Ευρώπη χωρίς δημοκρατία; Η συνεργασία θα είναι μόνο ιντερμέδιο;

Το χρέος υποσκάπτει τη δημοκρατία

Με τεταμένη προσοχή, με φόβο για τα χειρότερα και προπάντων με καρτερία οι Ελληνες πολίτες παρακολούθησαν τις πολιτικές εξελίξεις τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Από την εξαγγελία της ευρωπαϊκής συμφωνίας για κούρεμα του ελληνικού χρέους έως την νύχτα των Καννών και την πτώση του Γιώργου Παπανδρέου, με κατάληξη τη χθεσινή συμφωνία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ στο πρόσωπο του Λουκά Παπαδήμου για την πρωθυπουργία της μεταβατικής κυβέρνησης. Η οχλαγωγία των μαζικών μέσων, οι πονηρές διαρροές, η φημολογία και η πρωτοφανής δυστοκία του πολιτικού συστήματος να παράσχει μια κάποια κυβερνητική λύση στη χώρα κυριάρχησαν, παρέχοντας έτσι μια πρόγευση για το μέλλον του κοινοβουλευτικού βίου εν Ελλάδι.

Με ύφεση καλπάζουσα στο 5,5% εφέτος και αισιόδοξη πρόβλεψη για 2,5% το 2012, με ανεργία 18,4% τον τουριστικό Αύγουστο και έναν στους δύο νέους 15-24 ετών εκτός εργασίας, η μεταβατική κυβέρνηση Παπαδήμου έχει εξαιρετικά δύσκολο έργο μπροστά της. Παρότι η προσοχή στράφηκε στην εκβιαστική 6η δόση, στη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου και στην απειλούμενη θέση της χώρας στην ευρωζώνη, το πεδίο όπου θα κριθεί η αποτελεσματικότητα της νέας κυβέρνησης είναι η κοινωνία, η ήδη εξουθενωμένη από περικοπές εισοδημάτων και βαριά φορολογία. Η κοινωνία περιμένει να πάρει μια ανάσα από τον καταιγισμό φτώχειας, που συνόδευσε την εφαρμογή του πρώτου Μνημονίου. Για πολλούς, η ζωή είναι ήδη δυσχερής ή οριακή, εφόσον βέβαια παραμένουν εντός εργασίας, αλλά θα ήταν ευτυχείς αν σταματούσε εδώ η εσωτερική υποτίμηση, που πλήττει κυρίως μισθωτούς, αυτοαπασχολούμενους και μικροϊδιοκτήτες. Μπορεί όμως να αναστραφεί ο δαιμονικός κύκλος της ύφεσης; Προφανώς ούτε ο έμπειρος οικονομολόγος κ. Παπαδήμος είναι σε θέση να απαντήσει, πολύ περισσότερο να δώσει μια λύση ταχείας εξόδου.

Δεν υπάρχει ταχεία έξοδος από την κρίση. Κυρίως, δεν υπάρχει οικονομική συνταγή για την οικονομική κρίση. Η Ευρώπη βυθίζεται σε κρίση πολιτική. Τα συμβαίνοντα στη μικρή Ελλάδα, το πειραματόζωο, μοιάζουν εκπληκτικά με τα συμβαίνοντα στη μεγάλη Ιταλία: η κρίση χρέους οδηγεί στο όριο θραύσεως, σχεδόν σε κατάρρευση, το κοινοβουλευτικό σύστημα, το οποίο αδυνατεί να διαχειριστεί, πόσω μάλλον, να αναχαιτίσει τις επιθετικές αγέλες των αγορών. Στην παρούσα φάση φαίνεται να κερδίζει τις μάχες η χρηματοπιστωτική βιομηχανία, επιβάλλοντας τη βούλησή της και τα εργαλεία της στις ασθενείς δημοκρατίες. Η δημοσιονομική πειθαρχία ωστόσο, έτσι όπως εφαρμόζεται στις υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης, απειλεί με ισοπέδωση τα μεσοστρώματα, δηλαδή τη σπονδυλική στήλη της Ευρώπης· απειλεί με βίαιο μετασχηματισμό τις κοινωνίες, και μάλιστα ερήμην τους, χωρίς καν ασφαλιστικές δικλίδες: σε κατάσταση εξαίρεσης, παρακάμπτονται διαδικασίες νομιμοποίησης της πολιτικής εξουσίας, δημιουργούνται de facto εξωκοινοβουλευτικά κέντρα ισχύος, υποβαθμίζεται η αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Αυτή είναι η αναδυόμενη απειλή για την Ευρώπη της κρίσης, κι είναι η άλλη όψη της φτώχειας και της πληβειοποίησης.

no comments
  • plwtinos
    REPLY

    για το Κοινοβουλευτικο πραξικοπημα δε βλεπω να λετε και τιποτα

    ερωτηματα
    1ον. Πως νομιμοποιηποιειται ηθικά μια μη εκλεγμενη κυβερνηση να αποφασισει για τοσο σημαντικα θεματα?
    2ον. Με ποια ακριβως διαδικασία μετεχει το ΛΑΟΣ στην κυβερνηση?
    3ον. Πως δίνεται η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης σε κάποιο πρόσωπο χωρίς να έχει παραιτηθεί η κυβέρνηση ή ο Πρωθυπουργός;
    4ον. Πως δίνεται εντολή σχηματισμού κυβέρνησης σε κάποιον όταν η κοινοβουλευτική ομάδα του πλειουψηφούντος κόμματος δεν έχει προτείνει κανέναν όπως ρητά αναφέρει το άρθρο 38 του Συντάγματος παράγραφος 1;
    5ον. Πως γίνεται να υπάρχει εν ενεργεία Πρωθυπουργός και ταυτόχρονα να υπάρχει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης σε άλλον;
    6ον. Πως ορίζεται ημερομηνία και ώρα ορκωμοσίας της νέας κυβέρνησης χωρίς να έχει παραιτηθεί η προηγούμενη;
    7ον. Πως δίνεται εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από την Προεδρία της Δημοκρατίας όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει επιστρέψει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης;

    κατα τα αλλα,

    Financial Times:
    “Stand by for the rise of the technocrats. Apparently, the answer to the huge problems of the eurozone is the replacement of elected premiers with economic experts – approved officials dropped from European institutions. In Greece, Lucas Papademos, a former vice-president of the European Central Bank, has been pushed hard for the job; in Italy, Mario Monti, another economist and a former EU Commissioner, is much mentioned. They may lack a democratic mandate but they’re fantastically well regarded in Frankfurt.”

    και δυο αρθρα

    “Europe’s post-democratic era” , Jurgen Habermas
    http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2011/nov/10/jurgen-habermas-europe-post-democratic?INTCMP=SRCH

    “The appalling greek solution: a military coop”, Tim Worstall
    http://www.forbes.com/sites/timworstall/2011/10/26/the-real-greek-solution-a-military-coup/

  • plwtinos
    REPLY

    στο πρωτο ερωτημα, ξεχασα το “συνταγματικά”, ήτοι:

    Πως νομιμοποιηποιειται συνταγματικά και ηθικά μια μη εκλεγμενη κυβερνηση να αποφασισει για τοσο σημαντικα θεματα?

  • Δύστροπη Πραγματικότητα
    REPLY

    Και όπως όλα δείχνουν μετά την Ελλάδα και την Ιταλία θα ακολουθήσει και η Ισπανία. Και μετά ενδεχομένως και η Γαλλία.

    Εαν κάτι είναι σίγουρο, αυτό είναι πως η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν έχει την απαιτούμενη δημοκρατική νομιμοποίηση για να λάβει τόσο δραστικά μέτρα τα οποία ένας θεός ξέρει για πόσο καιρό θα δεσμεύσουν την χώρα.

Leave a Reply

Your email address will not be published.