρρακώθηκε στην περίπτωση της Ελλάδος. Κανένα από τα σχέδιά του και καμία από τις εκτιμήσεις του δεν βγήκαν σωστές. Μόνο μία θέση του είναι σωστή στην οποία διαρκώς υπαναχωρεί. Να ρυθμίσει το χρέος και να είναι λογικά τα πλεονάσματα.

Βλέπετε να έρχεται νωρίτερα η μείωση του αφορολόγητου;

Δεν νομίζω. Φαίνεται να υπάρχει μία αμφιθυμία. Από ένα σημείο και έπειτα οι τεχνοκρατικές προσεγγίσεις του ΔΝΤ δεν έχουν τηρηθεί, ούτε το ίδιο έχει επιμείνει. Οι δε πολιτικές προσεγγίσεις των Ευρωπαίων εταίρων δανειστών μαγειρεύονται την τελευταία στιγμή. Αυτή είναι η κατάσταση αλλά πιστεύω ότι για τους Ευρωπαίους δεν υπάρχει άλλο περιθώριο πολιτικών χειρισμών, αναβολών και ματαιώσεων. Δεν μπορούν να σπρώχνουν διαρκώς μια κατάσταση ενόψει των δικών τους πολιτικών υποχρεώσεων, των εκλογών και του εκάστοτε κλίματος στο εσωτερικό τους. Είναι 8 χρόνια αυτή η κατάσταση με την Ελλάδα. Νομίζω ότι θα τηρηθεί κάποιο χρονοδιάγραμμα. Βλέπω τουλάχιστον ότι όλοι συμφωνούν στις 20 Αυγούστου να λήξει τυπικά το Πρόγραμμα. Όλα τα άλλα περί μεταρρυθμίσεων και δημοσιονομικής κόπωσης είναι δικές τους εκτιμήσεις. Η Ελλάδα νομίζω ότι ξέρει τι πρέπει να κάνει για τα δημοσιονομικά της. Ξέρει ωστόσο επίσης ότι αυτό που χρειάζεται εναγωνίως και το λένε οι πάντες είναι ανάπτυξη και θέσεις εργασίας.

Leave a Reply

Your email address will not be published.