image Στα νησιά στηρίχθηκε διαχρονικά ο ελληνισμός -στην Ολομέλεια image Στην πολιτική οι πράξεις έχουν κόστος και θα το εισπράξουμε, κρίνονται όμως από την ιστορία @«Σήμερα»

Ζούμε την «ορμπανοποίηση» της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής -στο Πρώτο Πρόγραμμα

Στον Πολυδεύκη Παπαδόπουλο και την ΕΡΑ1 91,6 μίλησε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και Βουλευτής Β’ Αθήνας, Νίκος Ξυδάκης. Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από τη Σύνοδο Κορυφής και το κείμενο συμπερασμάτων της για το προσφυγικό.

Οι μείζονες δύο δοκιμασίες για την ΕΕ, η δημοσιονομική κρίση που αντιμετωπίστηκε ως κρίση χρέους και η προσφυγική, μία διεθνής κρίση, δημιούργησαν φυγόκεντρες δυνάμεις στο εσωτερικό της, ξεκίνησε ο Ν. Ξυδάκης. Γίνεται προαιρετική η ευθύνη ενώ παραμένουν συλλογικά τα οφέλη. Αυτό πολιτικά είναι η πιο σημαντική σκέψη για μια Ευρώπη που προχωρεί στο μέλλον χωρίς να κάνουν το βήμα όλοι μαζί.

Η ΕΕ κάνει ένα μικρό, δειλό βήμα, προσπαθεί να αναγνωρίσει ότι πρόκειται για ευρωπαϊκό πρόβλημα, ωστόσο δεν προχωρά σε κάποια πιο γενναία ή ρηξικέλευθη λύση. Η μετατόπιση σε σχέση με τις αποφάσεις του 2015 έγκειται στο ότι η συλλογική ευθύνη παύει να στηρίζεται στο βασικό πυλώνα της ευρωπαϊκής πολιτικής που είναι η αναλογικότητα και η αλληλεγγύη και γίνεται προαιρετική.

Πρόκειται για μία νίκη της ομάδας του Βίζενγκραντ και ίσως προσωπικά μια νίκη του Όρμπαν. Και αυτό δεν είναι από τα καλά σημάδια στην ευρωπαϊκή πολιτική. Αν το δούμε στη διάρκεια της τριετίας παρατηρούμε ότι έγινε μια ορμπανοποίηση της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής. Μέσα σε τρία χρόνια οι ακροδεξιοί -οι σχεδόν ναζί- έχουν πάρει το Υπουργείο Εσωτερικών στην Αυστρία γεγονός που προκάλεσε πανικό σε πρώην καγκελάριους και προέδρους γιατί ακροδεξιοί απέκτησαν πρόσβαση στα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών.

Η πολιτική των φρουρίων, της αγριότητας και της περιφρόνησης των διεθνών συνθηκών έχει γίνει πολιτική εκφερόμενη και εκφραζόμενη από χείλη εκλεγμένων πρωθυπουργών. Δεν κατόρθωσε η Μέρκελ ούτε ο Μακρόν και ούτε και ο Ολάντ πιο πριν να πείσουν τον Όρμπαν και τον Κατσίνσκι να μετατοπιστοὐν προς αυτό το οποίο ίσχυε επί 40 χρόνια στην ΕΕ: την αναλογικότητα, την αλληλεγγύη και την ομοφωνία. Μια αποκλίνουσα πολιτική επιβάλλει τον δικό της ρυθμό στο τέλος και κερδίζει.

Να σημειώσω τα σχόλια του γερμανικού Τύπου αυτές τις μέρες που είναι από συγκρατημένα έως πικρά και σαρκαστικά και για την πολιτική της ΕΕ και για την πολιτική της καγκελαρίου Μέρκελ στο προσφυγικό. Την ειρωνεύονται ότι προσπαθεί να καλοπιάσει τον Ζέεχοφερ τον αρχηγό της CSU της Βαυαρίας που έχει εκλογές τον Οκτώβριο και φοβάται την άνοδο της AfD και ότι προσπαθεί να περισώσει τον κυβερνητικό της συνασπισμό και τη θέση της στην καγκελαρία αλλά δεν κατορθώνει να γίνει πειστική ούτε στην Ευρώπη ούτε καν στο εσωτερικό της χώρας της. Προβάλλεται ως η αδύναμη καγκελάριος.

Αναφέρομαι στους Γερμανούς γιατί ήταν εκείνοι που πρωταγωνίστησαν στη διαμόρφωση της πολιτικής για το προσφυγικό, υποδέχτηκαν πάρα πολλούς ανθρώπους. Παρόμοια σχόλια συναντάμε και στη Γαλλία και στην Ιταλία. Όλα αυτά δείχνουν τις φυγόκεντρες δυνάμεις στο εσωτερικό της ΕΕ όταν αντιμετωπίζουν ένα μεγάλο πρόβλημα, κατέληξε ο Ν. Ξυδάκης.

Leave a Reply

Your email address will not be published.