image Η παλιά, λαϊκή, φιλελεύθερη ΝΔ όμηρος σήμερα ακροδεξιών ως και φιλοχουντικών στοιχείων image Για το «νέο δεξιό κόμμα»: Πού βρίσκονται σήμερα τα πρωτοπαλίκαρα του ΛΑΟΣ;

Νέο δημοσιονομικό πλαίσιο ΕΕ 2021-2027: ασύλληπτη μετατόπιση πόρων στην πολεμική βιομηχανία

Στην κοινή συνεδρίαση της διαρκούς Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων με θέμα ημερήσιας διάταξης το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021 – 2027 μίλησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

Είναι γνωστό στους συναδέλφους και από την ενημέρωση του Επιτρόπου Έτινγκερ και από την εισήγηση που έκανε ο Αναπληρωτής Υπουργός, αλλά και από τις επιμέρους συζητήσεις που έχουν γίνει στις Επιτροπές, ένα αδρό σκαρίφημα του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου 2021-2027.

Από πολλές πλευρές, από πολιτικά πρόσωπα μέσα στο ευρωπαϊκό σύστημα των Βρυξελλών, στο ευρωκοινοβούλιο, στα εθνικά κοινοβούλια αλλά και από ανεξάρτητους αναλυτές, έχει επισημανθεί ότι το νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο καταρτίζεται σε μια κρίσιμη ιστορική καμπή της Ε.Ε., που σημαδεύεται από την αποχώρηση της Βρετανίας. Ένα πολιτικό αλλά και οικονομικό σοκ, αφού θα αφαιρεθούν περίπου 10 με 14 δισ. ευρώ από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Όση δηλαδή είναι η συνεισφορά της Βρετανίας.

Επίσης, σημαίνει μια ανατροπή σε πολιτικό επίπεδο των εσωτερικών συσχετισμών ισχύος στην Ε.Ε. Την βλέπουμε να αποτυπώνεται στη διελκυστίνδα μεταξύ των δυνάμεων που θα διαμορφώσουν τον χαρακτήρα του νέου πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου. Ξέρουμε καλά ότι στο δημοσιονομικό πλαίσιο δεν αποτυπώνονται μόνο τεχνοκρατικές ανάγκες και βουλήσεις, αλλά κυρίως, πρωτίστως, μια πολιτική βούληση και ένας συσχετισμός δύναμης.

Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να δούμε ποιες πολιτικές αποφάσεις της Ε.Ε. γίνονται πράξη μέσα σε αυτό το δημοσιονομικό πλαίσιο την επόμενη δεκαετία και τι ποσοτική μορφή παίρνουν. Πολύ σύντομα, την επόμενη δεκαετία θα αποκρυσταλλωθεί και ποσοτικά ο νέος γαλλογερμανικός άξονας. Θα αποτυπωθεί η ισορροπία του ευρωπαϊκού πυρήνα με τους νεοεισελθόντες, αυτούς που μπήκαν μετά το 2000. Θα αποτυπωθεί η επιρροή των ανατολικών κρατών, κυρίως της ομάδας του Βίζεγκραντ, σε κεντρικές πολιτικές επιλογές. Θα αποτυπωθεί η ήδη διαταραγμένη σχέση μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών και ο τρόπος που ο Πρόεδρος Τραμπ θα συνεχίσει αυτή την απρόσμενη μετατόπιση προς τον αμερικανικό προστατευτισμό και ένα ελεύθερο εμπόριο υπό όρους.

Επίσης, έχουμε άλλα δύο μεγάλης σημασίας πολιτικά στοιχεία. Το ένα είναι ότι αλλάζουν μέσα στα κράτη – μέλη οι πολιτικοί συσχετισμοί μεταξύ κυβερνητικών εταίρων και αυτό σημαδεύεται από την ραγδαία άνοδο της ακροδεξιάς, η οποία, όχι μόνο επηρεάζει ή και ορίζει την πολιτική ατζέντα, αλλά σε μερικές χώρες συγκυβερνά ή και κυβερνά.

Ας δούμε, ότι οι Ultra ακροδεξιοί στην Αυστρία συγκυβερνούν μαζί με τον Καγκελάριο Κουρτς και μάλιστα, ελέγχουν το Υπουργείο Εσωτερικών, ένα πολύ κρίσιμο υπουργείο για θέματα πολιτικής διαμόρφωσης. Η ακροδεξιά στροφή στην Ευρώπη, η οποία περιεγράφηκε ως «ορμπανοποίηση» από τον γερμανικό Τύπο και τους Γερμανούς αναλυτές, δεν έμεινε ξεκομμένη, ακολουθείται από την «κουρτσοποίηση» της Αυστρίας και από τη «σαλβινοποίηση» της Ιταλίας. Είναι γεγονότα που αλλάζουν την πολιτική ατζέντα και με κάποιους τρόπους αποτυπώνονται ποσοτικά και πολιτικά και στο Δημοσιονομικό Πλαίσιο. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η μεγάλη προσφυγική και μεταναστευτική κρίση, που κορυφώνεται το 2015 και αποκλιμακώνεται ραγδαία μετά από αυτά τα χρόνια, έχει προλάβει να αλλάξει το πολιτικό κλίμα και αυτό αποτυπώνεται και στον προϋπολογισμό, όπου από 1,6% η αρχική πρόβλεψη η αρχική πρόβλεψη για έλεγχο συνόρων και για έλεγχο προσφυγικών μεταναστευτικών ροών, πηγαίνει στο 2,7%.

Επίσης, άλλο ένα σημείο, που θα ήθελα να προσέξουμε, είναι η μεγάλη αύξηση από 1,1% σε 2%, για την άμυνα και ασφάλεια. Πρόκειται για μια ιστορικών διαστάσεων μεταβολή στη φυσιογνωμία της Ε.Ε. και έχει επισημανθεί ήδη από εκθέσεις της Επιτροπής για τα Δικαιώματα και τις Ελευθερίες, του Ευρωκοινοβουλίου της LIBE, από το 2014. Η τεχνοκρατική εξήγηση από τους επικεφαλής της Επιτροπής, είναι ότι η έμφαση στην έρευνα και ανάπτυξη κυρίως, γίνεται για λόγους τόνωσης της βιομηχανίας, ωστόσο, όπως, πολλά πολιτικά πρόσωπα και ευρωβουλευτές τονίζουν, είναι μια κατεξοχήν πολιτική απόφαση. Δεν αφορά μόνο την τόνωση της βιομηχανίας, πρόκειται για στροφή της βιομηχανίας, και εδώ, θα πρέπει ως Ελλάδα να δούμε πώς τοποθετούμαστε εμείς σε αυτήν και στην κατάρτιση μιας ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης. Πώς τοποθετούμαστε στο πλαίσιο της στρατιωτικής βιομηχανίας. Είμαστε πάρα πολύ μικροί για να επηρεάσουμε οτιδήποτε.

Δύο στοιχεία. Θα καταθέσω πρώτον, στα πρακτικά έναν πίνακα, που δείχνει την εξέλιξη των δαπανών για ασφάλεια και άμυνα από το 2004, κατά προβολή, μέχρι το 2021 – 2027, που είναι το νέο πλαίσιο. Ξεκινάμε με 65 εκατομμύρια το 2004 και φθάνουμε στα 44 δις, στη διάρκεια του 2021-2027. Μιλάμε για μια ασύλληπτη μετατόπιση πόρων και εκτίμησή μας είναι ότι πρωτίστως οι μεγάλοι ωφελημένοι θα είναι η βιομηχανία της Γαλλίας, της Γερμανίας και δευτερευόντως της Σουηδίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας, η αεροπορική βιομηχανία, αλλά και η βιομηχανία εξελιγμένων όπλων.

Δεύτερο στοιχείο: γνωρίζουμε ότι πολλά από τα Ανατολικά κράτη είτε ανήκουν στην Ε.Ε. είτε στο χώρο των δυτικών Βαλκανίων, αποτελούν τους μεγαλύτερους εξαγωγείς πυρομαχικών ελαφρών όπλων προς τις πολεμικές συγκρούσεις της Μέσης Ανατολής. Μόνο το διάστημα από το 2012 ως το 2015, από ανεξάρτητους παρατηρητές του ΟΗΕ έχουν καταγραφεί εξαγωγές τουλάχιστον 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, σε πυρομαχικά με κύριο αποδέκτη τα πολεμικά μέτωπα στη Συρία και την Υεμένη, χωρίς έλεγχο τελικού χρήστη, αυτού που παραλαμβάνει τα πυρομαχικά. Υπολογίζεται από τους ίδιους αναλυτές ότι αυτά τα πυρομαχικά, σε αυτό το διάστημα, μπορούν να αντιστοιχηθούν με 400.000 νεκρούς και περίπου 8 με 10 εκατομμύρια εκτοπισμένους ή πρόσφυγες.

Θα ήθελα να κάνω μια πολιτική επισήμανση, εδώ, ότι στο πλαίσιο της Ε.Ε. και της διαφοροποίησης, στο τελευταίο κείμενο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η συμμετοχή στην τακτοποίηση του προσφυγικού μεταναστευτικού είναι εθελοντική. Έχουν καταλυθεί οι δύο κυριότεροι πυλώνες της Ε.Ε., η αλληλεγγύη και η αναλογικότητα.

Αυτό που είπαν πολλοί ευρωπαίοι ηγέτες, ο Σουηδός Πρωθυπουργός, ο πρώην Ιταλός Πρωθυπουργός Μάριο Ρέντζι, Γάλλοι πολιτικοί, ως και ο Σόιμπλε, ο Πρόεδρος της Επιτροπής κ. Γιούνκερ, ότι μοιραζόμαστε τα οφέλη και τις ευθύνες, φαίνεται ότι στο προσφυγικό δεν ισχύει πλέον με επίσημη πολιτική βούλα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Θέλω όμως να συσχετίσουμε με αυτά το γεγονός ότι η μεγαλύτερη εξαγωγή πυρομαχικών για τα ελαφρά όπλα, αυτή που προκαλούν τους περισσότερους θανάτους στη Μέση Ανατολή, προέρχονται από χώρες όπως η Σλοβακία, η Τσεχία, η Κροατία, χώρες που βρίσκονται στον πυρήνα του Βίζενγκραντ ή ακολουθούν αυτές τις διαφοροποιητικές πολιτικές στο προσφυγικό. Αυτές που έχουν οδηγήσει σε μία διάλυση σχεδόν της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Το τελευταίο σημείο που πρέπει να προσέξουμε είναι ότι μειώνεται κατά ένα μικρό αλλά αξιοσημείωτο ποσοστό η υποστήριξη της κοινής αγροτικής πολιτικής στο νέο δημοσιονομικό πλαίσιο. Αυτό έχει κόστος για τη χώρα μας, διότι πάνω από το 50% των ευρωπαϊκών κονδυλίων αφορούν την κοινή αγροτική πολιτική. Θα έχει κόστος, όπως κόστος θα έχει και η αναδιάρθρωση των πολιτικών συνοχής. Η συνοχή δεν είναι η απολύτως πρώτη προτεραιότητα της Ευρώπης, έτσι όπως καταγράφεται και στο δημοσιονομικό πλαίσιο. Αυτό μπορεί δυνητικά υπό προϋποθέσεις να πλήττει τη χώρα μας και τις ροές πόρων. Η δική μας θέση είναι ότι αυξάνονται οι πληρωμές κατά περίπου 7% με 8%, αυξάνονται και οι εισροές κατά περίπου 7% με 8%. Είμαστε «ίσα βάρκα ίσα νερά».

Αυτό όμως που θα πρέπει να προσέξουμε είναι ότι αλλάζει ποιοτικά η εσωτερική διάρθρωσή όλου του δημοσιονομικού πλαισίου και εκεί μπορεί να αλλάζει και η δική μας μακροπολιτική θέση μέσα στην Ε.Ε.

Σας ευχαριστώ.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter