image Επενδυτικό περιβάλλον σημαίνει σοβαρό κράτος image Μια erga omnes λύση σε ένα συνολικό πακέτο διευθέτησης θα διορθώσει το de facto όνομα «Μακεδονία» -στην KontraNews

Ένα σαφές & λειτουργικό φορολογικό σύστημα θα επιβραβεύσει την εργασία και θα δώσει ώθηση στις δημιουργικές δυνάμεις

Συνέντευξη στον Βαγγέλη Γιακουμή και την ιστοσελίδα «The Caller» έδωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

  • Κύριε Ξυδάκη η κυβέρνηση κατέθεσε το ολιστικό πρόγραμμα εξόδου της χώρας από την κρίση μετά τα μνημόνια. Πιστεύετε ότι από μόνο του το σχέδιο αυτό μπορεί να κάνει την Ελλάδα να γυρίσει σελίδα, αν δεν συνοδευτούν από πολιτικές ανάλογες, εννοώ χωρίς περικοπές στις συντάξεις μείωση του αφορολόγητου αλλά αντίθετα αναπτυξιακών μέτρων και αύξηση του κατώτατου μισθού όπως άλλωστε η κυβέρνηση σας έχει υποσχεθεί;

Η κυβέρνηση στο αναπτυξιακό της σχέδιο περιέγραψε τον επιθυμητό οδικό χάρτη της χώρας τα επόμενα χρόνια. Εκεί θέτει ζητήματα αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής και το πώς βλέπει να διαμορφώνονται οι συνθήκες στον κόσμο της εργασίας. Η αναφορά στην αύξηση του κατώτατου μισθού ήταν σαφής. Εξάλλου η παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας ουδόλως υποβοηθήθηκε από τη μείωση του κατώτατου μισθού, όλα αυτά ήταν εμμονικές και μάλλον τιμωρητικές πολιτικές. Στο ίδιο σχέδιο αναφέρεται η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων ως πολιτική επιλογή. Τα δύο αυτά, η ελεύθερη συλλογική διαπραγμάτευση και ο ορισμός μιας ελάχιστης, αξιοπρεπούς αμοιβής βρίσκονται στον πυρήνα του ευρωπαϊκού πολιτικού πολιτισμού, στον πυρήνα που απωλέσαμε μετά το 2010 και επιδιώκουμε να ξανακερδίσουμε.

Από την άλλη, να θυμίσω ότι δεσμεύσεις δεν έχουμε αναλάβει μόνο εμείς. Η άλλη πλευρά θα πρέπει να τηρήσει τη δική της κύρια δέσμευση, την αναδιάρθρωση του χρέους, έτσι ώστε γίνει δυνατό να εξυπηρετείται χωρίς να απειλεί την ανάπτυξη. Δεν συμφέρει κανέναν να μην ολοκληρωθεί η αναδιάρθρωση του χρέους. Ούτε την Ελλάδα, ούτε όμως τους δανειστές που θέλουν να παρουσιάσουν μια επιτυχή «διάσωση» στη δική τους κοινή γνώμη. Για αυτό ελπίζω ότι οι δεσμεύσεις θα τηρηθούν εκατέρωθεν.

  • Η κυβέρνηση έχει υποστηρίξει ότι θα μπορούσε να διαπραγματευτεί τις περικοπές των συντάξεων από 1-1 -2019 και τη μείωση του αφορολόγητου το 2020. Αντίθετα ο υπουργός των οικονομικών κ. Τσακαλώτος, όπως γνωρίζετε υποστηρίζει ότι η συμφωνία με τους θεσμούς θα ολοκληρωθεί κανονικά και θα τηρηθούν όλα όσα έχουν συμφωνηθεί. Αυτό σημαίνει ότι δεν ισχύει αυτό που υποστηρίζει η κυβέρνηση περί του αντιθέτου δηλαδή στο θέμα των περικοπών. Μπορείτε να μας εξηγήσετε τι ακριβώς ενδέχεται να υπάρξει ώστε να είναι και ενημερωμένοι οι θιγόμενοι;

Οι περικοπές στις συντάξεις και η μείωση του αφορολόγητου ήταν στο πλαίσιο μιας αναγκαστικής συμφωνίας με τους δανειστές, για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση. Η κυβέρνηση έκανε τη στρατηγική επιλογή να τηρήσει η χώρα τις δεσμεύσεις, να δείξει αξιοπιστία, ώστε να βγούμε από το τούνελ των μνημονίων με θετικό τρόπο, με την εμπιστοσύνη των αγορών και σταδιακά να ανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία. Με το κλείσιμο του προϋπολογισμού του 2018 θα δούμε τι έχουμε καταφέρει και πώς μπορούμε να προβούμε σε βελτιωτικές διορθώσεις για τους εισοδηματικά αδύναμους σε συνδυασμό με φορολογικές ελαφρύνσεις.

Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να βρούμε ισοδύναμους τρόπους εξοικονόμησης, ώστε να μη θιγούν οι χαμηλές και μεσαίες συντάξεις.

Ειδικά στο θέμα του αφορολόγητου θεωρώ, κι αυτό είναι άποψη προσωπική που την έχω καταθέσει επανειλημμένα, ότι θα πρέπει να αντιτάξουμε μια ολοκληρωμένη πρόταση φορολογικής μεταρρύθμισης, για ένα σύστημα απλό, σαφές και λειτουργικό, που θα επιβραβεύει την εργασία και θα δίνει ώθηση στις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου, αυτές που τόσο έχουν κακοπάθει με τα μνημόνια.

Το ισχύον σύστημα των τεκμηρίων διαβίωσης δεν ανταποκρίνεται στη σημερινή πραγματικότητα· επιβαρύνει υπέρμετρα ιδίως τα χαμηλά εισοδήματα, ακόμη και ανέργους ή μερικά απασχολούμενους. Δεν μπορεί να είναι τεκμήριο εισοδήματος, που βάζει τον κάτοχο στη ζώνη της ασύμμετρης φορολόγησης, ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο 15ετίας, ή ένα κληρονομημένο παλαιό διαμέρισμα 50 τ.μ. σε υποβαθμισμένη γειτονιά, για τα οποία εξάλλου καταβάλλονται τέλη κυκλοφορίας, ΕΝΦΙΑ κ.λπ.

  • Παράλληλα βλέπουμε ότι με την βία, την τρομοκρατία και τις επιθέσεις είτε στο πρόσωπο του δημάρχου Θεσσαλονίκης είτε στο ΣτΕ από τον Ρουβίκωνα έχει προκληθεί ένα εκρηκτικό μείγμα σφοδρής αντιπαράθεσης στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση που δεν έχει ως αποτέλεσμα ούτε τη συναίνεση, ούτε τη σύνεση ούτε τον πολιτικό πολιτισμό. Χωρίς αυτά τα χαρακτηριστικά των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, πως τελικά η Ελλάδα θα μπορέσει να αλλάξει σελίδα και να πάμε σε καλύτερο κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον ως χώρα και ως πολίτες που έχουμε ανάγκη κ. Ξυδάκη.

Το λέω καιρό. Επαναλαμβάνω: Οποιοσδήποτε παράγει βία είναι καταδικαστέος. Πρέπει να συμφωνήσουμε όμως επίσης ότι είναι άλλο πράγμα το φέιγ βολάν και η λεκτική διακοπή μιας εκδήλωσης και άλλο η χειροδικία και η φθορά δημόσιας περιουσίας. Ότι είναι διαφορετικού γένους και διαφορετικής βαρύτητας πράξεις φαίνεται και από τη διαφορετική αντιμετώπιση και τις διαφορετικές ποινές που επιφυλάσσει το κράτος δικαίου. Είναι άλλο ένα βίαιο σύνθημα και άλλο η φασιστική βία, που επιδιώκει τη σωματική βλάβη και την ατίμωση, ενίοτε και τον θάνατο. Η εχθροπάθεια που γίνεται σωματική βία αξίζει την ομόθυμη καταδίκη. Και μαζί με την καταδίκη είναι αναγκαίο να αναζητήσουμε τα αίτια, και να επιμερίσουμε ευθύνες.

Είναι ευθύνη όλων μας, να μη σιωπούμε, να μην παρακινούμε, να μην ισοπεδώνουμε και να μη σκπεκουλάρουμε. Ευθύνη των πολιτικών είναι να σταματήσουν οι ίδιοι τις κραυγές και να μιλήσουν με επιχειρήματα. Αυτό θα αποτελέσει το καλύτερο πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον για το μέλλον.

  • Στο επίμαχο θέμα της βίας και των τελευταίων επεισοδίων έχει δημιουργηθεί μια ατμόσφαιρα που η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση για διχαστικό λόγο, και η κυβέρνηση την αντιπολίτευση για παλαιό πολιτικό σύστημα, για κλέφτες, απατεώνες κλπ. Αυτό κατά τη γνώμη σας κ. Ξυδάκη τι σημαίνει πολιτικά; Οδηγεί πουθενά τη χώρα; Δίνει παράδειγμα στους πολίτες να μην συμπεριφέρονται κατ΄αυτόν τον τρόπο; Δεν είναι απόψεις που προκαλούν τραύματα που δύσκολα επουλώνονται ;

Κάποιες πρακτικές του παλαιού συστήματος οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία και τη μακρόχρονη κρίση. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο και στο βαθμό που είναι εφικτό, πρέπει να διερευνηθεί. Αλλιώς, οι πολίτες οδηγούνται στην απογοήτευση από τη δημοκρατία και στην απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος συλλήβδην, με την ισοπεδωτική διαπίστωση «όλοι ίδιοι είναι, ο ένας καλύπτει τον άλλο». Από εκεί και πέρα όμως ο διχαστικός λόγος είναι αδιέξοδος και μπορεί να αποβεί έως και εμπρηστικός για την κοινωνία. Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι πολίτες έχουν το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, που για τους περισσότερους, δυστυχώς κυρίως για τους νέους, είναι ακόμα αβέβαιo. Εκεί πρέπει να εστιάσουμε και αυτό να συζητήσουμε.

Η κρίση γέννησε νέα κοινωνικά υποκείμενα που πρέπει να μπούμε στον κόπο να κατανοήσουμε. Όχι όμως σε πνεύμα εμφύλιας σύγκρουσης και αλληλοεξόντωσης. Με συγκρούσεις επιχειρημάτων οπωσδήποτε, με αντιπαραθέσεις, αλλά και με συγκλίσεις όπου είναι δυνατόν, και με συνθέσεις όπου είναι αναγκαίο. Ο κοινωνικός μετασχηματισμός εξαιτίας της μεγάλης ύφεσης αλλά και η απλή αναλογική στις μεθεπόμενες εκλογές θα καταστήσουν αναγκαίες νέες πολιτικές εκφράσεις και συμμαχίες, άρα ίσως δούμε να αναδύεται και μια νέα πολιτική κουλτούρα.

Είναι λοιπόν στρατηγικής σημασίας για τη χώρα να υπάρχει ένα μίνιμουμ πραγματικής συναίνεσης στα σοβαρά ζητήματα, όπως στην εξωτερική πολιτική. Αλλά και για να μεταρρυθμίσουμε δημοκρατικά και λειτουργικά το κράτος, για να αναδιαρθρώσουμε την παραγωγή και να θωρακίσουμε την οικονομία χρειάζεται πρόγραμμα τουλάχιστον δεκαετίας. Είναι πολύ σημαντικό να δημιουργηθεί ένα στιβαρό κράτος με συνέχεια και αποτελεσματικότητα, με κρατικούς υπαλλήλους στο πλευρό των συμπολιτών τους. Είναι απαραίτητο να οχυρωθούμε και να έχουμε ελεγκτικούς μηχανισμούς για να μη φτάσουμε ξανά σε τέτοια κρίση.  Ολα αυτά απαιτούν διακομματικές δεσμεύσεις και συγκλίσεις και κοινωνική συναίνεση. Ας τολμήσουμε.

  • Η χώρα αναμφισβήτητα πρέπει να πάει μπροστά και αυτό ουδείς δεν το αμφισβητεί. Το θέμα είναι με τι εφόδια και τι προοπτικές μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Η αντιμετώπιση του χρέους για παράδειγμα δημιουργεί πιο ευνοϊκό περιβάλλον για την χώρα;

Η αντιμετώπιση του χρέους είναι παραπάνω από «ευνοϊκό» στοιχείο, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για επιστροφή στην κανονικότητα. Υποχρεωνόμαστε να συμφωνήσουμε σε εξοντωτικά πλεονάσματα, τα οποία και πάλι δεν αρκούν για να μειώσουν σταθερά το χρέος. Και όσο οι αγορές εκτιμούν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει τα τοκοχρεολύσια ενός μη βιώσιμου χρέους, η χώρα θα βρίσκεται διαρκώς υπό μια ιδιόμορφη επιτροπεία, θα δανείζεται με ασύμφορα -να μην πω τριτοκοσμικά- επιτόκια και οι επενδυτές θα διστάζουν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Γι’ αυτούς τους λόγους, σε συνδυασμό με την κρίση ασφάλειας πέριξ της Ευρώπης και της Μεσογείου, ελπίζω στη ρύθμιση του χρέους.

  • Tο τελευταίο διάστημα παρατηρούμε μια επίθεση φιλίας του ΣΥΡΙΖΑ προς το ΚΙΝΑΛ για την επόμενη ημέρα. Η δική σας άποψη ποια είναι; Θα μπορούσαν να συνυπάρξουν μαζί τα δύο αυτά κόμματα απέναντι στη Ν.Δ και αν ναι με ποιες προϋποθέσεις. Βέβαια η κ. Γεννηματά δεν δέχεται την συγκεκριμένη επίθεση από τον κ. Τσίπρα και ζητά εδώ και τώρα εκλογές, όπως και ο κ. Μητσοτάκης.

Η ελληνική κοινωνία έχει μπει σε μια νέα φάση. Δεν νομίζω ότι θα υπάρξουν αυτοδύναμες κυβερνήσεις στο ορατό μέλλον. Για το Κίνημα Αλλαγής θα πρέπει να ρωτήσετε τα ίδια τα ηγετικά του στελέχη, αλλά για τα μέλη δεν έχω αμφιβολία. Η βιωματική παράδοσή τους και οι πολιτικές αναφορές τους βρίσκονται στη δημοκρατία και την αριστερά· δεν μπορούν να υπηρετηθούν από πρόσωπα όπως των κυρίων Βορίδη και Γεωργιάδη, αν και μια συγκεκριμένη περίοδο ορισμένοι έφεραν αυτούς τους κόσμους πλάι-πλάι, στην κυβέρνηση Σαμαρά. Αλλά νομίζω ότι η βάση του Κινήματος, όπως και πάρα πολλά στελέχη αντιλαμβάνονται τις διαχωριστικές γραμμές. Θα δούμε λοιπόν.

===

Εδώ η ιστοσελίδα με τη συνέντευξη, όπως δημοσιεύθηκε.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter