image Έχουμε το ανθρώπινο δυναμικό, τον τόπο, το κλίμα, την παραγωγική βάση, ας κοιτάξουμε μπροστά – στην ΕΡΤ1 image Το μεγάλο κέρδος από τη διεθνή κινητικότητα του πρωθυπουργού είναι η ανάκτηση διπλωματικού κεφαλαίου -στο Κόκκινο

Η αυθαίρετη δόμηση αφήνει αρνητικό αποτύπωμα στη φύση, στη νοοτροπία και στην ίδια την οικονομία -ομιλία στην Ολομέλεια

Στην Ολομέλεια, στο πλαίσιο της συζήτησης για το Σ/Ν «Έλεγχος και προστασία του δομημένου περιβάλλοντος…» μίλησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης:

«Κάθε νομοσχέδιο έχει την πολιτική του αξία, την πολιτική του σημασία και αφήνει αποτύπωμα στη χώρα. Πολύ περισσότερο νομοσχέδια όπως αυτό που φιλοδοξούν να βάλουν τάξη σε μια άναρχη κατάσταση, η οποία έχει δώσει πολλά δυσάρεστα αποτελέσματα, αρνητικά αποτυπώματα πάνω στο φυσικό τοπίο, στον κοινωνικό ιστό, στον δημόσιο χώρο.

Επίσκεψη Τσίπρα στις ΗΠΑ

Όμως, πρώτα θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις σε όσα ακούστηκαν εδώ επί της «άλλης πολιτικής», της μη εξελισσόμενης εντός αυτής της Αιθούσης. Αναφέρομαι στην επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού, του Αλέξη Τσίπρα, στον Λευκό Οίκο και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Θα ήθελα να κάνω μια έκκληση μόνο, να βλέπουμε αυτά τα μεγάλα γεγονότα με σοβαρότητα και νηφαλιότητα. Οι επαφές του πολιτικού ηγέτη της Ελλάδος με τους ηγέτες των μεγάλων κρατών στον κόσμο μόνο κέρδη μπορούν να αφήσουν στη δική μας χώρα, πολύ περισσότερο στον έβδομο ή όγδοο χρόνο από την κρίση. Η οποία, εκτός από τον οικονομικό πόνο, την κοινωνική αναστάτωση, τον πολιτικό κλυδωνισμό, έχει φέρει και διπλωματική απαξίωση.

Η χώρα ανακτά διπλωματικό κεφάλαιο. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει συναντήσει σε δύο επίσημες συναντήσεις δύο προέδρους της Γαλλικής Δημοκρατίας, δύο προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών, έχει επισκεφθεί την Κίνα σε επίσημη επίσκεψη, όπως και τη Ρωσία.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι σε αυτή την ιδιαίτερη ιστορική φάση που περνάει η χώρα μας, σε αυτή την ιστορική περιπέτεια, κινείται για να ανακτήσει η χώρα και ο ελληνικός λαός, που λοιδορήθηκαν τα χρόνια της κρίσης, σεβασμό, αξιοπρέπεια, τη θέση που του αρμόζει και πρέπει να έχει.

Τα κέρδη λοιπόν από τη διπλωματική δραστηριότητα του Έλληνα Πρωθυπουργού δεν ενδείκνυνται για τίτλους και ατάκες στα βιντεάκια που αναρτούν διάφοροι πολιτικοί εξ ημών στο «YouTube», για να διαφημιστούν. Δεν είναι για σούπερ τίτλους σε πρωινές εκπομπές, δεν είναι για κίτρινα πρωτοσέλιδα.

Η διπλωματική δραστηριότητα, οι μεγάλες κινήσεις αποδίδουν σε βάθος χρόνου. Μπορεί να πάρουν και δύο και πέντε και δέκα και δεκαπέντε χρόνια για να αποδώσουν. Το άνοιγμα στην Κίνα που ξεκίνησε τη δεκαετία του 2000 επί Κώστα Καραμανλή ακόμη βρίσκεται εν εξελίξει και ακόμη χρειάζεται τη φροντίδα μας, την προσοχή μας, την ανατροφοδότηση και την ανατοποθέτηση στην εκάστοτε πολιτική και οικονομική συγκυρία.

Να είμαστε πιο σοβαροί, πιο νηφάλιοι και όταν κρίνουμε μεγάλες πολιτικές συναντήσεις, στηριζόμενοι σε ό,τι είδαμε χθες στην τηλεόραση, στις προσυμφωνημένες σοβαρές και αυστηρές τοποθετήσεις δύο εθνικών ηγετών, να το σκεφτόμαστε δεύτερη φορά, γιατί παιδαγωγούμε τον ελληνικό λαό με αυτά που λέμε.

Για τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ

Σε ό,τι αφορά δύο παρατηρήσεις του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, Κ. Τζαβάρα, θα ήθελα να πω το εξής. Έκανε έναν υπαινιγμό για το τι σημαίνει «συνεπής αριστερός» σήμερα. Δεν ξέρω ποιος μπορεί να μας δώσει τον ορισμό του συνεπούς αριστερού. Αν μπορεί κανείς… Μόνο η Ιστορία μπορεί. Εδώ, όμως, γράφουμε την παρούσα ιστορία ως χρονικογράφοι του παρόντος και θα πρέπει να είμαστε λιγότερο ηθικολόγοι, λιγότερο ατακαδόροι και περισσότερο στοχαστικοί.

Η Αριστερά είναι μια δυναμική έννοια που ορίζεται τουλάχιστον από τον 18ο αιώνα ως τέτοια και κάθε φορά ορίζεται και ανανοηματοδοτείται σε ένα νέο συμφραζόμενο, με τους στοχασμούς και τους αγώνες.

Να δούμε, λοιπόν, τώρα την άλλη παρατήρηση του κ. Τζαβάρα, για το άρθρο 24, το οποίο διαρκώς επικαλείται το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο και ρίχνει τον συντελεστή δόμησης κ.λπ. Δεκτόν βέβαια. Το άρθρο 24 όμως λέει άλλα δύο θεμελιώδη πράγματα με την αναθεώρησή του: Ότι η πολιτεία, το κράτος, είναι υποχρεωμένο να παρέχει στους πολίτες Κτηματολόγιο και Δασολόγιο. Πόσες δεκαετίες πέρασαν και δεν έχει η Ελλάδα Κτηματολόγιο στην επικράτειά της και πόσες δεκαετίες και αιώνας ολόκληρος πέρασε χωρίς Δασολόγιο; Τώρα ξεκινάει το Δασολόγιο. Το Κτηματολόγιο είχε ξεκινήσει από τη δεκαετία του 1990. Θεσμοθετήθηκε και λειτουργεί και έχει καλυφθεί με δασικούς χάρτες ένα μεγάλο ποσοστό της ελληνικής επικράτειας. Προχωράει, λειτουργεί. Δεν λειτουργούσε.

Προσπαθούμε για το Κτηματολόγιο από τη δεκαετία του 1990 με μεγάλες δαπάνες, με μεγάλα κονδύλια, με ευρωπαϊκούς πόρους. Ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί. Προχωράει ή βρίσκεται κοντά στην ολοκλήρωσή του το αρχαιολογικό Κτηματολόγιο για τα ακίνητα και κινητά μνημεία. Προχωράει και θα τελειώσει. Να ξέρει ο Έλληνας πολίτης, αυτός που κάνει μαγαζί, που κάνει σπίτι, ο επενδυτής, ο Έλληνας, ο ξένος πού μπορεί να χτίσει.

Τα κράτη, οι νομοθεσίες και οι πολιτικές πρακτικές και πολιτικές κουλτούρες δεν βρίσκονται εκ παρθενογενέσεως. Κάποιοι υπήρξαν, κάποιοι κυβέρνησαν, κάποιοι νομοθέτησαν. Είναι η σειρά μας να βάλουμε αυτό το λιθαράκι για ρύθμιση, για μεταρρύθμιση, για αλλαγές νοοτροπίας. Αναλαμβάνουμε μέσα σε πάρα πολύ δύσκολες συνθήκες ιστορικές και δημοσιονομικές να προχωρήσουν πράγματα που θα έπρεπε να έχουν γίνει από τη δεκαετία του ’70, του ’80 και του ’90.

Για το νομοσχέδιο

Για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ελπίζω να καταλαβαίνουμε ότι διαπνέεται και από μια άλλη φιλοσοφία. Προσπαθεί να βάλει τάξη όχι μόνο στη δόμηση, αλλά να πάει και την ανάπτυξη σε μια άλλη «πίστα», σε ένα άλλο επίπεδο. Να μην στηρίζεται η ανάπτυξη μόνον στην άναρχη οικοδομική δραστηριότητα που ναι μεν δημιουργεί κυκλοφορία χρήματος, ναι μεν δίνει δουλειά σε πολλά επαγγέλματα, αλλά από ένα σημείο και έπειτα έχουμε δει τα όριά της και από ένα σημείο και έπειτα η αυθαίρετη δόμηση ή η καταχρηστική δόμηση αφήνει άσχημο αποτύπωμα και στη φύση και στη νοοτροπία και στην ίδια την οικονομία.

Η αυθαίρετη δόμηση στο παρελθόν ουσιαστικά προστατεύθηκε ή ενθαρρύνθηκε ή έγινε ανεκτή. Και δεν μιλάμε μόνο για το οικογενειακό σπίτι. Μιλάμε για τους παραθεριστικούς οικισμούς που φύτρωναν σαν αποικίες μυκήτων παντού σε όλη την επικράτεια, για τους δημόσιους χώρους πάνω στους οποίους ασελγούσαν όποιοι ήθελαν, για τους κοινόχρηστους χώρους, για τις παραλίες, οι οποίες ήταν σε κακό χάλι -πηγαίνετε στις καυτές τουριστικές ζώνες να δείτε.

Αυτό το οποίο θέλω να απευθύνω ως έκκληση στον Υπουργό είναι πρώτον, ο πρώτος πολιτικός στόχος να είναι να αλλάξει αυτή η βαθιά νοοτροπία διαφθοράς που διέπει τη δραστηριότητα γύρω από τη δόμηση, η οποία έχει αλλοιώσει τη φυσιογνωμία της διοίκησης, ιδίως τοπικά. Δεύτερον, να ενθαρρυνθούν με άλλες ενέργειες πέραν του νόμου, οι μηχανικοί και το Τεχνικό Επιμελητήριο, να αναλάβουν και αυτοί ευθύνες, να καταρτιστεί, να διαμορφωθεί, να λειτουργήσει ένα Σώμα Ορκωτών Μηχανικών το οποίο θα έχει ευθύνη.

Δεν μπορεί μόνο το κράτος με αυτές τις υποστελεχωμένες υπηρεσίες να ασκήσει ουσιαστικό έλεγχο. Πρέπει να δώσουμε ένα κίνητρο στην κοινωνία να πάει προς την ωριμότητα, να δει με σεβασμό το ανθρωπογενές και το φυσικό περιβάλλον. Να καταλάβει ότι η ανασφάλεια των περασμένων αιώνων που ωθούσε τον Έλληνα να έχει μοναδικό τρόπο αποταμίευσης το ακίνητο έχει ένα όριο: Αν το ακίνητο δεν γίνει με σοβαρούς όρους, θα απαξιωθεί ως περιουσιακό στοιχείο.

Και μια έκκληση για συντονισμό του Υπουργείου Περιβάλλοντος με το Υπουργείο Εσωτερικών. Οι πολεοδομικές αρμοδιότητες είναι στις περιφέρειες και στους δήμους. Είναι στελεχωμένες. Μπορούν να στελεχωθούν; Μπορούν να έχουν συνέργεια με το, ας πούμε, υπό κατάρτιση Σώμα Ορκωτών Μηχανικών; Στην πράξη, σε ζώνες υψηλής οικοδομικής δραστηριότητας στην εποχή της κρίσης, ο έλεγχος είναι ουσιαστικά ανύπαρκτος. Πολεοδομικά γραφεία σε τουριστικές περιοχές υψηλής οικοδομικής δραστηριότητος υπολειτουργούν ή κλείνουν. Θα πρέπει το Υπουργείο Περιβάλλοντος σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών να μεριμνήσουν για να στελεχωθούν.

Υπάρχουν ζώνες στις οποίες υπάρχει οικοδομικός οργασμός μέσα στην κρίση και η αυθαιρεσία βασιλεύει. Ένα παράδειγμα, ένα αριθμό θα δώσω: Στη Μύκονο εκκρεμούν χίλιες πεντακόσιες καταγγελίες για παράνομες δομήσεις. Δεν έχει γίνει ούτε ένας έλεγχος. Το αρμόδιο Γραφείο κλείνει στη Μύκονο. Η Μύκονος, το μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης, το ιδεώδες, που θα «ρυμουλκήσει» τον ελληνικό τουρισμό στον ακριβό ποιοτικό τουρισμό, κινδυνεύει να είναι εκτός από «Λας Βέγκας» και ένα διαφθορείο. Κινδυνεύει να μείνει ανέλεγκτο.

Ας στελεχωθούν τα πολεοδομικά γραφεία, ας βρεθούν τρόποι ελέγχου, διότι, όπως και άλλοι πολλοί σπουδαίοι νόμοι που ψηφίζουμε εδώ με πολλή συζήτηση, με πολύ διάλογο, με δημιουργικές συγκρούσεις, θα κινδυνεύσει και αυτός να μείνει στα συρτάρια ανεφάρμοστος, χωρίς μηχανισμούς επίβλεψης της ορθής εφαρμογής».

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Στοιχεία επικοινωνίας
Twitter