Γιατί να αισιοδοξούν οι Ελληνες; Αγράμματοι αναγνωρισμένοι υπό του κράτους

Αυτοί δεν ντρέπονται· οι άλλοι τι κάνουμε;

Δεν ντρέπονται. Καθόλου. Γιατί δεν ξέρουν τι σημαίνει ντροπή. Δεν τη θυμούνται, αν ποτέ την ένιωσαν.

Γιατί δεν έχουν καμιά αναστολή, κανένα φρένο.

Γιατί μόνη κινούσα δύναμη είναι η απληστία.

Γιατί δεν διαθέτουν καμιά φιλοδοξία, ενώπιον κοινωνίας ή ιστορίας.

Γιατί κρατιούνται στη ζωή μόνο με τα βασικά ένστικτα: αυτοσυντήρηση και αναπαραγωγή. Αυτόνομο νευρικό σύστημα, γαστρεντερικός σωλήνας, γενετήσιοι αδένες.

Γιατί ορισμένως είναι τύποι ευκατάστατοι, εύποροι, προικοθήρες, σκαφάτοι, καλοταϊσμένοι, σένιοι, απολύτως ικανοποιημένοι με τους εαυτούς τους.

Γιατί είναι κατά συρροή ανεπάγγελτοι, ξεσκολισμένοι της τράκας, καλλιτέχνες σελέμηδες, διδάκτορες της μίζας.

Γιατί όταν τους φτύνουν, αυτοί απορούν που γύρισε ο καιρός σε νοτιά κι έφερε υγρασία.

Γιατί δεν έχουν, και δεν θέλουν να έχουν, καμία επαφή με την πραγματικότητα· με τις αγωνίες, τις αξίες, τις αντιφάσεις, τις συγκρούσεις, τις επιδιώξεις, τους αγώνες των κανονικών ανθρώπων της πραγματικής ζωής.

Γιατί έχουν ξεχάσει τι εστί πραγματικότητα· έχουν ξεχάσει από πού προήλθαν, τι ήταν οι ίδιοι, τι ήταν οι γονείς τους, οι συμμαθητές και φίλοι τους. Εχουν ξεχάσει τι είναι η ζωή.

Γιατί είναι απνευμάτιστοι· ανίκανοι να οσμιστούν το παρόν, να συλλάβουν το πνεύμα του καιρού.

Γιατί το πραγματικό γι’ αυτούς είναι η επαφή με την εκλογική τους περιφέρεια, δηλαδή, την κοινωνία στην πιο περίπλοκα γλοιώδη μορφή της: επαιτούσα και απαιτούσα.

Γιατί το πραγματικό τους είναι οι παρέες τους: επιχειρηματίες του γλυκού νερού, μαυροεισοδηματίες, ραντιέρηδες, ομόσταυλοι.

Γιατί το πραγματικό τους βρίσκεται στα VIP των γηπέδων και των αεροπλάνων, πίσω από ψηλούς μαντρότοιχους στη Μύκονο και στο Πόρτο Χέλι, μακριά από τα μάτια της πλέμπας, μακριά από το ιδρωμένο πλήθος.

Γιατί το πραγματικό μεταφέρεται από σωφεραίους και μπόντιγκαρντ: «Μάλιστα, κύριε υπουργέ! Αμέσως, κύριε πρόεδρε!». Αυτός είναι ο λαός τους.

Γιατί το πραγματικό σερβίρεται από τους μετρ των ρεστοράν, από γκαρσόνια σε δεξιώσεις, από καμαρότους σε σκάφη. Κι όσο πιο πλούσιο το πουρμπουάρ, τόσο πιο βαθυστόχαστη η κοινή γνώμη: «Μάλιστα, κύριε Λάκη! Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Μάκη! Να ’στε καλά, κύριε Ακη! Ευχαριστημένοι όλοι, κύριε Σάκη;» Ολα καλά, ρε! Ολα καλά! Αυτός είναι λαός…

Γιατί είναι ανθρωπάκια:

«Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Ενας τυχαίος, αστείος άνθρωπος»

(Κ.Π. Καβάφης)

Γιατί κι εμείς, ο λαός, τους ανεχόμαστε. Παρότι δεν τους εμπιστευόμαστε. Παρότι τους χλευάζουμε.

Γιατί μετά την ημερήσια δόση χλεύης, τους φθονούμε και θέλουμε να τους μοιάσουμε.

Γιατί πότε πότε ξεγελιόμαστε και τους παίρνουμε στα σοβαρά: «Το μυστικό του δημαγωγού είναι να παρουσιάσει τον εαυτό του τόσο ανόητο όσο είναι οι ακροατές του, ώστε να πιστέψουν ότι είναι τόσο έξυπνοι όσο αυτός» – Καρλ Κράους, υποκλίνομαι…

Γιατί τους μοιάζουμε, υπό κλίμακα – μαραζώνοντας στην απέραντη καφετέρια Η Ελλάς.

Γιατί η δημοκρατία μακρύνει, μικραίνει. Βουλιάζει στην υπαίθρια ταβέρνα, με φωτεινές γιρλάντες, με κιλοβάτ στα μεγάφωνα, με ηλεκτρονικό βαλς σε λούπα.

Γιατί η ρηχή συνείδηση δεν αφήνει τον μαστροπό λαό να αναλάβει την ευθύνη του εαυτού του, την τύχη του· θέλει πάντα κάπου αλλού να την ακουμπήσει, κάποιος άλλος να φταίει για την κατάντια του.

Γιατί αυτοί δεν ντρέπονται· οι άλλοι τι κάνουμε;

«Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ’’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.
Aλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.»

(Κ.Π. Καβάφης)

15 Σχόλια
  • Λάκης Φουρουκλάς
    REPLY

    Ωραία τα λες. Και λίγα έγραψες. Το κακό είναι ότι όσο περνάει ο καιρός μοιάζουμε όλοι να έχουμε πια συνηθίσει σ’ αυτό το έκτρωμα “δημοκρατίας”

  • Καπσουλης
    REPLY

    Να εισαι καλα Νικολα.
    Τα κειμενα σου ειναι απο τις λιγες οασεις που στολιζουν την ερημο γυρω μας.Μπορει να επεκτεινεται καθημερινα αλλα μεσα μας δεν θα μπει.Κουραγιο.

  • tsopanis
    REPLY

    {Γιατί αυτοί δεν ντρέπονται· οι άλλοι τι κάνουμε;}

    Προσπαθούμε να μάθουμε να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας;
    Μπορεί… Μακάρι…

    @χρήστος
    {Οι άλλοι να γνωριστούμε. Χωρίς κοινωνία δε γίνεται τίποτα.}

    Χαίρω πολύ, Lykos…

  • manos
    REPLY

    Απ’ ό,τι φαίνεται αυτόν τον τέταρτο ετοιμάζουν τώρα, για να καθαρίσει το στάβλο. Αυτόν που θα μας παγιδεύσει καλύτερα… στα μπαλώματα. Και αυτόν τον τέταρτο περιμένουμε ως λυτρωτή, φοβάμαι.

  • Βασιλική Σιάπκα
    REPLY

    Αντιστεκόμαστε Νίκο Ξυδάκη, όπου και όπως μπορούμε, και υπερασπιζόμαστε τις αρχές και τις αξίες μας και βασανιζόμαστε καθημερινά γι΄ αυτό και κάποιες φορές μένουμε και άφραγκοι στο τέλος της μέρας. κι ούτε το κάνουμε μπαϊράκι, κι ούτε το καμαρώνουμε, αλλά υπάρχουμε. να γράψεις και για μας μια μέρα, :)
    ΥΓ, εψές διάβαζα του βιβλίο του Σκάλκου, Αλήθειες για τον Φιλελευθερισμό, μετά διαπίστωσα πως ο μόρτης τα έχει και στο διαδίκτυο τα κειμενά του, αλλά χαλάλι, άλλη αίσθηση το χαρτί…, και θαρρώ ταιριάζει γάντι εδώ ετούτη η χαρακτηριστική ρήση του Καντ που παραθέτει : “Εκείνοι που έχουν διαρκώς προσηλωμένα τα μάτια τους στο αγαπημένο τους εγώ, και για τους οποίους το ατομικό συμφέρον είναι ο άξονας γύρω από τον οποίον θα ήθελαν να στρέφεται το κάθε τι, αυτοί είναι οι πολυπληθέστεροι μεταξύ των ανθρώπων. Και αναμφιβόλως δεν υπάρχει τίποτε το πιο ωφέλιμο από τούτο: αυτοί είναι οι πλέον δραστήριοι, οι πλέον εύτακτοι, οι πλέον συνετοί. Αυτοί προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο το θεμέλιο και τη σταθερότητα, εργάζονται αθέλητα για το γενικό συμφέρον, υποκινώντας τις ανάγκες και παρασκευάζοντας τις βάσεις από τις οποίες οι περισσότερο λεπτές και ευγενικές ψυχές θα σκορπίσουν την ομορφιά και την αρμονία”

  • anasthe
    REPLY

    posted by ? . Στο διαδικτυακό τόπο της εφημερίδας Καθημερινή συστήνονται υπέροχες προτάσεις καλοκαιρινών διακοπών. Mr author, ευχάριστες διακοπές, καλύτερη ξεκούραση. Σπεύσατε προτού ανέβει περισσότερο η θερμοκρασία κι αυξηθούν τα γραπτά σας ..παρατράγουδα.

  • Βασιλική Σιάπκα
    REPLY

    πάλι ρετάρεις…! :Ρ
    [σπεύδουμε, σπεύδουμε, οσονούπω, θα αναγαλιάσει η καρδούλα ενίων ενίων, ή λανθάνω η δόλια; -ΝΞ, συγνώμη για την κατάχρηση, μα με εμπνέει ποικιλοτρόπως!]

  • Πάνος
    REPLY

    Πώς “τι κάνουμε”;

    Τα γράφουμε / τα διαβάζουμε όλα αυτά και ξεχαρμανιάζουμε!

    Λίγο ή πολύ, δατς όλ.

  • ωςεδωκαιμηπαρεκει
    REPLY

    Το οχληρό υποκείμενο

    Ένα μικρό κουνούπι πέταξε για λίγο κι έπειτα στάθηκε στο γραφείο του πολιτευτή. Αναφορές, υπομνήματα, το αναμμένο laptop. Πολύ θα ήθελε να τα εξαφανίσει και να ρίξει ένα υπνάκο. Όμως το καθήκον τον καλούσε. Μια ματιά στην ώρα ,στο μισοάδειο φλιτζανάκι του εσπρέσσο και δάχτυλα στο πληκτρολόγιο.
    Ήρθε η ώρα για δράση. Το κουνούπι πρόλαβε την κίνηση και βρέθηκε στο καταλληλότερο σημείο : ανάμεσα στα δάχτυλα την ώρα που ο πολιτευτής συνέγραφε τις λέξεις «ο καταλληλό..» στο φρεσκοανοιγμένο PDF του.
    Ω, μοιραία στιγμή της σύμπτωσης των κινήσεων , των διαθέσεων, των λογισμών!.
    Το στιγμιαίο τσίμπημα διέκοψε τη συγγραφή, ο καρπός μετεωρίστηκε και επανέκαμψε με άγριες διαθέσεις κατά του υποκειμένου της όχλησης που είχε ήδη καταφύγει στην ασφάλεια των πλευρικών τοιχωμάτων του γράμματος «α» του πληκτρολογίου
    «Α, και να σ’ είχα στα χέρια μου!» συλλογίστηκε ο ανώνυμος blogger ενώ κατέθετε την οργισμένη γνώμη του για το βίο και την πολιτεία του πολιτευτή. Το ξεχείλισμα της πίκρας και της οργής έβρισκε επιτέλους την έκφρασή του . Άλλες δέκα κόκκινες αράδες προστέθηκαν στο πολύχρωμο σεντόνι της ιστοσελίδας που έβριθε πράσινων, κόκκινων, ροζ κι ενίοτε γαλάζιων και μαύρων σχολίων.
    Το μάτι πιο γρήγορο από την κίνηση ανακάλυψε την κρύπτη , αλλά μετακινήθηκε αυτόματα στο φωτεινό στίγμα της οθόνης που του υποδείκνυε είσοδο ενός ακόμα σχολίου περί του ατόμου του στην ιστοσελίδα «αξιολόγηση βουλευτών».
    «Α, και να σ’ είχα στα χέρια μου, υβριστή!»ανέκραξε με το δάχτυλο κοκαλωμένο στο αριστερό κλικ την ίδια στιγμή που το κουνούπι μετακινούνταν προς τα αναποφάσιστα δάχτυλα που κράδαιναν το ποντίκι διερωτώμενα για το μάταιο ή μη της υποβολής επόμενου σχολίου. Η απόφαση πάρθηκε αυτοστιγμεί .Τα δάχτυλα τεντώθηκαν, διέσχισαν τον αέρα , ενώθηκαν με εκείνα του άλλου χεριού παράγοντας ένα ηχηρό «κλαπ», ενόσω ο δράστης προσγειωνόταν στην οθόνη του υπολογιστή μετεωριζόμενος ανάμεσα στο «καταλληλό..» του PDF και τα «τέρατα και σημεία» του ανοιγμένου παράθυρου του κόκκινου σχολίου. Μια στιγμιαία αμηχανία κι έπειτα το χέρι καταπέλτης τιμώρησε άπαξ δια παντός το οχληρό υποκείμενο την παρουσία του οποίου υπενθύμιζε μόνο μια λεπτή κόκκινη γραμμή που υπογράμμιζε ενώνοντας τα «καταλληλοτέρατα και σημεία» και που δεν άργησε να σβήσει το επόμενο πρωινό το βιαστικό vetex της φιλιππινέζας του πολιτευτή.

  • anasthe
    REPLY

    προτείνω στους σχολιαστές, έπειτα από τον περιβόητο στίχο “τράβα κάνε ψυχανάλυση”, να υπακούσετε όσοι δεν έχετε λεφτά. Πώς θα κάνετε ψυχανάλυση άνευ παρουσίας ικανού κι έμπειρου ψυχαναλυτή ο οποίος δεν κάνει φιλανθρωπία αλλά κόπιασε για να πληρώνεται, είναι ένα πρόβλημα, αλλά εσείς, ιδιαίτερα όσοι εργάζεστε στα ΜΜΕ, μπορείτε να νομίζετε πως ο οποιοσδήποτε μπορεί να λύσει τα ψυχολογικά προβλήματά σας επειδή τα πουλάτε. Κάποτε θα σας τα λύσουν οι “άλλοι”. Κοινοποιήστε τα εσείς και θα λυθούν δια της ανάγνωσης και τηλεθέασης. Μετά θα κάνετε και λεφτά, κατόπιν καλλιτεχνικής-στιχουργικής χείρας βοηθείας. Είστε και πλακατζής mr author..

Leave a Reply

Your email address will not be published.