Υπάρχουν νεκροί, το γράφουν τα μπλογκ! Υπερασπιζόμενοι το κοινό εδώ

Η αναγέννηση είναι μονόδρομος

Σε μια από τις κρισιμότερες συνεδριάσεις της, ίσως την κρισιμότερη κατά την Γ’ Ελληνική Δημοκρατία, η Βουλή με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ ενέκρινε το Πρόγραμμα Στήριξης και τα συνοδά μέτρα λιτότητας του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Το δίλημμα, ΔΝΤ ή χρεοκοπία, απαντήθηκε, και το φάσμα της χρεοκοπίας απομακρύνθηκε προσώρας. Το τίμημα προβλέπεται εξαιρετικά οδυνηρό. Ουσιαστικά πρόκειται για δοκιμασία πρωτοφανή, όχι μόνο για την ελληνική αλλά για οποιαδήποτε δυτική κοινωνία: Μπορεί η Ελλάδα να αντέξει περικοπές που μεταβάλλουν δραματικά τον τρόπο ζωής; Μπορεί η Ελλάδα σε ελάχιστο χρόνο, ουσιαστικά σε έξι μήνες, να μεταρρυθμίσει όλες σχεδόν τις βασικές της δομές, σε συνταξιοδοτικό, ασφαλιστικό, φορολογικό, δημόσια διοίκηση, ανταγωνιστικότητα;

Εμπειροι Ευρωπαίοι πολιτικοί και οικονομολόγοι πιστεύουν πώς η Ελλάδα ίσως δεν αντέξει το βάρος της πρωτοφανούς δοκιμασίας. Κανείς δεν θα άντεχε, λένε. Ωστόσο και τα υπόλοιπα σενάρια, δηλαδή η αναδιάρθρωση του χρέους ή η έξοδος από τη ζώνη του ευρώ, φαίνονται τούτη τη στιγμή εξίσου ή και περισσότερα οδυνηρά.

Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα έχει μπει σε άλλη ιστορική φάση ― οικονομικά, πολιτικά, ανθρωπολογικά. Ο Ελληνας εγκατέλειψε απότομα τη σφαίρα της ευημερίας και της αμεριμνησίας και μπήκε στη σφαίρα της ανάγκης, της σπάνιδος, της φτώχειας, σε ό,τι θεωρούσε μακρινό παρελθόν. Κλονίζονται βεβαιότητες, βιορυθμοί, σχεδιασμοί ζωής, οι ίδιες οι ζωές. Αυτός ο κλονισμός πρέπει να απορροφηθεί τώρα. Πρώτα η παγωνιά, μετά η οργή, ύστερα το πένθος ― όλα φυσιολογικά στάδια, που τα περνάμε, αλλά πρέπει να το κάνουμε πολύ γρήγορα, ο ιστορικός χρόνος έχει πυκνώσει και μάς κυνηγάει πια, δεν μας χαρίζεται ούτε στιγμή. Πρέπει ταχύτατα να περάσουμε σε αναχώνευση του νέου, να αντιληφθούμε τους εαυτούς μας στο νέο περιβάλλον και ταυτοχρόνως να δράσουμε, αυτό κυρίως: να δράσουμε συντεταγμένα, με δικαιοσύνη και πειθαρχία. Να κινηθούμε προς τα εμπρός, προς μια ουσιαστική βαθιά αναγέννηση, θεσμών, δομών, νοοτροπιών. Η αναγέννηση είναι μονόδρομος.

φωτ.: Ελισάβετ Μωράκη
no comments
  • sobraluz
    REPLY

    Δεν καταλαβαίνω, ποιοι θα τα κάνουν όλα αυτά; Οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας που , μέχρι χθες, σήμερα, τώρα που μιλάμε, είναι βουτηγμένοι στον ωφελιμισμό, στον κυνισμό του βολέματος και στο – αποδεδειγμένο πια- πολιτικό έλλειμα; Το σύστημα της εκλογικής πελατείας είναι εδώ ακόμη γιατί είναι ακόμη εδώ οι ίδιοι ο φορείς του, εκλεγόμενοι και εκλέκτορες, με τις ίδιες ανάγκες, την ίδια κουλτούρα, μόνο λίγο πιο άγριο. Τα βουλευτικά καπετανάτα δε χρειάζεται ούτε καν να ανασυνταχθούν. Δεν τα έθιξε κανείς. Κανείς επίσης δεν έθιξε την τεράστια διαπλοκή του επιχειρηματικού, ιατρικού, δικαστικού και παραοικονομικού συστήματος. Εξηγήστε μου, παρακαλώ. Ποιος θα πραγματοιήσει τη φυγή προς τα εμπρός;
    Εγώ δε θα μπορέσω. Είμαι τιμωρημένη.

  • Elikas
    REPLY

    Ωραίο κείμενο. Το μόνο που του λείπει είναι η απάντηση στο ερώτημα που θέτει η sobraluz ακριβώς από πάνω. «Ποιος θα πραγματοποιήσει τη φυγή προς τα εμπρός;»

    Και – κυρίως – πώς;

  • pavlosk
    REPLY

    Όσο δύσκολο και αν ακούγεται οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας θα είναι αυτοί που θα κινηθούν προς τα μπρός για την «αναγέννηση» όπως την περιγράφει το βλέμμα.

    Παρόλα τα σωστά που προσάπτει η sobraluz(και λίγα λέει), οι άνθρωποι αυτοί έχουν κάνει δύο πολύ βασικά βήματα. α) Γκρεμίζονται οι αυταπάτες ότι κάποιοι που τους βόλευαν στο παρελθόν θα τους βολεύουν και στο μέλλον (μάλλον θα τους ξεσκίσουν τις σάρκες) και β) το «βόλεμα» αυτό ναρκοθετεί το ίδιο τους το μέλλον καθώς οι ίδιοι θα κληθούν να πληρώσουν στο τέλος το λογαριασμό.

    Πρέπει αυτή τη στιγμή να προβληθούν αιτήματα μιας αλλης παραγωγής, εργασιακών και κοινωνικών σχέσεων βασισμένα στο συμφέρον των πολλών, των εργαζομενων, των νέων. Οι δομές, οι θεσμοί, οι νοοτροπίες πρέπει να υπηρετούν ακριβώς αυτά τα συμφέροντα!

    Αυτό όμως σίγουρα απαιτεί την ακατάπαυστη επιρροή και συμμετοχή ενός ευρύτερου αγωνιζόμενου και μαχόμενου κομματιού στις διεργασίες που προκύπτουν για να εμπνεύσουν και να γίνουν η μαγιά μιας νέας μεταπολίτευσης (όχι σαν το ΠΑΣΟΚ βέβαια…). Εδώ η αριστερά με όλες τις εκδοχές που την αποτελούν, θα παίξει το πιο δυνατό της στοίχημα μετά τη χούντα και τον εμφύλιο…

  • gritz
    REPLY

    „Wo aber Gefahr ist, wächst das Rettende auch!“
    (Όπου υπάρχει κίνδυνος, εμφανίζεται και το σωτήριον).

    Friedrich Hölderlin
    (μια και τόσος ελαφρόμυαλος θόρυβος έγινε για – και από – τους Γερμανούς, ο σοφός λόγος ενός μεγάλου, αλλά άτυχου Γερμανού ίσως αξίζει προσοχής).

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter