image Η Ιταλία τραντάζει την ασταθή Ευρώπη Ανυπεράσπιστα

Η τιμωρία μόνη δεν είναι αρκετή

Η βαριά καταδίκη του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου προκάλεσε δύο ταυτόχρονες αντιδράσεις: επικρότηση της τιμωρίας, αλλά και έκπληξη για την επιβληθείσα ποινή. Επιτέλους, να μπει ένας διεφθαρμένος πολιτικός στη φυλακή. Αλλά ισόβια;

Οι δύο αντιδράσεις δεν είναι αντινομικές· συμπληρωματικές είναι: η μία προέρχεται από τον πολίτη, η άλλη από τον άνθρωπο. Και εν συνεχεία, οι δύο συντίθενται σε έναν πιο περιεκτικό και ευρύ συλλογισμό: η διαφθορά ευθύνεται κυρίως για τη δεινή κρίση που παραλύει τη χώρα και βασανίζει τους ανθρώπους. Διεφθαρμένοι πολιτικοί και επίορκοι δημόσιοι λειτουργοί αδιαφόρησαν και υπονόμευσαν τις αναγκαίες προσαρμογές της οικονομίας, χρηματίστηκαν για εξοπλισμούς, προμήθειες και έργα του Δημοσίου, συχνά περιττά ή ακατάλληλα, επέβαλαν ομερτά και τρόμο σε όλη την υπόλοιπη διοίκηση, διέχυσαν τη διαφθορά σε όλο το κοινωνικό σώμα ως τρόπο διοικείν και ως κυρίαρχο ήθος.

Η δημοκρατία δεν πρέπει να φέρεται εκδικητικά, αλλά δεν μπορεί να υπομένει επί μακρόν τον ευτελισμό της από ανάξιους λειτουργούς και αιρετούς ηγέτες, διότι αυτοακυρώνεται. Η καταδίκη του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης σε ισόβια προοικονομεί βαριές ποινές σε αρκετές άλλες δίκες που εκκρεμούν, με κατηγορούμενους ανθρώπους που διαχειρίστηκαν πλημμελώς δημόσιες υποθέσεις. Πολλοί έχουν χάσει τον ύπνο τους. Ορθώς. Πρόκειται για ανθρώπους που πολιτεύθηκαν με τρομερή αλαζονεία, που αισθάνονταν ανέλεγκτοι, υπεράνω κανόνων και νόμων, αιώνιοι νομείς της εξουσίας και όχι υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος. Αλλωστε, κάποιοι εξ αυτών εξακολουθούν να βρίσκονται σε καίριες θέσεις του κράτους, αυτού που οι ίδιοι οδήγησαν στη χρεοκοπία, επιδιδόμενοι στο πλιάτσικο που ακολουθεί κάθε χρεοκοπία και διαχειριζόμενοι την αποικιοποίηση του ερειπιώνα.

Η τιμωρία, άρα, έχει παραδειγματικό χαρακτήρα. Και δρα ενισχυτικά για το δημοκρατικό φρόνημα που τόσο έχει υποφέρει τα τελευταία πολλά χρόνια από την κατά συρροήν παραγραφή αξιόποινων πράξεων πολιτικών προσώπων. Ολα τα μεγάλα σκάνδαλα πέρασαν από τα όργανα της Βουλής και κανένα δεν κατέληξε σε παραδειγματική τιμωρία. Αυτή η σκανδαλώδης απαλλαγή των επίορκων, η ομερτά μεταξύ φυλάρχων και κλεπτοκρατών, υπονόμευε διαρκώς την ισονομία και την ισοπολιτεία, τραυμάτιζε διαρκώς το πολίτευμα, και κλόνισε εντέλει την πίστη των πολιτών στη δημοκρατία. Η οικονομική καταστροφή, η πτώχευση, ήταν η υλική έκφραση της ήδη συντελεσθείσας ηθικής φθοράς.

Πόσο βαθιά θα πάει η τιμωρία των επίορκων; Θα θυσιαστούν μερικοί ήδη ξοφλημένοι και καμένοι, για να εξευμενιστεί το πλήθος, χωρίς να θιγούν οι μεγάλοι υπαίτιοι; Δεν το ξέρουμε. Ελπίζουμε ωστόσο η τιμωρία να μην είναι μαζική και τυφλή, αφενός, αλλά και να μην ξεφουσκώσει, να είναι δίκαιη και παραδειγματική· αφετέρου, να δράσει προωθητικά για την εκ παραλλήλου ανασυγκρότηση των θεσμών και την αναγέννηση της πολιτικής. Η τιμωρία μόνη δεν είναι αρκετή· απαιτείται υπέρβαση και αναδημιουργία.

no comments
  • aftercrisis
    REPLY

    Έχει νόημα η ποινή φυλάκισης σε περιπτώσεις ατομικής ιδιοποίησης δημόσιων αγαθών; Αμφιβάλλω.
    Αντί να παρέχουν οι πολίτες «στέγη τροφή και προστασία» (με στέρηση της ελευθερίας), μήπως είναι πιό δίκαιο και ηθικό η δικαιοσύνη της δημοκρατίας να μη στερεί την ελευθερία των ενόχων, αλλά να τους αποστερεί από περιουσιακά στοιχεία, κινητά ή ακίνητα; Εν πάσει περιπτώσει, ισόποσα με τα δημόσια που ιδιοποιήθηκαν.
    Άς συνεχίσουν ελεύθεροι, αλλά όχι ωραίοι και όχι «ευκατάστατοι».
    Αναρωτιέμαι, ίσως εν συγχύσει …

  • Γιώργος Τσεμπερόπουλος, κινηματογραφιστής, Καισαριανή, Αθήνα, Ελλάδα
    REPLY

    Οι εκλεγμένοι βουλευτές όλων των επιτροπών της Βουλής που ‘εκλεισαν’ όλα τα σκάνδαλα στο ντουλάπι, δεν είναι επίορκοι? Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΚΑΙ Η ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΧΤΕ ΤΟ @neosyntagma – neosyntagma.net

  • 4essera
    REPLY

    Κανένας σας δεν το έχει ξαναδεί το έργο; Πρώτα «υπερφόρτωση» του θέματος στα ΜΜΕ, γρήγορα θα ξεχαστεί εντελώς, η έφεση θα εκδικαστεί ταχέως (μόλις ξεχαστεί το θέμα), τα ισόβια θα εκπέσουν σε δεκαετή-εικοσαετή φυλάκιση, σε 3-4 χρόνια θα είναι έξω και τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ τον περιμένουν. Όσοι λοιπόν το έχουν ξαναδεί το έργο, γνωρίζουν ότι μόνο ένας δρόμος υπάρχει πλέον. Στον δρόμο αυτό, υπάρχουν οι ποινές για τους ενόχους γενοκτονίας, αδίκημα μη παραγραφέν ως γνωστό.

Leave a Reply

Your email address will not be published.