Οι νεκροί βαραίνουν όλη την κοινωνία Μεταξύ Ηπείρου και Ιουλιανού

Αλλαγή ατζέντας και προσώπων

Βαριά πληγωμένη οικονομικά, μουδιασμένη κοινωνικά, χωρίς σχέδιο και αυτοπεποίθηση, η χώρα πορεύεται ακυβέρνητη. Ο πρωθυπουργός φέρεται σαν να έχει απολέσει την εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων εταίρων και του εξωτερικού παράγοντος· η δε κυβέρνηση απαρτίζεται πλέον από πρόσωπα που προετοιμάζονται για την επόμενη ημέρα και για την ατομική τους διάσωση. Αυτά διακρίνουν και η τρόικα και η Ε.Ε., εξ ου και οι υποδείξεις τους είναι πλέον ωμά πολιτικές και ασφυκτικές.

Πιο ψύχραιμος φαίνεται να είναι ο λαός, ο οποίος συνολικά έχει επιδείξει αξιοσημείωτη εγκαρτέρηση και πειθαρχία στα νέα δεδομένα πτωχείας και ανεργίας. Σε ένα βουβό πλειοψηφικό ρεύμα, αρκετές από τις μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται στο Μνημόνιο γίνονται αποδεκτές, στο βαθμό που εξορθολογίζουν το κράτος· άλλες μεταρρυθμίσεις και περικοπές κρίνονται μη αναγκαίες ή και καταστροφικές. Αυτό που δεν γίνεται αποδεκτό είναι το ενδεχόμενο Δεύτερο Μνημόνιο, επαχθέστερο από το πρώτο και συνεπαγόμενο βαθύτερη ύφεση. Επιπλέον η κοινή γνώμη φαίνεται να μετατοπίζεται και ως προς τον Γ. Παπανδρέου: ενάμιση χρόνο από την εκλογική του νίκη, όλο και περισσότεροι τον θεωρούν υπαίτιο για το αδιέξοδο της χώρας.

Σε αυτό το κομβικό σημείο, εμφανίζεται ο Αντώνης Σαμαράς στο Ζάππειο 2. Ο πρώην αποσυνάγωγος του πολιτικού συστήματος, το αουτσάιντερ που κέρδισε την ηγεσία της συντριβείσας ΝΔ, επιβαρυμένης με κυβερνητικά σκάνδαλα και σπατάλες, αποτόλμησε κάποιες αλλαγές εν μέσω κρίσης: άλλαξε τη ρητορική του κόμματος, άλλαξε στόχευση και φυσιογνωμία. Κυρίως αποτόλμησε να εναντιωθεί στο Μνημόνιο, και τώρα, που ζητούμενο είναι μια άλλη διέξοδος, αισθάνεται δικαιωμένος ιστορικά, έτοιμος να διεκδικήσει την εξουσία.

Με την προχθεσινή του παρέμβαση αλλάζει την ατζέντα προς όφελός του: έκανε ηγετική εμφάνιση, δίνοντας έμφαση στην ανάκτηση της χαμένης αυτοπεποίθησης του λαού και παρουσιάζοντας μια διέξοδο από την ύφεση, ενώ ταυτόχρονα προσελκύει το ενδιαφέρον του ξένου παράγοντος, που αναζητεί συνομιλητές με πολιτική αποδοχή. Ο δρόμος θα είναι εξαιρετικά δύσβατος για τον Α. Σαμαρά, αλλά ήδη του ανοίγεται μια δυνατότητα.

no comments
  • Кроткая
    REPLY

    στην παρούσα συγκυρία, έχει αξία να θυμηθούμε ακόμα πως ο Σαμαράς ο μακδονομάχος εκπροσωπεί και την άκρα/εθνικιστική δεξιά.

    • nikoxy
      REPLY

      Αγαπητή Кроткая,

      Το «άκρα/εθνιστική δεξιά» πόθεν τεκμαίρεται και ως προς ποιους άλλους χωροθετείται ως τέτοια;
      Μπορούμε δηλ. να υποθέσουμε ότι Κεντροδεξιά είναι η κ. Μπακογιάννη και η φαμίλια Μητσοτάκη;
      Ή οι Προκόπης Παυλόπουλος, Σιούφας, Σουφλιάς et al.;
      Και αριστερά, ωσαύτως, είναι ο Γ. Παπανδρέου και τα darlings?

      Είναι τόσο συγκεχυμένη η ονοματογεωγραφία δεξιά-αριστερά-κέντρο, τώρα πια, ώστε ας βλέπουμε πραγματικά περιστατικά και πράξεις. Σε ένα ευρύτερο συγκείμενο, ιστορικό.
      ΙΜΗΟ, πέραν των συμβατικών χρωματισμών, προέχει η σωτηρία της χώρας και της δημοκρατίας, από την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, τον εμφύλιο, την ξενοδουλία και τον αυταρχισμό

      Με εκτίμηση

      • χ.κ.
        REPLY

        Αγαπητέ κ.Ξυδάκη, νομίζω οτι το κείμενό σας είναι σημαντικό, γιατί θέτει επιγραμματικά κάποια καίρια ζητήματα για διάλογο και προβληματισμό.Ας επιχειρήσουμε να τα πάρουμε με τη σειρά.Διαπιστώνετε ορθά πως η χώρα είναι ακυβέρνητη.Όμως καλό είναι να αναρωτηθούμε αν αυτή η χώρα είναι δυνατόν να κυβερνηθεί, όταν η γραφειοκρατία, η διαφθορά και η διάλυση του κοινωνικού ιστού έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο, που η δυνατότητα για λήψη και εφαρμογή αποφάσεων είναι ανέφικτη.Οταν οι θεσμοί δομούνται οικογενειοκρατικά και προσωπολατρικά κι ο καθένας κοιτάει το ιδιωτικό του συμφέρον, εκλείπει κάθε έννοια δύναμης ,καταλύεται η δημόσια σφαίρα και η κοινή λογική δίνει τη θέση της στη λογική της μαφίας.Αρα υπάρχει ένα πρόβλημα συστημικό που στη βάση του είναι ηθικό (κι αν το ψάξουμε και λίγο παραμέσα, υπαρξιακό). Στην Ελλάδα έχει πάρει τη συγκεκριμένη μορφή, αλλά θα έλεγα οτι δεν αφορά μόνο τη χώρα μας, το κύμα διάσπασης και κατακερματισμού των δυνάμεων αφορά και την ΕΕ, αλλά μάλλον κι όλο τον κόσμο.Κι αυτό θα φανεί στο άμεσο μέλλον, με την όρθωση των συνόρων εντός ΕΕ και την οπισθοχώρηση σε εθνικισμούς.
        Βελτίωση της κατάστασης δεν θα δούμε, αν δεν αναλάβουμε ατομικά και συλλογικά τις ευθύνες που μας αναλογούν, όσο και πρωτοβουλίες προς την ανάταξη των μεταξύ μας σχέσεων και της αλλαγής νοοτροπίας.
        Τις «ξένες δυνάμεις» τέλος, θα έλεγα οτι επίσης δεν μπορούμε να τις δούμε λες και είναι εννιαίες, είναι διαχωρισμένες και χρωματισμένες επιμέρους ιδεολογικά (δεν είναι οι «αμερικάνοι» ή οι «ευρωπαίοι», αλλά λόμπυ).Τώρα, απο ποιόν-ποιούς, έσπευσε ο κ.Σαμαράς να πάρει το «χρίσμα» με την ανάληψη της προεδρίας της Ν.Δ., και ποιά είναι η ιδεολογική τους απόχρωση, καλό είναι να το επανεξετάσουμε, όχι αξιολογικά, όσο για να λέμε τουλάχιστον τα πράγματα με τ’ όνομά τους.
        καλημέρα σας

      • Кроткая
        REPLY

        Αναφερούμουν στο γεγονός ότι ο Σαμαράς στο παρελθόν έχει εκφράσει αρκετά ακραίες απόψεις περί τα εθνικά -σε σύγκριση για παράδειγμα με τον Καραμανλή ή ακόμα και με τη Μπακογιάννη. Γενικώς, οι «δεξιότεροι» νεοδημοκράτες, ή ακόμα και οι εθνικιστές, θαρρώ πως πιότερο θα ταυτίζονταν με το Σαμαρά παρά με άλλα στελέχη της ΝΔ, ή γενικώς του δεξιού χώρου.

        Ναι, ισχύει πως οι διαχωριστικές γραμμές μετατοπίζονται, πως το τοπίο είναι θολό.
        Πλην όμως, θυμόμαστε οι περισσότεροι, νομίζω, την δράση του Σαμαρά ως ΥπΕξ ή τις απόψεις που εξέφραζε ως ηγέτης της βραχύβιας ΠολΑν.

        Τώρα εν σχέσει με τις ικανότητες του ανδρός να «σώσει τη χώρα» ή να ορθώσει ανάστημα, διατηρώ τις επιφυλάξεις μου, καθότι συνηθως δεν εμπιστεύομαι όσους μιλούν ηχηρά και με στόχο τον εντυπωσιασμό.
        Όπερ έδει δείξαι, φυσικά. Υποθέτω πως σύντομα θα καταλάβει τον πρωθυπουργικό θώκο και άρα θα έχουμε την ευκαιρία να το διαπιστώσουμε. :)

      • gritz
        REPLY

        Αγαπητέ nikoxy, τα περί «εμφυλίου», θα ήταν καλύτερο να τα αφήνατε στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Hans Werner Sinn.
        Ξέρετε, είναι ο σκληρός ευρωσκεπτικιστής, ακροδεξιός και νεοφιλελεύθερος Γερμανός οικονομολόγος, με το μούσι του Μορμόνου: Πέρισυ τέτοιο καιρό έπαιρνε τηλέφωνο βουλευτές της Bundestag, για να καταψηφίσουν την οικονομική στήριξη προς την Ελλάδα. Φέτος ζητά την εκδίωξη της χώρας μας από την Ευρωζώνη και την επανεισαγωγή της δραχμής. Άν προσέξετε, θα δείτε, χρησιμοποιεί ίδια επιχειρήματα.
        Όταν δεξιά και αριστερά επιχειρήματα συγκλίνουν, κάτι δεν πάει καθόλου καλά: Φυσικά, δεν πάει καλά γιια τα αριστερά επιχειρήματα. Η «αντίπερα όχθη», κάνει ως συνήθως τη «δουλειά της»

  • george seou
    REPLY

    Αγαπητέ κύριε Ξυδάκη με εκπλήσσει ο τρόπος προσέγγισης σας για τις θέσεις που εξέφρασε ο κ. Σαμαράς στο Ζάπειο. Η χαμένη αυτοπεποίθηση του λαού θα επανέλθει με τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων, την κατάργηση του πόθεν έσχες και τον επαναπατρισμό μαύρου χρήματος; Το μόνο που μπορεί να συμπεράνει ένας υγιής πολίτης από αυτές τις προτάσεις- οι οποίες είναι και οι μόνες μαζί με την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ στις οποίες συμφωνεί το ΠΑΣΟΚ…- είναι η επιβράβευση για άλλη μια φορά της αυθαιρεσίας και της παρανομίας. Αυτό δηλαδή είναι το νέο ξεκίνημα; Οι Αναστασιάδηδες με τις βαλίτσες τους και οι καταπατητές είναι οι μόνοι που μπορούν να δουν με μεγαλύτερη αισιοδοξία τη συνέχεια. Όσον αφορά το αναπτυξιακό μοντέλο που προτείνεται, που συμπυκνώνεται στην «ενίσχυση της οικοδομής», δεν έχουμε τίποτε άλλο παρά την επανάληψη του σκηνικού που ζήσαμε μέχρι και τους ολυμπιακούς αγώνες, σκηνικού μονοδιάστατου, υπερκορεσμένου και καταστρεπτικού όπως έχουμε δει για το περιβάλλον μας.

  • Ευάγγελος Βαρελίδης
    REPLY

    Φίλε μου η μόνη δυνατότητα που δίνεται στον Σαμαρά, είναι να συμβάλει περισσότερο στο γκρέμισμα της Πατρίδας.
    Ακόμη δεν καταλάβατε ότι όλα είναι πουλημένα και γίνεται αναδιανομή του Ελληνικού πλούτου προς όφελως των νέων Οικοδόμων.

  • Γ.Παγιασλής
    REPLY

    Δεν είναι η πρώτη φορά που το «βλέμμα», μέσω της πολύ επεξεργασμένης γλώσσας, προσφέρει ένα λεπτεπίλεπτο εγκωμιασμό προς τον Α.Σαμαρα.
    Η μοναδική δικαιολογία που θα μπορούσα να σκεφτώ είναι η αγωνιώδης ανάγκη εύρεσης μιας εναλλακτικής λύσης, αλλά και αυτή δεν μπορεί να αποσιωπησει, τα αυθαίρετα,τις επινοημένες ασάφειες για το μνημόνιο, και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι Κρανιδιώτης,Μιχελάκης.
    Ελπίζω ο ΝΞ να βλέπει κάτι που εμείς δεν βλέπουμε ,αλλιώς μια κλασσική δημαγωγική ρητορία απολαμβάνει μιας αδικαιολόγητης και ίσως σπαταλημένης επιδοκιμασίας.

    • nikoxy
      REPLY

      Αγαπητέ Γ. Παγιασλή,

      Ισως αποδειχθεί σπαταλημένη η -ερμηνευόμενη σαν- επιδοκιμασία. Αλλά οφείλουμε να κάνουμε και πραγματιστικές προσεγγίσεις στο πολιτικό πεδίο. Ιδίως όταν γεγονότα παράγονται όχι μόνο από τη χαοτική κοινωνική δομή, όπως τα ζούμε κάθε μέρα, αλλά και από τις ισχνές κομματικές δυνάμεις και, κυρίως, από τον ξένο παράγοντα, ο οποίος ορίζει όχι μόνο τα της χρεοκοπίας ή μη, αλλά έχει καθοριστικό λόγο πλέον και επί της πολιτικο-κοινωνικής οργάνωσης.
      Αν ο Σαμαράς κατορθώσει (αν) να εκφράσει μια υπεράσπιση του κοινού καλού και της εθνικής κυριαρχίας, με λίγο καλύτερους όρους από τους απρόντες, ας σπαταλήσουμε, δηλ. ας ρισκάρουμε μια συγκρατημένη ανάλυση για τη μετατόπιση ατζέντας και σκηνικού.
      Ελπίζω, δεν μπορώ να τεκμηριώσω, ότι ο Σαμαράς ως αουτσάιντερ και ως ιθαγενής αστός μπορεί, ίσως, πιθανόν, να επιχειρήσει μια υπέρβαση του τρέχοντος πολιτικού προσωπικού, με καταστροφικό/ανασυνθετικό τρόπο.

      Υ.Γ.
      Η ρύθμιση για τα αυθαίρετα είναι εν πολλοίς η μονη εφικτή. Πιστεύετε ότι θα βρεθεί κρατική βούληση και κοινωνική συναίνεση για μαζική κατεδάφιση; Ας χαραχτεί μια κοκκινη γραμμή ΤΩΡΑ.

      Με εκτίμηση για τα γραφόμενά σας

      • Ανώνυμος
        REPLY

        Συμφωνούμε απόλυτα με την καλοπροαίρετη διάθεσή σας να προσπαθείτε να εμπνεύσετε το υπάρχων πολιτικό δυναμικό «Σαμαράς», προκειμένου να βγει (αν βγει) κάτι καλό απ’ αυτό. Αν όμως δεν τους πετάξουμε στη θάλασσα και τους τριακόσιους, αυτό που κάνετε εσείς προς τον Σαμαρά, οφείλουμε να το κάνουμε προς όλο το πολιτικό σκηνικό. Μια και διανοητική παρακίνηση και ανανέωση χρειάζονται όλοι με το χάλι που έχουν και όχι μόνο ο Σαμαράς.
        Η «ηθική ντροπή και διανοητική ξευτίλα» που σας γράφω παρακάτω (μια και οφείλω να δικαιολογηθώ τουλάχιστον στον εαυτό μου, επειδή δεν το διευκρίνισα) είναι αυτό που αποπνέει η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας (αλλά και το «όλον» πολιτικό σύστημα) και όχι βέβαια η δική σας προσπάθεια. Μακάρι για το καλό όλων, την προσπάθειά σας να ακολουθήσει κάποιο, το όποιο αντίκρισμα. Αλλά αμφιβάλλουμε μέχρι αηδιαστικής βεβαιότητας γι’ αυτό.

  • παρις
    REPLY

    Όταν το οικονομικό επιτελείο της Ν.Δ. μιλάει για ενα ΣΟΚ ,με τον κ. Μηταράκη υπέυθηνο που θυμίζει οινομολόγο της σχολής Σικάγου θα ήταν ό,τι χειρότερο για την πατρίδα μας ,αν
    τους δυνόταν η ευκαιρία να κυβερνησουν.

  • βασίλης
    REPLY

    Επιτέλους με το εφικτό. Γιατί δηλαδή δεν μπορεί να υπάρξει κρατική βούληση για την κατεδάφιση των αυθαιρέτων; Ώρες είναι να πιστέψουμε πως μια ακόμα νομιμοποίηση δεν θα φέρει ασφαλώς την επόμενη μέσα σε ελάχιστα χρόνια. Μα με αυτές ακριβώς τις λογικές φτάσαμε εδώ. Να μας κυβερνούν οι πάσης λογής αυθαίρετοι, εργολάβοι και ιδιοκτήτες νυκτερινών (και μη) κέντρων. Γι’ αυτό τελειώσαμε κύριε Ξυδάκη.

  • george seou
    REPLY

    και να δεχτούμε κ. Ξυδάκη ότι η λύση για τα αυθαίρετα είναι η μόνη εφικτή. Οι προτάσεις για τον επαναπατρισμό ή το ξέπλυμα μαύρου χρήματος (με την κατάργηση του πόθεν έσχες για 3 χρόνια); Και φυσικά η μομφή δεν είναι μόνο για τον Σαμαρά καθώς το ΠΑΣΟΚ επιδοκίμασε αυτές τις προτάσεις, ενώ κι ο Καρατζαφέρης τις έχει κάνει σημαία του όλη αυτήν την περίοδο. Αφελής δεν είστε κ. Ξυδάκη, είναι ξεκάθαρο ότι αυτό το πλαίσιο εξυπηρετεί, όπως λέει κι ο φίλος Βασίλης, τους πάσης λογής αυθαίρετους, αυτούς που έφεραν τη χώρα σε αυτή την κατάσταση.

    • gritz
      REPLY

      Πιό εφικτή και αποτελεσματική για το «μαύρο» είναι μάλλον η αγορά ενός CD με τραπεζικά data από την Ελβετία.
      Αλλά έτσι θα κινδυνεύουμε να «κάψουμε» τα κοινωνικά μας στηρίγματα, και τότε η απειλή περί εμφυλίου που επισείει ο Hans Werner Sinn, θα φαίνεται κάπως πιό ρεαλιστική.

  • nikoxy
    REPLY

    @Кроткая

    Οι θέσεις του ΑΣ στα εθνικά θέματα δεν διαφέρουν από τις υλοποιηθείσες θέσεις του Κ. Καραμανλή, όπως εκφράστηκαν λ.χ. στο Σχέδιο Ανάν (όπου στηριξε τον Τάσο Παπαδόπουλο) και στο βέτο για την ονομασία FYROM στη συνοδο ΝΑΤΟ Βουκουρεστίου (τελικα δεν χρειάστηκε βετο λογω πίεσης Γαλλιας προς ΗΠΑ).

    Αντιθέτως, οι θεσεις Μπακογιαννη στα εθνικά, λ.χ.. στο Σχεδιο Ανάν, θα χαρακτηρίζονταν «ενδοτικές» και άστοχες, ως εκ του αποτελεσματος, εφόσον η Κύπρος όχι μόνο δεν κατεστράφη, αλλά και ενδυναμώθηκε με εισοδο της στην ΕΕ (πολιτική Α. Παπανδρέου κ Γ. Κρανιδιώτη).
    Παρομοίως, η Ντ. Μπ. ως ΥΠΕΞ υπονομευσε την πολιτικη Καραμανλή για ελληνορωσικη προσέγγιση.
    Πρόσφατα, ο ΥΠΕΞ Δρουτσας είπε περίπου ότι η Ελλάδα δεν οριοθετεί ΑΟΖ για να μη δυσαρεστηθεί η Τουρκία
    ( http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=65173&catID=1 )
    Υπενθυμίζω ότι στην ΑΟΖ νοτίως Κρήτης ενδεχομένως υπάρχουν μεγάλα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

    Ιδού μερικά παραδείγματα «κεντρώας» πολιτικής.

    Είναι εθνικισμός η υπερασπιση της εθνικής κυριαρχίας και των ζωτικών συμφερόντων της χώρας; Της συνταγματικής προϋπόθεσης του δημοκρατικού κράτους;
    Ας τα σκεφτούμε διαχρονικά, στη μακρά διάρκεια.

    Στις δύσκολες μέρες που διανύουμε θα δούμε πολλά. Και θα κρίνουμε τους πάντες. Κοντος ψαλμός αλληλούια.

  • kon
    REPLY

    Δε ξέρω ποιος είναι ο στόχος του κειμένου αλλά σήμερα όλος ο κόσμος που σας διαβάζει αναρωτιέται πως ένας σοβαρός άνθρωπος σαν τον Ν.Ξυδάκη τρέφει ελπίδες για τη περίπτωση Σαμαρά..

  • gritz
    REPLY

    Που ήταν ο κος Σαμαράς όταν ο κος Αλογοσκούφης περιέκοπτε από παντού τα φορολογικά έσοδα του Δημοσίου (και προπαντός από τους έχοντες);
    Όταν ο ίδιος υπουργός ανέβαλλε επανειλλημένα την εισαγωγή ΦΠΑ στις αγοραπωλησίες ακινήτων (για να συνεχίζεται το πάρτυ της ανόδου των τιμών);
    Όταν ο κος Παυλόπουλος διόριζε κομματικά και μή «παιδιά» στο Δημόσιο ή συμβασιολογούσε ;
    Όταν ο κος Σιούφας (ή άλλος υπουργός) επικύρωνε υπέρογκες αυξήσεις στα μισθολόγια των προνομιούχων στις ΔΕΚΟ;
    Όταν ο κ. Καραμανλής «εγκατέλειπε το σκάφος», είπε άραγε καμμιά λογική κουβέντα ο κ. Σαμαράς; Πολύ αφελής ερώτηση, το ομολογώ.
    Και παλιότερα, στη δεκαετία του ’90. όταν η ΠΟΛΑΝ σε συμμαχία με το ΠΑΣΟΚ εξέλεγαν μαζί Προέδρους Δημοκρατίας και άλλα, τι έκανε ο κος Σαμαράς; Τον έβλεπε άραγε, τον καθόλου υποδεέστερο ΠΑΣΟΚικό παροξυσμό διορισμών, συμβάσεων και προνομίων προς την «αριστοκρατία» Δημοσίου και ΔΕΚΟ;
    Ως κατακλείδα: Είναι άραγε ο κος Σαμαράς από εκείνους τους πολιτικούς που προειδοποίησαν (έστω και μία φορά), ότι «η βάρκα αρχίζει να γέρνει και να βάζει νερά»;
    Άν όχι, ποτέ, γιατί άραγε να τον εμπιστευθώ;

Leave a Reply

Your email address will not be published.