image «Η στάση του ΔΝΤ για μακροπρόθεσμη ρύθμιση του χρέους είναι αυτή τη στιγμή ευνοϊκή» – στα Παραπολιτικά FM image «Οι καθυστερήσεις οφείλονται στην πλευρά των δανειστών» -στον «984» και τον Άρη Τόλιο

«Μια Ευρώπη αδύναμη, κυνική, χωρίς στρατηγική, υπό γερμανική ηγεμονία» – στην ΕΡΑ 1

Μιλώντας στην εκπομπή «Ραδιοεφημερίδα» της ΕΡΑ1 των Α. Παπασταματίου & Σ. Χαρίτου, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης ρωτήθηκε αν οι  επικείμενες γαλλικές εκλογές αλλά και εκείνες που ανακοινώθηκαν αιφνιδίως για τη Μεγάλη Βρετανία υποδηλώνουν μια αναδιάταξη δυνάμεων και αλλαγή ταυτότητας στην Ευρώπη.

Ήδη πριν το Brexit, απάντησε ο Ν. Ξυδάκης, στη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008-2009 που εξελίχθηκε σε κρίση χρέους, είδαμε μια Ευρώπη στην οποία υποχώρησε κάθε φεντεραλιστικό στοιχείο και επικράτησε ο διακυβερνητισμός. Ήρθε έπειτα η άλλη κρίση, η προσφυγική και ανέδειξε σε πολύ μεγάλο βαθμό διαφοροποιήσεις. Ταυτόχρονα ήταν αποκαλυπτική όσον αφορά την ηθική διάσταση της πολιτικής ενοποίησης. Η Ευρώπη φάνηκε αδύναμη και σε ένα βαθμό κυνική, χωρίς στρατηγική, με αρμούς χαλαρούς και πληγωμένους. Η χαριστική βολή ήταν η αποχώρηση της Βρετανίας.

Όσον αφορά τη Γαλλία, είναι σε πολιτική περιδίνηση. Προσπαθεί να προλάβει στον βηματισμό τη Γερμανία η οποία έχει ξεφύγει οικονομικά. Βρίσκεται με μια σειρά αδύναμων ηγετών, χωρίς σαφές πολιτικό σχέδιο. Έτσι βλέπουμε το Παρίσι να ακολουθεί το Βερολίνο παρά να συναποφασίζει με αυτό. Βεβαίως ακόμα και η γερμανική ελίτ δεν θα μπορούσε να εννοήσει μία Ευρώπη με γερμανική ηγεμονία χωρίς την συναίνεση της Γαλλίας.

Ζητήθηκε το σχόλιο του για τον Μελανσόν και απάντησε ότι  είναι ο εκπρόσωπος της λαϊκιστικής αριστεράς με έναν δυνατό λόγο εναντίον της ολιγαρχίας, με αντιευρωπαϊκό πνεύμα ενώ συνάμα είναι πολύ έμπειρος πολιτικός. Εκτίμησε ότι υπάρχουν πιθανότητες να πάει στον δεύτερο γύρο γιατί έχει απέναντί του έναν άχρωμο κεντροδεξιό χωρίς πολιτικό παρελθόν και τη γνωστή πολύ δυναμική εκπρόσωπο της σκληρής δεξιάς.

Στο ερώτημα ποια εκδοχή της αριστεράς υπηρετεί ο ΣΥΡΙΖΑ απάντησε μια εκ καταγωγής φιλοευρωπαϊκή αριστερά που σταδιακά γίνεται πολύ πιο ρεαλιστική και πραγματιστική. Διαμορφώνει την πολιτική στάση πάνω σε πραγματικά πολιτικά περιστατικά και όχι σε ιδεοληψίες.

Για τη θέση του ΔΝΤ για καλύτερη βραχυπρόθεσμη πρόγνωση στο πλεόνασμα αλλά και την επιμονή του ότι ο στόχος των μεγάλων πλεονασμάτων σε βάθος δεκαετίας δεν είναι εφικτός, ο Ν. Ξυδάκης είπε ότι δεν είναι μόνο θέση του ΔΝΤ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ και των περισσοτέρων οικονομολόγων στον κόσμο. Η οικονομική ιστορία έχει δείξει ότι ελάχιστες χώρες για δύο με τρία χρόνια το πολύ μπορούν να παραγάγουν πλεονάσματα τόσο μεγάλα.

Πολλά πράγματα από το 2010 και μετά συμφωνήθηκαν σε μία σχέση που χαρακτηρίζει δανειστές και δανειζόμενους και όχι σε μία εσωτερική σχέση ανάμεσα σε μέρη μιας Οικονομικής Ένωσης, τόνισε. Οι ελληνικές κυβερνήσεις υποχρεώθηκαν να υπογράψουν πλεονάσματα 4 και 4,5% από το 2013 μέχρι το 2022. Το 2010 ήταν ένα κρίσιμο σημείο που πιθανότατα μπορούσαμε να έχουμε μια διαφορετική εξέλιξη. Τότε υπήρχαν 160 δις ομόλογα στις τράπεζες στην Ευρώπη. Τότε σώθηκαν οι τράπεζες και χαντακώθηκε η Ελλάδα. Η σχέση καταναγκασμού που διαμορφώθηκε κατόπιν έχει ζημιώσει τη δημοκρατία και το πολιτικό σύστημα, έχει υποσκάψει την εμπιστοσύνη των πολιτών, κατέληξε.

Για την πιθανότητα να έρθει ένα πολυνομοσχέδιο στη Βουλή που να μην μπορεί να περάσει από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ απάντησε ότι το μείγμα των μέτρων διαμορφώνεται ακόμη. Ωστόσο μία βασική γραμμή της κοινοβουλευτικής ομάδας είναι η πεποίθηση ότι ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών, δύο εκλεγμένοι με υψηλή λαοφιλία και κοινές αντιλήψεις με τους υπόλοιπους βουλευτές, θα φέρουν μέτρα που θα μπορούν να τα ψηφίσουν. Από εκεί και μετά μένει να δει ο καθένας το τελικό πακέτο μέτρων και πού μπορεί αυτό να οδηγήσει.

Κλήθηκε τέλος να σχολιάσει την «είδηση» που προέκυψε χτες μετά από συζήτηση που είχε στο ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά, ότι δηλαδή «προτείνει ανασχηματισμό».

Είναι μια μικρή ασθένεια της εγχώριας δημοσιογραφίας, που μερικές φορές γίνεται βαριά, απάντησε. Αποσπάται μια λέξη από ένα συγκείμενο που μπορεί να λέει το εντελώς αντίθετο, βγαίνει τίτλος και ξαφνικά το αναπαράγουν όλοι χωρίς καν να κάνουν τον κόπο να το διασταυρώσουν.

«Με τη λέξη προς λέξη αναπαραγωγή του συγκεκριμένου φαίνεται ότι λέω ακριβώς το αντίθετο, ότι είναι δευτερεύων ο ανασχηματισμός, ότι αυτό που έχει σημασία είναι μια κυβέρνηση η οποία με επιτάχυνση των ενεργειών της δείχνει ότι επιλύει τα προβλήματα και ότι βρίσκεται σε ρωμαλέο ρυθμιστικό δρόμο. Αν ένας ανασχηματισμός βοηθάει ακριβώς σε αυτό το σχέδιο τότε δεν θα είχα αντίρρηση να γίνει».

Είναι διασκεδαστικό και λυπηρό ταυτόχρονα διότι πολλές φορές τα μίντια αυτοτρολλάρονται. Δεν έχουν θέμα και κάνουν μια εύκολη αναπαραγωγή χωρίς διασταυρώσεις, κατέληξε ο Ν. Ξυδάκης.

Leave a Reply

Your email address will not be published.