Αντίο παλιέ κόσμε, αντίο πολύ Ενώπιον της σκιάς και της κόνεως

Ο φόβος παγώνει την κοινωνία

Μουδιασμένη η κοινωνία παρακολουθεί τις αλεπάλληλες κυβερνητικές εξαγγελίες για περικοπές δαπανών και εισοδημάτων. Μετά τη στιγμιαία ελπίδα προ των εκλογών, όταν άκουγαν ότι “λεφτά υπάρχουν”, οι Ελληνες συνειδητοποιούν επώδυνα τα οικονομικά μεγέθη της κρίσης, στο βαθμό που αυτά εφαρμόζονται πλέον στον οικογενειακό προϋπολογισμό, στη ροή καθημερινών δαπανών του νοικοκυριού. Κι ακόμη βρισκόμαστε στην αρχή.

Οι περικοπές, οσοδήποτε αναγκαίες στην παρούσα φάση διόρθωσης των δημοσιονομικών, συνοδεύονται από σοβαρούς κινδύνους: το αρχικό μούδιασμα της κοινωνίας, η αιφνίδια συνειδητοποίηση, να μετατραπεί σε πάγωμα, σε παραλυτικό φόβο. Ο φόβος είναι ο χειρότερος σύμβουλος· η αγορά θα παγώσει, όχι μόνο από την έλλειψη ρευστού, αλλά και από την υπεραντίδραση του φοβισμένου πολίτη, που θα αρνηθεί να αναλάβει πρωτοβουλίες, ακόμη και να συνεχίσει ομαλά την προϋπάρχουσα οικονομική δράση του. Ο φοβισμένος παγώνει τα πάντα: την αγορά, τη δουλειά του, τον εαυτό του.

Η φοβισμένη αντίδραση δεν είναι συναίνεση, δεν είναι συνειδητή επιλογή για θυσίες ενόψει της εξόδου από την κρίση, είναι τυφλή υποταγή. Ο έντρομος πολίτης μπορεί πολύ εύκολα να πάψει να είναι έλλογος πολίτης. Εφόσον δεν έχει κατανοήσει τη φύση της κρίσης, το χρόνο που απαιτείται για προσαρμογή, τους όρους εξόδου, το πλαίσιο αναδιοργάνωσης της πολιτείας και της οικονομίας, θα παραμένει άλογος και απρόβλεπτος στις αντιδράσεις του. Η παρατεταμένη ύφεση μπορεί ευκολότατα να οδηγήσει τον φοβισμένο πολίτη, από την υποταγή και το πάγωμα, στην ανάφλεξη και την έκρηξη, σε διαδικασίες διάλυσης του κοινωνικού ιστού.

Η κυβέρνηση και ο πολιτικός κόσμος, υπεύθυνοι κατά μέγα μέρος για τη σημερινή κρίση, οφείλουν πρωτίστως να διασκεδάσουν τους δικαιολογημένους φόβους των πολιτών, ως προς τη διάρκεια και την ένταση της ύφεσης, με δυναμικές πρωτοβουλίες για ανάπτυξη, ειλικρινείς εξηγήσεις, ανάληψη ευθύνης, προσφορά παραδείγματος. Προ πάντων με γρήγορες, αιτιολογημένες αποφάσεις. Και δράση. Τώρα.

no comments
  • skoug
    REPLY

    Η κυβέρνηση με ορθοπεταλιά οδεύει στο ταμείο για να καταθέσει και τον τελευταίο μας οβολό!-ΙΙ

    Και πάλι Ν.Ξ. χτύπησες φλέβα που πονάει και ξυπνάει…. Επαίνεσαν στο Λονδίνο τον πρωθυπουργό μας οι σοσιαλιστές ομόλογοι του για την ηρεμία του. Αντίθετα, αν πρόσεχε κανείς, θα παρατηρούσε πως ο Ισπανός ομόλογος είχε έκδηλο εκνευρισμό, όταν προσπαθούσε να καλύψει τον ΓΑΠ αποκαλύπτοντας το φιάσκο των οικονομικών παιχνιδιών- προφανώς γιατί αγωνιά για την τύχη της δικής του οικονομίας. Ο δικός μας όμως, ήρεμος, τας χείρας νίπτει, ρίχνοντας ευθύνες στην προηγούμενη κυβέρνηση για την διαφθορά και την κακοδιοίκηση, χώνοντας κάτω απ’ το χαλί τα δωράκια Μπιρδιμίρη επί πρωθυπουργίας του πατρός του, τα Τσοβόλα δώσ’ τα όλα, τα Greek Statistics του νυν υπουργού του Παπακωνσταντίνου στη θητεία της κυβέρνησης Σιμίτη. «Ασύνειδος» -να θυμηθούμε τον ποιητή- ή εντεταλμένος των κρατικομονοπωλειακών τραστ της κεντρικής Ευρώπης με έργο το στραγγαλισμό της ελληνικής οικονομίας; Όπως και νά ’χει, με ορθοπεταλιά οδεύει στο ταμείο για να καταθέσει και τον τελευταίο μας οβολό!

  • manolis
    REPLY

    Κύριε Ξυδάκη.

    Συμφωνώ. Δράση τώρα, προσφορά παραδείγματος, ηλικρινείς εξηγήσεις, δυναμικές πρωτοβουλίες. Ναί μόνο που αυτά πρέπει νά γίνουν από αυτούς τους πολιτικούς με αυτό τό πολιτικό και ηθικό ανάστημα καί δέν τό βλέπω.
    Αντίθετα διακρίνω καί σέ αυτή τη δύσκολη συγκηρία νά καταφεύγουν σε λαικισμούς καί ο ένας να τά ρίχνει στόν άλλο. Είναι ώρα γιά εξεταστηκές; Ή μήπως έχουν προσφέρει κανένα έργο μέχρι σήμερα, εκτός από τα έξοδα τους και την αθλιότητα των παραθύρων στα δελτία της παραπληροφόρησης; Πολύ φοβάμαι ότι συνεχίζουν τις κοκορομαχίες με γνώση ότι ο Ελληνικός λαός έχει πλέον συχαθεί απλά ακόμα δέν ακόμα δέν αντιδρά. Ελπίζω στό απρόβλεπτο από τά κάτω. Όχι λόγω αριστερού παρελθόντος, αλλά τώρα τελευταία λόγω της περιρέουσας ατμόσφαιρας η συναισθηματική μας χημεία μπαίνει σε μιά κίνηση.

  • Κώστας
    REPLY

    Ο κόσμος οφείλει να μην ακούει επενδύσει στις δυνάμεις του και να δημιουργήσει. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από ανθρώπους που έγιναν πρωθυπουργοί λόγω του ονόματός τους και που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους!

  • d.k.
    REPLY

    …και ο φόβος, Νίκο, θολώνει την κρίση, την αφαιρεί, και κατ’ επέκταση η σιωπηλή παραχώρηση, υποταγή μετατρέπονται σε παραχωρήσεις ζωτικών δικαιωμάτων.

Leave a Reply

Your email address will not be published.