Η κρίση είναι viral Τα ρεφλέξ της Αριστεράς

Η Ελλάδα θα προλάβει;

Οι ελληνικές εκλογές παίρνουν άλλη διάσταση, κυρίως ως προς το πολιτικό μήνυμα που θα στείλουν εκτός συνόρων, αν τις δουμε με φόντο τις ραγδαίες πλέον εξελίξεις στην Ευρώπη. Η ατζέντα φαίνεται να αλλάζει: από τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη λιτότητα, προς μια κατεύθυνση τόνωσης της ανάπτυξης και ανάσχεσης της ύψεσης.

Οι εκλογές στη Γαλλία ήταν το πρώτο σήμα ότι κάτι άλλαζει: όποιος Πρόεδρος κι αν εκλεγεί, είναι προφανές ότι το Παρίσι εφεξής δεν θα ακολουθήσει πειθήνια τη δημοσιονομική ορθοδοξία του Βερολίνου. Πολύ περισσότερο που πιθανότερος Πρόεδρος είναι ο διακριτικά, πλην σαφώς, «ανυπάκουος» Φ. Ολάντ, στηριγμένος και σε αριστερές ψήφους.

Δεύτερο σήμα, το ράγισμα της Ισπανίας. Ο ιβηρικός γίγαντας, βαριά τραυματισμένος από την ανεργία και το κόστος δανεισμού, υποβαθμίστηκε και απειλεί να παρασύρει όλη την ευρωζώνη. Ο Ισπανός υπουργός Εξωτερικών, περιγράφοντας την τεράστια κρίση της χώρας του, εξέπεμψε SOS προς την Ε.Ε.: «Η Ευρωζώνη είναι σαν τον Τιτανικό. Ένας να πνιγεί, θα πνιγούμε όλοι, ακόμα και οι επιβάτες της πρώτης θέσης». Τρίτο σήμα, ο κλονισμός της Ολλανδίας, στον σκληρό πυρήνα του ευρωβορρά. Αλλα σήματα: ο σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μ. Σουλτς κατηγορεί τον γαλλογερμανικό άξονα για περιφρόνηση των ευρωπαϊκών οργάνων κατά τη σύναψη του δημοσιονομικού συμφώνου και δεν αποκλείει διάλυση της Ε.Ε. Ο βετεράνος Ρομάνο Πρόντι προτείνει άξονα Γαλλίας-Ιταλίας-Ισπανίας. Ο Μάριο Μόντι πιέζει τη Γερμανία να βάλει στην ατζέντα της τον όρο ανάπτυξη.

Ολα κινούνται, όλα πάνε να αλλάξουν. Ωστε το πολιτικό διακύβευμα στο ελληνικό εργαστήριο παύει να είναι η μονοδιάστατη στοίχιση υπέρ ή εναντίον του Μνημονίου. Το Μνημόνιο ως μοντέλο πιθανόν να πεθάνει σύντομα. Ιστορικό ζητούμενο είναι οι προτάσεις για παραγωγική ανασυγκρότηση και εφικτή, βιώσιμη ανάπτυξη, οι προτάσεις για πολιτική αναγέννηση. Το ερώτημα είναι: Η Ελλάδα θα προλάβει να συμπεριληφθεί σώα στο νέο ευρωπαϊκό τοπίο;

3 Σχόλια
  • ο δείμος του πολίτη
    REPLY

    Όσο το πρόβλημα της ανυπακοής ήταν μόνο στην Ελλάδα ήταν εύκολο για την προπαγάνδα των Γάλλων και των Γερμανών να μιλούν μόνο για τους Έλληνες. Όσο περνά ο καιρός και η κρίση γίνεται κοινωνική και στην Ισπανία και την Ιταλία, αποδεικνύεται η χαζομάρα εκείνης της δημαγωγίας.

  • defencegreece
    REPLY

    Οι λαοί ξεσηκώνονται και αυτοί τη φορά κανένας χίτλερ ή τσόρτσιλ δεν θα τους χρησιμοποιήσει σαν πιόνια τους

  • Ανώνυμος
    REPLY

    Η Ελλάδα θα προλάβει;

    Μας θυμίσατε μια σχετική ατάκα από την ελληνική ταινία «Ο Φανούρης και το σόι του» όπου ο Γιάννης, ο ελληνοαμερικάνος αδελφός του Φανούρη, ξυπνώντας στο φτωχικό πατρικό σπίτι, την πρώτη μέρα μετά το υπερατλαντικό ταξίδι του από την Αμέρικα, αραδιάζει στον Φανούρη τις σοφίες του (σε άπταιστα ελληνοαμερικάνικα – εδώ μεταφρασμένα σε σκέτα ελληνικά):

    «Ο Πολιτισμός τρέχει Φανούρη… Και πρέπει να τρέξεις κι εσύ, αν θες να είσαι πολιτισμένος».

    Μέχρι τώρα τρέχαμε να προλάβουμε να συμπεριληφθούμε στο παλιό ευρωπαϊκό τοπίο (και να «ανακτήσουμε» μέσα σ’ αυτό τη «χαμένη αξιοπιστία» μας). Από τώρα και μετά (που το παλιό τοπίο «καταρρέει») θα τρέχουμε να προλάβουμε να συμπεριληφθούμε στο νέο ευρωπαϊκό τοπίο (με τα συνεπακόλουθα που αυτό θα απαιτεί). Το ζήτημα είναι να τρέχουμε πάντα να προλάβουμε. Το ποιο θα είναι το καρότο κάθε φορά, το καθορίζουν άλλοι. Οι μόνοι που παραμένουν ίδιοι, είναι αυτοί που διαρκώς αναλαμβάνουν (και πάντα με το αζημίωτο) το «ιερό καθήκον» να μας εξηγούν ποιο είναι το «νέο» καρότο.

Leave a Reply

Your email address will not be published.