Σ/Ν για τηλεοπτικό διαφημιστικό χρόνο -τέσσερις παρατηρήσεις για καλύτερο αποτέλεσμα image Πώς θα φτιαχτεί ξανά κράτος που θα λειτουργεί εύρυθμα και παραγωγικός ιστός που θα δίνει δουλειές & θα παράγει πλούτο -στον Αθήνα 984

Να καταλάβουμε τι έχει συμβεί στην κοινωνία μας και να προχωρήσουμε χωρίς να θρυμματιστεί ο κοινωνικός ιστός -στο Kontra Channel

Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra Channel και τη Στέλλα Γκαντώνα μίλησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης την Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017. Ρωτήθηκε για το βιβλίο του Γιάννη Βαρουφάκη, την έξοδο από τα μνημόνια και τις πρόσφατες διενέξεις γύρω από την Παιδεία.

Η δημοσιογράφος ξεκίνησε λέγοντας ότι σύμφωνα με βουλευτή της ΝΔ «ο πρωθυπουργός δεν απαντά στον κ. Βαρουφάκη, παρά ότι ο δεύτερος τον ‘ξεφτιλίζει’ δίνοντας στη δημοσιότητα προσωπικές τους συζητήσεις. Γιατί λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συμφωνεί σε εξεταστική επιτροπή, όπως ζητά η ΝΔ, ώστε να πάρει και ο κ. Βαρουφάκης τις απαντήσεις του»;

Η απάντηση του Ν. Ξυδάκη: Πρώτα από όλα η λέξη «ξεφτιλίζει» είναι πολύ βαριά, δεν υπάρχει στο πολιτικό μας λεξιλόγιο και προσωπικά αρνούμαι να μπω σε μια συζήτηση που γίνεται με τέτοιους όρους. Αν ο κ. Βαρουφάκης δημοσιοποιεί προσωπικές, ιδιαίτερες συνομιλίες και μηνύματα με τον πρωθυπουργό, αυτό χαρακτηρίζει τον ίδιο και ίσως δίνει το χρώμα του πολιτικού μας βίου. Πέραν τούτου, όταν τρεις μήνες μετά την κυκλοφορία του βιβλίου του, συγκεκριμένα ΜΜΕ και κόμματα το ανακαλύπτουν και αξιοποιούν αποσπάσματά του, επειδή έχουν στερέψει τα πολιτικά επιχειρήματα, τότε οι πολιτικές επιδιώξεις είναι σαφείς και μάλιστα επιχειρούνται σε ένα κλίμα ανοίκειων εκφράσεων και βαρύτατων χαρακτηρισμών, που συσκοτίζουν την πολιτική ζωή.

Γιατί όχι στην εξεταστική

Για την εξεταστική: Ότι η ΝΔ επιμένει σε αυτή, είναι ακατανόητο. Μια εξεταστική επιτροπή εξετάζει πράξεις που έχουν τελεστεί. Εδώ έχουμε σκέψεις ενός υπουργού, τι επιδίωξε, τι του «βγήκε», τι όχι, τι σχέδια είχε που δεν εφαρμόστηκαν. Οι σκέψεις δεν δικάζονται. Είναι εντελώς άτοπο. Αλλά είναι επίσης τοξικό για τον πολιτικό μας βίο να καταφεύγουμε σε χαρακτηρισμούς, ο ένας είναι «νάρκισσος», ο άλλος «δειλός», ο άλλος ξανθός, ο άλλος κοντός. Δεν είναι δημοκρατία αυτό, και δεν ωφελεί τους πολίτες, που εδώ και χρόνια βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση. Το θέμα είναι να καταλάβουμε τι έχει συμβεί στην κοινωνία μας και να φύγουμε από την κακή κατάσταση που έχουμε βρεθεί χωρίς ο κοινωνικός ιστός να θρυμματιστεί και χωρίς να βυθιστούμε στο μίσος και την εχθροπάθεια.

Για την έξοδο από τα μνημόνια

Πώς βλέπετε το φθινόπωρο που έρχεται; Ρώτησε η δημοσιογράφος. Θα είναι δυσκολότερο ή πιο εύκολο από το προηγούμενο;

Ούτε πιο δύσκολο, ούτε πιο εύκολο, απάντησε ο Ν. Ξυδάκης. Υπάρχει μια στρατηγική επιλογή να βγούμε από το μνημόνιο. Είναι η επιλογή που ψήφισε ο λαός το Σεπτέμβριο 2015. Ακολουθούμε λοιπόν μια διαδρομή, που έχει πόνο αλλά έχει και ελπίδα. Θα φέρει το τέλος μιας ιστορικής φάσης και το πέρασμα στην επόμενη.

Για την έξοδο από το μνημόνιο: Τυπικά εκτιμώ ότι θα βγούμε το ερχόμενο καλοκαίρι. Είναι δεδομένο όμως ότι το χρέος μας δεν είναι στο 60% του ΑΕΠ, αλλά τριπλάσιο, στο 180%. Θα εξακολουθήσουμε συνεπώς να τηρούμε τους κανόνες του συμφώνου σταθερότητας, όπως όλες οι χώρες και μάλιστα από δυσμενέστερη θέση. Θα έχει γίνει όμως ένα πρώτο, συμβολικό βήμα. Το 2010 η συνταγή που χορηγήθηκε στην ελληνική οικονομία ήταν μια εξαιρετικής βιαιότητας εσωτερική υποτίμηση που οδήγησε μέσα σε δύο χρόνια ένα εκατομμύριο Έλληνες στην ανεργία και στην απώλεια του ¼ του ΑΕΠ, Αυτά ήταν αποτελέσματα ενός βίαιου οικονομικού πολέμου. Οι απώλειες έγιναν τρομακτικά γρήγορα αλλά δεν ανατάσσεται η χώρα εξίσου γρήγορα.

Για την κριτική της ΝΔ: ας κοιταχτεί στον καθρέπτη και ας ρωτήσει τον εαυτό της. Τα μνημόνια και οι δεσμεύσεις να παράγει η χώρα πλεονάσματα και να πληρώνει το δυσβάσταχτο χρέος είναι συνομολογημένα από την περίοδο των κυβερνήσεών της. Ούτε στη χρεοκοπία οδήγησε η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα την Ελλάδα, ούτε την έβαλε στα μνημόνια.

Ναι ή όχι σε εκλογές;

Σε περίπτωση που οι δανειστές ζητήσουν νέα μέτρα, τι θα κάνει η κυβέρνηση; Θα πάει σε εκλογές; ρώτησε η Σ. Γκαντώνα.

Δεν μπορούμε να το ξέρουμε από τώρα αυτό. Εγώ προσωπικά δεν αποφασίζω για τις εκλογές. Αν φτάσουμε σε ακραίους εκβιασμούς θα εξετάσουμε όλα τα ενδεχόμενα. Δημοκρατία έχουμε και θα εξετάσουμε κάθε τι, για να επιβιώσει ο λαός και να ζήσει με αξιοπρέπεια. Δεν νομίζω ότι είναι εκεί το θέμα όμως. Το θέμα είναι να προχωρήσει η χώρα και η οικονομία σε πιο σταθερό έδαφος, ακόμα και υπό μιας μορφής επιτήρησης. Με την πρώτη δοκιμαστική έξοδο στις αγορές, είμαστε κάτω από το βλέμμα τους (των αγορών).

Στην περίπτωση που επιχειρήσουν κάποιοι να βάλουν τρικλοποδιά στην κυβέρνηση, τι θα κάνετε; ρωτήθηκε.

Πιστεύω ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν θέλουν να συνεχιστούν τα μνημόνια, αλλά αντίθετα, να σταθεί στα πόδια της η χώρα μας. Εκτιμώ δε ότι μετά το σχηματισμό νέας κυβέρνησης στη Γερμανία θα έχουμε και ρύθμιση του χρέους. Όλα συναρτώνται από τη δυνατότητα της χώρας να χρηματοδοτεί τις ανάγκες της από τις αγορές. Για να το πετύχει αυτό χρειάζονται κάποια καλά μηνύματα, κάποιες καλές ειδήσεις. Και από το εσωτερικό και από τον διεθνή παράγοντα. Δυστυχώς τα μηνύματα από το Βερολίνο ήταν αρνητικά και τοξικά το τελευταίο διάστημα, ειδικώς η διαρκής απειλή του Grexit. Δεν έκανε καλό ούτε στην Ευρώπη αυτό, ούτε στην Ελλάδα. Τώρα περιμένω ότι θα υπάρξει ένα μήνυμα, ότι η χώρα βαδίζει σε ένα υγιή οικονομικό δρόμο.

Για το αν στις επόμενες εκλογές υπάρξει στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ ανάλογη με του 2015: Δεν είμαστε αφελείς, απάντησε ο Ν. Ξυδάκης. Η εφαρμογή των μέτρων έχει κόστος. Από κει και πέρα δεν έχω προφητεύσει ποτέ εκλογές. Απλώς μιλώ με κόσμο παντού. Υπάρχει σε ένα τμήμα του κόσμου θυμός, υπάρχει δυσπιστία, κόπωση ακόμα και μειωμένη πίστη στο πολιτικό σύστημα και τις πολιτικές διαδικασίες. Το μεγάλο στοίχημα της αριστεράς είναι να γεφυρώσει την πίστη των πολιτών στη δημοκρατία.

Για την αντιπολίτευση

Ρωτήθηκε για τις πολιτικές εξελίξεις στην αντιπολίτευση. Το «Κέντρο», απάντησε ο Ν. Ξυδάκης ένα γεωγραφικό όνομα. Στην πολιτική ουδέποτε υπήρξε Κέντρο που να είχε εξαγγείλει και εφαρμόσει μια πολιτική με όραμα, σχέδιο και στόχο να αλλάξει την κοινωνία προς μια άλλη κατεύθυνση. Σε όλο τον μεταπόλεμο, ακόμα και στη δεκαετία του ‘60 η αριστερά και κεντροαριστερά κινούσαν τις εξελίξεις. Σήμερα οι εξελίξεις στο χώρο του Κέντρου αφορούν μια ομάδα βαρώνων και προυχόντων που δεν εκφράζουν κοινωνικές αγωνίες. Αγωνιούν απλώς για προσωπική αυτοδικαίωση και επιβίωση. Συχνά μάλιστα βλέπουμε να υιοθετεί το Κέντρο μια ρητορική σκληρά νεοφιλελεύθερη και αντιδραστική.

Πως εκτιμάτε, ρώτησε στη συνέχεια η δημοσιογράφος, τη διαφοροποίηση βουλευτών των  ΑΝΕΛ  όπως π.χ. εκείνη του κ. Δημήτρη Καμμένου αλλά και τη γενικότερη συνεργασία;

Είναι μία συνεργασία που συνήφθη σε μία ιστορική συγκυρία. Ουσιαστικά θα έλεγα ότι ήταν αναγκαστική και στην πρώτη και στη δεύτερη εκλογή.  Έχει τα προβλήματά της μεν, όχι όμως δομικά προβλήματα. Δεν νομίζω ότι ούτε κινδυνεύει να καταρρεύσει ούτε ότι θα είναι αιώνια. Σεβόμαστε το «κατά συνείδηση» του κάθε βουλευτή και στους συντρόφους μας στον ΣΥΡΙΖΑ και στους πολιτικούς μας εταίρους. Πρέπει και οι άλλοι εταίροι να σέβονται τη συνείδηση και την πολιτική φυσιογνωμία της μείζονος πλειοψηφίας. Πρέπει να υπάρχει κατανόηση και ένα είδος ιστορικής ευγνωμοσύνης -όχι φυσικά προσωπικής.

Για τις παρελάσεις

Για την κατάργηση των παρελάσεων ποια είναι η άποψη σας; ρώτησε τέλος η δημοσιογράφος.

Ν. Ξυδάκης: Σε μερικά πράγματα ο νομοθέτης και ο προσωρινός πλην νομιμοποιημένος αιρετός πρέπει να αφουγκράζεται την κοινωνία αλλά ταυτοχρόνως να την τραβάει και προς τα εμπρός. Να νομοθετεί, να προτείνει (και όχι να επιβάλλει αυταρχικά) ένα πλαίσιο το οποίο μπορεί να είναι προωθητικό και προοδευτικό για την κοινωνία.

Οι παρελάσεις είναι μία συμβολική κίνηση και όπως όλες οι κινήσεις και οι πράξεις στο συμβολικό πεδίο έχουν μία σημασία. «Γράφουν» στις ψυχές των ανθρώπων. Την ίδια στιγμή όμως υπόκεινται σε παρεξηγήσεις και σπέκουλα.

Εμένα προσωπικά σαν μικρό παιδί μου άρεσαν οι παρελάσεις γιατί πηγαίναμε μετά όλη η οικογένεια και τρώγαμε παγωτό την 25η Μαρτίου και γιατί η 28η Οκτωβρίου μας έβαζε βαθιά μέσα στο χειμώνα. Και σε κάθε παρέλαση ήταν η ευκαιρία τα αγόρια να φλερτάρουν τα κορίτσια  και αντιστρόφως.

Η παράδοση των σχολικών παρελάσεων ξεκινά από το μεταξικό καθεστώς, που έντυναν τα παιδιά κατά το πρότυπο των μελανοχιτώνων του ελληνικού φασισμού. Από κει και μετά όλος ο μεταπόλεμος μέχρι την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1974 κύλησε μέσα σε ένα ψυχρό και εμφυλιοπολεμικό κλίμα όπου η ελληνοχριστιανοσύνη χρησιμοποιήθηκε εργαλειακά και βίαια συκοφαντώντας τον ελληνικό πολιτισμό και τη χριστιανική Εκκλησία.

Αυτά έχουν θεραπευτεί. Δεν είμαστε πια σε κατάσταση εμφυλίου όσο κι αν κάποιοι δεν ξεχνούν (μέσα και στην ΝΔ) και νοσταλγούν ή φουντώνουν τα πάθη. Το να μη γίνει μία σχολική παρέλαση και να παρελαύνουν κάποια επιλεγμένα τμήματα δεν θα έβλαπτε καθόλου το πατριωτικό αίσθημα των Ελλήνων. Αλλά μπορεί και να υπάρχουν μαθητικές παρελάσεις που δίνουν χαρά στους μαθητές. Άρα θα πρέπει να ρωτήσουμε τα ίδια τα παιδιά και αυτό δεν είναι τόσο εύκολο γιατί εμπλέκονται και οι ματαιοδοξίες των γονέων για το ποιος θα κρατάει τη σημαία. Αν καταργηθούν και τα παιδιά χαρούν και κάνουν κάτι άλλο για να ζυμωθούν μέσα στο εθνικό αίσθημα, το αίσθημα της κοινότητας, της κοινωνίας και της δημοκρατίας, ας το δούμε κατέληξε ο Ν. Ξυδάκης.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter