Στους ποπ Καίσαρες αρέσει η αρένα Από μακριά, όλα είναι αληθινά

Η πόλη έγινε ντροπή

Δεν χρειάζεται να συμβαίνει κάποια διαδήλωση για να πάθει συμφόρηση η Αθήνα· τελεί μονίμως εν αποπληξία. Η εικόνα της πρωτεύουσας εδώ και πολλούς μήνες είναι εικόνα τριτοκοσμικής μητρόπολης, μείον τον εξωτισμό. Η κυκλοφορία είναι μαρτυρική, για εποχούμενους και πεζούς. Τα στενά πεζοδρόμια είναι κατειλημμένα και ρημαγμένα. Οι δρόμοι αδιάβατοι. Και στις παρυφές επικρατεί βρωμιά.

Η αναγκαστική διέλευση από το αθηναϊκό κέντρο κατακλύζει άγχος τον πολίτη· κάνει ότι δεν το σκέφτεται, λειτουργεί σαν αυτόματο για να γλιτώσει λίγο στρες, περιμένει καρτερικά το φορτηγό να ξεφορτώσει εμφιαλωμένα στην Ακαδημίας, κορνάρει διακριτικά, ελίσσεται ανάμεσα σε λακούβες και κάδους, σφίγγει τα δόντια, έως ότου περάσει η δοκιμασία. Ετσι θωρακισμένοι κι αναίσθητοι κυκλοφορούμε στην πόλη, κι έτσι δεν βλέπουμε πια τον παραλογισμό, την αυθαιρεσία, την ακηδία και την περιφρόνηση του δημόσιου χώρου, από όλους, αλλά κυρίως από τους δημοτικούς άρχοντες, από τις αστυνομικές αρχές και από την πολιτική ηγεσία.

Είναι ντροπή. Ελάχιστα τετράγωνα από τη Βουλή των Ελλήνων, το πρωθυπουργικό μέγαρο και το Δημαρχείο, κυβερνά η ανομία. Στους κεντρικότερους δρόμους, Σόλωνος, Σκουφά, Ακαδημίας, Ιπποκράτους, Συγγρού, παντού, ΙΧ παρκάρουν παρανόμως, SUV διπλοπαρκάρουν με θράσος, φορτηγά ξεφορτώνουν ολημερίς με αναίδεια, μοτοσικλέτες, περίπτερα, ψυγεία και τραπεζοκαθίσματα εξαφανίζουν τα πεζοδρόμια, συνεργεία ξεκινούν εργασίες καταμεσήμερο κι αφήνουν πίσω τους συντρίμμια. Και παντού σκουπίδια, ασάρωτες γωνιές, ρημαγμένες πλάκες, διαλυμμένα ρείθρα, ανασκαμμένοι δρόμοι.

Είναι ντροπή. Αυτή η ασυδοσία, η βαριά δυσλειτουργία, η τόση νοσηρότητα, είναι ντροπή για όλους. Αυτό το χάλι είναι εικόνα του πολιτικού μας πολιτισμού· αυτό το χάλι δείχνει πώς αντιλαμβάνεται την πόλη του ο εκλεγμένος Δήμαρχος, δείχνει πώς εκτελεί το καθήκον του ο Αρχηγός της Αστυνομίας, δείχνει πόσο πονάνε τον τόπο οι τόσοι συναρμόδιοι υπουργοί. Ντροπή τους και ντροπή μας.

Ας απαγορευτεί καθολικά η κυκλοφορία ΙΧ στον ιστορικό δακτύλιο· ας εφαρμοστούν διόδια· ας γενικευτεί η ελεγχόμενη στάθμευση, ας κατάσχονται οι άδειας κυκλοφορίας των παρανομούντων. Ας γίνουν όλα μαζί και ταυτοχρόνως, ας γίνει κάτι άλλο, πιο ριζοσπαστικό. Αλλά ας γίνει κάτι, τώρα, επειγόντως, αμέσως. Γιατί έτσι όπως ζούμε βγάζουμε τα μάτια μας. Γιατί η πόλη είναι αβίωτη, μας βαραίνει, μας λιώνει.

Η πόλη έγινε η ντροπή μας.

Καθημερινή 18.04.2008

buzz it!

no comments
  • Αθήναιος
    REPLY

    Οι Δήμαρχοι Αθηναίων παραδοσιακά νομίζουν πως εκλέγονται για να ασκούν εξωτερική πολιτική και όχι το έργο του δημάρχου. Η Αθήνα πραγματικά ποτέ δεν ήταν τόσο χάλια και ο νυν δήμαρχος μιας από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις.

  • Αντώνης
    REPLY

    Θέλω να υπογραμμίσω τη μοιρολατρική αναισθησία των Αθηναίων, που παρατήρησα κι εγώ. Στη Σαλονίκη, οι άνθρωποι ακόμη γκρινιάζουν, δυσαρεστούνται, μιλούν για το αίσχος -άλλο αν χρησιμεύει σε τίποτα. Και κατά την άποψη μου η Θεσσαλονίκη είναι παράδεισος μπροστά σ’ αυτό που υπάρχει εκεί χάμου (όχι επειδή οι δήμαρχοι ή ο κόσμος είναι αλλιώς, μόνο λόγω μεγέθους).

  • S G
    REPLY

    Το κεντρο της Αθηνας παντα ειχε τα χάλια του, ισα ισα τωρα μαλλον οριακα ομορφαινει. Το θεμα ειναι ομως οτι το χαος επεκτεινεται σε ολη την πολη με ταχυτατους ρυθμους. Η αθηναϊκη αναρχια, κακαισθησια και αδιαφορια εξαπλωνεται σαν την πανουκλα και πλημμυριζει την Αττικη…

  • Βασιλική Σιάπκα
    REPLY

    Ως μέτοικος της Αθήνας τα τελευταία είκοσι τρία χρόνια έχω ζήσει και τις αλλαγές και την ασχήμια της τα πρώτα χρόνια. πολλή ασχήμια! θυμάμαι, ερχόμενη από τα Γιάννενα, μια αξιοπρεπής πόλη, με είχε σοκάρει η βρωμιά που βρήκα σε τούτον τον τόπο. Θυμάμαι την δημαρχία Έβερτ, την δημαρχία Μπέη, αδιάφοροι για το περιβάλλον έως αηδίας, η μόνη αισθητική συμβολή του Έβερτ ήταν η πρωτότυπη για εκλογικά ήθη αφίσα του (πίνακας του Σταθόπουλου). Μετά ήρθε ο Αβραμόπουλος που θέλησε να την κάνει βορειοευρωπαϊκή πρωτεύουσα και έχουνε μείνει τα ίχνη του, δυστυχώς έμεινη και η βεβήλωση των μαρμάρινων πεζοδρομίων που τα αντικατέστησε με αυτά τα πανάθλια κόκκινα πλακάκια, μόνον η Τράπεζα της Ελλάδας επέβαλε να είναι κόκκινα μεν μάρμαρα δε. Τί σχέση έχει αυτό το κόκκινο πράμα που συντροφεύει το βλέμμα μας στο περπάτημά μας με το φως αυτής της πόλης; καμμία… μετά ήρθε η Ντόρα που έβαλε λουλούδια, σαν γυναίκα αναμενόμενο.και τώρα ο Νικήτας που δεν τον πνίξαν οι χαμένες ψυχές της πόλης τούτης, αλλά αφού είπε εκείνο το μοναδικό «εγώ δεν θα γίνω μπόγιας ψυχών» δεν μπορεί κάτι καλό θα αφήσει σε αυτή την πόλη κι ας μην είναι για μας τους μικρομεσαιοαστούς…
    Θα συνεχίσω.
    Βασιλική Σιάπκα

  • Βασιλική Σιάπκα
    REPLY

    Κι ερχόμαστε τώρα στην Πόλη υπό ασφυξία. Προχθές απεργήσανε οι οδηγοί για δυό συναδέλφους τους που απολυθήκανε. Όταν αρμαθιάζαμε καπνό, ερχόταν η γιαγιά η Τσιάντα και βοηθούσε, ένοιωθε πως ήταν ακόμη μέλος της ομάδας… της όποιας ομάδας. Η ομάδα δεν πετάει κανέναν. Στον οργανισμό μου όταν κάποιος είναι «προβληματικός» θα βρεθεί κάποια θέση που υπάρχει ανάγκη βελτίωσης των υπηρεσιών και θα συνδράμει. Οι οδηγοί έζησαν ξαφνικά την απάνθρωπη κατάλυση της ομάδας. Και οι κάτοικοι των Αθηνών δεν ζουν την ντροπή τους, γιατί αυτή η πόλη είναι για πολλά και σε πολλά η τιμή τους, είναι πόλη δουλειάς μη το ξεχνάμε, δεν είναι πόλη φοιτητοδιακοπών, μα ζουν αργά και βασανιστικά μέρα με τη μέρα την ανεπιστρεπτί απώλεια της ομάδας. Κάποιοι αντιστεκόμαστε. Χωρίς να κάνουμε τους απέναντι εχθρούς. Γιατί ξέρετε τί μαγεία είναι εκεί που περιμένει ο άλλος να τον βρίσεις, εσύ να τον κοιτάξεις στα μάτια, να σιωπήσεις, να του χαμογελάσεις και να τον παρακαλέσεις να αφήσει λίγο χώρο για να περάσεις; χαλί γίνεται να τον πατήσεις… Γιατί ξάφνου νοιώθει και πάλι πως ανήκει σε μια ομάδα…
    Αυτά.

  • Ναυσικάα
    REPLY

    Θα ήθελα να τονίσω μετ’ επιτάσεως την ευθύνη που έχουν πολλοί εποχούμενοι για την ασχήμια που μας περιβάλλει. Η τριτοκοσμική (αμερικανόφερτη;) εμμονή του Έλληνα με το αυτοκίνητό του και η κακή συμπεριφορά του όταν οδηγεί χρήζουν αναλύσεως.

    Βέβαια και στα μέσα μαζικής μεταφοράς, με εξαίρεση το μικρούλικο μετρό, δεν αισθάνεται κανείς ακριβώς Ευρωπαίος. Νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα να απαιτήσουμε καλές συγκοινωνίες, αντάξιες μιας ευρωπαϊκής χώρας που σέβεται τους πολίτες της.

    Όσο για τα ροζ πεζοδρόμια, δεν μου φαίνονται τόσο άσχημα εξ ορισμού, όμως υποβαθμίζονται αφενός λόγω πρόχειρων επιδιορθώσεων, αφετέρου λόγω των ανεξίτηλων μελανών λεκέδων από τις μουριές. Κάποια άλλη λύση πρέπει να βρεθεί για την Αθήνα. Και βέβαια τα λευκά μάρμαρα στην Πλατεία Συντάγματος, που βρομίζουν πολύ γρήγορα και το καλοκαίρι σε τυφλώνουν, πρέπει κι αυτά να αντικατασταθούν.

    Άκουγα προ καιρού μια εκπομπή στον ΣΚΑΪ με θέμα τα πεζοδρόμια και τους δρόμους της Αθήνας, όπου έπεσε η ιδέα να χρησιμοποιηθούν οι γκρίζοι κυβόλιθοι που απαντούν στην Ευρώπη. Σε αυτή την πρόταση αντέδρασε έντονα η κυρία Πιπιλή, με μoναδικό επιχείρημα ότι κάτι τέτοιο θα δυσκολεύει στο περπάτημα τις γυναίκες που φορούν τακούνια! Αυτό, σχετικά με το επίπεδο της σοβαρότητας (και) των δημοτικών αρχόντων μας.

  • Μύρων Κατσούνας
    REPLY

    Τα αυτά mutatis mutandis ισχύουν και για τον ένδοξο Περαία μας, που, εκτός από την κυκλοφοριακή του αποπληξία τις περιβόητες ώρες αιχμής και όχι μόνο, διανύει μία από τις πλέον βρώμικες περιόδους του, εξ επόψεως δημόσιας υγιεινής..
    Αλλ’ ευτυχώς το κέντρο του είναι μικρό και περπατιέται..
    Αναρωτιέμαι, όμως, εάν τα πράγματα ήταν ποτέ διαφορετικά (αλήθεια πότε;)

Leave a Reply

Your email address will not be published.