image Η σύγκλιση απαιτεί συμφωνία σε κεντρικά ζητήματα -στην Αυγή image Ο αχός της προπαγάνδας -στα Νέα

Δεν αφήνουμε την «ασφάλεια» στην ατζέντα της ακροδεξιάς -στο Κόκκινο

«Στο Κόκκινο» και το δημοσιογράφο Δημήτρη Κουκλουμπέρη μίλησε ο Νίκος Ξυδάκης. Ρωτήθηκε για το ζήτημα της προστασίας του πολίτη από παραβατικές συμπεριφορές, κεντρικό στην ατζέντα της ΝΔ. Απάντησε:

Στο ασφαλιστικό, στα ζητήματα προστασίας εργασίας, στα θέματα της δημόσιας υγείας, σε όλα τα θέματα που έχουν να κάνουν με την καθημερινή ζωή του πολίτη, η ΝΔ ψελλίζει πράγματα τα οποία είτε δε στέκουν (και δεν τα πιστεύει καν) είτε είναι αποκρουστικά. Υπόσχεται λ.χ. μικτή ασφάλιση, μια βόμβα στα θεμέλια του ασφαλιστικού, και βέβαια αποκρουστική για τον πολίτη όταν καθίσει και υπολογίσει τι πρέπει να πληρώσει στον ιδιωτικό φορέα για να έχει πλήρη ιατροφαρμακευτική κάλυψη.

Επομένως η μόνη ατζέντα που μπορεί να σηκώσει η ΝΔ είναι η «τάξη και η ηθική». Στη ηθική, ωστόσο, δέχτηκε συντριπτικά πλήγματα διότι όταν ηθικολογείς και σηκώνεις τις σημαίες της πατριδοκαπηλίας και της ηθικολογίας έρχεται η ίδια η πραγματικότητα και σε τιμωρεί.
Κορυφαία της στελέχη καταδικάζονται με βαριές ποινές για ανάμειξη σε παραδικαστικά, για δωροδοκίες και δωροληψίες, για χρηματισμό και ασέλγεια σε βάρους ανηλίκων θυμάτων trafficking.

Η ίδια παράταξη η οποία μετά βδελυγμίας και με κηρύγματα καταψηφίζει οποιοδήποτε νομοθέτημα κατοχυρώνει την ταυτότητα φύλου, τις ιδιωτικές συμπεριφορές, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις προσωπικές ελευθερίες, βρίσκει τρόπους να μιλάει για ιδιωτικότητα και το δικαίωμα της ερωτικής συμπεριφοράς ως ζήτημα ελεύθερης αγοράς: «Έχω χρήματα και ψωνίζω ό,τι γουστάρω».

Οι ίδιοι πολιτικοποίησαν ένα ζήτημα και εισπράττουν τώρα την οργή και την αηδία της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας για τον τρόπο που το έπραξαν.

Οπότε μένει το ζήτημα της «τάξης» και της υπερ-μεγέθυνσης μιας χαμηλής παραβατικότητας. Σε αυτό η απάντηση της Αριστεράς δεν μπορεί να είναι ότι δεν υπάρχει θέμα. Υπάρχει θέμα και αντιμετωπίζεται με σεβασμό στο κράτος δικαίου, με σεβασμό στην ασφάλεια της γειτονίας και του πολίτη. Η ΕΛΑΣ έχει να επιδείξει πολλές επιτυχίες στην εξάρθρωση κυκλωμάτων ναρκωτικών, κυκλωμάτων ληστείας και διαρρήξεων. Τα τελευταία 3-4 χρόνια δε, σημειώνεται μια αξιοσημείωτη μείωση των εγκλημάτων κατά ζωής, της λεγόμενης βαριάς εγκληματικότητας.

Και η χαμηλή παραβατικότητα έχει σημασία, πρέπει και εκεί να εντείνουμε τις προσπάθειες σαν δημοκρατική Πολιτεία με σεβασμό πάντα και στην ανθρώπινη ζωή, στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα του κάθε πολίτη. Εἰναι σημαντικό να δείχνεις σεβασμό στο δικαίωμα να νιώθει ο πολίτης ασφάλεια στη γειτονιά του στη λαϊκή αγορά. Δεν είναι μια ατζέντα που θα την αφήσεις στις κραυγές της ακροδεξιάς και της δεξιάς που δεν έχει πολιτικό πρόγραμμα και χαρακτήρα.

«Αμφίπλευρο άνοιγμα»

Δ.Κ.: Η Κεντρική Επιτροπή ασχολήθηκε με το θέμα του αμφίπλευρου ανοίγματος προς την κεντροαριστερά και την Αριστερά. Φαίνεται ότι στη δεύτερη περίπτωση είναι δυσκολότερο να βρεθούν στελέχη.

Η λέξη κλειδί είναι η λέξη ‘αμφίπλευρη’. Η διεύρυνση ουσιαστικά θεμελιώνεται από το 2012 έως το 2015 με τη μετακίνηση ενάμισι εκατομμυρίου πολιτών προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Απέκτησε έτσι χαρακτήρα στη βάση της κοινωνίας. Οι άνθρωποι που μετακινήθηκαν προς το ΣΥΡΙΖΑ είναι προοδευτικοί, ανησυχούν για τις ακραίες ακροδεξιές στροφές της κοινωνίας, για τα κοινωνικά δικαιώματα, ανησυχούν για την προστασία του κόσμου της εργασίας. Τα χαρακτηριστικά αυτά έχουν πια αποκρυσταλλωθεί.

Αυτό που έχει  ανάγκη να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι να διεμβολίσει κάποιον τρίτο κομματικό χώρο, αλλά να δώσει ο ίδιος νέο σχήμα και νέο όραμα σε αυτή τη μεγάλη προοδευτική πλειοψηφία. Και το αμφίπλευρο έχει σημασία διότι πράγματι το «brand name» του ΣΥΡΙΖΑ είναι η Ριζοσπαστική Αριστερά αλλά στο βάθος του έχει και την Ανανεωτική Αριστερά και την Αριστερά του ευρωκομμουνισμού και των μεγάλων κοινωνικών συμμαχιών.

Αυτή η Αριστερά είχε πάντα κουλτούρα προωθητικών συμβιβασμών και συνελάμβανε τις τάσεις στην κοινωνία. Νομίζω και στα αριστερά, παρότι δεν μπορείς να δεις φανερά οργανώσεις, κόμματα ή σχηματισμούς με τους οποίους θα μπορούσες να κάνεις εύκολα γέφυρες, υπάρχει κόσμος που μπορεί να μην είναι οργανωμένος, μπορεί να μην μιλάει φανερά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί και να του κάνει σκληρή κριτική, ωστόσο και το 2012 και το 2015 ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ και έχω την αίσθηση ότι απέναντι σε αυτή την επέλαση ρεβανσισμού και τις κραυγές της νεοδεξιάς θα τον ξαναστηρίξει.

Όση κριτική να κάνει ένας αριστερός, όσα αδύνατα σημεία και να βρει στον ΣΥΡΙΖΑ ξέρει ότι αυτός θα στηρίξει τη Δημοκρατία, θα στηρίξει μια κοινωνία με αξιοπρέπεια και ελευθερία. Και φυσικά προς τα εκεί αξίζει διαρκώς να συνομιλούμε. να δεχόμαστε την κριτική και να βελτιωνόμαστε.Υπάρχει δικός μας κόσμος, αριστερός, ο οποίος κρίνει και περιμένει. Πρέπει να είμαστε πολύ πειστικοί για να έρχεται στον ΣΥΡΙΖΑ με την καρδιά του ολόκληρη.

Τα χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει -μετά τα μνημόνια- κάποια κυβερνητικά χαρακτηριστικά τα οποία δείχνουν το αριστερό του πρόσωπο. Η μεγάλη τομή π.χ. που προκάλεσε με τη Συμφωνία των Πρεσπών η οποία είναι μία μεγάλη ιστορική κίνηση που είχε πολιτικό κόστος, που δίνει θέση στην Ελλάδα και την επιβάλλει στο διεθνή γεωπολτικό χάρτη.

Ὀλο το κοινωνικό πρόγραμμα της ανακούφισης και της ανάταξης της κοινωνίας έχει χαρακτηριστικά μιας προοδευτικής βούλησης. Αυτά είναι σαφή και ουδείς μπορεί να τα καταψηφίσει στη Βουλή. Κανείς δεν θα καταψηφίσει την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την κατάργηση του υποκατώτατου, την ανακούφιση με τη ρύθμιση οφειλών για τους ελεύθερους επαγγελματίες.

Βλέπουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ  βρίσκει το χαρακτήρα του μετά από αυτή τη σκληρή δοκιμασία για την κοινωνία αλλά και την Αριστερά. Οι Πρέσπες, η διεθνής φυσιογνωμία, η θέση της χώρας μέσα στη Μεσόγειο και την Ευρώπη που βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού, αυτές είναι οι μίνιμουμ πλατφόρμες στις οποίες καλείς τον κεντρώο και τον κεντροαριστερό. Άνευ αυτών δεν μπορείς να συνομιλήσεις μαζί του.  

Δεν μπορεί αυτός να σου επιβάλλει ατζέντα. Είναι η μεγάλη προοδευτικ’ξ ατζέντα. Όπου κυβερνά, συγκυβερνά ή έχει δυνατή φωνή η Αριστερά αυτά είναι τα μίνιμουμ χαρακτηριστικά. Το βλέπουμε στη Ισπανία και στην Πορτογαλία. Το βλέπουμε στο SPD που κάνει σφοδρή αυτοκριτική για την αντεργατική ατζέντα 2010 του Σρέντερ και τους Νόμους Χαρτς. Αυτά συζητούνται.

Δεν θα έρθει ο κεντροαριστερός ή ο εκσυγχρονιστής Πασόκος να σου επιβάλλει μια ατζέντα που δεν ξέρει καν ποια είναι. Με την ατζἐντα του σοσιαλδημοκράτη όμως, με το προφίλ λχ. του Νίκου Μουζέλη, μπορείς να συζητήσεις, να ακουμπήσεις τα θέματα.


Leave a Reply

Your email address will not be published.