image Γιατί χρειάζεται συνταγματική αναθεώρηση – στο Έθνος της Κυριακής image Θα έπρεπε να συζητάμε κυρίως πώς θα φτιάξουμε μια Ελλάδα που θα παράγει πλούτο, αισιοδοξία, δημοκρατία -στην ΕΡΤ

Υπέρ κάθε προοδευτικής Συμμαχίας θεσπισμένης στη βάση αρχών και δεσμεύσεων -στο SBC

Στο SBC με τη δημοσιογράφο Ηρώ Ράντου («@12:00») μίλησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

Ρωτήθηκε:

Για τη διαπραγμάτευση:

Η διαπραγμάτευση είναι μία πολιτική διελκυστίνδα. Ωστόσο αυτό που προέχει είναι μέχρι τον Αύγουστο να βαδίσουμε στις ράγες που έχουμε συμφωνήσει για να μην μπούμε σε πολιτικές περιπέτειες. Εκτιμώ ότι μετά τον Αύγουστο θα έχουμε περιθώρια ελιγμών.

Πρέπει να δούμε τι δημοσιονομικό χώρο θα έχουμε. Υπάρχουν κάποια μη παραμετρικά μέτρα που δεν επιτρέπουν τον ακριβή υπολογισμό του πλεονάσματος. Και το 2017 είχε συμβεί αυτό, για αυτό είχαμε τη γνωστή υπερακόντιση του στόχου. Υπό μια άλλη ανάγνωση βέβαια, πρόκειται για υπεράντληση ρευστότητας από την αγορά και πίεση στην οικονομία. Τα πλεονάσματα πιστεύω θα αναθεωρηθούν εφόσον επιτευχθεί ρύθμιση του χρέους τέτοια, που να καθίσταται ομαλότερη η εξυπηρέτησή του.

Σε μια διαπραγμάτευση μετράνε πολλά στοιχεία, αμιγώς πολιτικά αλλά και γεωπολιτικά. Και φυσικά, παίζει ρόλο το τι συμβαίνει στο εσωτερικό των χωρών. Αυτή τη στιγμή τα μεγάλα κράτη της Ευρώπης που έχουν και το πολιτικό βάρος στη διαμόρφωση των αποφάσεων, δεν βρίσκονται σε εκλογικό κύκλο.

Το ότι επί δύο έτη τηρούμε -με το παραπάνω μάλιστα- αυτά που έχουμε συμφωνήσει, δείχνει ότι έχουμε την αποφασιστικότητα και τη δυνατότητα, το μηχανισμό, να είμαστε συνεπείς. Είναι ένα πολιτικό όπλο, αλλά θα μετρήσουν και άλλα.

Για τη ρύθμιση του χρέους

Ιστορικά μιλώντας η Γερμανία είναι γενικώς απρόθυμη να μιλά για χρέος. Ίσως είναι και αμνήμων προς τη δική της ιστορία, για το τι συνέβη τη δεκαετία του 50 όταν με τη διαγραφή του υπέρογκου χρέους της, της επετράπη να απογειωθεί οικονομικά και να γίνει  ο πολιτικός γίγαντας που είναι σήμερα.

Από την άλλη όμως δεν είναι σίγουρο ότι αυτή η πολιτική της θα μπορέσει να επιβληθεί. Υπάρχει και το ΔΝΤ που μιλάει για ελάφρυνση του χρέους,  υπάρχουν άλλες ευρωπαϊκές φωνές μετριοπαθείς και ρεαλιστικές που καταλαβαίνουν. Τέλος υπάρχει μια  Ευρωπαϊκή Ένωση που θέλει να επιδείξει στην περίπτωση της Ελλάδας την επιτυχή κατάληξη μιας μεγάλης περιπέτειας.

Η Γερμανία δεν μπορεί να ξεπεράσει κάποιες κόκκινες γραμμές. Βλέπουμε όμως γερμανικά δημοσιεύματα στον Spiegel και άλλες εφημερίδες, να εξηγούν στο γερμανικό λαό -ο οποίος έχει ποτιστεί με πολύ προπαγάνδα και τεράστιες δόσεις λαϊκισμού και πολιτικής φιλαργυρίας-  ότι δεν έχει κοστίσει τίποτα στο Γερμανό φορολογούμενο η υποστήριξη της Ελλάδας, αντιθέτως έχουν παραχθεί αρκετά κέρδη από τόκους και άλλες πηγές. Μάλιστα υπάρχουν πολλοί που ισχυρίζονται ότι έτσι διασώθηκε η ευρωζώνη και οι γαλλογερμανικές τράπεζες, το 2010.

Τα γερμανικά Μέσα είναι πολύ σαφή πλέον ότι η σωστή θέση είναι να γίνει πράξη η υποσχεθείσα ρύθμιση του χρέους εξηγώντας ότι αυτό θα ολοκλήρωνε το τέλος του προγράμματος και την ουσιαστική βοήθεια προς την Ελλάδα. Και όπως ως τώρα δεν κόστισε στο γερμανικό λαό η βοήθεια προς την Ελλάδα, και  δεν θα κοστίσει τίποτε και η ρύθμιση.

Για την εκλογολογία

Είναι απολύτως λογικό και εθνικώς ωφέλιμο να κλείσει αυτός ο ιστορικός κύκλος, να σημάνει η τυπική λήξη του τρίτου μνημονίου τον Αύγουστο. Από κει και πέρα να κατατεθούν από τις πολιτικές δυνάμεις, από τις ακαδημαϊκές ελίτ και τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται και  σκέπτονται, ιδέες και σκέψεις για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα.

Δεν μπορεί να συμβεί τίποτε άλλο πριν τον Αύγουστο. Και δεν μπορεί να συμβεί πριν από τις συζητήσεις που θα γίνονται εκείνη την περίοδο και το αμέσως επόμενο διάστημα για τη ρύθμιση του χρέους και τη διατύπωση ενός πλαισίου. Κάθε πολιτική δύναμη ας αναλάβει τις ευθύνες της στο επίπεδο των στελεχών της. Κυρίαρχος είναι ο ελληνικός λαός να επιβραβεύσει και να ωθήσει κάποιους και να τιμωρήσει άλλους.

Χρέος του πολιτικού συστήματος, να καταλάβει ότι τα οκτώ χρόνια της κρίσης έχουν επιφέρει βαθιές αλλαγές στην ελληνική κοινωνία. Να συμπορευτούμε με αυτές τις νέες αγωνίες και τα νέα κοινωνικά αιτήματα και να τα εκφράσουμε εν ανάγκη με νέα, με ανανεωμένα πολιτικά σχήματα. Δεν μπορούμε στατικά με τα μυαλά, τις πρακτικές και τις στρατηγικές της δεκαετίας του 1980, ακόμα και του 2000, να «διαβάσουμε» την Ελλάδα του 2018.

Είμαι υπέρ οποιασδήποτε προοδευτικής Συμμαχίας που είναι θεσπισμένη στη βάση αρχών και δεσμεύσεων.

Leave a Reply

Your email address will not be published.