Η διάψευση της διαρκούς ευημερίας Η θέση της Ελλάδας στη νέα Ευρώπη

Πρώην εταίρος, νυν ξένος

Η διελκυνστίδα για τις γραπτές εγγυήσεις που ζητούν οι Βρυξέλες και το Βερολίνο από τα μεγάλα κόμματα, προκειμένου να εκταμιευθεί η (προ πολλού εγκριθείσα) έκτη δόση, προσφέρει μια ακόμη αφορμή να σκεφτούμε το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης και τη θέση της Ελλάδας εντός της ― τουλάχιστον σε ό,τι θα έχει διαμορφωθεί μετά την κρίση. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα έχει χάσει την αξιοπιστία της, για πολλούς λόγους ― επειδή είναι χρεωμένη και ζητάει οικονομική βοήθεια, επειδή έχει μαγειρέψει πολλές φορές τα δημοσιονομικά μεγέθη, από την είσοδο στην ΟΝΕ έως πρόσφατα, αλλά, κυρίως, επειδή η κυβέρνηση Παπανδρέου έλαβε τη βοήθεια του Μνημονίου υποσχόμενη τα πάντα, χωρίς καμία διαπραγμάτευση και κανένα δικό της εναλλακτικό σχέδιο, και εν συνεχεία αθέτησε τις υποσχέσεις της κατά συρροήν.

Με εκπλήσσουσα προθυμία ο κ. Παπανδρέου στο διαρρεύσαν 18μηνο αναλάμβανε έναντι της τρόικας δυσβάστακτες ιστορικές δεσμεύσεις, αγνοώντας αν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν στα προβλεπόμενα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, αγνοώντας πώς θα εφαρμοστούν, αγνοώντας τις ολέθριες επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία. Εξ ου και ακολούθως αδυνατούσε να τηρήσει και το περιεχόμενο και το χρονοδιάγραμμα του Μνημονίου. Ενός Μνημονίου εξάλλου που απεδείχθη υπερβολικά αισιόδοξο ως προς τις προβλέψεις του (λ.χ. επιστροφή στις αγορές το 2012) και εντελώς λανθασμένο ως προς την εκτιμώμενη ύφεση.

Η αξιοπιστία και η εικόνα της Ελλάδας επλήγησαν και από άλλες ενέργειες. Από το πώς ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός διέσυρε τη χώρα του ενώπιον των ξένων αξιωματούχων, δίνοντάς τους λαβή για υποτιμητικά και χλευαστικά σχόλια. Και από το πώς οι Ευρωπαίοι ηγέτες βρήκαν έναν βολικό αποδιοπομαπίο τράγο για να του φορτώσουν όλη τη συστημική κρίση της ευρωζώνης.

Αίφνης οι άμωμοι Ευρωπαίοι του Βορρά, Καθαροί, Αναβαπτιστές, Καλβινιστές, Χρηματιστές, ανακάλυψαν ότι στον ρυπαρό Νότο, τεμπέληδες, πονηροί και κλέφτες Ορθόδοξοι και Καθολικοί, εικονολάτρες και μαριολάτρες, ζούσαν εν ελαίω και οίνω, σπαταλώντας τα δανεικά της ΕΚΤ. Ελάχιστοι μήνες κρίσης ήσαν αρκετοί για να μετατρέψουν την πάγια ευρωρητορική υπέρ συνοχής, ισοτιμίας και αλληλεγγύης, σε ρητορική καχυποψίας, ασυμμετρίας, ανακολουθίας και εκβιασμού. Κι ήταν αυτή ακριβώς η αλλαγή στάσης των Βρυξελών και του Βερολίνου που τροφοδότησε τα βορειοευρωπαϊκά μήντια με εθνοτικό μίσος, ρατσιστικά στερεότυπα και χονδροειδή ψεύδη.

Δυστυχώς για την Ευρώπη, το πρόβλημά της δεν είναι οι Ελληνες. Αυτό το βλέπει πια όλος ο πλανήτης, πλην της ευρωπαϊκής ηγεσίας, η οποία εξακολουθεί να ζητεί την ψυχοπολιτική εξουθένωση της Ελλάδας προς παραδειγματισμόν όλων των άλλων εταίρων και προς εξευμενισμόν του Μολώχ των αγορών. Ματαίως. Τι θα κερδίσει η ετοιμόρροπη ευρωζώνη από την πλανητική ταπείνωση κάποιου Αντώνη Σαμαρά στις εσχατιές της Μεσογείου; Τίποτε υλικό. Το πολύ, να επισπευσθεί η υποβάθμιση της Γαλλίας. Αλλά συμβολικά, το σιδηρούν Βερολίνο στο πρόσωπο της Ελλάδας εφαρμόζει την θεωρία του Καρλ Σμιτ περί εχθρού· τη θεωρεί πλέον εχθρό, ξένη, αλλότρια, και στέλνει αυτό το μήνυμα στον εν προόδω ευρωπαϊκό ερειπιώνα: ότι κατίσχυσε ολοκληρωτικά επί της μικρής Ελλάδος, πρώην εταίρου και νυν ξένου.

no comments
  • Ευάγγελος Βαρελίδης
    REPLY

    Αγαπητοί Φίλοι.
    Νομίζω ότι βλέπετε μόνο το δένδρο και όχι το δάσος. Κατ αρχήν να θυμίσω σε όλους κάποιους ιστορικούς ρόλους που έχουν εν αγνοία μας αλλάξει και γύρισαν τα πράγματα εις βάρος των Λαών.
    Και πρώτα πρώτα την δημιουργία και εξέλιξη της έννοιας του χρήματος.
    Το Χρήμα ως εφεύρεση και σκοπό είχε την θέση οργάνου της εξουσίας, δια την εφαρμογή Δικαίου και μέσου ανάπτυξης πολιτισμού. Αυτός ήταν ο αποδεκτός του ρόλος μέχρι μόλις πριν από 100 χρόνια, όταν ξάφνου, κάποιοι, κατέχοντας άφθονο από αυτό, αποφάσισαν να αλλάξουν ρόλους προσβάλλοντας το θεσμικό δίκαιο. Οργανισμοί Δικαίου όπως ο Ο.Η.Ε. π.χ. έγιναν καραγκιόζηδες των τραπεζιτών και η πολιτική εξουσία με φεουδαρχικά ανταλλάγματα κατάντησε υπηρέτρια επίσης των τραπεζιτών. Επισημαίνω δε, πως όλοι αυτοί ορκίζονται στο όνομα του Θεού από την Εκκλησία να ολοκληρώσουν το έργο τους.

  • aerosol
    REPLY

    «Είναι προφανές ότι η Ελλάδα έχει χάσει την αξιοπιστία της […] κυρίως επειδή η κυβέρνηση Παπανδρέου έλαβε τη βοήθεια του Μνημονίου υποσχόμενη τα πάντα, χωρίς καμία διαπραγμάτευση και κανένα δικό της εναλλακτικό σχέδιο, και εν συνεχεία αθέτησε τις υποσχέσεις της κατά συρροήν.»

    Κατά τη γνώμη μου δεν είναι καθόλου προφανές. Ήταν γνωστό στους Ευρωπαίους πως ούτε το Μνημόνιο είχε σχέση με την πραγματικότητα ούτε -φυσικά- οι υποσχέσεις της κυβέρνησης. Την εξέλιξη της κρίσης σαφώς -και πέραν πάσης αμφιβολίας- μπορούσαν να την αντιληφθούν και οι τεχνοκράτες και ο ΓΑΠ. Είχαν όλα τα στοιχεία στη διάθεσή τους και τους βαθύτερα γνωρίζοντες για συμβούλους.

    [Εδώ μπορούσα να την αντιληφθώ εγώ, ο κανένας, με πηγές δυο-τρία ελληνικά μπλογκ που έπεφταν μέσα με μαθηματική ακρίβεια, τι λέμε τώρα;!]

    Δεν θέλω να ανοίξω εδώ την τεράστια κουβέντα του γιατί κινήθηκαν όπως κινήθηκαν. Αλλά γνώριζαν θαυμάσια και προς τα πού πάει το πράγμα και το μάταιο (ή και εγκληματικό) των προσπαθειών. Δεν υπήρχε αξιοπιστία να χαθεί ή να κερδηθεί ή απογοήτευση για ανώριμες στάσεις. Νομίζω πως αυτά είναι λαϊκής κατανάλωσης.καθρεφτάκια που οι χώρες πουλάν στο εσωτερικό τους.

Leave a Reply

Your email address will not be published.