Μεταξύ φόβου και απόγνωσης Βορά στον φόβο

Χαμένοι στα μάτια δικών μας και ξένων

Aθενς, Σύνταγκμα, Τσίπρα… Ο ρεψενιονίστ στο νεοϋορκέζικο ξενοδοχείο είναι ενημερωμένος για τα ελληνικά πράγματα,ακόμη και για τις εκλογές, διαβάζει Νιου Γορκ Τάιμς. Μιλά με βαριά προφορά, είναι Ισραηλινός και μας θυμίζει ότι στην πατρίδα του τρελαίνονται για ελληνική μουσική.

Στο εστιατόριο Four Seasons ο Ιταλός μαιτρ αστειεύεται παρομοίως: Πληρώνετε με ευρώ, με δολάρια, με δραχμές; Ολοι φέρονται φιλικά, παρά τον σκωπτικό τόνο, εντούτοις διαπιστώνουμε μια ρωγμή στη φιλελληνική στάση. Ο συνδαιτημόνας μου, βαθύς γνώστης της αμερικανικής πραγματικότητας, σπεύδει να μου εξηγήσει: Εχει γίνει μεγάλη ζημιά στην φήμη της χώρας, όλοι μένουν σε μια πρώτη ανάγνωση, στο πάθημα της Ελλάδας, δεν κοιτούν τι υποφέρουν οι άλλοι Ευρωπαίοι, Πορτογάλοι, Ιρλανδοί, Ισπανοί· αναπαράγουν το αφήγημα ότι η Ελλάδα έπεσε πρώτη και παρέσυρε τους άλλους· στους πελάτες του που χάνουν χρήματα εξαιτίας της κρίσης, ο κάθε τραπεζίτης ή κερδοσκόπος για να ξεφύγει απαντά: φταίει η Ελλάδα…

Ακόμη και οι φιλοπάτριδες ομογενείς δεν κατανοούν ακριβώς τι συμβαίνει στην Ελλάδα. Τους λείπει η εν τω βάθει ενημέρωση για την καταστροφή των μεσοστρωμάτων και την αναδυόμενη ανθρωπιστική κρίση, νομίζουν ότι το πρόβλημα της χώρας είναι κατά βάσιν διαχειριστικό. Είναι θυμωμένοι για την αδράνεια και τον συβαριτισμό που επέδειξαν οι Ελλαδίτες αδελφοί, αδυνατούν να χωρέσουν αυτό το λάιφστάιλ στη σκληρή αμερικανική εργασιακή ηθική τους, παρ’ όλ΄αυτά επιθυμούν να βοηθήσουν με κάθε τρόπο, η φιλοπατρία τους είναι ανιδιοτελής και φλογερή. Θυμούνται όμως ότι διάφοροι υπουργοί έφταναν στη Νέα Υόρκη και αλλού, κατέλυαν σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία, μοίραζαν λόγια και υποσχέσεις και δεν προχωρούσαν καμία συμφωνία σε πρακτικό επίπεδο. Απόντος οποιουδήποτε εθνικού σχεδιασμού και πλαισίου υποδοχής, καμία επένδυση δεν προχώρησε, πολλώ μάλλον το περίφημο ομόλογο της Διασποράς, σαν τα ομόλογα που εξέδιδε τακτικά το Ισραήλ τη δεκαετία του ’50. Αντ’ αυτών η Ελλάδα ετέθη άρον άρον στον Μηχανισμό Στήριξης και απώλεσε τη δυνατότητα κάθε άλλης χρηματοδότησης.

Το σκώμμα των ξένων και ο θυμός ή η δυσπιστία των Ελλήνων της Διασποράς δείχνουν το μέγεθος της σοβαρότερης ίσως απώλειας, της απώλειας του συμβολικού κεφαλαίου. Η Ελλάδα κέρδισε την αμέριστη εκτίμηση της διεθνούς κοινής γνώμης με το Οχι του 1940 και την Αντίσταση εναντίον των κατοχικών δυνάμεων. Η δικτατορία του ’67 δεν χρεώθηκε στον ελληνικό λαό, αντιθέτως τροφοδότησε αισθήματα συμπαράστασης και συμπάθειας, και στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Η πτώση του 2010, όμως, στα μάτια των ξένων είναι ανεξήγητη, γεννά δυσπιστία· αποσυνδέεται από τη γενικότερη διεθνή κρίση και την ασθένεια της ευρωζώνης· ακόμη και οι καλόπιστοι υποκύπτουν στα στερεότυπα του οκνηρού και διεφθαρμένου Ελληνα. Γιατί;

Διότι φταίξαμε κι εμείς. Οχι μόνο διότι δεν υπερασπιστήκαμε τα όποια δίκια μας, αλλά διότι φανήκαμε ανίκανοι να καταρτίσουμε ένα εθνικό σχέδιο σωτηρίας λυσιτελές και εφικτό, να το διαπραγματευτούμε, να το επιβάλουμε, και να το τηρήσουμε με συνέπεια προς όφελος του ελληνικού λαού πρωτίστως. Η πολύπλευρη κρίση βρήκε την Ελλάδα χωρίς ηγεσία, χωρίς διανοητικό και ψυχικό απόθεμα, χωρίς σπονδυλική στήλη, και την τσακίζει. Η ήττα είναι πολιτική.

no comments
  • ο κανένας (@etceteria)
    REPLY

    Φυσικα το world «poverty tour» του ΓΑΠ νωρίς στο 2010 επαιξε το ρολο του… Οι ελληνες «ειναι ετσι αλλοιως γιουβετσι» σε παγκοσμια μεταδοση μονο και μονο για να μην παρει τα λεφτα υπαρχουν πισω και να μην lose international face, ο εδω και 30 χρονια συστημικος ΓΑΠ

  • ο δείμος του πολίτη
    REPLY

    Δε θα διαφωνήσω στο καταληκτικό συμπέρασμα, αλλά την υπεράσπιση αυτή δεν την είχαμε στο χέρι μας. Την είχαν οι κυβερνώντες που επέλεξαν πρώτα να μας διασύρουν και μετά να μας «σώσουν».
    Αλλά τη λύση την έχουν έτοιμη: ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει και για την Ισπανία.

  • Ανώνυμος
    REPLY

    Κρίμα… Δεν ρωτήσατε πώς λέγεται το «εγκέρθιτο» στα ελληνοαμερικάνικα, στα εβραιοαμερικάνικα, στα γερμανοαμερικάνικα… Είναι μια νέα λέξη της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας, αλλά γνώριμη σε αυτούς από αιώνες. Είμαι σίγουρος πως θα σας απαντούσαν με τη γλώσσα του σώματος, σε στάση προσοχής. Όλοι τη γνωρίζουν αυτή τη γλώσσα. Αν μάλιστα, κατόπιν, τους ρωτούσατε να σας πουν αν ξέρουν την έκφραση «σκύψε γκιαούρη», πάλι μέσω της διεθνούς γλώσσας του σώματος θα είχατε την απάντηση. Θα έπεφταν όλοι στα τέσσερα και θα σας κουνιόντουσαν χαριεντιζόμενοι σαν γιουσουφάκια. Όπως προσπαθούν να μας πείσουν να κάνουμε τώρα, όσοι δεν σκύβουμε, για να ανακτήσουν όσοι έσκυβαν μια ζωή, τη «χαμένη αξιοπιστία» τους.

  • blackboy1955
    REPLY

    Δεν είναι μόνο οι ξένοι είναι και οι Πασοκονεοδημοκρατία που πιστεύει βαθιά πως φταίνε οι Έλληνες και η νοοτροπία τους. Είναι ακριβώς αυτός ο λόγος που επέλεξαν να επιβάλουν δια της βίας τα τελευταία δύο χρόνια τον εκσυχρονισμό της κουλτούρας των Ελλήνων. Και εξηγούμαι:
    – δια της βίας διότι κανέναν εκλογικό σώμα δεν τους νομιμοποίησε να εκτελέσουν τη μνημονιακή πολιτική.
    – τη κουλτούρα των Ελλήνων θέλουν να αλλάξουν με τις ιδιωτικοποιήσεις και τις μειώσεις μισθών.

    Είναι προφανές πως μέσω του μνημονίου προωθήθηκαν και ορθά μέτρα: ενιαίο ταμείο ασφάλισης για όλους (;;;) τους Έλληνες, ενιαίο μισθολόγιο για τους Δημόσιους υπαλλήλους (αλήθεια γιατί όχι και για όλους τους υπαλλήλους του Ιδιωτικού τομέα;).

    Μένουν κι άλλα να γίνουν. Με μια προϋπόθεση: δημοκρατία τώρα για όλους.

Leave a Reply

Your email address will not be published.