image Να μη γίνει «Siemens» το σκάνδαλο Novartis -στον ΑΝΤ1 image Μας άλλαξε η εποχή;

Ο Ζάεφ έκανε μια εντυπωσιακή παραδοχή

Στο κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του Κόντρα Channel μίλησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

Ένα σχόλιο για την συνέντευξη Ζάεφ;

Είναι μια συνέντευξη που δόθηκε για να εξηγήσει και να καθησυχάσει το ελληνικό κοινό. Ο κ. Ζάεφ ήταν πολύ σαφής. Έκανε μάλιστα μία εντυπωσιακή παραδοχή την οποία δεν τη κάνει εύκολα ένας ηγέτης κράτους, ειδικά στη Βαλκανική. Είπε για την Ελλάδα ότι περιμένει και της αξίζει ένας ηγεμονικός ρόλος στην περιοχή.

Είναι μία κουβέντα που τη λέει ίσως εύκολα και χωρίς να το πολυσκεφτεί ένας Έλληνας πολιτικός -αλλά είναι εντυπωσιακό να το λέει αυτό η άλλη πλευρά με την οποία επί 25- 27 χρόνια τσακωνόμαστε για πράγματα υπαρκτά αλλά και ανύπαρκτα. Είναι εντυπωσιακό, αυτή τη δήλωση να την κάνει ο πρωθυπουργός της γειτονικής χώρας της οποίας μερίδα Ελλήνων πολιτικών δεν αναγνωρίζουν ούτε το όνομά της, ούτε την ύπαρξη της. Διότι υπάρχουν εκείνοι που λένε: «Δεν υπάρχεις και αν υπάρχεις θα σου πω εγώ πώς θα είσαι».

Φαντάζεστε τώρα που θα έρθει η κα Μέρκελ να πει ότι προσδοκά η Ελλάδα να παίξει ηγεμονικό ρόλο; Ούτε εμείς λέμε ότι προσδοκούμε η Γερμανία να παίξει ηγεμονικό ρόλο. Μπορεί να πει κανείς σε μία ανάλυση ότι η Γερμανία ή η Γαλλία -οι μεγάλες ιδρυτικές χώρες της ΕΕ- παίζουν ηγετικό ρόλο αλλά δεν θα προτρέψει κανείς τη Γερμανία να παίξει αυτόν τον ρόλο. Έρχεται ο κ. Ζάεφ και προτρέπει την Ελλάδα να παίξει τον ρόλο που της αναλογεί. Ας ακούσουμε αυτό που λέει.

Μήπως το λέει αυτό για να μας χρυσώσει το χάπι για να πάρει και αυτό που θέλει;

Έχει δώσει περισσότερα από όσα παίρνει. Στα 27 χρόνια από την ανακήρυξη της ανεξάρτητης αυτής Δημοκρατίας, της ΠΓΔΜ, έχει περάσει πολύς καιρός. Αυτός ο λαός βρέθηκε σε μία περίοδο εθνογένεσης, κατασκευής μιας κρατικής ταυτότητας διότι το εθνοτικό με κάποιους τρόπους υπήρχε και στην ομόσπονδη Γιουγκοσλαβία. Το δικό μας έθνος-κράτος αποκτά κρατική ταυτότητα μετά την επανάσταση με πολλές ταλαιπωρίες και διαρκείς πολέμους με τους οποίους κατέκτησε εδάφη. Γ

ια τους ανθρώπους στη γειτονική χώρα είναι διαφορετικό. Στο τέλος του 20ού αιώνα ψάχνουν να βρουν μία κρατική οντότητα που να συμπεριλαμβάνει τις εθνοτικές, τις ιστορικές και τις ανθρωπολογικές τους πτυχές. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό. Δεν θα μας κάνει πιο εύκολους στη διπλωματία μας. Μπορεί να είμαστε σκληροί, αυστηροί και να υπερασπιζόμαστε τα δικά μας συμφέροντα και τα δικά μας δίκαια. Ωστόσο βλέπουμε έναν λαό που μετά από 27 χρόνια κάνει κάποιες παραχωρήσεις. Δέχεται να αλλάξει το Σύνταγμα του επειδή το επιβάλλει ένας γείτονας. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα στη διεθνή διπλωματική ιστορία. Μόνο η Αυστρία το είχε κάνει αυτό μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Άρα δεν ανταλλάξατε την Μακεδονία με τις συντάξεις.

Αυτά είναι ανοησίες και χυδαιότητες και όποιος τα λέει θα πρέπει να τα πει στην κα Μέρκελ που θα έρθει. Καταρχάς τι χάρισε; Ο υπουργός οικονομικών είχε πείσει τους ομολόγους του στο Eurogroup, ότι υπήρχε λογική και δημοσιονομικό περιθώριο. Αυτά είναι είναι πράγματα που όταν λέγονται μας πάνε πίσω στην εποχή του διχασμού, τη δεκαετία του 1910 και του 1920.

Να σχολιάσουμε λίγο την έλευση της κυρίας Μέρκελ στην Αθήνα. Τι προσδοκάτε εσείς από αυτήν την επίσκεψη;

Θα αντέστρεφα το ερώτημα. Τι προσδοκά η κυρία Μέρκελ; Βρίσκεται σε μία δύσκολη θέση προσωπικά και πολιτικά στη χώρα της και έχει να κερδίσει από την Ελλάδα. Καταρχάς μπορεί να παρουσιάσει και ως δική της επιτυχία στο βαθμό που της αναλογεί  -και ως ένα μέρος θα έχει κάποιο δίκιο- ότι η έξοδος της Ελλάδας από το πρόγραμμα σκληρής επιτήρησης έγινε επί των ημερών της. Απέτρεψε την διάρρηξη μέσα στην ΕΕ και κυρίως στην ευρωζώνη και έρχεται να δει πώς πάει αυτή η χώρα για την οποία κατηγορήθηκε τόσο στη Γερμανία όσο και στην Ελλάδα.

Η κα Μέρκελ ήταν πάντα τακτικίστρια, ακολουθούσε τη μέση οδό. Έρχεται να δει μία επιτυχία. Και έρχεται να δείξει ότι είναι μία Ευρωπαία ηγέτης και όχι μόνο μία Γερμανίδα .

Στη Γερμανία δέχεται σφοδρή κριτική για τη φιλοευρωπαϊκή της στάση, για την ανθρώπινη στάση στο προσφυγικό, στο οποίο επίσης είχε πολύτιμο σύμμαχο την Ελλάδα.

Σε καθαρά ανθρωπιστικό επίπεδο στο προσφυγικό δεν έχουμε κερδίσει, έχουμε χάσει σαν Ευρώπη και σαν Ελλάδα. Έχουμε πρόσφυγες που ταλαιπωρούνται και μετανάστες του κακοπερνάνε. Η Ελλάδα βρέθηκε απέναντι σε όλη σχεδόν την Ευρώπη. Μόνο η Ιταλία συμμεριζόταν το πρόβλημα. Οι Ολλανδοί ήταν επιφυλακτικοί, οι Γερμανοί βοηθούσαν με το ένα χέρι και με το άλλο πίεζαν. Όλη η Ανατολική Ευρώπη και οι βαλτικές χώρες ήταν αδιάφορες έως κατάφωρα εχθρικές. Χτίστηκαν πολιτικές καριέρες μισαλλοδοξίας και νεοφασισμού πάνω στο προσφυγικό.

Η Ουγγαρία δεν έχει ούτε έναν πρόσφυγα και πήρε 54% μιλώντας εναντίον των προσφύγων. Πρόκειται για ακραία υστερία, ακραία μισαλλοδοξία, ακραία υποκρισία και για μια μεταφασιστική ρητορική. Η ατζέντα Όρμπαν επηρέασε δυστυχώς και τη Γερμανία. Ο Όρμπαν ήταν κατάφωρα εχθρικός απέναντι στη Μέρκελ. Σε όλα τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια, σε όλες τις εκδηλώσεις προσπάθησε να την υπονομεύσει. Και εντός του εδάφους της. Οι γερμανικές εφημερίδες μιλούν για ορμπανοποίηση της ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής. Ο αριστερός Τσίπρας ήταν πιο σοβαρός συμπαραστάτης της κας Μέρκελ και πιο δυνατή φωνή για μία ανθρώπινη, πολιτισμένη και προοδευτική προσέγγιση του προσφυγικού

Υποψήφιος του ΕΛΚ για την προεδρία της Κομισιόν είναι ο κ. Βέμπερ. Τι Ευρώπη θα έχουμε αν επικρατήσει ο κ. Βέμπερ;

Ο Γιούνκερ μπροστά στον Βέμπερ είναι ένας Ταλεϋράνδος, ένας γίγαντας της πολιτικής και λόγω εμπειρίας και λόγω ευελιξίας και λόγω ιδιοσυγκρασίας. Ο Βέμπερ, απ’ όσο τον έχω ακούσει στο Ευρωκοινοβούλιο, είναι ένας ημικατεργασμένος πολιτικός με μικρή πολιτική εμπειρία, με μικρή κατανόηση του διεθνούς περιβάλλοντος και άνθρωπος που κάνει πάρα πολύ εύκολα παραχωρήσεις στις ακροδεξιές φωνές. Είναι ένας τυπικός ακροδεξιός λαϊκιστής, υπό μία έννοια. Η θέση του μπορεί να τον αναγκάσει να γίνει πιο σοβαρός, πιο ευέλικτος και πιο συμβιβαστικός και να ακούσει και τις κεντρώες, τις φιλελεύθερες, τις αριστερές φωνές οι οποίες είναι οι κατεξοχήν ευρωπαϊκές.

Πάντως δεν είναι καλή εξέλιξη. Αν σκεφτούμε ότι  κάποτε σε αυτή τη θέση ήταν ο Ζακ Ντελόρ, από τους μεγαλύτερους πολιτικούς της μεταπολεμικής Ευρώπης.


Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter