image Στην Ελλάδα υπάρχει αναντιστοιχία μεταξύ ανθρώπων με προσόντα & καχεκτικού παραγωγικού ιστού – στον Action24 image Πόσο κατανοεί τις εξελίξεις η ηγεμονεύουσα οικονομική δύναμη στην Ευρώπη; Στον Flash 96

«Ψύχραιμοι, σοβαροί, προσεκτικοί σε μια Βαλκανική που κινδυνεύει με νέα ανάφλεξη» – (Επί του πιεστηρίου)

Για την Τουρκία και τις εξελίξεις στη Βαλκανική συζητήσαμε στο Kontra Channel («επί του πιεστηρίου») με τον Πρέσβη ε.τ. Δημ. Καραϊτίδη και τον διδάκτορα ανθρωπολογίας στο Πρίνστον Νίκο Μιχαηλίδη.

Η Τουρκία βρίσκεται σε έναν μεγάλο κοινωνικό και πολιτικό μετασχηματισμό. Το μεγάλο στοίχημα του Ερντογάν είναι αν ο πολιτικός μετασχηματισμός κατορθώσει να συμπορευτεί και να εκφράσει λειτουργικά τον κοινωνικό μετασχηματισμό. Πυροκροτητής και καταλύτης τα τελευταία 10-15 χρόνια στη γείτονα είναι η μορφή αυτού του πολιτικού ηγέτη, του Ερντογάν, που εκφράζει τη βαθιά Τουρκία των φτωχών και λαϊκών στρωμάτων και τη μορφοποιεί μέσω του «πολιτικού ισλάμ», που δεν είχε ποτέ πάψει να υπάρχει, απλώς δεν υπήρχε τις προηγούμενες δεκαετίες καμία προσωπικότητα σαν του Ερντογάν που να το εκφράζει και να το καταστήσει ηγεμονικό.

Ο Ερντογάν στις διεθνείς του σχέσεις έχει περάσει από πάρα πολλά στάδια, έχει ακολουθήσει σχήματα άλλοτε προσεγγίσεων, άλλοτε συγκρούσεων. Στο διεθνές πεδίο δεν του έχει «βγει» τίποτα, στο εσωτερικό όμως μέτωπο είναι ακαταμάχητη η πειθώ και η γοητεία που ασκεί, αφού κατορθώνει να κατασκευάζει εχθρούς και να δημιουργεί συνοχή. Ωστόσο στην παρούσα φάση τα διεθνή του στηρίγματα είναι λιγότερα από οποτεδήποτε πριν.  Θεωρείται απρόβλεπτος από πολλούς ξένους παράγοντες τους οποίους κατά καιρούς έχει προσεγγίσει και με τους οποίους έχει αναπτύξει αμοιβαίες σχέσεις.

Για τη θέση της Τουρκίας στην Ευρώπη, το δόγμα Μπρεζίνσκι εξακολουθεί να κατευθύνει την πολιτική των ΗΠΑ, στη γραμμή μιας πολιτικής ενοποίησης και διεύρυνσης της ΕΕ. Αντίθετα, το Βερολίνο έχει το ηγεμονικό όραμα μιας «πυρηνικής» Ευρώπης. Αλλιώς σκέφτεται λοιπόν το Βερολίνο, αλλιώς η Ουάσινγκτον, αλλιώς η Άγκυρα και αλλιώς πρέπει να σκεφτούμε εμείς, εν μέσω μιας «δύσκολης» γεωγραφίας.

Με την Τουρκία δεν θα πάψουμε να είμαστε γείτονες, είμαστε «καταδικασμένοι» να ζήσουμε μαζί της. Οφείλουμε να είμαστε πάντα ψύχραιμοι, παράγοντας σταθερότητας και δημοκρατίας, αλλά επίσης να είμαστε έτοιμοι απέναντι σε κάθε τι που μπορεί να λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά στο Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή.

Όμως πέρα από τα ελληνοτουρκικά, που παραμένουν σε υψηλή προτεραιότητα, ιδιαιτέρως ανησυχητικές είναι οι εξελίξεις στα Βαλκάνια: υπάρχουν διάφορες πληροφορίες ή φήμες για μετακινήσεις στρατιωτικών δυνάμεων, εξοπλισμό ατάκτων και άλλα συναφή. Είναι πολύ σοβαρό ότι είναι πλήρως αποσταθεροποιημένη η ΠΓΔΜ, δεν μπορεί να αποκτήσει βιώσιμη κυβέρνηση και κοινοβούλιο και οι εξελίξεις στο εσωτερικό της αρχίζουν να παίρνουν χαρακτηριστικά εθνοτικής σύγκρουσης. Έχουμε ένα αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό που δεν βάζει το σπαθάκι στο θηκάρι,  έχουμε το Κοσσυφοπέδιο σε τροχιά αποσταθεροποίησης, έχουμε μοχλεύσεις από τη Ρωσία, σιωπή από τις ΗΠΑ, την ΕΕ σε πορεία απόσυρσης από τις προς ένταξη χώρες, όλα αυτά είναι πολύ σοβαρά.

Η δική μας θέση; Πρέπει να είμαστε πολύ ψύχραιμοι, σοβαροί και πολύ προσεκτικοί. Μας ενδιαφέρει να υπάρχει σταθερότητα, να μην τίθενται τα σύνορα εν αμφιβόλω. Αυτό που εισπράττουμε τώρα είναι το απότοκο από τον τρόπο που έγινε ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας. Όλα αυτά μας ανησυχούν βαθύτατα. Η βαλκανική χερσόνησος και αυτή τη στιγμή κυρίως η ΠΓΔΜ πρέπει για λόγους ασφαλείας να αποτελέσουν το πιο καίριο σημείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής και η χώρα μας θα πρέπει να κινηθεί ως δύναμη συνέχουσα και υπερέχουσα, με σύνεση, να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, ως μακράν η δυναμικότερη χώρα στα Βαλκάνια.

Leave a Reply

Your email address will not be published.