image Πολιτικές συγκρούσεις με επιχειρήματα, ναι· δολοφονίες χαρακτήρων όχι -στο ράδιο 247 image Μεταρρυθμιστική τόλμη και πραγματισμός την επόμενη μέρα των μνημονίων -στην Αυγή

Οι πολίτες δεν ανήκουν, έχουν κρίση, κάνουν επιλογές -στον Αθήνα 984

Στην εκπομπή «η στάση των δύο» με το δημοσιογράφο Άρη Τόλιο («Αθήνα 984») μίλησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

Κάθαρση σε μία τραγωδία χωρίς απόδοση πολιτικών ή υπηρεσιακών ευθυνών δεν πρόκειται να υπάρξει. Για σας έχει κλείσει το θέμα της τραγωδίας στο Μάτι;

Δεν έχει κλείσει. Ωστόσο έχουν γίνει αρκετές ενέργειες και νομίζω ότι θα συνεχιστούν. Έχουν αποδοθεί πολιτικές ευθύνες. Άνθρωποι που ήταν επικεφαλής ανέλαβαν το μερίδιο της πολιτικής ευθύνης που τους αναλογούσε και παραιτήθησαν. Οι έρευνες συνεχίζονται και υπάρχει ήδη ένα πρώτο πόρισμα.

Στο ευρύτερο πολιτικό κάδρο επικρίνεται ο πρωθυπουργός για διχαστικό λόγο στην Ιθάκη,  ακούσαμε και δικές σας δηλώσεις αρκετά σκληρές για τη ΝΔ. Η λογική των δύο στρατοπέδων που αυτή τη στιγμή διαμορφώνει ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να βοηθήσει την παράταξη σας στην εκλογική δοκιμασία;

Στην κρίση του ελληνικού λαού, στις εκλογές, τίθενται πολιτικές φυσιογνωμίες, πολιτικά προγράμματα, πολιτικοί λόγοι και πολιτικές παραδόσεις. Και αυτά κρίνουν οι πολίτες με πολλούς τρόπους. Είτε με ορθολογισμό και αυστηρά κριτήρια είτε με το θυμικό. Ακόμη και με διάθεση τιμωρητική καμιά φορά. Θα κριθούν αυτά. Αλλά υπάρχουν διαφορές. Υπάρχει διαφορά της Δεξιάς από την Αριστερά, ιδεολογική, πολιτική και κοινωνική. Υπάρχει μία διαφορετική κοσμοθεωρία.

Αντιδεξιό μέτωπο με ποιους συμμάχους;

Στο θέμα του αντιδεξιού μετώπου που θέλετε να χτίσετε, δεν βλέπω να έχετε συμμάχους και απήχηση στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό. Είναι απλώς «δικό σας».

Μα ο ΣΥΡΙΖΑ επινόησε τον διαχωρισμό Δεξιά-Αριστερά; Και ποιοι λογίζονται σύμμαχοι; Σύμμαχοι είναι οι άνθρωποι που βλέπουν, κρίνουν και ψηφίζουν. Από την εποχή της Γαλλικής επανάστασης επινοήθηκε ο χωρισμός. Η διάκριση έχει κάποιο νόημα. Ο Νορμπέρτο Μπόμπιο πριν από μερικά χρόνια χωρίς να είναι ούτε κομμουνιστής ούτε τυπικός μαρξιστής μίλησε για το νόημα της αριστεράς στην ύστερη νεωτερικότητα.

Η διάκριση υπάρχει και στην Ιταλία, στην Ισπανία στη Γαλλία, στη Γερμανία. Το ότι είναι σε κρίση η Δεξιά το ότι είναι σε κρίση η Αριστερά και το ότι ανεβαίνει η ακροδεξιά στην Ευρώπη είναι πολιτικά ζητήματα που πρέπει να τα δούμε. Πώς οι μεγάλοι πολιτικοί σχηματισμοί που κυριάρχησαν μετά τον πόλεμο δημιούργησαν διαψεύσεις, έφεραν απογοήτευση και βρέθηκε ένας κόσμος φτωχός καταδικασμένος χωρίς μέλλον να στρέφεται απελπισμένος σε ακροδεξιούς δημαγωγούς.

Γιατί η παράταξή σας αποφεύγει να μιλήσει για τον Κώστα Καραμανλή; Δεν θα πρέπει κάποια στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ να αποτιμήσει και εκείνη την περίοδο; Είναι και αίτημα του ΚΙΝΑΛ που μιλάει για δυο  μοιραίους πρωθυπουργούς…

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά οφείλει διαρκώς να αποτιμά αυτό που έχει γίνει στο παρελθόν και γίνεται στο παρόν και να κάνει σκληρή αυτοκριτική. Δεν είναι υποχρεωμένος όμως να απαντά σε ό,τι λεει το ΚΙΝΑΛ.

Τον Κώστα Καραμανλή τον εντάσσετε σε αυτό που λέγεται «παλαιό διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα»;

Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Κώστας Καραμανλής δεν είναι διεφθαρμένος. Ότι στις θητείες του υπήρξε ολιγωρία και αβελτηρία και στα δημοσιονομικά και σε άλλες ζητήματα είναι πολιτική κριτική που κάνω, αλλά δεν έχω καμία ένδειξη για διαφθορά. Θα έλεγα μάλλον ότι ο Καραμανλής τα έβαλε με ένα σύστημα διαπλοκής. Δεν ξέρω αν νίκησε. Αλλά ποτέ κανείς από τους πολιτικούς του αντιπάλους δεν τον αποκάλεσε διεφθαρμένο. Οι μόνοι που τον καθύβριζαν από το πρωί μέχρι το βράδυ ήταν τα ακροδεξιά υπόγεια της δεξιάς πολυκατοικίας. Και αυτόν έβριζαν και όλη την ηγεσία της ΝΔ, την πιο κεντροδεξιά. Και αυτό κράτησε από το 2000 για πάνω από μια δεκαετία.

Μπαίνουμε σε μία λογική πολύ σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης. Στο μέτωπο των αντιδεξιών δυνάμεων που αυτή τη στιγμή περιγράφει ο ΣΥΡΙΖΑ εντάσσεται ο κ. Πάνος Καμμένος και οι ΑΝΕΛ;

Δεν νομίζω ότι μιλάει για αυτό το θέμα ο ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως στη μεγάλη προοδευτική πλειοψηφία, η οποία δηλώνει την παρουσία της με διάφορους τρόπους και διάφορες μορφές σε όλη τη μεταπολίτευση, νομίζω ότι υπάρχει ακροατήριο, οι πολίτες. Αυτή η πολιτική παράδοση κινείται και προς το ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 έως σήμερα. Οι άνθρωποι δεν είναι κουκιά. Δεν ανήκουν σε κανέναν. Έχουν κρίση και κάθε φορά σύμφωνα με τις προσδοκίες τους σύμφωνα με τα προγράμματα και τις πολιτικές πλατφόρμες που έχουν μπροστά τους κάνουν τις επιλογές τους.

Προφανώς, αλλά οι τοποθετήσεις και η στάση τους απέναντι σε κάθε πολιτική δύναμη και σε κάθε πολιτική λογική έχει τη σημασία της για το πού εντάσσονται οι άνθρωποι. Αν αυτή τη στιγμή λ.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι οι ΑΝΕΛ είναι προοδευτική δύναμη, αυτό είναι θέμα.

Δεν λέει κανείς κάτι τέτοιο. Αυτό που λέω εγώ είναι ότι και με τους ψηφοφόρους και αρκετά από τα στελέχη του Ποταμιού μπορώ να συζητήσω. Μπορεί να είναι πολιτικοί μου αντίπαλοι σε κάποια δεδομένη στιγμή αλλά δεν είναι εχθροί. Συζητάς, βρίσκεις σημεία συγκλίσεων και μπορεί να βρίσκεις περισσότερα σημεία αποκλίσεων. Και με ανθρώπους του ΠΑΣΟΚ. Μερικούς τους γνωρίζουμε και από τη δεκαετία του ‘80. Έχουμε δώσει κοινούς αγώνες. Έχουμε πάρει αποστάσεις άλλες εποχές. Ακόμα και στη ΝΔ υπάρχουν άνθρωποι που είναι σώφρονες, σέβονται τον πολιτικό αντίπαλο, σέβονται τις ιδέες τηρούν τους θεσμούς και τους κανόνες.

Απλή αναλογική

Τα μνημόνια τελείωσαν. Κλείνει και ο κύκλος της συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;

Από πολύ καιρό πριν προσωπικά εγώ και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που δεν φοβούνται να πουν τα πράγματα με το όνομα τους έχουμε πει ότι ήταν μια τακτική συμμαχία. Υπήρχαν κοινοί στόχοι, που πλέον σήμερα δεν υπάρχουν.

Ο καθένας θα κάνει τις επιλογές του, θα εκτιμήσει την πορεία του. Κυβερνήσεις συνεργασίας έγιναν πολλές. Και το ‘89 έγιναν αλλά ιδιαίτερα από το 2012 δεν έχουμε καμία αμιγή κυβέρνηση. Είχαμε πρώτα μία κυβέρνηση υπό μη εκλεγμένο Πρωθυπουργό, τον κ. Παπαδήμο και κατόπιν από το ‘12 και μετά είχαμε και δικομματικές και τρικομματικές. Και στο μέλλον κάπως έτσι θα είναι τα πράγματα.

Ο σεισμός που έγινε το ‘12 με την αλλαγή του δικομματισμού έδωσε άλλες πολιτικές εκφράσεις, άλλους πολιτικούς σχηματισμούς. Μακάρι να μπορεί ο ελληνικός λαός στο πλαίσιο της απλής αναλογικής να εκφράζεται με μεγαλύτερη γνησιότητα και να μην μπαίνει σε εκβιαστικά διλήμματα. Να διαμορφώνει έτσι μία άλλη πολιτική γεωγραφία πιο αντιπροσωπευτική και της διάθεσης και της βούλησης του πολίτη.

Leave a Reply

Your email address will not be published.