Η κρίση είναι πολιτική Για όλα φταίνε τα golden boys…

Τυφλή λατρεία του θανάτου

tatt

Ο ξυλοδαρμός του εγκληματολόγου Γιάννη Πανούση, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μέσα σε πανεπιστημιακό χώρο, από ομάδα κουκουλοφόρων, μάς περνάει σε άλλη φάση από τις ταραχές των Δεκεμβριανών και τις συμβολικές δράσεις που ακολούθησαν. Αν η βία των διαδηλωτών στους δρόμους, με το συναισθηματικό φορτίο ενός αθώου νέκρου παιδιού, μπορεί να βρει εξηγήσεις, ακόμη και δικαιολογίες, η τυφλή τραμπούκικη βία εναντίον οποιουδήποτε διαφωνούντος ή κριτικά ιστάμενου, δεν μπορεί να προβάλει καμία πολιτική αξίωση.

Η βία, με αυτή τη μορφή και αυτή την τυφλότητα, δείχνει τους φορείς της αποκομμένους από κάθε πολιτική παράδοση πλην μηδενισμού, αποκομμένους εν πολλοίς από το εξεγερμένο σώμα του Δεκέμβρη, αποκομμένους από την πραγματικότητα. Είναι βία μη πολιτική· είναι βία που συγγενεύει πολύ περισσότερο με τη βία των μητροπολιτικών συμμοριών, των φυλών του περιθωρίου, και των παραβατικών ντεσπεράντος των γκέτο και των slums.

Είναι η Αθήνα όμως slum; Είναι φαβέλα και παραγκούπολη; Οχι. Μπορεί να διακρίνονται πλέον έντονα οι μητροπολιτικοί χαρακτήρες, μπορεί οι τάξεις των επισφαλών εργαζομένων να πληθαίνουν, το πρεκαριάτο να διογκώνεται και η μεσαία τάξη να αδυνατίζει, μπορεί οι 1,5 εκατομμύριο μετανάστες να πιέζουν τις δημόσιες υποδομές προς το όριο θραύσεως, μπορεί η φαύλη διοίκηση να διαχέει μια αίσθηση ανομίας και ατιμωρησίας στον δημόσιο χώρο, μπορεί ο καπιταλισμός να είναι άπληστος και ανάλγητος, παρ’ ολ’ αυτά η Αθήνα δεν είναι Σάο Πάολο, Λάγος, Βομβάη· δεν είναι καν τα Γόμορρα που περιγράφει ο Ιταλός συγγραφέας Ρομπέρτο Σαβιάνο, αναλύοντας την κατίσχυση του τρόμου της Καμόρα στον ιταλικό Νότο.

Η βία που εξαπολύεται από μεμονωμένες ομάδες εν ονόματι μιας ανώνυμης οργής, από άτομα που αυτοχρίζονται Ζορό και τιμωροί, η βία που στρέφεται τυφλά και αυτάρεσκα εναντίον του αριστερού Γιάννη Πανούση λ.χ., ή του Γ. Παπαδάτου, όπως και η απρόκλητη επίθετη εναντίον του τ. προέδρου της ΓΣΕΕ Χρ. Πολυζωγόπουλου, παλιότερα, αυτή η βία δεν αμφισβητεί το μονοπώλιο της κρατικής βίας, δεν είναι επαναστατική αντιβία· απεναντίας, είναι κατοπτρικό ισοδύναμο της αυθαίρετης, καταχρηστικής κρατικής βίας, είναι η πλήρης έκπτωση του λόγου και των ορίων, είναι η άκριτη υποταγή στη λατρεία της καταστροφής και του θανάτου.

Οχι. Καμία πολιτική επαναστατική παράδοση, καμία ρομαντική κληρονομιά, δεν μπορεί να χωρέσει αυτό τον άξεστο τσαμπουκά, την τζάμπα μαγκιά: μια ομάδα ανωνύμων νταήδων να αφήνει αιμόφυρτο ή ημιθανή έναν άνθρωπο που διατυπώνει τις αντιρρήσεις του επώνυμα και διά λογου, όχι με βόμβες. Καμία επαναστατική παράδοση δεν μπορεί να χωρέσει το νταηλίκι του «τζάμπα τρώμε και πίνουμε» στα μαγαζιά των Εξαρχείων, στην ταβέρνα ενός μεροκαματιάρη που κρέμεται από δάνεια· ο λύκος δεν κυνηγάει στην περιοχή του, στα μαρκαρισμένα του· μόνο οι πτωματοφάγες ύαινες δεν αναγνωρίζουν όρια.

Ούτε χωρούν σε καμιά πολιτική επαναστατική παράδοση οι τυφλοί πολυβολισμοί κτιρίων και η τοποθέτηση βομβών ισχύος Βυρητού και Βαγδάτης. Αυτές οι ενέργειες μαρτυρούν μέθη των όπλων και απογείωση από το έδαφος του πραγματικού, μαρτυρούν ανθρώπους ματαιωμένους ασφαλώς, πληγωμένους, με συσσωρευμένο μίσος για το Σύστημα, αλλά επίσης ανθρώπους έξω από τη σφαίρα του έλλογου και της συμπόνιας, ανθρώπους που βουλιάζουν στην απανθρωπιά όσο ακριβώς και οι δυνάστες που μέμφονται. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πώς ένας νεκρός καθηγητής ή ένας κρατήρας από βόμβα στην πόλη διακονούν την κοινωνική δικαιοσύνη ή την πορεία προς την ουτοπία. Αντιθέτως, κρίνοντας από τον πόνο των κρατήρων της Βυρητού, από τον πόνο των ακρωτηριασμένων και των ορφανών των εμφυλίων, εκεί και αλλού, εκεί και εδώ, με ισχυρή πάντα τη μνήμη του εμφυλίου και του αδελφικού αίματος στη Μεσόγειο, τα Βαλκάνια, την Ελλάδα, γνωρίζουμε πολύ καλά, κυτταρικά, πού πάνε οι κοινωνίες με συμμορίτικη βία, με τυφλά χτυπήματα, με φυλές επιδρομέων και τιμωρών, με κρατήρες στο σώμα της πόλης.

Μεσούντος του ταραγμένου Δεκεμβρίου, είχαμε γράψει για το ενδεχόμενο η εξεγερσιακή ορμή και τα δρώντα καινοφανή υποκείμενα να χάσουν τα πολιτικά προτάγματα και να υποπέσουν στην τυφλότητα. Φοβόμασταν ότι μπορεί να χαθεί η δυνατότητα μετασχηματισμού του υπαρξιακού τινάγματος σε πολιτική σκέψη, σε επανορισμό του κοινοτικού βίου και του δημόσιου χώρου. Επιχειρούσαμε μάλιστα να βρύμε κάποιες αναλογίες με το φαινόμενο του ιδιότυπου ιταλικού εμφύλιου στα τέλη της δεκαετίας ’70, όταν από ένα μαζικό εξεγερμένο φοιτηταριάτο και νεανικό προλεταριάτο πήγασε διάχυτη η αντικρατική βία, συγκροτήθηκαν εναλλακτικές κοινοτικές δομές, μα εντέλει εκφυλίστηκαν σε ένοπλο αντάρτικο πόλης, λουτρά αίματος και μαζική καταστολή. Σε ιστορικό τραύμα.

Ο αναδυόμενος μηδενισμός και η λατρεία θανάτου έλκουν την καταγωγή τους από το Viva la Muerte των φρανκικών μελανοχιτώνων, ή από τον γραφικό αναρχικό βομβιστή του τέλους του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού, στο ζενίθ της Βιομηχανικής Επανάστασης και της αποικιοκρατίας. Πόσο πειστικές ή γοητευτικές μπορεί να είναι αυτές οι εικόνες στις σημερινές κοινωνίες της γνώσης, στις κοινωνίες των παγκοσμιοποιημένων κινδύνων και των δικτυακών κοινοτήτων; Πώς μπορεί η θανατολατρεία να είναι δραστικότερη από την ενόραση της ουτοπίας, τον κοινοτισμό, την αλληλεγγύη, την αγάπη και τη συμπόνια, τους πυρήνες της ελευθεριακής σκέψης; Δεν ξέρω.

Η λατρεία της βίας και ο μηδενισμός, παρόντα και τον Δεκέμβριο αλλά όχι κυρίαρχα, φωνασκούν τώρα πολύ ισχυρότερα από τις έλλογες και ρομαντικές τάσεις, και δίνουν τον δυσοίωνο τόνο τους, παρότι μειοψηφούν απελπιστικά. Ελάχιστες ενέργειες ελαχίστων ομάδων, με δραματικό όμως αντίκτυπο, είναι ικανές να σκεπάσουν τη δίψα για ζωή και δημιουργία που χαρακτηρίζουν το απολύτως πλειοψηφικό ρεύμα της νεολαίας. Το πρεκαριάτο δεν ζητάει τον θάνατο των άλλων, ζητάει τη ζωή που του ανήκει.

Καθημερινή 22.02.2009

buzz it!

no comments
  • Νοσφεράτος
    REPLY

    ”Καμία πολιτική επαναστατική παράδοση,”επισης δεν θεωρησε ποτέ ως τιμητική την λέξη ”Σεχτα ”
    για να αρχισουμε να σκεφτομαστε και λίγο…

  • dianathenes
    REPLY

    Κανείς δεν πιστεύει μετά το φιάσκο της 17 Νοέμβρη σε σέκτες τρομοκρατικές. Ο καιρός των Ρομπέν των Δασών έχει περάσει. Και ο ρόλος του “τιμωρού” είναι προσβλητικός για ένα λαό που γνωρίζει πώς να εκφράζει την οργή του στους δρόμους. Απομένει να την εκφράσει και δια της ψήφου του. Τλχ δια της ψήφου του. Ο ” Τιμωρός” είναι ένας άλλος “πατέρας” και οι πατεράδες δεν μας χρειάζονται. Δεν μας φτάνουν οι κανονικοί πατεράδες, τώρα θα έχουμε και αυτούς που αυτοχρίζονται τιμωροί των πατεράδων.Βρε ουστ!

  • suspect
    REPLY

    πραγματικα πολυ θα ηθελα να ακουσω εναν αντιλογο για τον ξυλοδαρμο του Πανουση.
    Σε τι εφταιξε και σε τι τους πειραξε…

  • skoug
    REPLY

    Ποιος έχει την ευθύνη;
    ή
    σημείωμα περί ευθυνών

    Η λέξη “ευθύνη” έλκει την καταγωγή της από την αρχαία ελληνική “εύθυνα” (γεν. ευθύνης) και πιο πίσω από το “ευθύς”. Η λέξη σήμαινε τη διαδικασία του ισιώματος. Από εκεί και το “ευθύνη” σήμανε το να ισιώνεις, να διορθώνεις και κατ’ επέκταση ευθύνη για την πραγματοποίηση έργου…

    Η έκφραση “έχω την ευθύνη” σημαίνει “έχω χρέος να ισιώσω, να διορθώσω, να υλοποιήσω κλπ.”

    Επειδή όμως η ευθύνη (διάβαζε το ίσιωμα) δεν ήταν πάντα για καλό, πήρε και αρνητική σημασία, καθώς το απόλυτο ίσιωμα σημαίνει και εκμηδένιση των ανωμαλιών (διάβαζε διαφορετικοτήτων).

    Το κακό είναι ότι συχνά οι πολιτικοί άνδρες ούτε διορθώνουν, ούτε ισιώνουν, ούτε κι αφήνουν τα πράγματα να ακολουθήσουν την πορεία τους….

  • Λάκης Φουρουκλάς
    REPLY

    Δυστυχώς η αχρείαστη βία άρχισε να γίνεται τρόπος ζωής και δράσης. Και τα πιο πάνω τα βαφτίζουν αντίσταση. Αντίσταση σε τι; Στη Δημοκρατία;

  • noikokira
    REPLY

    Otan apo to Dekemvri ki eksis i oli istoria parousiazetai apo politikous/media gurw apo to dipolo autou pou spaei ti vitrina apo ti mia kai tou magazatora apo tin alli,otan i pragmatikotita oli prepei na xwresei mesa se duo katigories,tous mpaxalous kai tous noikokiraious,otan arnoumaste epi 3 mines na anagnwrisoume ton opoio politiko xaraktira mias diamartirias,tote automata dinoume ws koiwnia rolous mono se duo omades: stous thematofilakes tou monopwliou tis kratikis vias kai tis vias enantion tou kratous.Den einai koinwnikes omades kai dinamikes enantion sigkekrimenwn politikwn,astinomikis vias kai kratikis authairesias,alla midenistes anarxikoi enantion nomimotitas.Telos.
    Den eleipan pote tetoia peristatika. Apla twra erxontai kateutheian na gemisoun ton xwro pou dimiourgoume toso kairo: tufli via xwris aitio enantion dimosias asfaleias.Kai mas kanei ekpliksi megali.H dilimatiki parousiasi tis pragmatikotitas den afinei xwro se politiki krisi,se katanoisi sinthikwn kai aitiwn,mono se ithikes aksiologikes kriseis,pou sixna pairnoun metafusiko xaraktria –methi twn oplwn kai tufli latreia thanatou??
    Profanws den uparxei kaneis pou na min simfwnei me osa epi merous katadikazei to arthro i pou na thelei na vrei logiki pisw apo tetoies simperifores.Den kserw pou thelw na kataliksw.Apla mallon diafwnw me tin uferpousa ermineia pou anagei auta ta mpaxala sto kirio antipalo deos enos kratous epithetikotitas kai anasfaleias. Giati telika I keni via tetoiwn praksewn mazi me tin kratiki via kai katastoli einai apo ti mia plevra. Kai etsi den xwraei pouthena i alli plevra

  • no frost
    REPLY

    Εγώ πιστεύω οτι η επίθεση αυτή και η επίθεση στο στέκι μεταναστών χτές έγινε απο τα ίδια άτομα. Μην σας πω ότι και αυτή της Κούνεβα το ίδιο. Το ένστικτό μου μου λέει πως επειδή και τα 3 περιστατικά σχετίζονται με τους μετανάστες οτι υπάρχει συγκεκριμένη συμμορία που πιθανόν να σχετίζεται με χρυσαυγίτες ή να αποτελείται απο εγκληματικά στοιχεία ακόμα και ξένα που πληρώνονται απο τους χρυσαυγίτες ή παρακρατικούς κύκλους για να κάνουν την βρωμερή δουλειά τους.
    Πρόκειται για άγριες και δολοφονικές επιθέσεις (χτές τυχαία δεν σκοτώθηκε κόσμος) και αυτό σημαίνει πως κάτι πρέπει να γίνει. Αυτό το κάτι ΔΕΝ πρόκειται φυσικά να το κάνει η αστυνομία ΠΟΤΕ. Άρα πρέπει να κάνουμε εμείς κατι.
    Γιατί αρκετά έμεινε στο απυρόβλητο το αυγό του φιδιού. Αυτοί οι φασίστες θα μπορούσαν να είχαν σκοτώσει και παιδάκια γιατί στο στέκι μεταναστών πάνε και παιδάκια μεταναστών όπου κάνουν μαθηματα, Έπειτα υπήρξε και πριν κάτι μήνες ένα ανάλογο περιστατικό σε στέκι μεταναστών κάπου στην Πατησίων..Κυψέλη νομίζω.
    Κι επιτέλους Νίκο μου φαίνεται πως είναι ώρα σιγά σιγά να την κάνεις απο τα Εξάρχεια γιατί θα σε χάσω απο καμμιά ξέμπαρκη χειροβομβίδα! Και δεν έχω καμιά όρεξη!

  • Γαριβάλδι
    REPLY

    Άκουσε με λίγο nikoxy, αν θές πολλά comments και ‘εμπεριστατωμένες αναλύσεις’, μη γράφεις τέτοια. Αυτά δεν ‘πουλάνε’ (μόνοψήφια σχόλια). Συνέχισε να γράφεις για το νέο Μάη του Δεκέμβρη, για τούς επαναστάτες χορευτές της Λυρικής και τις εσωτερικές διενέξεις των καταληψιών της ΑΣΟΕΕ και του Πολυτεχνείου, πρεκαριάτο κ.α., ξέρεις εσύ, και θα εκτοξευθούν τα σχόλια σε τριψήφια νούμερα..
    Εκεί που πούλαγε το προϊόν, μου γράφεις τώρα για ξυλοδαρμούς…Ε, όχι!

  • skoug
    REPLY

    Τα γεγονότα αποδεικνύουν πόσο επίκαιρο είναι το κείμενο του Ν.Ξ. και πόσο αφορά τη μεταστροφή της πολιτικής συμπεριφοράς. Αντιγράφω σχόλιο του Γ.Κ. (σημερινή ΑΥΓΗ) σχετικά με την επίθεση με χειροβομβίδα στο στέκι μεταναστών για το οποία τα κανάλια σφύριξαν αδιάφορα…: “Ήταν ένα κτύπημα τυφλό μαζικό. Την τελευταία φορά που είχαμε τέτοιο περιστατικό στην Ελλάδα, ήταν τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, όταν χουντικοί είχαν βάλει βόμβα στον κινηματογράφο Ελλη. Και πιο πριν είχαμε την πολύνεκρη έκρηξη στον εορτασμό του Γοργοπόταμου το ’64… Η επίθεση στο στέκι θυμίζει Ιταλία, όταν νεοφασίστες και μυστικές υπηρεσίες κτυπούσαν πλατείες και σταθμούς τρένων σκοτώνοντας αδιακρίτως για να προωθήσουν την “στρατηγική της έντασης” με στόχο να ανακοπεί η άνοδος της αριστεράς.”

  • no frost
    REPLY

    Η μεγαλύτερη και σταθερότερη βία απο όλες είναι αυτή του κράτους-νταβατζή προστάτη και αρωγού του κερδοσκοπικού καφαλαίου! Κατά βάθος οι αναρχικοί έχουν δίκιο. Είναι απίστευτο με τι κόλπα πάνε με τις κρατικοποιήσεις τραπεζών στην Αμερική να την πληρώσει και πάλι ο φορολογούμενος μαλάκας.

  • airgood
    REPLY

    @skoug, μα τι να ισιώσουν και τι ευθύνες να πάρουν, ποιοί;
    Μέσα στο λιμάνι φυλάνε, δε θέλουν να ξέρουν αν είναι “στραβός ο γιαλός”, ούτε αν “στραβά αρμενίζουν”.

  • no frost
    REPLY

    Εγώ ξέρω ένα πράγμα:Στο Εllada τίποτα δεν “ισιώνει”μέχρι να μας “ισιώσει” μια κι εξω ο Ύψιστος. και να δούμε τα ροδίκια ανάποδα!
    Ολα τα έχουν καταντήσει μ..νί καλλιγραφία!!!!!!! καμμία σχέση με νορμάλ σχήματα……………………………….
    Εγώ δηλαδή αν δεν είχα λατρεμένους συγγενείς θα ήμουνα Μαγαδασκάρη τώρα γιατί η ζωή μια φορά δίνεται.

Leave a Reply

Your email address will not be published.