Συνεπιμέλεια παιδιών: ο νομοθέτης πρέπει να προηγείται της διάχυτης δοξασίας, να λειτουργεί προοδευτικά image Γιατί το νομοσχέδιο για το μεγάλο πυλώνα της Δημοκρατίας, την Υγεία, πυροδοτεί το λόγο της παλιάς δεξιάς; -στην ολομέλεια

Θα έπρεπε να συζητάμε νηφάλια, με τις ελάχιστες συγκλίσεις, τα μεγάλα θέματα που απασχολούν την κοινωνία – στην ολομέλεια της βουλής

Με αφορμή τη συζήτηση ενός νομοσχεδίου που επιχειρεί να ρυθμίσει ορισμένα σοβαρά ζητήματα στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης, ξετυλίχτηκε εδώ στη βουλή μια πολύ ενδιαφέρουσα πολιτική συζήτηση. Τι γίνεται φανερό: Ενώ μπροστά μας έχουμε τα μεγάλα κοινωνικά τραύματα που απασχολούν τη χώρα, αυτά που προέκυψαν από τη χρεωκοπία του 2009-2010, όπως η ανεργία, οι μεταναστευτικές ροές, η γήρανση του πληθυσμού, η ηττοπάθεια και ενώ -στα λόγια τουλάχιστον- αναγνωρίζεται η σημασία της δημόσιας εκπαίδευσης ως εργαλείο για την ανάταξη της χώρας και τη στερέωση της εμπιστοσύνης των πολιτών στη δημοκρατία, εντυπωσιάζει η εμπάθεια εκ μέρους της αντιπολίτευσης. Φαίνεται ότι δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε ούτε καν τις ελάχιστες συγκλίσεις για να συζητήσουμε νηφάλια τα μείζονα θέματα που απασχολούν τη χώρα.

Ίσως έχουμε ευθύνες όλοι σε αυτό, χωρίς να βγάζω έξω ούτε την κυβέρνηση, ούτε τη δική μας παράταξη. Αλλά ειδικά η Νέα Δημοκρατία το τελευταίο διάστημα αναπτύσσει ένα λόγο διόλου φιλελεύθερο, ένα λόγο αντιδραστικό, που διαρκώς υποπίπτει στις παγίδες -αν δεν τις προσελκύει κιόλας- των fake news και των τρολ. Και ταυτόχρονα, ένα λόγο που ταυτίζεται με το λόγο και τα συμφέροντα της ολιγαρχίας. Ο κ. Βορίδης τις προάλλες στην αίθουσα αυτή απέκλεισε δυο φορές τη συμπόρευση της αριστεράς με την ελευθερία, προδίδοντας την έλλειψη πίστης του στη δημοκρατία. Είναι φανερό ότι ένα μέρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν υιοθετεί καν τα ιδεώδη της γαλλικής επανάστασης.

Όλος ο εσμός των ακροδεξιών και βασιλοχουντικών τρολ που στοιχειώνουν τη δεξιά παράταξη αποκλείουν κάθε πεδίο σύγκλισης και διαλόγου. Κάθε πεδίο δημοκρατικής σύγκρουσης -σύγκρουσης μεν, αλλά με κανόνες. Ολοένα πληθαίνουν οι κραυγές για Μαδουριστές, για απατεώνες, για βιαστές της δημοκρατίας. Και θα ήταν απλώς φαιδρές, αν δεν ήταν επικίνδυνες. Φοβάμαι ότι κλονίζουν την πίστη των πολιτών στη δημοκρατία. Όταν ο θεσμικός εγγυητής της δημοκρατίας, όπως οφείλει να είναι ο αρχηγός και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης εκφράζονται με τέτοια βιαιότητα, δεν βοηθούν την κοινωνία να προχωρήσουν μπροστά και να βγουν από την κρίση.

Ακόμα και αυτή η διαμάχη στο σώμα της δημόσιας εκπαίδευσης, είναι μια μάχη πολιτική. Μια μάχη στην οποία η δεξιά παράταξη έχει εγκαταλείψει οποιαδήποτε φιλολαϊκή της έκφραση όπως την είχε δείξει σε άλλες εποχές και έχει επιδοθεί σε φιλελεύθερο μηρυκασμό δοξασιών και θρησκοληψίας.  Στην ουσία επιδιώκεται η επάνοδος στην εξουσία με μια πολιτική που χαρακτηρίζεται από τον παρασιτισμό, την πελατεία, τη στήριξη στο κρατικοδίαιτο εγχώριο σύστημα και το νεποτισμό. Όσα παρουσίασε προχτές ο κ. Σταθάκης για τον νεποτισμό στη ΛΑΡΚΟ, με τα σόγια πρώην υπουργών και νυν βουλευτών σε μια ρημαγμένη εταιρία που θα μπορούσε να δίνει δουλειές και πλούτο σε όλη την εθνική οικονομία ήταν ενδεικτικά.

Η δε Δημοκρατική Συμπαράταξη αποτελεί θλιβερό παραπλήρωμα της δεξιάς. Μόνο με την Ένωση Κέντρου του 1981 μπορεί να την παραλληλίσει κανείς, που δεν είχε αντιληφθεί τη θύελλα που ερχόταν και ενσωματώθηκε στο σύνολό της, πλην εκείνων βέβαια που είχαν ήδη γίνει γραφικοί.

Σε ό,τι αφορά την τροπολογία για το Μουσείο Ακροπόλεως όπως επισήμανε και ο συνάδελφος βουλευτής κ. Μουμουλίδης, θα ήταν καλό η κυρία Υπουργός να τη δει πιο προσεκτικά. Το Μουσείο Ακροπόλεως δεν πάσχει από επισκοπικό διορισμό, να γίνουν τα 8 χρόνια της διοίκησης 12 ή 16, αλλά από τη μη εφαρμογή του ιδρυτικού του νόμου από το 2008 που ψηφίστηκε και από το 2009 που ορίστηκε διοίκηση. Δεν έχει εφαρμοστεί ο οργανισμός, δεν έχουν εγκαθιδρυθεί επί οχτώ χρόνια διευθυντής με προκήρυξη και διεθνή διαγωνισμό και οι προβλεπόμενες διευθύνσεις. Γιατί τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου δεν εφάρμοσαν από το 2009 τον οργανισμό; Ας δούμε λοιπόν αν λειτούργησε πρώτα ο ιδρυτικός νόμος, πριν τον αλλάξουμε.

Leave a Reply

Your email address will not be published.