image Δεν υπάρχει δωράκι αλλά επιστροφή μέρους όσων αφαιρέθηκαν- στην ΕΡΤ image Η ζωή δεν είναι ταϊμλάιν -στα Νέα

Στο twitter εναντίον facebook αδικούνται όλοι -Βουλή TV

Στο Κανάλι της Βουλής στην εκπομπή «Πρωινή Ανάγνωση» και στην Κέλλυ Κοντεογεώργη μίλησε ο Νίκος Ξυδάκης.

Για την πρόταση δυσπιστίας του κ. Μητσοτάκη και το «ύφος» του Παύλου Πολάκη:

Η ουσία δεν είναι το ύφος του κ. Πολάκη. Η ουσία είναι ότι σαν πολιτικό σύστημα και σαν κοινωνία διολισθαίνουμε εύκολα σε συζητήσεις αντεγκλήσεων και αλληλεπίρριψης ευθυνών και χαρακτηρισμών χωρίς να αντιμετωπίζουμε στην πραγματική τους διάσταση τα προβλήματα της κοινωνίας και της οργάνωσης του καθημερινού βίου μας.

Μετά έρχεται το πολιτικό και τρίτο αξιολογείται το ύφος. Το πολιτικό είναι πάντως ότι ο κ. Κυμπουρόπουλος και κάθε ακτιβιστής ανάπηρος, και άνθρωπος με προβλήματα ο οποίος μετέχει σε πολιτικές κινήσεις και ψηφοδέλτια, προβάλλει τα προβλήματα και τις προτεινόμενες λύσεις και απαιτεί από την κοινωνία και την πολιτεία να ακούσει και να βοηθήσει.

Αδικεί όμως έτσι τον εαυτό του ως άνθρωπος ευφυής που είναι, «δουλεμένος» και μαχητικός, όταν περιορίζει όλο του το κοινωνικό, πολιτικό πρόγραμμα σ’ ένα tweet. Πάντα θα σε αδικεί αυτό το μέσον. Το «δεν θέλω μόρια, δεν θέλω επιδόματα, θέλω ίσες ευκαιρίες» είναι αφαιρετικό. Έχει πάρει μόρια. Θα προτιμούσα να είχε πει: έχουμε κάνει ένα βήμα, μένουν πολλά ακόμη.

Γιατί όμως έπρεπε όλο αυτό να απαντηθεί μέσω social media από τον κ. Πολάκη;

Με έναν τρόπο λιγότερο κομψό προσάπτει στον κ. Κυμπουρόπουλο ότι έχει κάνει χρήση αυτού που κατηγορεί. Έτσι φτάνουμε σε σκίαση. Τα επιχειρήματα είναι άλλα και θα μπορούσε να γίνει μια συζήτηση με πρόσωπα όλων των ψηφοδελτίων. Να πουν λ.χ. ότι είμαστε καλύτερα από τη δεκαετία του ’70 και του ’90 αλλά μας μένουν πάρα πολλά ακόμη. Και για τους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα που είναι αυτά που ακούγονται περισσότερο, για την προσβασιμότητα, και για τους ανθρώπους που έχουν προβλήματα τυφλότητας και κωφότητας που είναι προβλήματα διαφορετικής τάξης.

Ειδάλλως υπάρχει μόνο το tweet εναντίον του Facebook. Οι 140 χαρακτήρες εναντίον 100 λέξεων. Και έτσι αδικούνται όλοι.

Υπάρχει και κάτι άλλο. Η υπαινικτική, ή ευθεία επίθεση που κάνει η ΝΔ σε όλο το σύστημα κράτους πρόνοιας, κοινωνικού κράτους ανοίγει μια τεράστια συζήτηση, τι σημαίνει επίδομα ανεργίας, τι σημαίνει κοινωνικό επίδομα, τι σημαίνει προνοιακό επίδομα, τι σημαίνει βοήθεια του κράτους προς αυτόν που ζητάει. Να συζητήσουμε γι’ αυτό. Θέλουμε ένα κράτος πρόνοιας; Θέλουμε ή όχι ένας αδύναμος συμπολίτης μας που χρειάζεται πχ. 300 ευρώ το μήνα για επιθέματα και είναι σε κατάκλιση να του τα δίνει το κράτος πρόνοιας; Θέλουμε να μην υπάρχουν ανασφάλιστοι συμπολίτες μας; Αυτή που είναι η μεγάλη συζήτηση και στην οποία έχει γίνει δουλειά και έχει δίκιο ο Πολάκης να την υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια. Π.χ. το πρωί που έγινε αυτή η δήλωση εγκαινίαζε πολυκλινική στο Ολυμπιακό χωριό…

Από την άλλη χρειάζονται αυτές οι δηλώσεις από τον κ. Πολάκη αφού κάνει τόσο καλό έργο στην υγεία; Αυτό το ταπεραμέντο ταιριάζει στο ΣΥΡΙΖΑ; Ο ίδιος ο Υπουργός Υγείας κ. Ξανθός είπε στην ΕΡΤ ότι ήταν μια ατυχής και αχρείαστη δήλωση.

Το έχω πει κι εγώ, και σε άλλες περιπτώσεις. Δεν μπορώ όμως να σβήσω το έργο που παράγεται στο υπουργείο Υγείας που είναι εξαιρετικά σημαντικό με την πονηρή μετατόπιση της συζήτησης για την οποία ευθύνεται και ο ίδιος ο Παύλος Πολάκης διότι δίνει αφορμή στη ΝΔ. Αν δώσεις μια μικρή αφορμή κάνουν την τρίχα τριχιά.

Το μεγάλο θέμα είναι η στάση του κ. Μητσοτάκη απέναντι στο κράτος δικαίου και πρόνοιας. Η μισή ρητορική περί ίσων ευκαιριών είναι καθαρή υποκρισία. Ίσες ευκαιρίες για ποιους; Όλα είναι κοινωνική περιουσία. Όλα είναι κοινωνική προίκα.

Ο άνθρωπος ο οποίος γίνεται πρόεδρος των ΗΠΑ και είναι μαύρος πριν από 100 χρόνια θα φύτευε μπαμπάκι στις φυτείες της Λουιζιάνας. Το ίδιο έγινε με το καμάρι της Ελλάδας, τον Γιάννη Αντετοκούμπο. Τον είχαμε να πουλάει γυαλιά στην Ομόνοια. Κάποιοι τον βοήθησαν. Και ξαφνικά είναι διαφημιστής του fair play και της ατομικής και της κοινωνικής επιτυχίας και για τις ΗΠΑ και για την Ελλάδα και μας γεμίζει περηφάνια.

Τα επιδόματα και οι συντάξεις έχουν πληρωθεί με αίμα. Δολοφονούνταν εργάτες στις ΗΠΑ που είναι η μεγάλη μήτρα του εργατικού κινήματος. Όλα αυτά δεν τα χάρισε κανένας και δεν είναι δωράκι. Είναι απαράδεκτο, είναι αποκρουστικό ως προς την ιστορική επίγνωση του πως διαμορφώθηκαν οι δυτικές κοινωνίες να λέμε αυτά τα πράγματα για το κράτος πρόνοιας και το κοινωνικό κράτος.

Θεωρείτε ότι έπρεπε να υπάρχει στήριξη από τον πρωθυπουργό προς τον κ. Πολάκη; Θεωρείτε πιθανό ή βέβαιο ότι η ΝΔ θα καταθέσει πρόταση δυσπιστίας εναντίον του κ. Πολάκη με ό,τι σημαίνει αυτό μετά το Πάσχα;

Ο κ. Μητσοτάκης βρίσκεται στριμωγμένος με τα επιδόματα και όλη του την πολιτική για το κράτος πρόνοιας και το κοινωνικό κράτος, κάτι στο οποίο έχει ευαισθησία η ελληνική κοινωνία, ειδικά μετά από όλα αυτά που έχει περάσει με την κρίση.

Επιχείρησε, ένα πρόβλημα λίγο πολύ προσωπικά εντοπισμένο, να το κάνει πρόβλημα του κ. Τσίπρα. Αυτό είναι μία τακτική κίνηση η οποία σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται έξυπνη, είναι όμως λάθος. Διότι ο κ. Τσίπρας τον είχε προκαλέσει να κάνουν ένα debate, έναν διάλογο για το ποια Ελλάδα ονειρεύεται και τι προτείνει ο καθένας. Ο κ. Μητσοτάκης αρνήθηκε, φοβήθηκε. Μετατοπίζει τη συζήτηση και λέει ότι θα κάνει πρόταση δυσπιστίας σ’ ένα υπουργό. Η πρώτη κίνηση ενός πρωθυπουργού είναι να υπερασπιστεί την κυβέρνηση του. Θες να κάνεις πρόταση μομφής για ένα υφολογικό πρόβλημα; Για μια επίθεση που δεν χαρακτηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ; Ο κ. Μητσοτάκης ο οποίος διαφημίζει την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους να μας πει τι προτείνει. Ο ΣΥΡΙΖΑ αν περηφανεύεται για κάτι είναι η πολιτική του στην υγεία, στην πρόνοια και στα δικαιώματα.

Δεν υπάρχουν φωνές μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ ότι θα πρέπει να αντιμετωπιστεί η στάση του Πολάκη;

Πολλάκις! Πολλές φορές έχουμε πει στον Παύλο Πολάκη να είναι διαφορετικός ο τρόπος του. Και προσωπικά του έχω πει να μη γράφει στο facebook αλλά να κάνει δελτία τύπου. Να μην αδικεί τη σκέψη του, το έργο του, το δυναμισμό του. Το λέω σαν επαγγελματίας της επικοινωνίας. Παίρνουμε ένα υφολογικό χαρακτηριστικό για να μηδενίσουμε το έργο. Εδώ θέλει μια προσοχή. Αν αδικεί ο ίδιος τον εαυτό του είναι άλλο θέμα.

Αν ο χαρακτήρας του ανθρώπου επισκιάζει το πολύ καλό του έργο τι μένει τελικά;

Στην πολιτική μένει το έργο. Όταν έχεις προστατεύσει έναν ανασφάλιστο αυτό θα μείνει. Αν κάποιος κάνει τερατωδίες, διαφθορές και είναι ευγενής στα πάνελ, νομίζετε ότι δεν το καταλαβαίνει ο κόσμος;

Το ιδανικό είναι να έχεις έναν μετρημένο λόγο, λίγα λόγια, πολλά έργα. Εγώ αυτή τη στιγμή μιλάω πολύ γιατί δεν κάνω έργα. Αυτή είναι η δουλειά μου. Πρέπει να υπερασπιστώ με λόγο μια πολιτική. Να μιλάμε με τους ανθρώπους να τους εξηγούμε, συνεχώς. Το μέτρο είναι το παν.

Και ο Π. Πολάκης και Στ. Κυμπουρόπουλος πέρασαν μια γραμμή. Να μην είμαστε επιεικείς επειδή ο κ. Κυμπουρόπουλος είναι ανάπηρος. Τώρα είναι πολιτικό πρόσωπο και εκτίθεται πολιτικά, ο λόγος του πρέπει να είναι πιο μεστός, πιο εξηγητικός. Δεν μπορεί να πετάει μόνο σύνθημα, πρέπει να εξηγήσει. Έχει εκατό δίκια αλλά πρέπει να τα εξηγήσει αν θέλει να του φερόμαστε ισότιμα. Τουλάχιστον πνευματικά, διότι έχει κάνει μια πορεία. Με σεβασμό τον ακούμε, με σεβασμό ακούμε και τον κ. Ρέλλα που είναι στον ΣΥΡΙΖΑ.

Η Αριστερά διαχρονικά και ιστορικά προστατεύει τους αδύναμους. Και στα έργα και στα λόγια. Είναι σημείο πολιτισμού, όχι μόνο για την Αριστερά.

Για την κλιμάκωση της έντασης από πλευράς κομμάτων όσο πλησιάζουμε στις ευρωεκλογές. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια πολιτική δύναμη που επέδειξε ένα αναγκαίο λελογισμένο ευρω –σκεπτικισμό. Θέτει το θέμα ότι εφόσον κάνουμε ευρωεκλογές πρέπει να συζητάμε ποιά Ευρώπη θέλουμε. Πως αλλάζει, πόσο μας επηρεάζει, πόσο βαθιά ενσωματωμένη είναι η ελληνική πολιτεία στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η ΝΔ, οι «Μένουμε Ευρώπη» και οι «φιλοευρωπαίοι» λένε ότι πρόκειται για τη μητέρα των μαχών, προτάσσουν τα εθνικά και λένε να φύγουν αυτοί. Δεν συζητούν για ποια Ευρώπη μιλάμε.

Από την πλευρά μας, προσπαθώ να δώσω στους συμπολίτες μου να καταλάβουν. Η Ελλάδα δεν έχει δύο μεγάλα όπλα κυριαρχίας. Το ένα το έχει απολέσει πλήρως,  οικειοθελώς  και το άλλο είναι περιορισμένο, ισχύει και για τους άλλους ευρωπαίους κυρίως της ευρωζώνης. Δεν ασκεί νομισματική πολιτική και δεν ασκεί δημοσιονομική πολιτική. Αυτά τα μεγάλα τα λες και τα εξηγείς στους συμπολίτες σου. Άρα θέλεις μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία που θα έχει οικονομική και τραπεζική ένωση, που θα έχει μεταβιβάσεις πόρων  για να μη ξαναπέσουμε στην ίδια τρύπα, όπως έπεσε και η Ελλάδα, η Κύπρος, η Πορτογαλία και η  Ιρλανδία. Να μη σου πουν τώρα τέλειωσε η ομοσπονδία, ο καθένας μόνος του. Αυτή είναι η μεγάλη πολιτική συζήτηση.

Το νομοσχέδιο παιδείας γιατί τους είχε όλους απέναντι; Μαθητές, εκπαιδευτικούς, πανεπιστημιακούς, όλους τους εμπλεκόμενους στα θέματα εκπαίδευσης. Με ποιους συζήτησε ο Υπουργός Παιδείας και ποιες προτάσεις έλαβε υπόψη του;

Δεν είναι παράλογος ο Υπουργός να πάει κόντρα σε όλους. Υπάρχουν σε κάποια θέματα αντιδράσεις, υπάρχουν σε κάποια ζωηρότερες φωνές και υπάρχουν πολλές ρυθμίσεις. Οι περισσότερες αφορούν ρυθμίσεις και δυσκολίες του παρελθόντος. Ιδρύματα που δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν, δεν υπήρχε προσφορά φοιτητών, δεν πήγαιναν. Έπρεπε να γίνουν αλλαγές, να μπουν σε μεγαλύτερες δομές, να γίνουν οικονομίες κλίμακος, οικονομίες προσώπων, θα φανούν μέσα στον χρόνο αυτά. Όλα αυτά είναι δύσκολα. Όταν ανοίγαμε επί 20 χρόνια εδώ και εκεί ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα, μπορεί να βοηθούσε κάπως την τοπική οικονομία ή υπάκουε σε αιτήματα τοπικών κοινωνιών. Τώρα όμως πρέπει να γίνουν συγχωνεύσεις.

Για τις 120 δόσεις τι γίνεται;

Θα γίνουν οπωσδήποτε. Και για τα χρέη προς την εφορία και για τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτά είναι τα πιο σημαντικά, διότι βοηθούν όχι μόνο να πάρει ανάσα η ελληνική οικονομία, αλλά βοηθούν να δούμε το μέλλον μας με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Υπάρχει ένα μεγάλο πακέτο το οποίο συζητιέται. Εφόσον υπάρχει μεγάλο υπερπλεόνασμα πρέπει να διοχετευθεί στην κοινωνία και την αγορά. Μπορεί να γίνουν φορολογικές ελαφρύνσεις στους έμμεσους φόρους που είναι και οι πιο άδικοι γιατί πιάνουν οριζόντια πλούσιους και φτωχούς. Το αφορολόγητο δεν θα πειραχτεί, είναι βέβαιο. Οι οριζόντιες μειώσεις φόρων είναι άδικες και αντικοινωνικές. Οι πλούσιοι πρέπει να πληρώνουν περισσότερους φόρους από τους φτωχούς. Είναι αντιδημοκρατικό να λέμε ότι πρέπει να πληρώνουν το ίδιο. Αυτή είναι η μεγάλη κατάκτηση της μεταπολεμικής Ευρώπης και έτσι πρέπει να είναι.

===

Παρακολουθήστε εδώ ολόκληρη τη συζήτηση του Ν. Ξυδάκη με τις δύο δημοσιογράφους

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter